Hebreus 12
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs ARIB
1 Ña̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ sa̱kanꞌ tu̱ yooꞌ ndii, xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ yoo ne̱ yivi̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ ja̱a̱nꞌ sa̱a̱ xinundu̱u̱ xi̱i̱nꞌ e̱ꞌ, te̱ niaꞌá ni̱a̱ yooꞌ sa̱a̱ i̱ni̱ e̱ꞌ ku̱ni̱ e̱ꞌ Ndiosí ndii, na na̱ko̱o̱ e̱ꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ nakasi nuu̱ꞌ e̱ꞌ, te̱ sa̱kanꞌ tu̱ kua̱chi̱ e̱ꞌ ña̱ xiko niꞌiꞌ yooꞌ, te̱ ku̱ndi̱e̱ni e̱ꞌ kuꞌu̱n naa kuꞌu̱n nuu̱ꞌ i̱chiꞌ Ndiosí miiꞌ xa̱ taví e̱ꞌ kuaꞌa̱n e̱ꞌ.
1 Portanto, nós também, pois estamos rodeados de tão grande nuvem de testemunhas, deixemos todo embaraço, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com perseverança a carreira que nos está proposta,
2 Nuu̱ꞌ Jesús kui̱ti̱ꞌ na ta̱xi̱ so̱ꞌo̱ e̱, sa̱kanꞌ ña̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ xaꞌndu̱ ña̱ i̱ni̱ e̱ꞌ, te̱ su̱vi̱ tu̱ a̱ xaaꞌ sa̱kanꞌ te̱ i̱ni̱ naa i̱ni̱ e̱ꞌ xini ña̱ꞌaꞌ e̱ꞌ nde̱e̱ soꞌo̱ꞌ ndiꞌiꞌ. Ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ku̱ndi̱e̱ni a̱ ña̱ ka̱ꞌa̱n ña̱ ni̱ xiꞌi̱ a̱ nuu̱ꞌ krusín, sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ xi̱ni̱ a̱ ña̱ va̱ꞌa̱ va̱ ku̱ni̱ a̱ nuu̱ꞌ kuꞌu̱n e̱ꞌ, te̱ vi̱ti̱n nduꞌu̱ꞌ a̱ nda̱ꞌaꞌ kua̱ꞌa̱ Ndiosí miiꞌ nduꞌu̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ xaꞌndia chuunꞌ a̱.
2 fitando os olhos em Jesus, autor e consumador da nossa fé, o qual, pelo gozo que lhe está proposto, suportou a cruz, desprezando a ignomínia, e está assentado à direita do trono de Deus.
3 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na sa̱a̱ ndo̱ꞌ kuenta naa kuuꞌ Jesús, sa̱a̱ vi̱ꞌ ni̱ sa̱ndoꞌoꞌ ña̱ꞌaꞌ ne̱ ndisoꞌ kua̱chi̱, ne̱ nï̱ na̱kuita̱ xiinꞌ a̱, ndisu̱ ni̱ ku̱ndi̱e̱ni a̱ nuu̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ. Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ sä̱xa̱vi xiinꞌ mi̱iꞌ ndo̱ꞌ ña̱ i̱ni̱ ndo̱ꞌ xini ndo̱ꞌ Ndiosí, te̱ sä̱na̱koꞌ xiinꞌ mi̱iꞌ tu̱ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ i̱chiꞌ a̱.
3 Considerai, pois aquele que suportou tal contradição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos canseis, desfalecendo em vossas almas.
4 Kua̱chi̱ ndii tïa̱ꞌan ku̱ndo̱ꞌo̱ ndo̱ꞌ nde̱e̱ ku̱vi̱ ndo̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ küni sa̱a̱ ndo̱ꞌ kua̱chi̱ nde̱e̱ naa ni̱ ndo̱ꞌo̱ Jesús.
4 Ainda não resististes até o sangue, combatendo contra o pecado;
5 Tee̱ꞌ xa̱ ni̱ na̱ndoso̱ꞌ ndoꞌó ña̱ kaꞌán tu̱ꞌu̱n Ndiosí xiinꞌ yooꞌ, ne̱ nduuꞌ siꞌe̱ a̱, kii̱ꞌ kani kuento a̱ yooꞌ kaꞌán a̱ ndii:
5 e já vos esquecestes da exortação que vos admoesta como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor, nem te desanimes quando por ele és repreendido;
6 Kua̱chi̱ ndii, xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Ndiosí ja̱a̱nꞌ ndii, ndiaa yu̱ꞌuꞌ a̱ sa̱kuuꞌ ne̱ ndani̱ a̱,
6 pois o Senhor corrige ao que ama, e açoita a todo o que recebe por filho.
