Hebreus 11
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NAA
1 Ña̱ i̱ni̱ e̱ꞌ xini e̱ꞌ Ndiosí kuni kachi a̱ ndii, i̱ni̱ xna̱ꞌa̱ e̱ꞌ ña̱ na̱ti̱i̱n e̱ꞌ ña̱ ni̱ ta̱xi̱ Ndiosí kuento a̱ nuu̱ꞌ e̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ, te̱ xiinꞌ ña̱ i̱ni̱ e̱ꞌ ja̱a̱nꞌ tu̱ xiní xna̱ꞌa̱ e̱ꞌ ña̱ ta̱xi̱ Ndiosí ña̱ ja̱a̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ e̱ꞌ naá kivi̱ꞌ, tee̱ꞌ ndee kü̱vi̱ ku̱ni̱ e̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ.
1 Ora, a fé é a certeza de coisas que se esperam, a convicção de fatos que não se veem.
2 Kua̱chi̱ ndii, xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ i̱ni̱ ne̱ xii̱ꞌ ya̱taꞌ e̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ ni̱a̱ Ndiosí xta̱ꞌanꞌ, na ni̱ ki̱e̱e̱ va̱ꞌa̱ ni̱a̱ nuu̱ꞌ a̱, te̱ ni̱ na̱ti̱i̱n ña̱ꞌaꞌ a̱.
2 Pois, pela fé, os antigos obtiveram bom testemunho.
3 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ i̱ni̱ e̱ꞌ xini e̱ꞌ Ndiosí na xiní e̱ꞌ ndii, xiinꞌ tu̱ꞌu̱n yu̱ꞌuꞌ a̱ ni̱ xa̱ꞌa̱ a̱ i̱i̱n yivi̱ꞌ xiinꞌ ndi̱viꞌ. Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ña̱ ku̱vi̱ xini e̱ꞌ vi̱ti̱n ndii, ni̱ kua̱ꞌa̱ a̱ xiinꞌ ña̱ kü̱vi̱ ku̱ni̱ e̱ꞌ.
3 Pela fé, entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de maneira que o visível veio a existir das coisas que não são visíveis.
4 Sa̱kanꞌ tu̱ Abel ndii, xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ i̱ni̱ ra̱ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ Ndiosí na ni̱ na̱soko̱ꞌ ra̱ ña̱ va̱ꞌa̱ ka̱ nuu̱ꞌ a̱ te̱ sa̱kanꞌ ña̱ni̱ ra̱ Caín. Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na ni̱ kaꞌa̱n Ndiosí ña̱ te̱ xachuunꞌ nda̱ku ni̱ nduu̱ꞌ ra̱, te̱ ni̱ na̱ti̱i̱n a̱ ña̱ ni̱ na̱soko̱ꞌ ra̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ña̱ ni̱ i̱ni̱ ra̱ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ Ndiosí ja̱a̱nꞌ ndii, kusaaꞌ niaꞌá ka̱ a̱ yooꞌ, tee̱ꞌ ndee xa̱ ni̱ xiꞌi̱ ra̱.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus um sacrifício mais excelente do que Caim, pelo qual obteve testemunho de ser justo, tendo a aprovação de Deus quanto às suas ofertas. Por meio da fé, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Sa̱kanꞌ tu̱ Enoc ndii, xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ i̱ni̱ ra̱ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ Ndiosí, na ni̱ nda̱ni̱ꞌi̱ ña̱ꞌaꞌ a̱ te̱ kuaꞌa̱n ra̱ ndi̱viꞌ, te̱ nï̱ xiꞌi̱ ra̱. Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ kö̱o̱ꞌ ni̱ xini ka̱ ña̱ꞌaꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ Ndiosí ni̱ na̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ. Ndisu̱ ña̱ kuní ka̱ kuꞌu̱n ra̱ miiꞌ nduꞌu̱ꞌ Ndiosí ndii, kaꞌán tu̱tu̱ a̱ ña̱ ni̱ sa̱xinu̱ ra̱ ña̱ kuní a̱, te̱ va̱ꞌa̱ ni̱ ku̱ni̱ a̱ xiinꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ ra̱.
