Gálatas 3
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs NVT
1 Ndoꞌó, ne̱ Galacia, ne̱ küuꞌ kaxiꞌ nduuꞌ ndo̱ꞌ nde̱e̱ naa ni̱ sa̱kuini̱ꞌ i̱i̱n te̱ yivi̱ꞌ xiinꞌ ndo̱ꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ ku̱xi̱o̱o̱ ndi̱ꞌi̱ ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ ña̱ ni̱ sa̱niaꞌá i̱ ndoꞌó ña̱ ni̱ xiꞌi̱ Jesucristo nuu̱ꞌ krusín xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ e̱ꞌ.
1 Ó gálatas insensatos! Quem os enfeitiçou? Jesus Cristo não lhes foi explicado tão claramente como se tivessem visto com os próprios olhos a morte dele na cruz?
2 Ña̱ yo̱ꞌo̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ kuní i̱ ña̱ na̱kui̱i̱n ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ i̱: ¿Ñáá xanini ndoꞌó ña̱ ni̱ na̱ti̱i̱n ndo̱ꞌ Espíritu Santo xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ sa̱xinú ndo̱ꞌ ña̱ kaꞌán chuunꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Moisés? Kuä̱sa̱ꞌ xa̱chiꞌ sa̱kanꞌ ra̱nꞌ. Sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ na̱ti̱i̱n ndo̱ꞌ Espíritu Santo ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ i̱ni̱ ndo̱ꞌ xini ndo̱ꞌ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ ña̱ kaꞌán xaꞌa̱ꞌ Jesús kui̱ti̱ꞌ.
2 Deixem-me perguntar apenas uma coisa: vocês receberam o Espírito porque obedeceram à lei ou porque creram na mensagem que ouviram?
3 Sa̱a̱ tu̱ tïakú xíniꞌ ndo̱ꞌ. Naaꞌ ni̱ na̱ti̱i̱n ndo̱ꞌ Espíritu Santo kii̱ꞌ ni̱ xa̱ꞌaꞌ i̱ni̱ ndo̱ꞌ xini ndo̱ꞌ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ¿ndichun na xikaꞌ ndo̱ꞌ ña̱ nda̱sa̱nda̱ku ndo̱ꞌ nimá ndo̱ꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí vi̱ti̱n xiinꞌ ña̱ ndi̱e̱eꞌ mi̱iꞌ ndo̱ꞌ, na sa̱kanꞌ?
3 Será que perderam o juízo? Tendo começado no Espírito, por que agora procuram tornar-se perfeitos por seus próprios esforços?
4 Ni̱ ndo̱ꞌo̱ kuaꞌa̱ꞌ va̱ ndoꞌó xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ i̱ni̱ ndo̱ꞌ xini ndo̱ꞌ Jesús. ¿Ñáá ni̱ ndo̱ꞌo̱ saka ndo̱ꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ? Va̱ꞌa̱ va̱ naaꞌ nï̱ ndoꞌoꞌ saka ndo̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ.
4 Será que foi à toa que passaram por tantos sofrimentos? É claro que não foi à toa!
5 Sa̱kanꞌ ña̱ süu̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ xa̱a̱ ndo̱ꞌ ña̱ kaꞌán tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ ni̱ ta̱xi̱ Ndiosí Espíritu a̱ naá nimá ndo̱ꞌ, te̱ ni̱ xa̱a̱ a̱ chu̱u̱n kaꞌnuꞌ kooꞌ chukuuꞌ te̱i̱n ndo̱ꞌ. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ i̱ni̱ ndo̱ꞌ xi̱ni̱ ndo̱ꞌ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ ni̱ xa̱a̱ a̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ.
5 Volto a perguntar: acaso aquele que lhes deu o Espírito e realizou milagres entre vocês agiu assim porque vocês obedeceram à lei ou porque creram na mensagem que ouviram?
6 Ni̱ i̱ni̱ kui̱ti̱ꞌ Abraham, te̱ xii̱ꞌ ya̱taꞌ ndu̱, ni̱ xi̱ni̱ ra̱ Ndiosí, te̱ ni̱ nda̱sa̱nda̱ku a̱ nimá ra̱ nuu̱ꞌ a̱.
6 Da mesma forma, “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
7 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ kuní a̱ ku̱nda̱ni̱ ndo̱ꞌ ña̱ ne̱ i̱ni̱ xini Ndiosí nduuꞌ xna̱ꞌa̱ si̱a̱niꞌ xikaꞌ Abraham ja̱a̱nꞌ.
