Gálatas 2
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs ARC
1 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xkaꞌndi̱a̱ uxi̱ ku̱miꞌ kuiya̱ ndii, ni̱ ka̱a̱ tu̱ku̱u̱ i̱ ñu̱u̱ Jerusalén xiinꞌ Bernabé. Te̱ ni̱ xa̱ka̱ tu̱ i̱ Tito kuaꞌa̱n ra̱ xiinꞌ ndu̱.
1 Depois, passados catorze anos, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também comigo Tito.
2 Ni̱ xaꞌa̱n i̱ sa̱kanꞌ ña̱ Ndiosí ni̱ niaꞌa̱ nuu̱ꞌ i̱ ña̱ kuní a̱ ña̱ kuꞌu̱n i̱ i̱kanꞌ. Te̱ nuu̱ꞌ te̱ kuuꞌ nu̱uꞌ nuu̱ꞌ ne̱ nakayá xaꞌa̱ꞌ Jesús kui̱ti̱ꞌ ni̱ nda̱tuꞌunꞌ ndiꞌi̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ kaꞌán ndo̱so̱ꞌ i̱ xaꞌa̱ꞌ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ nuu̱ꞌ ne̱ tukuꞌ. Ni̱ nda̱tuꞌunꞌ ndiꞌi̱ i̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ ra̱ ko̱to̱ ka̱ xachuunꞌ saka i̱, uun xa̱ ni̱ xa̱chuunꞌ saka i̱ ka̱ni̱ni̱ te̱ ja̱a̱nꞌ.
2 E subi por uma revelação e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios e particularmente aos que estavam em estima, para que de maneira alguma não corresse ou não tivesse corrido em vão.
3 Ndisu̱ ni̱ xta̱ni̱ ra̱ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n i̱, sa̱kanꞌ na nde̱e̱ Tito, te̱ ni̱ xaꞌa̱n xiinꞌ ndu̱ ndii, tee̱ꞌ ndee te̱ griego nduuꞌ ra̱ ndii, nï̱ kaꞌa̱n te̱ kuuꞌ nu̱uꞌ ja̱a̱nꞌ ña̱ kuní a̱ kua̱ꞌa̱ tuni̱ i̱i̱nꞌ ra̱,
3 Mas nem ainda Tito, que estava comigo, sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se.
4 tee̱ꞌ ndee ni̱ ko̱ꞌni̱ si̱ꞌe i̱i̱n uvi̱ te̱ xini xaꞌanꞌ kaꞌán ña̱ xikaꞌ ra̱ i̱chiꞌ Jesús te̱i̱n ndu̱ miiꞌ ni̱ na̱kaya̱ ndu̱ ja̱a̱nꞌ. Ni̱ ko̱ꞌni̱ ra̱ i̱kanꞌ te̱ ni̱a̱niꞌ ra̱ ña̱ xaaꞌ ndu̱ ña̱ yoo ndiká ndu̱ nuu̱ꞌ i̱chiꞌ Cristo Jesús, ndiani̱ te̱ tu̱ku̱ ni̱ sa̱na̱ndikoꞌ ra̱ nduꞌu̱ nuu̱ꞌ ña̱ kaꞌán tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ.
4 E isso por causa dos falsos irmãos que se tinham entremetido e secretamente entraram a espiar a nossa liberdade que temos em Cristo Jesus, para nos porem em servidão;
5 Ndisu̱ nde̱e̱ i̱i̱n kani̱ꞌ nï̱ na̱ti̱i̱n nduꞌu̱ ña̱ kaꞌán te̱ ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ te̱ nä̱ma̱ xa̱chiꞌ ndu̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ ndi̱xa̱ ña̱ xa̱ kandixaꞌ ndo̱ꞌ ja̱a̱nꞌ.
5 aos quais, nem ainda por uma hora, cedemos com sujeição, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Te̱ kö̱o̱ꞌ xa̱chiꞌ ña̱ xa̱aꞌ ni̱ kaꞌa̱n te̱ kuuꞌ nu̱uꞌ nuu̱ꞌ ne̱ nakayá xaꞌa̱ꞌ Jesús ja̱a̱nꞌ xiinꞌ i̱. Nuu̱ꞌ yuꞌu̱ ndii, naaꞌ te̱ kaꞌnuꞌ nduuꞌ ra̱, uun sü̱vi̱ ra̱ ndii, kö̱o̱ꞌ a̱ xaaꞌ a̱, sa̱kanꞌ ña̱ Ndiosí ndii, näkaxin a̱ ne̱ yivi̱ꞌ.