5 Pela fé, Enoque foi levado a fim de não passar pela morte; não foi achado, porque Deus o havia levado. Pois, antes de ser levado, obteve testemunho de que havia agradado a Deus.
6 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ naaꞌ ï̱ni̱ e̱ꞌ xini e̱ꞌ Ndiosí ndii, kü̱vi̱ xa̱chiꞌ va̱ꞌa̱ kuni Ndiosí ku̱ni̱ a̱ yooꞌ. Sa̱kanꞌ ña̱ yo̱o̱ ka̱ kuyatinꞌ nuu̱ꞌ a̱ ndii, kuní a̱ ña̱ ka̱ndi̱xaꞌ ni̱a̱ ña̱ yoo a̱, te̱ ka̱ndi̱xaꞌ tu̱ ni̱a̱ ña̱ sa̱mani̱ꞌ a̱ ne̱ nandukuꞌ ña̱ꞌaꞌ.
6 De fato, sem fé é impossível agradar a Deus, porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que recompensa os que o buscam.
7 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ i̱ni̱ Noé ni̱ xi̱ni̱ ra̱ Ndiosí na kii̱ꞌ ni̱ sa̱kuniꞌ tu̱ꞌu̱n ña̱ꞌaꞌ a̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ tïa̱ꞌan ko̱o̱, te̱ ku̱vi̱ ku̱ni̱ e̱ꞌ ndii, ni̱ sa̱xinu̱ ra̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱, te̱ nï̱ xa̱so̱ꞌo̱ ra̱ nuu̱ꞌ a̱. Te̱ ni̱ xa̱ꞌa̱ ra̱ i̱i̱n tundo̱oꞌ chie̱ miiꞌ ni̱ sa̱kakú ra̱ ne̱ i̱i̱n kuuꞌ xiinꞌ ra̱. Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ i̱ni̱ ra̱ ja̱a̱nꞌ ni̱ na̱cha̱ꞌa̱n ne̱ nï̱ i̱ni̱ ku̱ni̱ Ndiosí. Te̱ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xa̱nda̱ku Ndiosí nimá ra̱ nuu̱ꞌ a̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ i̱ni̱ ra̱ ni̱ xi̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱.
7 Pela fé, Noé, divinamente instruído a respeito de acontecimentos que ainda não se viam e sendo temente a Deus, construiu uma arca para a salvação de sua família. Assim, ele condenou o mundo e se tornou herdeiro da justiça que vem da fé.
8 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ i̱ni̱ Abraham ni̱ xi̱ni̱ ra̱ Ndiosí na ni̱ sa̱xinu̱ ra̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ña̱ ke̱ta̱ ra̱ miiꞌ ni̱ nduꞌu̱ꞌ ra̱, te̱ kuꞌu̱n ra̱ tu̱ku̱ ñu̱ꞌuꞌ miiꞌ ta̱xi̱ Ndiosí ku̱ndu̱u̱ ña̱ꞌa̱ ra̱ naá kivi̱ꞌ. Te̱ ni̱ ke̱ta̱ ra̱ kuaꞌa̱n nianí ra̱ tee̱ꞌ ndee xïní ra̱ miiꞌ nduuꞌ a̱.
8 Pela fé, Abraão, quando chamado, obedeceu, a fim de ir para um lugar que devia receber como herança; e partiu sem saber para onde ia.
9 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ i̱ni̱ tu̱ Abraham ja̱a̱nꞌ xini ra̱ Ndiosí na ni̱ nduꞌu̱ꞌ ra̱ vi̱ꞌe̱ toto̱ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ ña̱ ni̱ ndoo̱ Ndiosí kuento a̱ ta̱xi̱ a̱ nda̱ꞌaꞌ ra̱ nde̱e̱ naa te̱ kua̱xi̱ tu̱ku̱ xaanꞌ. Te̱ i̱i̱n kachi naa ni̱ xa̱a̱ siꞌe̱ ra̱, te̱ na̱niꞌ Isaac, xiinꞌ si̱a̱niꞌ ra̱, te̱ na̱niꞌ Jacob. Sa̱kanꞌ tu̱ te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ta̱xi̱ Ndiosí kuento a̱ ña̱ ta̱xi̱ a̱ ñu̱ꞌuꞌ ja̱a̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ ra̱.