7 Va̱ꞌa̱ ka̱ ku̱ndi̱e̱ni ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ ña̱ ndiaa yu̱ꞌuꞌ Ndiosí ndoꞌó, kua̱chi̱ ndii xaaꞌ a̱ sa̱kanꞌ xiinꞌ ndo̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ nduuꞌ ndo̱ꞌ siꞌe̱ a̱. Sa̱kanꞌ ña̱ kö̱o̱ꞌ nde̱e̱ i̱i̱n yu̱vaꞌ siꞌiꞌ, te̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ndiaa yu̱ꞌuꞌ siꞌe̱ ra̱.
7 É para disciplina que sofreis; Deus vos trata como a filhos; pois qual é o filho a quem o pai não corrija?
8 Ndisu̱ naaꞌ ndïaa yu̱ꞌuꞌ Ndiosí ndoꞌó naa xaaꞌ a̱ xiinꞌ i̱nga̱ ne̱ nduuꞌ siꞌe̱ a̱ ndii, süu̱ꞌ siꞌe̱ xna̱ꞌa̱ a̱ nduuꞌ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ a̱ na sa̱kanꞌ.
8 Mas, se estais sem disciplina, da qual todos se têm tornado participantes, sois então bastardos, e não filhos.
9 Te̱ siinꞌ tu̱ku̱ ndii, kii̱ꞌ ni̱ nduu̱ e̱ꞌ ne̱ kualiꞌ ndii, ni̱ ndiaa̱ yu̱ꞌuꞌ yu̱vaꞌ si̱ꞌiꞌ e̱ꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ kaa̱ꞌ yooꞌ, te̱ ni̱ xi̱to̱ kaꞌnuꞌ ña̱ꞌaꞌ e̱ꞌ. Sa̱a̱ ka̱ vi̱ꞌ tu̱ kuní a̱ ña̱ ko̱to̱ kaꞌnuꞌ e̱ꞌ yu̱vaꞌ e̱ꞌ Ndiosí, ña̱ nduꞌu̱ꞌ ndi̱viꞌ, te̱ ta̱xi̱ a̱ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ e̱ꞌ ña̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ndiꞌiꞌ.
9 Além disto, tivemos nossos pais segundo a carne, para nos corrigirem, e os olhávamos com respeito; não nos sujeitaremos muito mais ao Pai dos espíritos, e viveremos?
10 Kii̱ꞌ ni̱ nduu̱ e̱ꞌ ne̱ kualiꞌ ndii, ni̱ ndiaa̱ yu̱ꞌuꞌ yu̱vaꞌ si̱ꞌiꞌ e̱ꞌ ja̱a̱nꞌ yooꞌ i̱i̱n xaꞌaꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ nuu̱ꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ña̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ ña̱ va̱ꞌa̱ nuu̱ꞌ yooꞌ. Ndisu̱ Ndiosí ndii, ndiaa yu̱ꞌuꞌ a̱ yooꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ va̱ꞌa̱ mi̱iꞌ e̱ꞌ, sa̱kanꞌ te̱ ku̱ndu̱u̱ e̱ꞌ ne̱ ndo̱o̱ nuu̱ꞌ a̱ nde̱e̱ naa yoo mi̱iꞌ a̱.
10 Pois aqueles por pouco tempo nos corrigiam como bem lhes parecia, mas este, para nosso proveito, para sermos participantes da sua santidade.
11 Ña̱ nda̱ku nduuꞌ a̱ ndii, kuä̱sa̱ꞌ xa̱chiꞌ va̱ꞌa̱ kuni e̱ꞌ kii̱ꞌ ndiaa yu̱ꞌuꞌ yu̱vaꞌ e̱ꞌ yooꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii kusuchiꞌ ndiꞌiꞌ i̱ni̱ e̱ꞌ. Ndisu̱ naaꞌ yo̱o̱ ka̱ ni̱ ku̱ndi̱e̱ni nuu̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, taxiꞌ a̱ ña̱ ndieeꞌ mani̱ꞌ xiinꞌ taꞌanꞌ ni̱a̱, te̱ taxiꞌ tu̱ a̱ ña̱ sa̱chuunꞌ nda̱ku ni̱a̱.
11 Na verdade, nenhuma correção parece no momento ser motivo de gozo, porém de tristeza; mas depois produz um fruto pacífico de justiça nos que por ele têm sido exercitados.
