2 Coríntios 10

El Nuevo Testamento en el Mixteco de Ayutla (MIY) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kaꞌán ndaꞌvi yuꞌu̱, te̱ nduuꞌ Pablo, xiinꞌ ndoꞌó sa̱a̱ niiꞌ xaaꞌ Cristo, ña̱ maso kuuꞌ a̱, te̱ va̱ꞌa̱ tu̱ nimá a̱. Sa̱kanꞌ ña̱ xini i̱ kuento ña̱ kaꞌán sa̱va̱ ndo̱ꞌ ña̱ i̱yo̱ va̱ i̱ kii̱ꞌ nduꞌu̱ꞌ i̱ te̱i̱n ndo̱ꞌ, ndisu̱ kii̱ꞌ nduꞌu̱ꞌ i̱ tu̱ku̱ xaanꞌ ndii, tïakú xa̱chiꞌ yu̱ꞌuꞌ i̱ xaꞌa̱ꞌ ndo̱ꞌ, kachi ndo̱ꞌ.
1 E eu mesmo, Paulo, vos rogo, pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde; mas, quando ausente, ousado para convosco,
2 Xaꞌa̱ꞌ a̱ ja̱a̱nꞌ na kaꞌán ndaꞌvi i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ ña̱ ndü̱kuꞌ ndo̱ꞌ ña̱ tïakú yu̱ꞌuꞌ i̱ ja̱a̱nꞌ kii̱ꞌ ko̱o̱ i̱ te̱i̱n ndo̱ꞌ, sa̱kanꞌ ña̱ xa̱ yoo ndi̱tu̱ni̱ i̱ ña̱ kaꞌa̱n kaxiꞌ i̱ xiinꞌ ne̱ tiinꞌ kua̱chi̱ nduꞌu̱ ja̱a̱nꞌ, ña̱ kaꞌán ni̱a̱ ña̱ xikaꞌ ndu̱ nde̱e̱ naa xikaꞌ ne̱ nduuꞌ kuenta i̱i̱n yivi̱ꞌ.
2 sim, eu vos rogo que não tenha de ser ousado, quando presente, servindo-me daquela firmeza com que penso devo tratar alguns que nos julgam como se andássemos em disposições de mundano proceder.
3 Kua̱chi̱ ndii, tee̱ꞌ ndee te̱ yivi̱ꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ nduuꞌ ndu̱ ndii, küntaꞌanꞌ ndu̱ naa kuntaꞌanꞌ ne̱ yivi̱ꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ yoꞌoꞌ.
3 Porque, embora andando na carne, não militamos segundo a carne.
4 Kua̱chi̱ ndii, ña̱ tiinꞌ ndi̱a̱a̱ ndu̱ te̱ kuntaꞌanꞌ ndu̱ ndii, süu̱ꞌ naa ña̱ tiinꞌ ndi̱a̱a̱ ne̱ yivi̱ꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ nduuꞌ a̱, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ndi̱e̱e̱ꞌ mi̱iꞌ Ndiosí nduuꞌ a̱. Te̱ kumiꞌ a̱ ndi̱e̱e̱ꞌ te̱ sa̱nduxín a̱ ña̱ ndi̱e̱e̱ꞌ ña̱ ndi̱va̱ꞌa̱,
4 Porque as armas da nossa milícia não são carnais, e sim poderosas em Deus, para destruir fortalezas, anulando nós sofismas
5 te̱ xiinꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ sandoñuꞌuꞌ ndu̱ ña̱ xini tuní xini xaꞌanꞌ ña̱ kumiꞌ ne̱ yivi̱ꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ. Te̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ taxiꞌ tu̱ ndi̱e̱e̱ꞌ ndu̱, te̱ sa̱nduxín ndu̱ sa̱kuuꞌ ña̱ kaꞌán ñuñuꞌ ni̱a̱, te̱ xikuitaꞌnú ni̱a̱ nuu̱ꞌ ña̱ kaꞌán xaꞌa̱ꞌ Ndiosí. Te̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ tu̱ taxiꞌ ndi̱e̱e̱ꞌ ndu̱, te̱ nakasi ndu̱ sa̱kuuꞌ ña̱ xanini ne̱ yivi̱ꞌ i̱i̱n yivi̱ꞌ, te̱ ki̱xi̱n ndi̱a̱ka̱ ña̱ꞌaꞌ ndu̱ nuu̱ꞌ Cristo, te̱ ka̱ndi̱xaꞌ ña̱ꞌaꞌ ni̱a̱.
