Apocalipse 16
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs ARC
1 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ i̱ i̱i̱n tachi̱ꞌ yu̱ꞌuꞌ tiꞌeꞌ ña̱ ni̱ ke̱ta̱ ti̱xi̱n yu̱kunꞌ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ kaꞌa̱n a̱ xiinꞌ uxa̱ sa̱aꞌ ángele ja̱a̱nꞌ ndii:
1 E ouvi, vinda do templo, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Te̱ ni̱ xaꞌa̱n ángele ña̱ i̱i̱n, te̱ ni̱ xa̱ti̱a̱ a̱ ña̱ ñuꞌuꞌ koꞌo̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ. Ña̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ ni̱ ki̱e̱e̱ ta̱ꞌa̱ xatu̱ ña̱ ki̱ni̱ va̱ iinꞌ i̱i̱nꞌ ne̱ ni̱ na̱ti̱i̱n tuni̱ tiꞌ i̱yo̱ va̱ kaaꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ xa̱kaꞌnuꞌ ni̱a̱ ña̱ nianiaꞌ riꞌ.
2 E foi o primeiro e derramou a sua taça sobre a terra, e fez-se uma chaga má e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Te̱ ni̱ xaꞌa̱n ángele ña̱ uvi̱, te̱ ni̱ xa̱ti̱a̱ a̱ ña̱ ñuꞌuꞌ koꞌo̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ mi̱ni̱ kaꞌnuꞌ. Ña̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ ni̱ na̱ndu̱u̱ raꞌ níiꞌ ne̱ ni̱ xiꞌi̱, te̱ ni̱ xiꞌi̱ sa̱kuuꞌ tiꞌ ñuꞌuꞌ ti̱kui ja̱a̱nꞌ.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu no mar toda alma vivente.
4 Te̱ ni̱ xaꞌa̱n ángele ña̱ uni̱, te̱ ni̱ xa̱ti̱a̱ a̱ ña̱ ñuꞌuꞌ koꞌo̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ sa̱kuuꞌ i̱ti̱a̱ xiinꞌ sa̱kuuꞌ ti̱ko̱ꞌyoꞌ. Ña̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ ni̱ na̱ndu̱u̱ tu̱ teꞌ ja̱a̱nꞌ níiꞌ.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ i̱ kaꞌán ángele ña̱ xitoꞌ ti̱kui i̱i̱n yivi̱ꞌ ndii:
5 E ouvi o anjo das águas que dizia: Justo és tu, ó Senhor, que és, e que eras, e santo és, porque julgaste estas coisas.
6 Kua̱chi̱ ndii ne̱ kaa̱ꞌ ni̱ xa̱ti̱a̱ níiꞌ ne̱ nduuꞌ kuenta u̱nꞌ xiinꞌ níiꞌ ne̱ ni̱ kaꞌa̱n tiakú tu̱ꞌu̱n u̱nꞌ. Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ taxiꞌ u̱nꞌ níiꞌ ko̱ꞌo̱ ni̱a̱. Sa̱kanꞌ ña̱ xataꞌa̱n ña̱ natiinꞌ ni̱a̱ tu̱ndoꞌo̱ꞌ kaa̱ꞌ ―ni̱ kachi̱ ángele xiinꞌ a̱.
6 Visto como derramaram o sangue dos santos e dos profetas, também tu lhes deste sangue a beber; porque disto são merecedores.
7 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xi̱ni̱ so̱ꞌo̱ tu̱ i̱ i̱nga̱ tachi̱ꞌ yu̱ꞌuꞌ ña̱ ni̱ ke̱ta̱ miiꞌ nasoko̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ ña̱ꞌa̱ nuu̱ꞌ Ndiosí kaꞌán a̱ ndii:
7 E ouvi outro do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor, Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Te̱ ni̱ xaꞌa̱n ángele ña̱ ku̱miꞌ, te̱ ni̱ xa̱ti̱a̱ a̱ ña̱ ñuꞌuꞌ koꞌo̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌu̱. Ña̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ ni̱ xa̱ꞌaꞌ xaꞌmiꞌ a̱ ne̱ yivi̱ꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ xiinꞌ ñuꞌu̱ a̱.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 Te̱ sa̱kuuꞌ ne̱ ni̱ xixi̱ xiinꞌ ñuꞌu̱ ña̱ i̱ꞌniꞌ va̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ni̱ ka̱ni̱a̱ꞌa ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ Ndiosí, ña̱ kumiꞌ ndi̱e̱e̱ꞌ nuu̱ꞌ kuiꞌe̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ nï̱ na̱ma̱ ni̱a̱ nimá ni̱a̱ te̱ sa̱kaꞌnuꞌ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱.