12 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na na̱chi̱naá ndo̱ꞌ ndi̱e̱e̱ꞌ nda̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ ña̱ xa̱ ni̱ xa̱vi, te̱ sa̱kanꞌ tu̱ xaꞌa̱ꞌ ndo̱ꞌ, ña̱ xa̱ ni̱ ku̱u̱ i̱tunꞌ, te̱ na̱kuita̱ ni̱ꞌi̱ ndo̱ꞌ.
12 Portanto levantai as mãos cansadas, e os joelhos vacilantes,
13 Te̱ na̱ka̱ka̱ nda̱ku ndo̱ꞌ i̱chiꞌ Ndiosí, sa̱kanꞌ te̱ nda̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ ndo̱ꞌ ña̱ nduuꞌ nde̱e̱ naa ña̱ ya̱kuaꞌ ñaa̱ꞌ, te̱ kë̱ta̱ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ i̱chiꞌ a̱.
13 e fazei veredas direitas para os vossos pés, para que o que é manco não se desvie, antes seja curado.
14 Ku̱ndi̱e̱e̱ mani̱ꞌ naa ndieeꞌ mani̱ꞌ ndo̱ꞌ xiinꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ, te̱ ka̱ka̱ naa xikaꞌ ndo̱ꞌ sa̱a̱ kuní mi̱iꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Ndiosí kui̱ti̱ꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ ne̱ xäaꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, kü̱ni̱ ni̱a̱ nuu̱ꞌ a̱.
14 Segui a paz com todos, e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 Te̱ ko̱to̱ ndo̱ꞌ ña̱ nde̱e̱ i̱i̱n ndo̱ꞌ sä̱na̱koꞌ xiinꞌ miiꞌ nuu̱ꞌ ña̱ ndani̱ mi̱iꞌ Ndiosí yooꞌ, sa̱kanꞌ te̱ kü̱ndu̱u̱ nde̱e̱ i̱i̱n ndo̱ꞌ nde̱e̱ naa ti̱o̱ꞌo̱ i̱i̱n kuꞌu̱ uva̱, te̱ xiinꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ sa̱tíviꞌ ndo̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ, te̱ ku̱xikaꞌ ni̱a̱ nuu̱ꞌ Ndiosí sa̱a̱ ndo̱ꞌ.
15 tendo cuidado de que ninguém se prive da graça de Deus, e de que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos se contaminem;
16 Te̱ ko̱to̱ va̱ tu̱ ndo̱ꞌ ña̱ nde̱e̱ i̱i̱n ndo̱ꞌ kü̱ndu̱u̱ ne̱ kumiꞌ musa, ni̱ nde̱e̱ käꞌnu̱ tu̱ ndo̱ꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ naa ni̱ xa̱a̱ Esaú, ña̱ xaꞌa̱ꞌ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ koꞌo̱ꞌ ña̱ xaxi̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ ni̱ xi̱ko̱ꞌ ra̱ nde̱iꞌ ña̱ kumiꞌ ra̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ nduuꞌ ra̱ te̱ xkuaꞌa̱ꞌ, te̱ na̱ti̱i̱n ra̱ ña̱ꞌa̱ yu̱vaꞌ ra̱ kii̱ꞌ ku̱vi̱ te̱ ja̱a̱nꞌ.
16 e ninguém seja devasso, ou profano como Esaú, que por uma simples refeição vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Sa̱kanꞌ ña̱ xa̱ xiní e̱ꞌ ndii, kii̱ꞌ ni̱ yaꞌa̱, te̱ ni̱ kuni̱ te̱ ja̱a̱nꞌ na̱ti̱i̱n ra̱ kuento va̱ꞌa̱ yu̱ꞌuꞌ yu̱vaꞌ ra̱, ña̱ ni̱ xa̱ta̱ꞌa̱n na̱ti̱i̱n ra̱ ja̱a̱nꞌ ndii, nï̱ ku̱vi̱ ka̱ na̱ti̱i̱n ra̱ a̱. Tee̱ꞌ ndee ni̱ xika̱ ndu̱u̱ ra̱ nde̱e̱ ni̱ xa̱ku̱ va̱ ra̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, nï̱ yoo̱ ka̱ tata̱nꞌ a̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ ra̱ ja̱a̱nꞌ.
17 Porque bem sabeis que, querendo ele ainda depois herdar a bênção, foi rejeitado; porque não achou lugar de arrependimento, ainda que o buscou diligentemente com lágrimas.
