Atos 15
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs ARC
1 Te̱ kivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ xa̱a̱ ndiaꞌviꞌ te̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñu̱ꞌuꞌ Judea ñu̱u̱ Antioquía, te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ saniaꞌá ra̱ ne̱ nakayá xaꞌa̱ꞌ Jesús, kaꞌán ra̱ ndii:
1 Então, alguns que tinham descido da Judeia ensinavam assim os irmãos: Se vos não circuncidardes, conforme o uso de Moisés, não podeis salvar-vos.
2 Te̱ Pablo xiinꞌ Bernabé ndii, nï̱ nakuitá kuento ra̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ, xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na ndi̱e̱eꞌ va̱ ni̱ ka̱ni̱ taꞌanꞌ ra̱ kuento. Sa̱kanꞌ na ni̱ ndoo̱ ne̱ nakayá xaꞌa̱ꞌ Jesús kuento ña̱ ka̱a̱ Pablo xiinꞌ Bernabé ñu̱u̱ Jerusalén xiinꞌ sa̱va̱ ka̱ te̱ nakayá xiinꞌ ni̱a̱, te̱ nda̱tuꞌunꞌ ra̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ i̱nga̱ te̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ Jesús, xiinꞌ te̱ xi̱xa̱ kuenta a̱, te̱ ndieeꞌ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ.
2 Tendo tido Paulo e Barnabé não pequena discussão e contenda contra eles, resolveu-se que Paulo, Barnabé e alguns dentre eles subissem a Jerusalém aos apóstolos e aos anciãos sobre aquela questão.
3 Te̱ ni̱ ti̱ꞌviꞌ ña̱ꞌaꞌ ne̱ nduuꞌ kuenta Jesús kuaꞌa̱n ra̱ xkaꞌndíá ra̱ Fenicia xiinꞌ Samaria kaꞌán ra̱ ña̱ kuaꞌa̱ꞌ ne̱ tukuꞌ ni̱ na̱ndu̱u̱ kuenta Jesús. Te̱ va̱ꞌa̱ va̱ kuni sa̱kuuꞌ i̱nga̱ ne̱ nduuꞌ kuenta Jesús xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ.
3 E eles, sendo acompanhados pela igreja, passaram pela Fenícia e por Samaria, contando a conversão dos gentios, e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Kii̱ꞌ ni̱ xaa̱ Pablo xiinꞌ Bernabé ñu̱u̱ Jerusalén ndii, ni̱ na̱ti̱i̱n ña̱ꞌaꞌ te̱ xi̱xa̱, xiinꞌ i̱nga̱ te̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ Jesús, xiinꞌ sa̱va̱ ka̱ ne̱ nduuꞌ kuenta Jesús. Te̱ ni̱ nda̱tuꞌunꞌ ra̱ nuu̱ꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ Ndiosí xiinꞌ ra̱.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos e lhes anunciaram quão grandes coisas Deus tinha feito com eles.
5 Ndisu̱ ni̱ ndo̱ndi̱chi̱ sa̱va̱ te̱ fariseo, te̱ xa̱ i̱ni̱ xini Jesús, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii:
5 Alguns, porém, da seita dos fariseus que tinham crido se levantaram, dizendo que era mister circuncidá-los e mandar- lhes que guardassem a lei de Moisés.
6 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ na̱kaya̱ te̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ Jesús, xiinꞌ te̱ xi̱xa̱ ja̱a̱nꞌ te̱ nda̱tuꞌunꞌ tuní ra̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ.
6 Congregaram-se, pois, os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ku̱na̱ꞌaꞌ va̱ ndatuꞌunꞌ ndi̱e̱eꞌ xiinꞌ taꞌanꞌ ra̱ ndii, ni̱ ndo̱ndi̱chi̱ Pedro, te̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱ ndii:
7 E, havendo grande contenda, levantou-se Pedro e disse-lhes: Varões irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Te̱ Ndiosí, ña̱ xiní sa̱a̱ iinꞌ nimá e̱ꞌ ndii, ni̱ niaꞌa̱ a̱ ne̱ tukuꞌ ña̱ natiinꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱ ta̱xi̱ a̱ Espíritu Santo naá nimá ni̱a̱, sa̱a̱ niiꞌ ni̱ xa̱a̱ tu̱ a̱ xiinꞌ yooꞌ.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, dando-lhes o Espírito Santo, assim como também a nós;
9 Te̱ kuä̱sa̱ꞌ xa̱chiꞌ siinꞌ ni̱ xa̱a̱ a̱ xiinꞌ yooꞌ ni̱ nde̱e̱ xiinꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ. Sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ nda̱sa̱ndo̱o̱ tu̱ a̱ nimá ne̱ ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ i̱ni̱ ni̱a̱ xini ni̱a̱ Jesús.