9 Pela fé, peregrinou na terra da promessa como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ ndiatu̱ i̱ni̱ Abraham ja̱a̱nꞌ i̱i̱n ñu̱u̱ ña̱ ni̱ sa̱kaniaꞌ mi̱iꞌ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ, te̱ su̱vi̱ tu̱ a̱ nduuꞌ ña̱ ni̱ sa̱nianiaꞌ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ su̱vi̱ ni̱ tu̱ a̱ ni̱ xa̱ꞌa̱ ña̱ꞌaꞌ.
10 Porque Abraão aguardava a cidade que tem fundamentos, da qual Deus é o arquiteto e construtor.
11 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ i̱ni̱ Sara ni̱ xi̱ni̱ aꞌ Ndiosí, na ni̱ na̱ku̱naa̱ ña̱ ndi̱e̱eꞌ aꞌ, te̱ ni̱ yoo̱ i̱i̱n siꞌe̱ aꞌ, tee̱ꞌ ndee ñaꞌ xi̱xa̱ va̱ ni̱ nduu̱ aꞌ, te̱ ñaꞌ kü̱vi̱ na̱kui̱so̱ ni̱ nduu̱ tu̱ aꞌ. Sa̱kanꞌ ña̱ i̱ni̱ aꞌ ni̱ xi̱ni̱ aꞌ Ndiosí ña̱ sa̱xinu̱ xna̱ꞌa̱ a̱ kuento a̱ ña̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ nuu̱ꞌ aꞌ.
11 Pela fé, também, a própria Sara, apesar de não poder ter filhos e já ser idosa, recebeu poder para ser mãe, pois considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na tee̱ꞌ ndee te̱ xi̱xa̱ va̱ ni̱ nduu̱ Abraham ndii, ni̱ yoo̱ kuaꞌa̱ꞌ xa̱va̱ꞌa̱ si̱a̱niꞌ xikaꞌ ra̱ nde̱e̱ na kuaꞌa̱ꞌ tiuu̱nꞌ ndieeꞌ ndi̱viꞌ, uun nde̱e̱ na kuaꞌa̱ꞌ ñu̱tiꞌ mi̱ni̱, te̱ kü̱vi̱ ka̱ꞌvi̱ e̱ꞌ a̱.
12 Por isso, também de um só homem, praticamente morto, saiu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como a areia que está na praia do mar.
13 Te̱ sa̱kuuꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ i̱ni̱ ni̱a̱ ni̱ xi̱ni̱ ni̱a̱ Ndiosí nde̱e̱ ni̱ xiꞌi̱ ni̱a̱, tee̱ꞌ ndee nï̱ na̱ti̱i̱n ni̱a̱ ña̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ kuento a̱ xaꞌa̱ꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xiꞌi̱ ni̱a̱. Ndisu̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ i̱ni̱ ni̱a̱ ndii, nde̱e̱ naaꞌ ni̱ xi̱ni̱ ni̱a̱ nde̱e̱ xikaꞌ ña̱ ni̱ chi̱ka̱nduꞌu̱ꞌ Ndiosí kuento a̱ xaꞌa̱ꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ va̱ꞌa̱ va̱ ni̱ ku̱ni̱ ni̱a̱ ni̱ xi̱ni̱ ni̱a̱ a̱. Te̱ ni̱ ndi̱e̱e̱ yu̱ꞌuꞌ ni̱a̱ ña̱ ne̱ tukuꞌ, ne̱ xkaꞌndíá kuaꞌa̱n kui̱ti̱ꞌ, nduuꞌ ni̱a̱ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ.
13 Todos estes morreram na fé. Não obtiveram as promessas, mas viram-nas de longe e se alegraram com elas, confessando que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Sa̱kanꞌ ña̱ ne̱ kaꞌán ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, kundani̱ kaxiꞌ e̱ꞌ ña̱ ne̱ ndukuꞌ ñu̱u̱ miiꞌ ku̱ndi̱e̱e̱ nduuꞌ ni̱a̱.