6 E, quanto àqueles que pareciam ser alguma coisa (quais tenham sido noutro tempo, não se me dá; Deus não aceita a aparência do homem), esses, digo, que pareciam ser alguma coisa, nada me comunicaram;
7 Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ni̱ xi̱ni̱ te̱ kuuꞌ nu̱uꞌ ja̱a̱nꞌ ña̱ ni̱ ta̱xi̱ Ndiosí chu̱u̱n nuu̱ꞌ i̱ ña̱ kaꞌán ndo̱so̱ꞌ i̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ nuu̱ꞌ ne̱ tukuꞌ i̱i̱n kachi naa ni̱ ta̱xi̱ a̱ chu̱u̱n nuu̱ꞌ Pedro ña̱ kaꞌán ndo̱so̱ꞌ ra̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ ne̱ judío.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me estava confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 Kua̱chi̱ ndii mi̱iꞌ Ndiosí ni̱ ta̱xi̱ ndi̱e̱e̱ꞌ Pedro te̱ ku̱ndu̱u̱ ra̱ te̱ saniaꞌá i̱chiꞌ Jesús nuu̱ꞌ ne̱ judío, te̱ mi̱iꞌ tu̱ a̱ ni̱ ta̱xi̱ ndi̱e̱e̱ꞌ yuꞌu̱ te̱ ku̱ndu̱u̱ i̱ te̱ saniaꞌá i̱chiꞌ Jesús nuu̱ꞌ ne̱ tukuꞌ.
8 (porque aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão, esse operou também em mim com eficácia para com os gentios),
9 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ni̱ na̱ku̱ni̱ Santiago xiinꞌ Pedro xiinꞌ Juan, te̱ nduuꞌ te̱ kuuꞌ nu̱uꞌ nuu̱ꞌ ne̱ ndikún i̱chiꞌ Jesús, ña̱ ni̱ sa̱mani̱ꞌ va̱ Ndiosí yuꞌu̱ chu̱u̱n yoꞌoꞌ. Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ ni̱ ti̱i̱n ra̱ nda̱ꞌaꞌ i̱ xiinꞌ nda̱ꞌaꞌ Bernabé te̱ niaꞌa̱ ra̱ ña̱ nduiinꞌ ra̱ xiinꞌ ndu̱. Te̱ ni̱ ndoo̱ ra̱ kuento ña̱ sa̱chuunꞌ ka̱ ndu̱ nuu̱ꞌ ne̱ tukuꞌ, te̱ te̱ ja̱a̱nꞌ sa̱chuunꞌ ka̱ nuu̱ꞌ ne̱ judío.
9 e conhecendo Tiago, Cefas e João, que eram considerados como as colunas, a graça que se me havia dado, deram-nos as destras, em comunhão comigo e com Barnabé, para que nós fôssemos aos gentios e eles, à circuncisão;
10 Te̱ kuuꞌ nu̱uꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, i̱i̱n nda̱a̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ a̱ ni̱ xika̱n ra̱ nuu̱ꞌ ndu̱ ña̱ chi̱ndi̱e̱eꞌ naa chindieeꞌ ndu̱ ne̱ ndaꞌvi kuuꞌ, ni̱ kachi̱ ra̱. Te̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ ña̱ xa̱ kua̱xi̱ i̱ saxinú i̱ xiinꞌ i̱i̱n kaniiꞌ nimá i̱.
10 recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres, o que também procurei fazer com diligência.
11 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ Pedro ñu̱u̱ Antioquía ndii, ni̱ ka̱ni̱ ña̱ꞌaꞌ i̱ kuento, sa̱kanꞌ ña̱ vä̱ꞌa̱ xaaꞌ ra̱.