5 e toda altivez que se levante contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo pensamento à obediência de Cristo,
6 Te̱ xa̱ yoo tu̱ꞌva̱ ndu̱ te̱ sa̱ndoꞌoꞌ ndu̱ sa̱kuuꞌ ne̱ xaso̱ꞌo̱ nuu̱ꞌ Cristo kii̱ꞌ ku̱ni̱ ndu̱ ña̱ xa̱ ni̱ ka̱ndi̱xaꞌ ña̱ꞌaꞌ sa̱kuuꞌ ndoꞌó.
6 e estando prontos para punir toda desobediência, uma vez completa a vossa submissão.
7 Chu̱u̱n xaꞌaꞌ va̱ ndo̱ꞌ sa̱a̱ kuuꞌ ne̱ yivi̱ꞌ. Naaꞌ tuu yo̱o̱ ka̱ ña̱ xiní kaxiꞌ ni̱a̱ ña̱ kuenta Cristo nduuꞌ ni̱a̱ ndii, kuní a̱ ña̱ na̱ku̱ni̱ tu̱ ni̱a̱ ña̱ kuenta Cristo nduuꞌ tu̱ nduꞌu̱.
7 Observai o que está evidente. Se alguém confia em si que é de Cristo, pense outra vez consigo mesmo que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.
8 Tee̱ꞌ ndee nde̱e̱ vaa̱ꞌ ndi̱e̱eꞌ ka̱ kaꞌán chuunꞌ yuꞌu̱ vi̱ti̱n xaꞌa̱ꞌ a̱ ña̱ ni̱ ta̱xi̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ ndi̱e̱e̱ꞌ ja̱a̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ i̱ ndii, kuä̱sa̱ꞌ kaꞌanꞌ nuu̱ꞌ i̱. Sa̱kanꞌ ña̱ ni̱ ta̱xi̱ a̱ ndi̱e̱e̱ꞌ ja̱a̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ i̱ te̱ sa̱kuaꞌnuꞌ i̱ ndoꞌó nuu̱ꞌ i̱chiꞌ Jesús, te̱ süu̱ꞌ ni̱ ta̱xi̱ a̱ ndi̱e̱e̱ꞌ ja̱a̱nꞌ nda̱ꞌaꞌ i̱ te̱ sa̱tíviꞌ i̱ ndoꞌó, ne̱ i̱ni̱ xini ña̱ꞌaꞌ.
8 Porque, se eu me gloriar um pouco mais a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor nos conferiu para edificação e não para destruição vossa, não me envergonharei,
9 Te̱ küní i̱ ña̱ ka̱ni̱ni̱ ndo̱ꞌ ña̱ tee̱ꞌ kuni sa̱yi̱ꞌvi i̱ ndoꞌó xiinꞌ tu̱tu̱, ña̱ ni̱ ti̱ꞌviꞌ i̱ kuaꞌa̱n nda̱ꞌaꞌ ndo̱ꞌ.
9 para que não pareça ser meu intuito intimidar-vos por meio de cartas.
10 Kua̱chi̱ ndii, xini i̱ kuento ña̱ kaꞌán sa̱va̱ ndo̱ꞌ ndii, vixi va̱ te̱ sa̱xinú e̱ꞌ ña̱ ni̱ ke̱ꞌi̱ i̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ ja̱a̱nꞌ, te̱ ndi̱e̱eꞌ va̱ tu̱ kaꞌán ña̱ yoso̱ꞌ nuu̱ꞌ a̱, ndisu̱ kii̱ꞌ yoo i̱ te̱i̱n ndo̱ꞌ ndii, i̱yo̱ va̱ i̱ te̱ kü̱vi̱ tu̱ nda̱tu̱nꞌ kaꞌa̱n i̱, kachi ndo̱ꞌ.
10 As cartas, com efeito, dizem, são graves e fortes; mas a presença pessoal dele é fraca, e a palavra, desprezível.
11 Sa̱kanꞌ na kuiiꞌ kuní i̱ ña̱ ku̱nda̱ni̱ tu̱ te̱ kaꞌán sa̱kanꞌ xaꞌa̱ꞌ i̱ ña̱ sa̱a̱ niiꞌ ni̱ ke̱ꞌi̱ ndi̱e̱eꞌ i̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ yoꞌoꞌ kii̱ꞌ nduꞌu̱ꞌ xikaꞌ i̱ ndii, niiꞌ sa̱kanꞌ tu̱ ndi̱e̱eