2 Coríntios 2
El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs ACF
1 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na ni̱ chi̱tuní i̱ ña̱ küꞌu̱n tu̱ku̱u̱ i̱ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ te̱ sa̱ku̱su̱chiꞌ i̱ i̱ni̱ ndo̱ꞌ.
1 Mas deliberei isto comigo mesmo: não ir mais ter convosco em tristeza.
2 Kua̱chi̱ ndii, naaꞌ sa̱ku̱su̱chiꞌ yuꞌu̱ i̱ni̱ ndoꞌó ndii, ¿yo̱o̱ sa̱kiꞌví yuꞌu̱ kii̱ꞌ yaꞌa̱ naaꞌ süu̱ꞌ ndoꞌó? I̱i̱n nda̱a̱ꞌ ndoꞌó, ne̱ sa̱ku̱su̱chiꞌ i̱ i̱ni̱ kui̱ti̱ꞌ.
2 Porque, se eu vos entristeço, quem é que me alegrará, senão aquele que por mim foi contristado?
3 Te̱ ña̱ ni̱ ti̱ꞌviꞌ i̱ nda̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ ndii, ni̱ ke̱ꞌi̱ e̱ sa̱kanꞌ te̱ kii̱ꞌ xaa̱ꞌ i̱ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ ndii, küní i̱ ña̱ nuu̱ꞌ a̱ ña̱ sa̱kiꞌví ndo̱ꞌ yuꞌu̱ ndii, sa̱ku̱su̱chiꞌ ndo̱ꞌ i̱ni̱ i̱. Te̱ kii̱ꞌ va̱ꞌa̱ kuni yuꞌu̱ ndii, i̱ni̱ i̱ ña̱ va̱ꞌa̱ tu̱ ku̱ni̱ sa̱kuuꞌ ndoꞌó.
3 E escrevi-vos isto mesmo, para que, quando lá for, não tenha tristeza da parte dos que deveriam alegrar-me; confiando em vós todos, que a minha alegria é a de todos vós.
4 Kua̱chi̱ ndii, kii̱ꞌ ni̱ ke̱ꞌi̱ i̱ tu̱tu̱ ña̱ ni̱ ti̱ꞌviꞌ i̱ nda̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ ndii, ni̱ ndi̱ꞌni̱ xa̱va̱ꞌa̱ i̱, te̱ ni̱ ku̱suchiꞌ yaꞌa̱ tu̱ i̱ni̱ i̱ nde̱e̱ ni̱ xa̱ku̱ i̱. Ndisu̱ nï̱ ke̱ꞌi̱ i̱ e̱ te̱ sa̱ku̱su̱chiꞌ i̱ i̱ni̱ ndo̱ꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ni̱ ke̱ꞌi̱ e̱ te̱ ku̱nda̱ni̱ ndo̱ꞌ ña̱ ku̱ndani̱ xa̱va̱ꞌa̱ i̱ ndoꞌó.
4 Porque em muita tribulação e angústia do coração vos escrevi, com muitas lágrimas, não para que vos entristecêsseis, mas para que conhecêsseis o amor que abundantemente vos tenho.
5 Te̱ kuni kaꞌa̱n i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ña̱ te̱ ni̱ sa̱ku̱su̱chiꞌ i̱ni̱ i̱ ja̱a̱nꞌ ndii, süu̱ꞌ yuꞌu̱ kui̱ti̱ꞌ ni̱ sa̱ku̱su̱chiꞌ ra̱ i̱ni̱, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ku̱vi̱ kaꞌa̱n e̱ꞌ ña̱ ni̱ sa̱ku̱su̱chiꞌ tu̱ ra̱ i̱ni̱ sa̱kuuꞌ ndoꞌó.