9 e não fez diferença alguma entre eles e nós, purificando o seu coração pela fé.
10 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ, ¿ndichun na xikaꞌ ndo̱ꞌ satañaꞌa̱ꞌ ndo̱ꞌ Ndiosí vi̱ti̱n taxiꞌ ndo̱ꞌ chu̱u̱n vie̱ nuu̱ꞌ ne̱ i̱ni̱ xini Jesús ja̱a̱nꞌ, chu̱u̱n ña̱ kü̱vi̱ sa̱xinú yooꞌ ni̱ nde̱e̱ nï̱ ku̱vi̱ sa̱xinú tu̱ ña̱ꞌaꞌ ne̱ xii̱ꞌ ya̱taꞌ e̱ꞌ?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós podemos suportar?
11 Sa̱kanꞌ ña̱ yooꞌ ndii, kandixaꞌ e̱ꞌ ña̱ ni̱ sa̱kakú Ndiosí yooꞌ nuu̱ꞌ kua̱chi̱ e̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ kundani̱ mi̱iꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesús yooꞌ kui̱ti̱ꞌ, te̱ niiꞌ sa̱kanꞌ tu̱ kundani̱ a̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ ―ni̱ kachi̱ ra̱.
11 Mas cremos que seremos salvos pela graça do Senhor Jesus Cristo, como eles também.
12 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xi̱ku̱ndiee̱ taxi̱nꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ kuaꞌa̱ꞌ ja̱a̱nꞌ xini so̱ꞌo̱ tu̱ ni̱a̱ ña̱ kaꞌán Bernabé xiinꞌ ña̱ kaꞌán Pablo xaꞌa̱ꞌ chu̱u̱n kaꞌnuꞌ xiinꞌ ña̱ nandani̱ va̱ ne̱ yivi̱ꞌ, ña̱ ni̱ xa̱a̱ te̱ ja̱a̱nꞌ te̱i̱n ne̱ tukuꞌ ni̱ xa̱a̱ Ndiosí.
12 Então, toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quão grandes sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ kaꞌa̱n te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ Jacobo kaꞌán ra̱ ndii:
13 E, havendo-se eles calado, tomou Tiago a palavra, dizendo: Varões irmãos, ouvi-me.
14 Xa̱ ni̱ kaꞌa̱n Simón xiinꞌ e̱ꞌ sa̱a̱ ni̱ xa̱a̱ Ndiosí nde̱e̱ ña̱ nu̱uꞌ ña̱ ni̱ ku̱ndani̱ a̱ ne̱ tukuꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ na̱ka̱xi̱n a̱ sa̱va̱ ni̱a̱ te̱ ku̱ndu̱u̱ tu̱ ni̱a̱ kuenta a̱.
14 Simão relatou como, primeiramente, Deus visitou os gentios, para tomar deles um povo para o seu nome.
15 Te̱ nakuitá ña̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ña̱ ni̱ ke̱ꞌi̱ te̱ ni̱ kaꞌa̱n tiakú tu̱ꞌu̱n Ndiosí miiꞌ kaꞌán a̱ ndii:
15 E com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 Kii̱ꞌ xkaꞌndi̱a̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii,
16 Depois disto, voltarei e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; levantá-lo-ei das suas ruínas e tornarei a edificá-lo.
17 Ña̱ ja̱a̱nꞌ sa̱a̱ i̱ te̱ na̱ndu̱kuꞌ sa̱kuuꞌ i̱nga̱ ne̱ yivi̱ꞌ yuꞌu̱, ña̱ nduuꞌ xto̱ꞌo̱ ni̱a̱,
17 Para que o resto dos homens busque ao Senhor, e também todos os gentios sobre os quais o meu nome é invocado, diz o Senhor, que faz todas estas coisas
18 Sa̱kanꞌ ni̱ kachi̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ, ña̱ satuví ña̱ ja̱a̱nꞌ nde̱e̱ xta̱ꞌanꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ.
18 que são conhecidas desde toda a eternidade.
19 ’Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na tuu yuꞌu̱ ndii, vä̱ꞌa̱ ta̱xi̱ e̱ꞌ chu̱u̱n vie̱ nuu̱ꞌ ne̱ tukuꞌ, ne̱ xa̱ xa̱ꞌaꞌ i̱ni̱ xini xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Ndiosí.
19 Pelo que julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii va̱ꞌa̱ ka̱ ke̱ꞌi̱ e̱ꞌ i̱i̱n tu̱tu̱, te̱ ti̱ꞌviꞌ e̱ꞌ e̱ nda̱ꞌaꞌ ni̱a̱ miiꞌ kaꞌán a̱ ña̱ kuní a̱ na̱ko̱o̱ ni̱a̱ ña̱ xixiꞌ ni̱a̱ nde̱i̱ꞌ, ña̱ ni̱ na̱soko̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ nuu̱ꞌ ndiosí saka, te̱ na kümiꞌ ni̱a̱ musa ni̱a̱, te̱ na kü̱xi̱ ni̱a̱ nde̱i̱ꞌ ki̱tiꞌ, tiꞌ nï̱ xiti̱a̱ níiꞌ, te̱ na kü̱xi̱ tu̱ ni̱a̱ níiꞌ.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Sa̱kanꞌ ña̱ nde̱e̱ xta̱ꞌanꞌ ndii, i̱ꞌi̱n ñu̱u̱ ni̱ yoo̱ te̱ kaꞌán ndo̱so̱ꞌ tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí, ña̱ ni̱ na̱ti̱i̱n Moisés, te̱ kaꞌviꞌ tu̱ ra̱ a̱ vi̱ꞌe̱ miiꞌ nakayá ni̱a̱ sa̱a̱ kivi̱ꞌ sábado, ña̱ xina̱ndiee̱ꞌ ne̱ taꞌanꞌ e̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ ra̱.
21 Porque Moisés, desde os tempos antigos, tem em cada cidade quem o pregue e, cada sábado, é lido nas sinagogas.
22 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na te̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ Jesús, xiinꞌ te̱ xi̱xa̱ ja̱a̱nꞌ, xiinꞌ sa̱kuuꞌ i̱nga̱ ne̱ nduuꞌ kuenta Jesús ñu̱u̱ Jerusalén ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ na̱kuita̱ ingaꞌ ni̱a̱ kuento ña̱ na̱ka̱xi̱n ni̱a̱ i̱i̱n uvi̱ te̱ yivi̱ꞌ, te̱ ti̱ꞌviꞌ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ xiinꞌ Pablo xiinꞌ Bernabé ñu̱u̱ Antioquía. Te̱ ja̱a̱nꞌ ndii, i̱i̱n ra̱ naniꞌ Judas, te̱ kaꞌán tu̱ ne̱ yivi̱ꞌ Barsabás xiinꞌ ra̱, te̱ i̱nga̱ ra̱ naniꞌ Silas. Te̱ te̱ kuuꞌ nu̱uꞌ nuu̱ꞌ ne̱ nakayá xaꞌa̱ꞌ Jesús nduuꞌ uvi̱ sa̱aꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ.
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos, com toda a igreja, eleger varões dentre eles e enviá-los com Paulo e Barnabé a Antioquia, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, varões distintos entre os irmãos.
23 Te̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ni̱ ti̱ꞌviꞌ ni̱a̱ tu̱tu̱ yo̱ꞌo̱ꞌ ña̱ kaꞌán ndii: “Nduꞌu̱, te̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ Jesús, xiinꞌ ne̱ nakayá xaꞌa̱ꞌ a̱ ñu̱u̱ yoꞌoꞌ, xiinꞌ te̱ xi̱xa̱, te̱ xitoꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ ndii, tiꞌviꞌ ndu̱ chaꞌanꞌ ndoꞌó, ne̱ tukuꞌ, ne̱ i̱ni̱ xini tu̱ Jesús, ne̱ ndieeꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Siria xiinꞌ ñu̱ꞌuꞌ Cilicia, xiinꞌ ne̱ ndeeꞌ ñu̱u̱ Antioquía.
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos, e os anciãos, e os irmãos, aos irmãos dentre os gentios que estão em Antioquia, Síria e Cilícia, saúde.