7 Logo, os verdadeiros filhos de Abraão são aqueles que creem.
8 Nde̱e̱ xta̱ꞌanꞌ yoso̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí miiꞌ kaꞌán a̱ ña̱ naá kivi̱ꞌ ku̱ndu̱u̱ tu̱ ne̱ tukuꞌ ne̱ nda̱ku nimá nuu̱ꞌ Ndiosí sa̱a̱ a̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ i̱ni̱ ni̱a̱ ku̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱. Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ni̱ sa̱kuniꞌ Ndiosí Abraham tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ kii̱ꞌ tïa̱ꞌan xkaꞌndi̱a̱ a̱, sa̱kanꞌ na ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ndii: “Xiinꞌ nda̱ꞌaꞌ yoꞌó sa̱ñuꞌuꞌ i̱ sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ”, ni̱ kachi̱ a̱.
8 As Escrituras previram esse tempo em que Deus declararia os gentios justos por meio da fé. Ele anunciou essas boas-novas a Abraão há muito tempo, quando disse: “Todas as nações da terra serão abençoadas por seu intermédio”.
9 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ne̱ i̱ni̱ xini Jesús ndii, sañuꞌuꞌ ña̱ꞌaꞌ Ndiosí naa ni̱ sa̱ñuꞌuꞌ a̱ Abraham ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ i̱ni̱ ra̱ xini ña̱ꞌaꞌ ra̱.
9 Portanto, todos os que creem participam da mesma bênção que Abraão recebeu por crer.
10 Kua̱chi̱ ndii, yo̱o̱ ka̱ kuní ña̱ nda̱sa̱nda̱ku Ndiosí nimá ni̱a̱ nuu̱ꞌ a̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ saxinú ni̱a̱ ña̱ kaꞌán chu̱u̱n tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ a̱ ndii, xa̱ yoo ni̱a̱ nuu̱ꞌ ña̱ nachaꞌanꞌ. Kua̱chi̱ ndii kaꞌán ña̱ yoso̱ꞌ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí ndii: “Na̱cha̱ꞌa̱n sa̱kuuꞌ ne̱ sä̱xinú ndi̱ꞌi̱ sa̱kuuꞌ ña̱ kaꞌán tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ”, kachi a̱.
10 Contudo, os que confiam na lei para serem declarados justos estão sob maldição, pois as Escrituras dizem: “Maldito quem não se mantiver obediente a tudo que está escrito no Livro da Lei”.
11 Xiní kaxiꞌ e̱ꞌ ña̱ sä̱nda̱ku Ndiosí nimá nde̱e̱ i̱i̱n e̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ xaaꞌ e̱ꞌ ña̱ kaꞌán tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ kaꞌán ña̱ yoso̱ꞌ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ a̱ ndii: “Ne̱ ni̱ xa̱nda̱ku Ndiosí nimá xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ i̱ni̱ kui̱ti̱ꞌ ni̱a̱ xini ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ ndii, ku̱ti̱a̱ku̱ ni̱a̱ nde̱e̱ ndiꞌiꞌ ni̱ kivi̱ꞌ”, kachi a̱.
11 É evidente, portanto, que ninguém pode ser declarado justo diante de Deus pela lei. Pois as Escrituras dizem: “O justo viverá pela fé”.
12 Ndisu̱ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, süu̱ꞌ kuenta ña̱ i̱ni̱ e̱ꞌ xini e̱ꞌ Jesús nduuꞌ a̱, sa̱kanꞌ ña̱ kaꞌán ña̱ yoso̱ꞌ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ a̱ ndii: “Ne̱ saxinú sa̱kuuꞌ ña̱ kaꞌán tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ku̱ti̱a̱ku̱ ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ”, kachi a̱.
12 A lei, porém, não é baseada na fé, pois diz: “Quem obedece à lei viverá por ela”.
13 Ni̱ sa̱ndoó ndiká Cristo yooꞌ nuu̱ꞌ ña̱ ni̱ kuni̱ a̱ sa̱na̱chaꞌanꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ yooꞌ. Sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ xiꞌi̱ a̱ nuu̱ꞌ e̱ꞌ, te̱ ni̱ ti̱so̱ a̱ ña̱ nachaꞌanꞌ ja̱a̱n, naa yoso̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí miiꞌ kaꞌán a̱ ndii: “Yo̱o̱ ka̱ nduuꞌ ne̱ xiꞌí nuu̱ꞌ ndu̱yu̱ ndii, nachaꞌanꞌ ni̱a̱”, kachi a̱.