14 Porque os que falam desse modo manifestam estar procurando uma pátria.
15 Kua̱chi̱ ndii, naaꞌ sa̱kanꞌ te̱ xaꞌa̱ꞌ ñu̱u̱ miiꞌ ni̱ ki̱e̱e̱ ni̱a̱ ni̱ xa̱ni̱ni̱ ni̱a̱ kii̱ꞌ ni̱ kaꞌa̱n ni̱a̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ku̱vi̱ na̱ndi̱koꞌ ni̱a̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ.
15 E, se, na verdade, se lembrassem daquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 Ndisu̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ kaꞌa̱n nimá ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ i̱i̱n ñu̱u̱ va̱ꞌa̱ ka̱, te̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ ña̱ kanduꞌu̱ꞌ ndi̱viꞌ. Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na käꞌanꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí kaꞌán a̱ ña̱ xa̱ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ Ndiosí ni̱a̱, sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ xa̱va̱ꞌa̱ a̱ i̱i̱n ñu̱u̱ chie̱ miiꞌ ku̱ndi̱e̱e̱ ni̱a̱.
16 Mas, agora, desejam uma pátria superior, isto é, celestial. Por isso, Deus não se envergonha deles, de ser chamado o seu Deus, porque lhes preparou uma cidade.
17 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ i̱ni̱ tu̱ Abraham ni̱ xi̱ni̱ ra̱ Ndiosí na kii̱ꞌ ni̱ xi̱to̱ kua̱ꞌa̱ ña̱ꞌaꞌ a̱ ndii, ni̱ yoo̱ tu̱ꞌva̱ ra̱ ña̱ na̱soko̱ꞌ ra̱ Isaac, siꞌe̱ ra̱, te̱ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ tilu̱ꞌ, tee̱ꞌ ndee xa̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ kuento a̱ xaꞌa̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ
17 Pela fé, Abraão, quando posto à prova, ofereceu Isaque. Aquele que acolheu as promessas de Deus estava a ponto de sacrificar o seu único filho,
18 kii̱ꞌ ni̱ kaꞌa̱n a̱ ndii: “Te̱ xiinꞌ Isaac, siꞌe̱ u̱nꞌ, ñaa̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ ko̱o̱ kuaꞌa̱ꞌ si̱a̱niꞌ xikaꞌ u̱nꞌ”, ni̱ kachi̱ a̱ xiinꞌ ra̱.
18 do qual havia sido dito: “A sua descendência virá por meio de Isaque.”
19 Sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ i̱ni̱ Abraham ja̱a̱nꞌ ña̱ kooꞌ chukuuꞌ yaꞌa̱ Ndiosí, te̱ ku̱vi̱ sa̱na̱tiaku a̱ ne̱ yivi̱ꞌ tee̱ꞌ ndee xa̱ ni̱ xiꞌi̱ ni̱a̱. Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na kuni kachi̱ a̱ ndii, nde̱e̱ naa ni̱ xiꞌi̱ Isaac ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ na̱ti̱a̱ku̱ ra̱ nda̱ꞌaꞌ Abraham.
19 Abraão considerou que Deus era poderoso até para ressuscitar Isaque dentre os mortos, de onde também figuradamente o recebeu de volta.
20 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ Isaac ja̱a̱nꞌ ndii, xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ i̱ni̱ ra̱ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ Ndiosí na ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ siꞌe̱ ra̱ Jacob xiinꞌ Esaú ña̱ sa̱ñuꞌuꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱ nuu̱ꞌ kuꞌu̱n e̱ꞌ.