18 Te̱ yooꞌ ndii, nï̱ ku̱ya̱ti̱n e̱ꞌ i̱kuꞌ naa ni̱ ku̱ya̱ti̱n ne̱ xii̱ꞌ ya̱taꞌ e̱ꞌ, i̱i̱n i̱kuꞌ ña̱ ku̱vi̱ tondi̱a̱ nda̱ꞌaꞌ ni̱a̱, ña̱ xixí, te̱ i̱i̱n yaví va̱ tu̱ a̱ xiinꞌ viko̱ꞌ nu̱ꞌuꞌ, te̱ sa̱kanꞌ tu̱ ni̱ xika̱ ndi̱e̱eꞌ va̱ tachi̱ꞌ.
18 Pois não tendes chegado ao monte palpável, aceso em fogo, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 Te̱ ni̱ nde̱e̱ nï̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ tu̱ e̱ꞌ ña̱ ndeꞌí tiꞌeꞌ nda̱chuunꞌ, ni̱ nde̱e̱ tachi̱ꞌ yu̱ꞌuꞌ Ndiosí ña̱ ni̱ kaꞌa̱n xiinꞌ e̱ꞌ nde̱e̱ naa ña̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ne̱ xii̱ꞌ ya̱taꞌ e̱ꞌ ja̱a̱nꞌ. Kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ ni̱a̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ kaꞌa̱n ndaꞌvi ni̱a̱ ña̱ käꞌa̱n ka̱ tachi̱ꞌ yu̱ꞌuꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ni̱a̱.
19 e ao sonido da trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram rogaram que não se lhes falasse mais;
20 Sa̱kanꞌ ña̱ nï̱ ku̱ndi̱e̱ni ka̱ ni̱a̱ ku̱ni̱ so̱ꞌo̱ ni̱a̱ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ, ña̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ Ndiosí xiinꞌ ni̱a̱ i̱kanꞌ, kii̱ꞌ ni̱ kaꞌa̱n a̱ ndii: “Naaꞌ yo̱o̱ ka̱ tondi̱a̱ i̱kuꞌ yoꞌoꞌ ndii, ka̱ꞌni̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ne̱ yivi̱ꞌ xiinꞌ yuu̱ꞌ, uun xiinꞌ kuxi̱. Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ sa̱a̱ ni̱a̱ tee̱ꞌ ndee i̱i̱n ki̱tiꞌ tondi̱a̱ i̱kuꞌ yoꞌoꞌ”, ni̱ kachi̱ a̱.
20 porque não podiam suportar o que se lhes mandava: Se até um animal tocar o monte, será apedrejado.
21 I̱yo̱ xa̱va̱ꞌa̱ ni̱ kaa̱ꞌ ña̱ ni̱ xi̱ni̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ i̱kanꞌ sa̱kanꞌ na nde̱e̱ mi̱iꞌ Moisés ni̱ kaꞌa̱n ndii: “Yiꞌvi i̱ nde̱e̱ kisiꞌ vi̱ꞌ a̱ yuꞌu̱”, ni̱ kachi̱ ra̱.
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Estou todo aterrorizado e trêmulo.
22 Ndisu̱ yooꞌ ndii, kuyatinꞌ e̱ꞌ miiꞌ iinꞌ i̱kuꞌ Sión, ña̱ nduuꞌ ñu̱u̱ Jerusalén, ña̱ kanduꞌu̱ꞌ ndi̱viꞌ, ña̱ nduuꞌ ñu̱u̱ mi̱iꞌ Ndiosí tiaku. Te̱ kuyatinꞌ tu̱ e̱ꞌ nuu̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ xa̱va̱ꞌa̱ ángele ña̱ xitaꞌ si̱ni nuu̱ꞌ Ndiosí ndi̱viꞌ.
22 Mas tendes chegado ao Monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, a miríades de anjos;
23 Te̱ kuyatinꞌ tu̱ e̱ꞌ nuu̱ꞌ ti̱ꞌvi̱ ne̱ xa̱ yoso̱ꞌ kivi̱ꞌ ndi̱viꞌ. Ne̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ ne̱ ni̱ na̱ka̱xi̱n nu̱uꞌ Ndiosí nde̱e̱ ña̱ nu̱uꞌ te̱ nduuꞌ ni̱a̱ siꞌe̱ a̱. Te̱ niiꞌ sa̱kanꞌ tu̱ kuyatinꞌ e̱ꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí, ña̱ xaꞌnú nda̱ku kua̱chi̱ sa̱kuuꞌ e̱ꞌ. Te̱ kuyatinꞌ tu̱ e̱ꞌ nuu̱ꞌ nimá ne̱ yivi̱ꞌ, ne̱ ni̱ xa̱nda̱ku Ndiosí xa̱ ndieeꞌ ndi̱viꞌ.