13 Mas Cristo nos resgatou da maldição pronunciada pela lei tomando sobre si a maldição por nossas ofensas. Pois as Escrituras dizem: “Maldito todo aquele que é pendurado num madeiro”.
14 Sa̱kanꞌ ni̱ xa̱a̱ Cristo te̱ sa̱ñuꞌuꞌ tu̱ Ndiosí ne̱ tukuꞌ xiinꞌ kuento a̱, ña̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ nuu̱ꞌ Abraham ja̱a̱nꞌ. Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ i̱ni̱ e̱ꞌ xini e̱ꞌ Cristo ndii, natiinꞌ e̱ꞌ Espíritu Santo, ña̱ xa̱ ni̱ ta̱xi̱ Ndiosí kuento a̱ xaꞌa̱ꞌ ja̱a̱nꞌ.
14 Por meio de Cristo Jesus, os gentios foram abençoados com a mesma bênção de Abraão, para que recebêssemos, pela fé, o Espírito prometido.
15 Ña̱ni̱ taꞌanꞌ i̱, kuni kaꞌa̱n i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ i̱i̱n ña̱ kaꞌán ndi̱a̱a̱ xaꞌa̱ꞌ te̱ yivi̱ꞌ. Te̱ yivi̱ꞌ, kii̱ꞌ ndoó ra̱ kuento xiinꞌ taꞌanꞌ ra̱ ndii, keꞌi ra̱ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱, te̱ chinduꞌu̱ꞌ ra̱ nuu̱ꞌ nda̱ꞌaꞌ ra̱ nuu̱ꞌ a̱. Kii̱ꞌ xaaꞌ ra̱ sa̱kanꞌ ndii, nde̱e̱ i̱i̱n ra̱ kü̱vi̱ na̱chi̱ka̱nuꞌ ka̱ nde̱e̱ i̱i̱n yu̱ꞌuꞌ, ni̱ nde̱e̱ kü̱vi̱ tu̱ sa̱ndo̱ñuꞌuꞌ ra̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ.
15 Irmãos, apresento-lhes um exemplo da vida diária. Ninguém pode anular ou fazer acréscimos a uma aliança irrevogável.
16 Sa̱kanꞌ tu̱ ni̱ xa̱a̱ Ndiosí ni̱ ta̱xi̱ a̱ kuento a̱ nuu̱ꞌ Abraham xiinꞌ nuu̱ꞌ si̱a̱niꞌ xikaꞌ ra̱. Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ yoso̱ꞌ a̱ ndii: “nuu̱ꞌ i̱i̱n si̱a̱niꞌ xikaꞌ u̱nꞌ”, sa̱kanꞌ yoso̱ꞌ a̱. Ndisu̱ käꞌán ña̱ ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ kuaꞌa̱ꞌ si̱a̱niꞌ xikaꞌ ra̱ kii̱ꞌ kaꞌán a̱ sa̱kanꞌ. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii kaꞌán a̱ xaꞌa̱ꞌ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ a̱, te̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ Cristo.
16 Pois bem, Deus fez a promessa a Abraão e a seu descendente. Observem que as Escrituras não dizem “a seus descendentes”, como se fosse uma referência a muitos, mas sim “a seu descendente”, isto é, Cristo.
17 Ña̱ kuni kaꞌa̱n i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ yoꞌoꞌ ndii, xa̱ ni̱ ndoo̱ Ndiosí kuento a̱ xiinꞌ Abraham ja̱a̱nꞌ ña̱ sa̱xinú a̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ ra̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ, ña̱ ni̱ ta̱xi̱ Ndiosí nda̱ꞌaꞌ Moisés kii̱ꞌ xa̱ ni̱ yaꞌa̱ ku̱miꞌ ciento oko̱ uxi̱ kuiya̱ ndii, kü̱vi̱ sa̱tíviꞌ a̱ kuento a̱ ña̱ xa̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ nuu̱ꞌ Abraham ja̱a̱nꞌ.
17 É isto que quero dizer: a lei, que veio 430 anos depois, não pode anular a aliança que Deus estabeleceu com Abraão, pois nesse caso a promessa seria quebrada.
18 Kua̱chi̱ ndii, naaꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ saxinú e̱ꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ na̱ti̱i̱n e̱ꞌ ña̱ sa̱mani̱ꞌ Ndiosí yooꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, süu̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ kuento a̱ ja̱a̱nꞌ ka̱ nduuꞌ a̱ naaꞌ sa̱kanꞌ. Ndisu̱ Ndiosí ndii, ni̱ ta̱xi̱ a̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ Abraham xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ xa̱ sa̱kanꞌ ni̱ ndoo̱ a̱ kuento a̱ nuu̱ꞌ ra̱.
18 Portanto, se a herança pudesse ser recebida pela obediência à lei, ela não viria pela aceitação da promessa. No entanto, Deus, em sua bondade, a concedeu a Abraão como promessa.
19 ¿Ndichun ni̱ ta̱xi̱ Ndiosí tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ naaꞌ sa̱kanꞌ? Ni̱ ta̱xi̱ ña̱ꞌaꞌ a̱ te̱ niaꞌa̱ xna̱ꞌa̱ a̱ ne̱ yivi̱ꞌ ndee ña̱ nduuꞌ kua̱chi̱. Te̱ ni̱ kuni̱ a̱ ña̱ sa̱chuunꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ nde̱e̱ kii̱ꞌ ni̱ ki̱xi̱n si̱a̱niꞌ xikaꞌ Abraham ja̱a̱nꞌ, ña̱ ni̱ ta̱xi̱ Ndiosí kuento a̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ ta̱xi̱ Ndiosí tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ ángele, te̱ ángele ja̱a̱nꞌ ni̱ ta̱xi̱ a̱ nda̱ꞌaꞌ Moisés, te̱ ni̱ sa̱yaꞌá ra̱ a̱ nuu̱ꞌ ne̱ ñu̱u̱ ra̱.
19 Qual era, então, o propósito da lei? Ela foi acrescentada à promessa para mostrar às pessoas seus pecados. Mas a lei deveria durar apenas até a vinda do descendente prometido. Por meio de anjos, a lei foi entregue a um mediador.
20 Sa̱kanꞌ ña̱ kii̱ꞌ ni̱ ta̱xi̱ Ndiosí kuento a̱ nuu̱ꞌ Abraham ja̱a̱nꞌ ndii, nï̱ ti̱a̱chuunꞌ a̱ i̱nga̱ ne̱ yivi̱ꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ mi̱iꞌ a̱ ni̱ xa̱a̱ sa̱kuuꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ.
20 O mediador, porém, só é necessário quando dois ou mais precisam chegar a um acordo, e Deus é um só.
21 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ, ¿ñáá kaniꞌ taꞌanꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ kuento ña̱ ni̱ ta̱xi̱ Ndiosí ja̱a̱nꞌ? Kuä̱sa̱ꞌ xa̱chiꞌ sa̱kanꞌ ra̱nꞌ. Kua̱chi̱ ndii, naaꞌ ku̱vi̱ ta̱xi̱ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ e̱ꞌ, ña̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ndiꞌiꞌ ndii, ku̱vi̱ ku̱ndu̱u̱ e̱ꞌ ne̱ nda̱ku nimá nuu̱ꞌ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ xaaꞌ e̱ꞌ ña̱ kaꞌán tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ.
21 Existe, portanto, algum conflito entre a lei e as promessas de Deus? De maneira nenhuma! Se a lei fosse capaz de nos conceder nova vida, seríamos declarados justos pela obediência a ela.
22 Ndisu̱ kaꞌán ña̱ yoso̱ꞌ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí ña̱ xikoꞌ ni̱ꞌi̱ kua̱chi̱ sa̱kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ, sa̱kanꞌ te̱ ne̱ i̱ni̱ xini Jesucristo kui̱ti̱ꞌ ku̱vi̱ na̱ti̱i̱n ña̱ ni̱ ta̱xi̱ Ndiosí kuento a̱ xaꞌa̱ꞌ ja̱a̱nꞌ.
22 Mas as Escrituras afirmam que somos todos prisioneiros do pecado, de modo que nós, os que cremos, recebemos a promessa de libertação apenas pela fé em Jesus Cristo.