11 E, chegando Pedro à Antioquia, lhe resisti na cara, porque era repreensível.
12 Kua̱chi̱ ndii, kii̱ꞌ kuní ka̱ xaa̱ te̱ ni̱ ti̱ꞌviꞌ Jacobo ndii, ni̱ xi̱xi̱ ra̱ xiinꞌ ne̱ tukuꞌ ja̱a̱nꞌ. Ndisu̱ kii̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ te̱ ni̱ ti̱ꞌviꞌ Jacobo ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ku̱xi̱o̱o̱ Pedro ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ ne̱ tukuꞌ ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ yiꞌvi ra̱ te̱ yivi̱ꞌ, te̱ kaꞌán ña̱ kuní a̱ kua̱ꞌa̱ tuni̱ i̱i̱nꞌ sa̱kuuꞌ te̱ tukuꞌ, te̱ ndikún i̱chiꞌ Jesús.
12 Porque, antes que alguns tivessem chegado da parte de Tiago, comia com os gentios; mas, depois que chegaram, se foi retirando e se apartou deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ i̱nga̱ te̱ judío, te̱ ndikún i̱chiꞌ Jesús ndii, ni̱ ku̱xi̱o̱o̱ tu̱ te̱ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ ne̱ tukuꞌ ja̱a̱nꞌ naa ni̱ xa̱a̱ Pedro ja̱a̱nꞌ, ña̱ ni̱ xa̱su̱vi̱ xiinꞌ miiꞌ ra̱. Te̱ nde̱e̱ Bernabé ni̱ sa̱namaꞌ xiinꞌ miiꞌ nuu̱ꞌ ña̱ sikiꞌ ja̱a̱nꞌ ni̱ xa̱a̱ ra̱.
13 E os outros judeus também dissimulavam com ele, de maneira que até Barnabé se deixou levar pela sua dissimulação.
14 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱ni̱ i̱ ña̱ xïkaꞌ nda̱ku sa̱kuuꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ ña̱ ndi̱xa̱ xaꞌa̱ꞌ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ Jesús ndii, ni̱ kaꞌa̱n i̱ xiinꞌ Pedro nuu̱ꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ nakayá xaꞌa̱ꞌ Jesús i̱kanꞌ ndii: “Yoꞌó ndii, te̱ i̱chiꞌ ne̱ taꞌanꞌ e̱ꞌ, ne̱ judío, nduuꞌ u̱nꞌ, ndisu̱ xikaꞌ u̱nꞌ nde̱e̱ naa süu̱ꞌ te̱ judío nduuꞌ u̱nꞌ. Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ, ¿ndichun na kavikoꞌ uꞌvi̱ u̱nꞌ ne̱ tukuꞌ, ne̱ ndikún i̱chiꞌ Jesús, ña̱ kuní a̱ ka̱ka̱ ni̱a̱ naa xikaꞌ ne̱ judío?
14 Mas, quando vi que não andavam bem e direitamente conforme a verdade do evangelho, disse a Pedro na presença de todos: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios e não como judeu, por que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 Yooꞌ ndii, siꞌe̱ ne̱ judío nduuꞌ e̱ꞌ nde̱e̱ ni̱ tuvi̱ e̱ꞌ, te̱ süu̱ꞌ te̱ tukuꞌ, te̱ xaaꞌ kua̱chi̱ nuu̱ꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí, nduuꞌ e̱ꞌ.
15 Nós somos judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios.
16 Sa̱kanꞌ ña̱ xiní e̱ꞌ ña̱ süu̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ xaaꞌ nde̱e̱ i̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ ña̱ kaꞌán tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí sa̱nda̱ku a̱ nimá ni̱a̱, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ i̱ni̱ ni̱a̱ xini ni̱a̱ Cristo Jesús kui̱ti̱ꞌ. Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ yooꞌ ndii, xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ i̱ni̱ e̱ꞌ xini e̱ꞌ Cristo Jesús ja̱a̱nꞌ kui̱ti̱ꞌ, te̱ ni̱ xa̱nda̱ku Ndiosí nimá e̱ꞌ nuu̱ꞌ a̱, te̱ süu̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ xaaꞌ e̱ꞌ ña̱ kaꞌán tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ. Kua̱chi̱ ndii nde̱e̱ i̱i̱n ne̱ yivi̱ꞌ kü̱vi̱ ku̱ndu̱u̱ ne̱ nda̱ku nimá nuu̱ꞌ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ xaaꞌ ni̱a̱ ña̱ kaꞌán tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ.
16 Sabendo que o homem não é justificado pelas obras da lei, mas pela fé em Jesus Cristo, temos também crido em Jesus Cristo, para sermos justificados pela fé de Cristo e não pelas obras da lei, porquanto pelas obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ kii̱ꞌ xikaꞌ e̱ꞌ sa̱nda̱ku Ndiosí nimá e̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ i̱ni̱ e̱ꞌ xini e̱ꞌ Cristo kui̱ti̱ꞌ ndii, kaꞌán sa̱va̱ ne̱ judío ña̱ xaꞌnú e̱ꞌ sa̱va̱ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ. ¿Ñáá Cristo nduuꞌ ña̱ xaaꞌ sa̱kanꞌ, te̱ xaaꞌ e̱ꞌ kua̱chi̱ na sa̱kanꞌ? Kuä̱sa̱ꞌ xa̱chiꞌ sa̱kanꞌ ra̱nꞌ.
17 Pois, se nós, que procuramos ser justificados em Cristo, nós mesmos também somos achados pecadores, é, porventura, Cristo ministro do pecado? De maneira nenhuma.
18 Kua̱chi̱ ndii, naaꞌ i̱ni̱ ni̱ tu̱ku̱u̱ i̱ ku̱ni̱ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ, ña̱ ni̱ i̱ni̱ ni̱ xi̱ni̱ sa̱aꞌ ndii, tu̱ku̱ ni̱ nanduuꞌ i̱ te̱ ndisoꞌ kua̱chi̱ nuu̱ꞌ Ndiosí.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, constituo-me a mim mesmo transgressor.
19 Sa̱kanꞌ ña̱ yuꞌu̱ ndii, nde̱e̱ naa te̱ xa̱ ni̱ xiꞌi̱ nduuꞌ i̱ nuu̱ꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ï̱ni̱ ka̱ i̱ ña̱ ku̱vi̱ sa̱kakú a̱ yuꞌu̱, sa̱kanꞌ na tiaku i̱ te̱ xaaꞌ i̱ ña̱ kuní Ndiosí.
19 Porque eu, pela lei, estou morto para a lei, para viver para Deus.
20 Te̱ yuꞌu̱ vi̱ti̱n ndii, xaaꞌ i̱ kuenta nde̱e̱ naa ni̱ xiꞌi̱ ingaꞌ i̱ xiinꞌ Cristo nuu̱ꞌ krusín. Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ yuꞌu̱ ndii, ña̱ tiaku i̱ xiinꞌ ñu̱ꞌuꞌ ndeꞌi̱ yoꞌoꞌ vi̱ti̱n ndii, tïaku ka̱ i̱ te̱ sa̱a̱ i̱ ña̱ kuní mi̱iꞌ i̱. Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii Cristo nduuꞌ ña̱ xikoꞌ niꞌiꞌ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ i̱, te̱ xikaꞌ i̱ i̱i̱n yivi̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ i̱ni̱ i̱ xini i̱ Cristo, siꞌe̱ Ndiosí. Te̱ kundani̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ yuꞌu̱, sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ sa̱na̱kuaꞌa xiinꞌ mi̱iꞌ a̱ xaꞌa̱ꞌ i̱, te̱ ni̱ xiꞌi̱ a̱ nuu̱ꞌ krusín xaꞌa̱ꞌ kua̱chi̱ i̱.
20 Já estou crucificado com Cristo; e vivo, não mais eu, mas Cristo vive em mim; e a vida que agora vivo na carne vivo-a na fé do Filho de Deus, o qual me amou e se entregou a si mesmo por mim.
21 Kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ na̱ko̱o̱ i̱ ña̱ ndani̱ mi̱iꞌ Ndiosí yuꞌu̱, sa̱kanꞌ ña̱ naaꞌ ku̱vi̱ ku̱nda̱ku nimá e̱ꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ sa̱xinú e̱ꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xiꞌi̱ saka Cristo nuu̱ꞌ krusín naaꞌ sa̱kanꞌ, ndisu̱ süu̱ꞌ sa̱kanꞌ nduuꞌ a̱”, ni̱ kachi̱ i̱ xiinꞌ ra̱.
21 Não aniquilo a graça de Deus; porque, se a justiça provém da lei, segue-se que Cristo morreu debalde.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.