5 Porque, se alguém me contristou, não me contristou a mim senão em parte, para vos não sobrecarregar a vós todos.
6 Ndisu̱ xa̱ yoo sa̱kanꞌ kui̱ti̱ꞌ ña̱ sandoꞌoꞌ yatinꞌ sa̱kuuꞌ ndoꞌó te̱ ja̱a̱nꞌ.
6 Basta-lhe ao tal esta repreensão feita por muitos.
7 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na nde̱e̱ chaaꞌ ka̱ ko̱o̱ kaꞌnuꞌ i̱ni̱ ndo̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ sa̱kiꞌví tu̱ ña̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ, saa̱ꞌ i̱i̱n kii̱ꞌ ku̱vi̱ ndi̱ꞌi̱ ra̱ sa̱a̱ ti̱tuꞌu̱nꞌ.
7 De maneira que pelo contrário deveis antes perdoar-lhe e consolá-lo, para que o tal não seja de modo algum devorado de demasiada tristeza.
8 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ kaꞌán ndaꞌvi i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ña̱ niaꞌa̱ ni̱ tu̱ku̱u̱ ndo̱ꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ ña̱ ndani̱ ña̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ.
8 Por isso vos rogo que confirmeis para com ele o vosso amor.
9 Kua̱chi̱ ndii, xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na ni̱ ti̱ꞌviꞌ i̱ tu̱tu̱ ja̱a̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ te̱ ko̱to̱ kua̱ꞌa̱ i̱ ndoꞌó, te̱ ku̱ni̱ i̱ naaꞌ saxinú ndo̱ꞌ sa̱kuuꞌ ña̱ kaꞌán chuunꞌ i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ.
9 E para isso vos escrevi também, para por esta prova saber se sois obedientes em tudo.
10 Sa̱kanꞌ ña̱ yo̱o̱ ka̱ yoo kaꞌnuꞌ i̱ni̱ ndoꞌó xaꞌa̱ꞌ, xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ ni̱a̱ ndii, yoo kaꞌnuꞌ tu̱ i̱ni̱ yuꞌu̱ xaꞌa̱ꞌ ni̱a̱ naaꞌ yoo i̱i̱n ña̱ ko̱o̱ kaꞌnuꞌ i̱ni̱ e̱ꞌ xaꞌa̱ꞌ ne̱ ja̱a̱nꞌ. Xaaꞌ i̱ sa̱kanꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ va̱ꞌa̱ ndoꞌó xiinꞌ xaꞌa̱ꞌ ña̱ sa̱kanꞌ tu̱ kuní Cristo,
10 E a quem perdoardes alguma coisa, também eu; porque, o que eu também perdoei, se é que tenho perdoado, por amor de vós o fiz na presença de Cristo; para que não sejamos vencidos por Satanás;
11 sa̱kanꞌ te̱ kä̱nando ña̱ ndi̱va̱ꞌa̱ yooꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ xa̱ xiní e̱ꞌ ña̱ ki̱ni̱ ña̱ kuni sa̱a̱ ña̱ ndi̱va̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ xiinꞌ e̱ꞌ.
11 Porque não ignoramos os seus ardís.
12 Kii̱ꞌ ni̱ xa̱a̱ i̱ ñu̱u̱ Troas te̱ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ i̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ Cristo ndii, ni̱ ta̱xi̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Ndiosí ña̱ ku̱vi̱ kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ i̱ i̱kanꞌ.
12 Ora, quando cheguei a Trôade para pregar o evangelho de Cristo, e abrindo-se-me uma porta no Senhor,
13 Ndisu̱ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ nï̱ xi̱ni̱ i̱ ña̱ni̱ i̱ Tito ndii, vä̱ꞌa̱ xa̱chiꞌ ni̱ ku̱ni̱ i̱, sa̱kanꞌ na nde̱e̱ chaaꞌ ka̱ ni̱ nde̱iꞌ i̱ ne̱ ndieeꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ ni̱ ke̱ta̱ i̱ kua̱xi̱ i̱ ñu̱ꞌuꞌ Macedonia te̱ ku̱ni̱ taꞌanꞌ i̱ xiinꞌ ra̱.
13 Não tive descanso no meu espírito, porque não achei ali meu irmão Tito; mas, despedindo-me deles, parti para a macedônia.