23 Te̱ kii̱ꞌ tïa̱ꞌan i̱ni̱ e̱ꞌ ku̱ni̱ e̱ꞌ Jesús ndii, ni̱ nduu̱ e̱ꞌ nde̱e̱ naa ne̱ ndasi i̱ꞌnu̱ ni̱ xa̱a̱ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ nde̱e̱ kii̱ꞌ ni̱ xaa̱ kivi̱ꞌ ña̱ niaꞌa̱ Ndiosí ña̱ kuní a̱ ña̱ i̱ni̱ e̱ꞌ ku̱ni̱ e̱ꞌ Cristo.
23 Antes que o caminho da fé se tornasse disponível, fomos colocados sob a custódia da lei e mantidos sob a sua guarda, até que essa fé fosse revelada.
24 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ, ña̱ kuní ka̱ ki̱xi̱n Cristo ndii, tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ ni̱ nduu̱ nde̱e̱ naa i̱i̱n te̱ saniaꞌá yooꞌ. Nde̱e̱ naa sa̱kanꞌ ni̱ xa̱chuunꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ te̱ kundi̱a̱ka̱ a̱ yooꞌ nuu̱ꞌ Cristo, te̱ sa̱nda̱ku Ndiosí nimá e̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ i̱ni̱ e̱ꞌ xini e̱ꞌ Cristo ja̱a̱nꞌ.
24 Em outras palavras, a lei foi nosso guardião até a vinda de Cristo; ela nos protegeu até que, por meio da fé, pudéssemos ser declarados justos.
25 Ndisu̱ vi̱ti̱n ndii, xa̱ ni̱ xa̱a̱ kivi̱ꞌ ña̱ i̱ni̱ e̱ꞌ xini ña̱ꞌaꞌ e̱ꞌ, te̱ kuä̱sa̱ꞌ ka̱ xitoꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ yooꞌ.
25 Agora que veio o caminho da fé, não precisamos mais da lei como guardião.
26 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ i̱ni̱ e̱ꞌ xini e̱ꞌ Cristo Jesús ja̱a̱nꞌ ndii, siꞌe̱ Ndiosí nduuꞌ sa̱kuuꞌ e̱ꞌ.
26 Pois todos vocês são filhos de Deus por meio da fé em Cristo Jesus.
27 Kua̱chi̱ ndii, sa̱kuuꞌ yooꞌ, ne̱ ni̱ chi̱chi̱ kuenta Cristo ndii, ni̱ xi̱kuiꞌnu̱ a̱ yooꞌ.
27 Todos que foram unidos com Cristo no batismo se revestiram de Cristo.
28 Sa̱kanꞌ na kö̱o̱ꞌ a̱ xaaꞌ a̱ nde̱e̱ ka̱ nuu̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ nduuꞌ e̱ꞌ, naaꞌ ne̱ judío nduuꞌ e̱ꞌ, uun naaꞌ ne̱ tukuꞌ nduuꞌ e̱ꞌ, naaꞌ ne̱ xikoꞌ niꞌiꞌ i̱i̱n xto̱ꞌo̱ nduuꞌ e̱ꞌ, uun naaꞌ ne̱ xikaꞌ ndiká nduuꞌ e̱ꞌ, naaꞌ tiaa̱ nduuꞌ e̱ꞌ, uun naaꞌ ña̱ꞌaꞌ nduuꞌ e̱ꞌ ndii, i̱i̱n nda̱a̱ꞌ nduuꞌ sa̱kuuꞌ e̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ nduuꞌ e̱ꞌ kuenta Cristo Jesús.
28 Não há mais judeu nem gentio, escravo nem livre, homem nem mulher, pois todos vocês são um em Cristo Jesus.
29 Te̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ nduuꞌ e̱ꞌ kuenta Cristo ndii, ne̱ vi̱ꞌe̱ Abraham ja̱a̱nꞌ nduuꞌ e̱ꞌ, sa̱kanꞌ na kuiiꞌ na̱ti̱i̱n e̱ꞌ ña̱ ni̱ ta̱xi̱ Ndiosí kuento a̱ xaꞌa̱ꞌ nuu̱ꞌ ne̱ vi̱ꞌe̱ ra̱.
29 E agora que pertencem a Cristo, são verdadeiros filhos de Abraão, herdeiros dele segundo a promessa de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.