9 E os homens foram abrasados com grandes calores, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Te̱ ni̱ xaꞌa̱n ángele ña̱ uꞌu̱n, te̱ ni̱ xa̱ti̱a̱ a̱ ña̱ ñuꞌuꞌ koꞌo̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ a̱ miiꞌ xaꞌndia chuunꞌ tiꞌ i̱yo̱ va̱ kaaꞌ ja̱a̱nꞌ. Ña̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ ni̱ ku̱u̱ i̱i̱n yaví miiꞌ xaꞌndia chuunꞌ tiꞌ ja̱a̱nꞌ. Te̱ ni̱ xa̱xi̱ꞌiꞌ ne̱ yivi̱ꞌ yaa̱ꞌ ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ uꞌvi̱ ndoꞌoꞌ ni̱a̱.
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e os homens mordiam a língua de dor.
11 Te̱ ni̱ ka̱ni̱a̱ꞌa ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ Ndiosí nduꞌu̱ꞌ ndi̱viꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ uꞌvi̱ ndoꞌoꞌ ni̱a̱ xiinꞌ xaꞌa̱ꞌ ta̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ. Ndisu̱ nï̱ na̱ma̱ ni̱a̱ nimá ni̱a̱ te̱ na̱ko̱o̱ ni̱a̱ ña̱ ni̱a̱ꞌa ña̱ xaaꞌ ni̱a̱.
11 E, por causa das suas dores e por causa das suas chagas, blasfemaram do Deus do céu e não se arrependeram das suas obras.
12 Te̱ ni̱ xaꞌa̱n ángele ña̱ iñu̱, te̱ ni̱ xa̱ti̱a̱ a̱ ña̱ ñuꞌuꞌ koꞌo̱ꞌ a̱ i̱ti̱a̱ kaꞌnuꞌ ña̱ na̱niꞌ Éufrates. Ña̱ ja̱a̱nꞌ na kuiiꞌ ni̱ ndo̱ko̱ ti̱kui i̱ti̱a̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ku̱vi̱ xkaꞌndi̱a̱ te̱ xaꞌndia chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ xiinꞌ te̱ xíinꞌ ra̱ i̱kanꞌ, te̱ kua̱xi̱ miiꞌ ketaꞌ ñu̱ꞌu̱.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis do Oriente.
13 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xi̱ni̱ i̱ uni̱ taꞌan espíritu ki̱ni̱, ña̱ iinꞌ nde̱e̱ naa saꞌva̱, kieeꞌ a̱ yu̱ꞌuꞌ kua̱kuꞌ ja̱a̱nꞌ, xiinꞌ yu̱ꞌuꞌ tiꞌ i̱yo̱ va̱ kaaꞌ, tiꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ, xiinꞌ yu̱ꞌuꞌ te̱ kaꞌán tiakú tu̱n vixi̱.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta vi saírem três espíritos imundos, semelhantes a rãs,
14 Te̱ espíritu ki̱ni̱ ja̱a̱nꞌ ndii, ña̱ ndi̱va̱ꞌa̱ nduuꞌ a̱, te̱ yoo ndi̱e̱e̱ꞌ a̱ te̱ xaaꞌ a̱ chu̱u̱n kaꞌnuꞌ. Te̱ kuaꞌa̱n a̱ nuu̱ꞌ sa̱kuuꞌ ne̱ xaꞌndia chuunꞌ kuuꞌ nu̱uꞌ, ne̱ ndieeꞌ ka̱niiꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ, te̱ sanduiinꞌ a̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ku̱ntaꞌanꞌ ni̱a̱ xiinꞌ Ndiosí, ña̱ kaꞌnuꞌ kooꞌ chukuuꞌ, kivi̱ꞌ chie̱ soꞌo̱ꞌ ndiꞌiꞌ.
14 porque são espíritos de demônios, que fazem prodígios; os quais vão ao encontro dos reis de todo o mundo para os congregar para a batalha, naquele grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Kaꞌán xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ ndii: “Chu̱u̱n xaꞌaꞌ va̱ ndo̱ꞌ, yuꞌu̱ ndii, ki̱xi̱n i̱ kii̱ꞌ kö̱o̱ꞌ a̱ naá nimá ndo̱ꞌ nde̱e̱ naa xaaꞌ te̱ kuiꞌna̱ꞌ. Te̱ sa̱ñuꞌuꞌ va̱ Ndiosí ne̱ xitoꞌ xiinꞌ mi̱iꞌ, te̱ yoo tu̱ꞌva̱ ni̱a̱ xi̱i̱nꞌ toto̱ ni̱a̱, ko̱to̱ ka̱ ka̱ka̱ i̱i̱nꞌ vichiꞌ ni̱a̱, te̱ ku̱chani ni̱a̱ nuu̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ”, kachi a̱.