24 Xa̱ ni̱ xi̱ni̱ ndu̱ kuento ña̱ ni̱ ki̱e̱e̱ sa̱va̱ te̱ yivi̱ꞌ te̱i̱n ndu̱ yoꞌoꞌ, tee̱ꞌ ndee kö̱o̱ꞌ ra̱ ni̱ ti̱ꞌviꞌ ndu̱. Te̱ ni̱ xaa̱ ra̱ miiꞌ ndieeꞌ ndoꞌó, te̱ ni̱ sa̱ndiꞌni̱ ra̱ nimá ndo̱ꞌ xiinꞌ ña̱ ni̱ kaꞌa̱n ra̱, te̱ ni̱ na̱saka̱ꞌ tu̱ ra̱ ña̱ xanini ndo̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ kaꞌán chuunꞌ ra̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ, ña̱ ka̱sa̱ꞌa̱ ndo̱ꞌ tuni̱ i̱i̱nꞌ ndo̱ꞌ. Te̱ kaꞌán tu̱ ra̱ ña̱ kuní a̱ saxinú ndo̱ꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ kaꞌán tu̱ꞌu̱n nde̱iꞌ Ndiosí.
24 Porquanto ouvimos que alguns que saíram dentre nós vos perturbaram com palavras e transtornaram a vossa alma (não lhes tendo nós dado mandamento),
25 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na ni̱ ndoo̱ ingaꞌ ndu̱ kuento ña̱ na̱ka̱xi̱n ndu̱ ndiaꞌviꞌ te̱ yivi̱ꞌ, te̱ ti̱ꞌviꞌ ndu̱ ra̱ xiinꞌ ña̱ni̱ mani̱ꞌ e̱ꞌ Bernabé xiinꞌ Pablo miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ.
25 pareceu-nos bem, reunidos concordemente, eleger alguns varões e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Te̱ yo̱ꞌo̱ꞌ ndii, xa̱ xiyoó ra̱ ta̱xi̱ ra̱ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ ra̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ saxinú ra̱ ña̱ kuní xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Jesucristo.
26 homens que já expuseram a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na ti̱ꞌviꞌ ndu̱ Judas xiinꞌ Silas, te̱ nda̱tuꞌunꞌ ndiꞌi̱ ra̱ nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ ña̱ ni̱ ndoo̱ ndu̱ kuento, ña̱ yoso̱ꞌ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ yo̱ꞌo̱.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais de boca vos anunciarão também o mesmo.
28 Sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ na̱kuita̱ ña̱ kuní Espíritu Santo xiinꞌ ndu̱ ña̱ tï̱a̱chuunꞌ ndu̱ ndoꞌó xiinꞌ nde̱e̱ i̱i̱n tu̱ku̱ ña̱ꞌa̱, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ña̱ yo̱ꞌo̱ꞌ kui̱ti̱ꞌ sa̱a̱ ndo̱ꞌ:
28 Na verdade, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor mais encargo algum, senão estas coisas necessárias:
29 Kuní a̱ ña̱ na̱ko̱o̱ ndo̱ꞌ ña̱ xixiꞌ ndo̱ꞌ nde̱i̱ꞌ ña̱ ni̱ na̱soko̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ nuu̱ꞌ ndiosí saka, te̱ kü̱xi̱ ka̱ tu̱ ndo̱ꞌ níiꞌ, te̱ kü̱xi̱ ka̱ tu̱ ndo̱ꞌ nde̱i̱ꞌ tiꞌ nï̱ xiti̱a̱ níiꞌ, te̱ kümiꞌ tu̱ ndo̱ꞌ musa ndo̱ꞌ. Naaꞌ sa̱xinú ndo̱ꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ ndii, va̱ꞌa̱ sa̱a̱ ndo̱ꞌ. Ndiosí na ko̱o̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ.” Sa̱kanꞌ yoso̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ ja̱a̱nꞌ.
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da fornicação; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Bem vos vá.
30 Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ nde̱iꞌ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱ ndii, ni̱ ki̱e̱e̱ ra̱ ñu̱u̱ Jerusalén, te̱ ni̱ na̱kaa̱ꞌ ra̱ ñu̱u̱ Antioquía. Te̱ ni̱ na̱ka̱ya̱ ra̱ ne̱ nakayá xaꞌa̱ꞌ Jesús, te̱ ni̱ sa̱na̱kuaꞌa ra̱ tu̱tu̱ ja̱a̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ ni̱a̱.
30 Tendo-se eles, então, despedido, partiram para Antioquia e, ajuntando a multidão, entregaram a carta.
31 Te̱ kii̱ꞌ ni̱ ka̱ꞌvi̱ ni̱a̱ a̱ ndii, ni̱ na̱kua̱tiaꞌ va̱ ni̱a̱, sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ sa̱kiꞌví ña̱ꞌaꞌ ña̱ yoso̱ꞌ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ ja̱a̱nꞌ.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela exortação.
32 Te̱ Judas xiinꞌ Silas, xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ nduuꞌ tu̱ ra̱ te̱ kaꞌán tiakú tu̱ꞌu̱n Ndiosí ndii, ni̱ xa̱ndi̱e̱ni ña̱ꞌaꞌ ra̱ xiinꞌ kuaꞌa̱ꞌ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱, te̱ ni̱ na̱ka̱ta̱ ni̱ꞌi̱ tu̱ ña̱ꞌaꞌ ra̱ nuu̱ꞌ i̱chiꞌ Jesús.
32 Depois, Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram e confirmaram os irmãos com muitas palavras.
33 Te̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ ndoo̱ ra̱ ñu̱u̱ ja̱a̱nꞌ ndiaꞌviꞌ kivi̱ꞌ ndii, ni̱ nde̱iꞌ mani̱ꞌ ña̱ꞌaꞌ ne̱ nduuꞌ kuenta Jesús, ne̱ ndieeꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ na̱ndi̱koꞌ ra̱ miiꞌ ndieeꞌ ne̱ ni̱ ti̱ꞌviꞌ ña̱ꞌaꞌ.
33 E, detendo-se ali algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz para os apóstolos,
34 Ndisu̱ Silas ndii, ni̱ xta̱ni̱ ra̱ ndoo̱ ka̱ ra̱ i̱kanꞌ.
34 mas pareceu bem a Silas ficar ali.
35 Te̱ ni̱ ndoo̱ tu̱ Pablo xiinꞌ Bernabé ñu̱u̱ Antioquía ja̱a̱nꞌ saniaꞌá ingaꞌ ra̱ xaꞌa̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ, te̱ kaꞌán ndo̱so̱ꞌ tu̱ ra̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ xiinꞌ kuaꞌa̱ꞌ i̱nga̱ te̱ yivi̱ꞌ.
35 E Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Kii̱ꞌ ni̱ yaꞌa̱ ndiaꞌviꞌ kivi̱ꞌ, te̱ ni̱ kaꞌa̱n Pablo xiinꞌ Bernabé ndii:
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar nossos irmãos por todas as cidades em que já anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Ndandii̱ ni̱ kuni̱ Bernabé ña̱ kuꞌu̱n tu̱ Juan, te̱ kaꞌán tu̱ ne̱ yivi̱ꞌ Marcos xiinꞌ, xiinꞌ ra̱.
37 E Barnabé aconselhava que tomassem consigo a João, chamado Marcos.
38 Ndisu̱ ni̱ tu̱u̱ Pablo ña̱ vä̱ꞌa̱ nduuꞌ a̱ ña̱ kuꞌu̱n ka̱ te̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ ra̱, sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ na̱ko̱o̱ xiinꞌ mi̱iꞌ ra̱ ñu̱ꞌuꞌ Panfilia, te̱ nï̱ xi̱i̱n ka̱ ra̱ ku̱ndiku̱n ra̱ sa̱chuunꞌ ingaꞌ ra̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ chu̱u̱n nuu̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ.
38 Mas a Paulo parecia razoável que não tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os acompanhou naquela obra.
39 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na Pablo xiinꞌ Bernabé ndii, ndi̱e̱eꞌ va̱ ni̱ ka̱ni̱ taꞌanꞌ ra̱ kuento nde̱e̱ ni̱ ku̱siinꞌ ra̱. Sa̱kanꞌ na ni̱ xa̱ka̱ Bernabé Marcos, te̱ ni̱ ko̱ꞌni̱ ra̱ tundo̱oꞌ, te̱ kuaꞌa̱n ra̱ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Chipre.
39 E tal contenda houve entre eles, que se apartaram um do outro. Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Te̱ Pablo ni̱ xa̱ka̱ Silas, te̱ kuaꞌa̱n ra̱ kii̱ꞌ ndi̱ꞌi̱ ni̱ sa̱na̱kuaꞌa ña̱ꞌaꞌ i̱nga̱ ne̱ ndikún i̱chiꞌ Jesús nuu̱ꞌ ña̱ ndani̱ mi̱iꞌ ña̱ꞌaꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Ndiosí.
40 E Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça de Deus.
41 Te̱ ni̱ xkaꞌndi̱a̱ ra̱ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Siria xiinꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ Cilicia nakataꞌ ni̱ꞌi̱ ra̱ i̱ꞌi̱n ti̱ꞌvi̱ ne̱ nduuꞌ kuenta Jesús.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.