14 Ndisu̱ chi̱nda̱ni va̱ Ndiosí ña̱ su̱vi̱ a̱ xaaꞌ sa̱kanꞌ te̱ kanando ndu̱ sa̱kuuꞌ i̱chiꞌ xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ndikún ndu̱ Cristo Jesús, te̱ su̱vi̱ tu̱ a̱ xaaꞌ sa̱kanꞌ te̱ nduuꞌ ndu̱ te̱ kaꞌán ndo̱so̱ꞌ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ Jesús. Sa̱a̱ kuaꞌa̱n i̱i̱n yivi̱ꞌ kiku̱ ndu̱ tu̱ꞌu̱n ja̱a̱nꞌ nde̱e̱ naa i̱i̱n xiko̱ xavixínꞌ.
14 E graças a Deus, que sempre nos faz triunfar em Cristo, e por meio de nós manifesta em todo o lugar a fragrância do seu conhecimento.
15 Kua̱chi̱ ndii nduuꞌ nduꞌu̱ nde̱e̱ naa xiko̱ su̱xa̱ chúꞌma xavixínꞌ, ña̱ ni̱ na̱soko̱ꞌ Cristo nuu̱ꞌ Ndiosí, te̱ xiko̱ ja̱a̱nꞌ nduuꞌ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ ña̱ kaꞌán ndo̱so̱ꞌ ndu̱ nuu̱ꞌ ne̱ xikaꞌ i̱chiꞌ ña̱ kaku̱ ni̱a̱ nuu̱ꞌ kua̱chi̱ ni̱a̱, xiinꞌ nuu̱ꞌ ne̱ xikaꞌ i̱chiꞌ ña̱ kuaꞌa̱n miiꞌ ko̱o̱ ni̱a̱ tu̱ndoꞌo̱ꞌ.
15 Porque para Deus somos o bom perfume de Cristo, nos que se salvam e nos que se perdem.
16 Te̱ nuu̱ꞌ ne̱ kuaꞌa̱n miiꞌ ko̱o̱ ni̱a̱ tu̱ndoꞌo̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii, xiko̱ tu̱ꞌu̱n ña̱ kaꞌán ndo̱so̱ꞌ ndu̱ ndii, nduuꞌ a̱ nde̱e̱ naa xiko̱ ña̱ xaꞌni̱ꞌ, ndisu̱ nuu̱ꞌ ne̱ xikaꞌ i̱chiꞌ ña̱ kaku̱ ni̱a̱ nuu̱ꞌ kua̱chi̱ ni̱a̱ ndii, xiko̱ tu̱ꞌu̱n ña̱ kaꞌán ndo̱so̱ꞌ ndu̱ ndii, nduuꞌ a̱ nde̱e̱ naa xiko̱ ña̱ taxiꞌ kivi̱ꞌ ñu̱u̱ ni̱a̱. Te̱, ¿yo̱o̱ xini tuní va̱ꞌa̱ te̱ ku̱vi̱ sa̱a̱ ni̱a̱ chu̱u̱n ja̱a̱nꞌ nuu̱ꞌ Ndiosí?
16 Para estes certamente cheiro de morte para morte; mas para aqueles cheiro de vida para vida. E para estas coisas quem é idôneo?
17 Sa̱kanꞌ ña̱ nduꞌu̱ ndii, süu̱ꞌ xiko̱ꞌ ndu̱ tu̱ꞌu̱n Ndiosí naa xaaꞌ i̱nga̱ ne̱ kaꞌán ndo̱so̱ꞌ a̱, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii xiní Ndiosí ña̱ kaꞌán ndo̱so̱ꞌ nda̱ku ndu̱ tu̱ꞌu̱n a̱ ja̱a̱nꞌ, kua̱chi̱ ndii su̱vi̱ a̱ ni̱ ti̱a̱nu̱ꞌ ndu̱. Te̱ sa̱kanꞌ tu̱ ña̱ i̱i̱n nda̱a̱ꞌ nduuꞌ ndu̱ xiinꞌ Cristo.
17 Porque nós não somos, como muitos, falsificadores da palavra de Deus, antes falamos de Cristo com sinceridade, como de Deus na presença de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.