20 Pela fé, igualmente Isaque abençoou Jacó e Esaú, a respeito de coisas que ainda estavam para vir.
21 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ Jacob ja̱a̱nꞌ ndii, xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ i̱ni̱ ra̱ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ Ndiosí na kii̱ꞌ xa̱ xitoꞌ ku̱vi̱ kuii ra̱ ndii, ni̱ kaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ uvi̱ sa̱aꞌ siꞌe̱ José ña̱ sa̱ñuꞌuꞌ ña̱ꞌaꞌ Ndiosí nuu̱ꞌ kuꞌu̱n e̱ꞌ, te̱ ni̱ xi̱kuii̱n ndi̱chi̱ ra̱ xiinꞌ tunꞌ katuviꞌ ra̱, te̱ ni̱ xa̱kaꞌnuꞌ ra̱ Ndiosí.
21 Pela fé, Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e, apoiado sobre a extremidade do seu bordão, adorou a Deus.
22 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ José ja̱a̱nꞌ ndii, xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ i̱ni̱ ra̱ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ Ndiosí na kii̱ꞌ xa̱ xitoꞌ ku̱vi̱ kuii ra̱ ndii, ni̱ kaꞌa̱n tiakú ra̱ ña̱ ki̱e̱e̱ ne̱ vi̱ꞌe̱ ra̱, ne̱ Israel, ñu̱u̱ Egipto, te̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ ra̱ sa̱a̱ sa̱a̱ ni̱a̱ xiinꞌ i̱kiꞌ ra̱.
22 Pela fé, José, próximo do seu fim, fez menção do êxodo dos filhos de Israel, bem como deu ordens a respeito de seus próprios ossos.
23 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ yu̱vaꞌ si̱ꞌiꞌ Moisés ndii, xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ i̱ni̱ ni̱a̱ ni̱ xi̱ni̱ ni̱a̱ Ndiosí na kii̱ꞌ sa̱kanꞌ ni̱ tuvi̱ ra̱ ndii, ni̱ ti̱si̱ꞌe ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ niiꞌ uni̱ taꞌan yoo̱ꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ xi̱ni̱ ni̱a̱ ndii, i̱i̱n te̱ kuañuꞌu̱ lu̱i̱ va̱ kaaꞌ ni̱ nduu̱ꞌ ra̱, te̱ nï̱ yi̱ꞌvi ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ te̱ xaꞌndia chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ ja̱a̱nꞌ ña̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ra̱ sa̱kuuꞌ te̱ kuañuꞌu̱ siꞌe̱ ne̱ vi̱ꞌe̱ Israel.
23 Pela fé, Moisés, depois de nascer, foi escondido por seus pais durante três meses, porque viram que era um menino bonito e não temeram o decreto do rei.
24 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ Moisés ndii, xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ i̱ni̱ ra̱ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ Ndiosí na kii̱ꞌ ni̱ xi̱xa̱ ra̱ ndii, nï̱ xiinꞌ ka̱ ra̱ ña̱ ti̱i̱n kaꞌnuꞌ ña̱ꞌaꞌ ne̱ yivi̱ꞌ tee̱ꞌ ndee siꞌe̱ ndaꞌvi ñaꞌ siꞌe̱ Faraón ni̱ nduu̱ꞌ ra̱.
24 Pela fé, Moisés, sendo homem feito, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ni̱ xi̱ndoo̱ nimá ra̱ ña̱ ku̱ndo̱ꞌo̱ ingaꞌ ra̱ xiinꞌ ne̱ taꞌanꞌ ra̱, ne̱ ndikún i̱chiꞌ Ndiosí, te̱ sa̱kanꞌ ña̱ sa̱sana̱ꞌ xiinꞌ mi̱iꞌ ra̱ nuu̱ꞌ kua̱chi̱ i̱i̱n xaꞌaꞌ.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a usufruir prazeres transitórios do pecado.
26 Sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ ndii, ña̱ va̱ꞌa̱ ka̱ nduuꞌ a̱ ña̱ ku̱ndo̱ꞌo̱ ra̱ xaꞌa̱ꞌ Cristo, ña̱ tianu̱ꞌ Ndiosí, te̱ sa̱kanꞌ ña̱ ku̱miꞌ ra̱ ña̱ vikaꞌ ne̱ Egipto ja̱a̱nꞌ. Sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ ndiatu̱ i̱ni̱ ra̱ ña̱ sa̱ñuꞌuꞌ ña̱ꞌaꞌ Ndiosí nuu̱ꞌ kuꞌu̱n e̱ꞌ xiinꞌ ña̱ va̱ꞌa̱ ka̱.