23 à universal assembléia e igreja dos primogênitos inscritos nos céus, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados;
24 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ kuyatinꞌ e̱ꞌ nuu̱ꞌ Jesús, ña̱ xikuiꞌní xaꞌa̱ꞌ e̱ꞌ, sa̱kanꞌ na ni̱ ndoo̱ Ndiosí kuento xa̱aꞌ xiinꞌ e̱ꞌ. Te̱ niiꞌ sa̱kanꞌ tu̱ kieeꞌ va̱ꞌa̱ e̱ꞌ xiinꞌ níiꞌ Jesús ja̱a̱nꞌ ña̱ ni̱ xiti̱a̱ xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ e̱ꞌ. Te̱ níiꞌ va̱ꞌa̱ ka̱ nduuꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ te̱ sa̱kanꞌ níiꞌ Abel, sa̱kanꞌ ña̱ xïkán yaꞌviꞌ a̱ xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ e̱ꞌ.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o de Abel.
25 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na ko̱to̱ va̱ ndo̱ꞌ sä̱a̱ i̱i̱n kii̱ꞌ sa̱so̱ꞌo̱ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí kii̱ꞌ kaꞌán a̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ. Naaꞌ nï̱ sa̱kakú Ndiosí ne̱ xii̱ꞌ ya̱taꞌ e̱ꞌ kii̱ꞌ ni̱ xa̱so̱ꞌo̱ ni̱a̱ nuu̱ꞌ a̱ xta̱ꞌanꞌ, kii̱ꞌ ni̱ kaꞌa̱n nde̱iꞌ a̱ xiinꞌ ni̱a̱ i̱i̱n yivi̱ꞌ yoꞌoꞌ ndii, käku̱ xa̱chiꞌ ka̱ vi̱ꞌ yooꞌ naaꞌ tä̱xi̱ so̱ꞌo̱ e̱ꞌ nuu̱ꞌ ña̱ kaꞌán a̱ xiinꞌ e̱ꞌ nde̱e̱ ndi̱viꞌ.
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se não escaparam aqueles quando rejeitaram o que sobre a terra os advertia, muito menos escaparemos nós, se nos desviarmos daquele que nos adverte lá dos céus;
26 Kii̱ꞌ ni̱ kaꞌa̱n Ndiosí xiinꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ xta̱ꞌanꞌ ndii, ni̱ ta̱a̱n ñu̱ꞌuꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ, ndisu̱ vi̱ti̱n ndii xa̱ ni̱ ta̱xi̱ ka̱ Ndiosí kuento a̱ kaꞌán a̱ ndii: “Sa̱taa̱n ka̱ tu̱ku̱u̱ i̱ i̱i̱n yivi̱ꞌ, ndisu̱ süu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii sa̱taa̱n tu̱ i̱ nde̱e̱ ndi̱viꞌ”, ni̱ kachi̱ a̱.
26 a voz do qual abalou então a terra; mas agora tem ele prometido, dizendo: Ainda uma vez hei de abalar não só a terra, mas também o céu.
27 Te̱ kii̱ꞌ kaꞌán a̱ ndii: “sa̱taa̱n ka̱ tu̱ku̱u̱ i̱”, kuni kachi̱ a̱ ña̱ sa̱ku̱ndiaꞌá a̱ ña̱ ni̱ xa̱ꞌa̱ a̱, ña̱ ku̱vi̱ kanda ja̱a̱nꞌ, te̱ ndoo̱ ña̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ka̱nda̱ kui̱ti̱ꞌ.
27 Ora, esta palavra-Ainda uma vez-significa a remoção das coisas abaláveis, como coisas criadas, para que permaneçam as coisas inabaláveis.
28 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ, xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ nduuꞌ e̱ꞌ kuenta miiꞌ kü̱vi̱ ka̱nda̱ miiꞌ xaꞌndia chuunꞌ Ndiosí ndii, na ta̱xi̱ e̱ꞌ ña̱ chi̱nda̱ni a̱, te̱ sa̱kaꞌnuꞌ ña̱ꞌaꞌ e̱ꞌ xiinꞌ i̱i̱n ka̱niiꞌ nimá e̱ꞌ sa̱a̱ xtani̱ a̱ ña̱ ki̱ꞌi̱n kaꞌnuꞌ ña̱ꞌaꞌ e̱ꞌ.
28 Pelo que, recebendo nós um reino que não pode ser abalado, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus agradavelmente, com reverência e temor;
29 Sa̱kanꞌ ña̱ Ndiosí e̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, nde̱e̱ naa ñuꞌu̱ ña̱ xaꞌmiꞌ sa̱kuuꞌ nuu̱ꞌ ña̱ꞌa̱ nduuꞌ a̱.
29 pois o nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.