15 (Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se vejam as suas vergonhas.)
16 Te̱ ni̱ ka̱ya̱ espíritu ki̱ni̱ ja̱a̱nꞌ te̱ xaꞌndia chuunꞌ ja̱a̱nꞌ i̱i̱n xaanꞌ miiꞌ na̱niꞌ Armagedón xiinꞌ tu̱ꞌu̱n hebreo.
16 E os congregaram no lugar que em hebreu se chama Armagedom.
17 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ xa̱ti̱a̱ ángele, ña̱ uxa̱, ña̱ ñuꞌuꞌ koꞌo̱ꞌ a̱ te̱i̱n tachi̱ꞌ. Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ kaꞌa̱n tiꞌeꞌ i̱i̱n tachi̱ꞌ yu̱ꞌuꞌ ña̱ ketaꞌ nuu̱ꞌ tei̱ kaꞌnuꞌ tunꞌ iinꞌ ti̱xi̱n yu̱kunꞌ ña̱ iinꞌ ndi̱viꞌ ndii:
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito!
18 Sa̱kanꞌ te̱ ni̱ ki̱e̱e̱ ñuꞌu̱ savi̱ꞌ ndi̱e̱eꞌ va̱, te̱ ni̱ kaꞌa̱n kiꞌinꞌ tachi̱ꞌ yu̱ꞌuꞌ, te̱ tiꞌeꞌ va̱ ni̱ ndeꞌi̱ savi̱ꞌ, te̱ sa̱kanꞌ tu̱ ndi̱e̱eꞌ xa̱va̱ꞌa̱ ni̱ ta̱a̱n ñu̱ꞌuꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ. Te̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ ni̱ ta̱a̱n sa̱a̱ ni̱ ta̱a̱n kivi̱ꞌ ja̱a̱nꞌ nde̱e̱ kii̱ꞌ ni̱ xi̱koo̱ ne̱ yivi̱ꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e um grande terremoto, como nunca tinha havido desde que há homens sobre a terra; tal foi este tão grande terremoto.
19 Sa̱kanꞌ na ni̱ ndata̱ꞌ ñu̱u̱ kaꞌnuꞌ uni̱ taꞌan tuꞌu̱nꞌ, te̱ ni̱ ndo̱ñuꞌuꞌ sa̱kuuꞌ ñu̱u̱ ña̱ yoo nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ. Te̱ ni̱ na̱ka̱ꞌanꞌ tu̱ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ ñu̱u̱ kaꞌnuꞌ Babilonia te̱ sa̱koꞌoꞌ ndi̱ꞌi̱ a̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ vino, teꞌ kaꞌán ndi̱a̱a̱ xaꞌa̱ꞌ tu̱ndoꞌo̱ꞌ ña̱ sa̱ndoꞌoꞌ a̱ ne̱ ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ xiꞌé va̱ a̱ xini ña̱ꞌaꞌ a̱.
19 E a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e da grande Babilônia se lembrou Deus para lhe dar o cálice do vinho da indignação da sua ira.
20 Te̱ ni̱ ndo̱ñuꞌuꞌ tu̱ sa̱kuuꞌ ñu̱ꞌuꞌ ña̱ ñuꞌuꞌ i̱ꞌnu̱ ma̱ꞌinꞌ mi̱ni̱ kaꞌnuꞌ, xiinꞌ sa̱kuuꞌ i̱kuꞌ ña̱ itaꞌ nuu̱ꞌ ñu̱ꞌuꞌ.
20 E toda ilha fugiu; e os montes não se acharam.
21 Te̱ nde̱e̱ ndi̱viꞌ ni̱ ki̱e̱e̱ kuaꞌa̱ꞌ va̱ iꞌinꞌ naꞌnuꞌ ña̱ vie̱ ndee uvi̱ xi̱ko̱ kilo, te̱ ni̱ koyo̱ a̱ siki̱ꞌ ne̱ yivi̱ꞌ, ndisu̱ ni̱ ka̱ni̱a̱ꞌa ndi̱ꞌi̱ ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ tu̱ndoꞌo̱ꞌ chie̱ ña̱ sandoꞌoꞌ ña̱ꞌaꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ i̱i̱n tu̱ndoꞌo̱ꞌ ki̱ni̱ va̱ nduuꞌ a̱.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraiva, pedras do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraiva, porque a sua praga era mui grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.