26 Ele entendeu que ser desprezado por causa de Cristo era uma riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a recompensa.
27 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ i̱ni̱ tu̱ Moisés ja̱a̱nꞌ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ Ndiosí na ni̱ na̱ko̱o̱ ra̱ ñu̱u̱ Egipto, te̱ nï̱ yi̱ꞌvi ra̱ tee̱ꞌ ndee xiní ra̱ ndii, ka̱siꞌe̱ te̱ xaꞌndia chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ ja̱a̱nꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ ra̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ i̱ni̱ ra̱ xiinꞌ i̱i̱n ka̱niiꞌ nimá ra̱ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ Ndiosí nde̱e̱ naa ni̱ xi̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ xiinꞌ nimá ra̱ tee̱ꞌ ndee kü̱vi̱ ku̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ e̱ꞌ.
27 Pela fé, Moisés abandonou o Egito, não ficando amedrontado com a ira do rei, pois permaneceu firme como quem vê aquele que é invisível.
28 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ i̱ni̱ Moisés ja̱a̱nꞌ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ Ndiosí na ni̱ xa̱ꞌaꞌ ra̱ vi̱koꞌ pascua, te̱ ni̱ kaꞌa̱n chuunꞌ ra̱, te̱ ni̱ xa̱ti̱a̱ liki̱nꞌ ne̱ taꞌanꞌ e̱ꞌ níiꞌ mbe̱e̱ yiꞌeꞌ ni̱a̱, sa̱kanꞌ te̱ kii̱ꞌ xkaꞌndi̱a̱ ña̱ kumiꞌ ndi̱e̱e̱ꞌ, te̱ ka̱ꞌni̱ꞌ a̱ siꞌe̱ nu̱uꞌ ne̱ Egipto ndii, kä̱ꞌni̱ꞌ a̱ siꞌe̱ nu̱uꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e o derramamento do sangue, para que o exterminador não tocasse nos primogênitos dos israelitas.
29 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ i̱ni̱ ne̱ xii̱ꞌ ya̱taꞌ e̱ꞌ, ne̱ Israel, ni̱ xi̱ni̱ ni̱a̱ Ndiosí na ni̱ xkaꞌndi̱a̱ ni̱a̱ mi̱ni̱ kuaꞌa nde̱e̱ naa ñu̱ꞌuꞌ i̱chi ni̱ nduu̱ a̱. Ndisu̱ kii̱ꞌ ni̱ xika̱ te̱ xíinꞌ Egipto xkaꞌndi̱a̱ ra̱ i̱kanꞌ ndii, ni̱ kaꞌa̱ ndo̱o̱ ra̱ te̱ ni̱ xiꞌi̱ ra̱.
29 Pela fé, os israelitas atravessaram o mar Vermelho como por terra seca. Quando os egípcios tentaram fazer o mesmo, foram engolidos pelo mar.
30 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ i̱ni̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ ni̱ xi̱ni̱ ni̱a̱ Ndiosí na ni̱ ndu̱va̱ nama̱ ña̱ ndasi i̱ꞌnu̱ ñu̱u̱ Jericó kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ ki̱e̱ndu̱u̱ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ uxa̱ taꞌan kivi̱ꞌ.
30 Pela fé, ruíram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ ñaꞌ naniꞌ Rahab, ñaꞌ ni̱ xi̱ko̱ꞌ xiinꞌ miiꞌ ndii, xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ i̱ni̱ aꞌ ni̱ xi̱ni̱ aꞌ Ndiosí na nï̱ ndo̱ñuꞌuꞌ aꞌ xiinꞌ i̱nga̱ ne̱ ñu̱u̱ aꞌ, ne̱ nï̱ taxiꞌ so̱ꞌo̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n Ndiosí. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ni̱ sa̱kakú ña̱ꞌaꞌ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ na̱ti̱i̱n mani̱ꞌ aꞌ te̱ Israel, te̱ ni̱ xaꞌa̱n ko̱to̱ si̱ꞌe sa̱a̱ kaaꞌ ñu̱u̱ Jericó ja̱a̱nꞌ.
31 Pela fé, Raabe, a prostituta, não foi destruída com os desobedientes, porque acolheu os espias com paz.
32 Yoo kuaꞌa̱ꞌ ka̱ ña̱ ku̱vi̱ kaꞌa̱n i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ, ndisu̱ kë̱ta̱ i̱ na̱kaa̱ ka̱ i̱ kaꞌa̱n i̱ xaꞌa̱ꞌ naa kuuꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ Gedeón, xiinꞌ Barac, xiinꞌ Sansón, xiinꞌ Jefté, xiinꞌ David, xiinꞌ Samuel, te̱ sa̱kanꞌ tu̱ sa̱kuuꞌ naa kuuꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ te̱ ni̱ kaꞌa̱n tiakú tu̱ꞌu̱n Ndiosí.
32 E que mais direi? Certamente me faltará o tempo necessário para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas,
33 Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ i̱ni̱ ra̱ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ Ndiosí sa̱kanꞌ na ni̱ ka̱nando ra̱ nuu̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ miiꞌ xaꞌndia chuunꞌ tu̱ku̱, te̱ kooꞌ chukuuꞌ, sa̱kanꞌ tu̱ na ni̱ xa̱chuunꞌ nda̱ku ra̱, te̱ sa̱kanꞌ tu̱ na ni̱ na̱ti̱i̱n ra̱ ña̱ ni̱ ta̱xi̱ Ndiosí kuento a̱ xaꞌa̱ꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ sa̱kanꞌ ni̱ tu̱ na ni̱ nda̱si̱ ra̱ yu̱ꞌuꞌ león.
33 os quais, por meio da fé, conquistaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam a boca de leões,
34 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ i̱ni̱ tu̱ te̱ ja̱a̱nꞌ ni̱ xi̱ni̱ ra̱ Ndiosí na ni̱ nda̱ꞌva̱ ra̱ ñuꞌu̱ ndatin ndi̱e̱eꞌ va̱, te̱ ni̱ kaku̱ tu̱ ra̱ nda̱ꞌaꞌ te̱ yivi̱ꞌ, te̱ ni̱ kuni̱ ka̱ꞌni̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ xiinꞌ ichi̱, te̱ ni̱ ta̱xi̱ tu̱ Ndiosí ndi̱e̱e̱ꞌ ra̱ tee̱ꞌ ndee xa̱ ni̱ xa̱vi xa̱va̱ꞌa̱ ra̱, te̱ sa̱kanꞌ tu̱ ni̱ yoo̱ ndi̱e̱e̱ꞌ ra̱, te̱ ni̱ ki̱e̱e̱ va̱ꞌa̱ ra̱ kii̱ꞌ ni̱ xaꞌa̱n ra̱ ti̱i̱n ra̱ ñuꞌu̱, te̱ ni̱ ka̱nando tu̱ ra̱ te̱ xíinꞌ, te̱ ndasiꞌ taꞌanꞌ xiinꞌ ra̱.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam de ser mortos à espada, da fraqueza tiraram força, fizeram-se poderosos na guerra, puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 Ni̱ yoo̱ sa̱va̱ ña̱ꞌaꞌ ndii, xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ i̱ni̱ ni̱a̱ ni̱ xi̱ni̱ ni̱a̱ Ndiosí na ni̱ na̱ti̱a̱ku̱ ne̱ i̱i̱n kuuꞌ xiinꞌ ni̱a̱, ne̱ ni̱ xiꞌi̱.
35 Mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos. Alguns foram torturados, não aceitando seu resgate, para obterem superior ressurreição;
36 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ i̱ni̱ tu̱ sa̱va̱ ni̱a̱ ni̱ xi̱ni̱ ni̱a̱ Ndiosí na ni̱ xa̱ndi̱ꞌi̱ ne̱ yivi̱ꞌ xiinꞌ ni̱a̱, te̱ ni̱ su̱ku̱ꞌ i̱i̱nꞌ tu̱ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱. Te̱ sa̱va̱ tu̱ku̱ ni̱a̱ ndii, ni̱ sa̱tiín ña̱ꞌaꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ka̱rena, te̱ ni̱ ta̱a̱n tu̱ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ vi̱ꞌe̱ ka̱a̱.
36 outros, por sua vez, passaram pela prova de zombarias e açoites, sim, até de algemas e prisões.
37 Te̱ ni̱ xa̱ꞌni̱ꞌ tu̱ ne̱ yivi̱ꞌ sa̱va̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ yuu̱ꞌ, te̱ sa̱va̱ ni̱a̱ ni̱ ke̱ndoso̱ꞌ ma̱ꞌinꞌ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ xiinꞌ serrucho, te̱ ni̱ xi̱to̱ kua̱ꞌa̱ tu̱ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱, te̱ sa̱va̱ ni̱a̱ ni̱ xa̱ꞌni̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ xiinꞌ ichi̱, te̱ sa̱kanꞌ tu̱ ni̱ xika̱ ni̱a̱ miiꞌ ka̱ niꞌnuꞌ ni̱a̱ i̱i̱nꞌ mbe̱e,̱ uun i̱i̱nꞌ ti̱xuꞌu̱ꞌ. Te̱ ne̱ natiín xa̱va̱ꞌa̱ ni̱ nduu̱ tu̱ ni̱a̱, te̱ ni̱ xika̱ ndoꞌoꞌ i̱ni̱ va̱ ni̱a̱ i̱i̱n yivi̱ꞌ, te̱ sa̱kanꞌ tu̱ mi̱iꞌ va̱ ni̱ ku̱u̱ ne̱ yivi̱ꞌ xiinꞌ ni̱a̱.
37 Foram apedrejados, serrados ao meio, mortos ao fio da espada. Andaram como peregrinos, vestidos de peles de ovelhas e de cabras; passaram por necessidades, foram afligidos e maltratados.
38 Te̱ nï̱ xa̱ta̱ꞌa̱n ne̱ yivi̱ꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ yoꞌoꞌ ña̱ ka̱ka̱ ne̱ yivi̱ꞌ va̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ te̱i̱n ni̱a̱. Sa̱kanꞌ ña̱ ne̱ yivi̱ꞌ va̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ndiee̱ ni̱a̱ xikaꞌ ndo̱so̱ꞌ ni̱a̱ miiꞌ i̱chiꞌ kaaꞌ, te̱ ni̱ ndiee̱ tu̱ ni̱a̱ xiki̱ꞌ te̱i̱n i̱kuꞌ, uun ti̱xi̱n yavi̱ yuu̱ꞌ ni̱ ndiee̱ ni̱a̱, uun ni̱ ndiee̱ tu̱ ni̱a̱ ti̱xi̱n yavi̱ ñu̱ꞌuꞌ.
38 O mundo não era digno deles. Andaram errantes pelos desertos, pelos montes, pelas covas, pelos antros da terra.
39 Ndisu̱ tee̱ꞌ ndee va̱ꞌa̱ ni̱ ku̱ni̱ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ i̱ni̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ ni̱ xi̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ ndii, nï̱ na̱ti̱i̱n nde̱e̱ i̱i̱n ni̱a̱ ña̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ kuento a̱ nuu̱ꞌ ni̱a̱ ja̱a̱nꞌ.
39 Todos estes, mesmo tendo obtido bom testemunho por meio da fé, não obtiveram a concretização da promessa,
40 Sa̱kanꞌ ni̱ xa̱a̱ Ndiosí, sa̱kanꞌ ña̱ xa̱ ni̱ chi̱tuní a̱ i̱i̱n ña̱ va̱ꞌa̱ ka̱ xaꞌa̱ꞌ yooꞌ, te̱ na xaa̱ ingaꞌ e̱ꞌ xiinꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ miiꞌ nda̱sa̱ndo̱o̱ ingaꞌ ndi̱ꞌi̱ a̱ yooꞌ.
40 porque Deus tinha previsto algo melhor para nós, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.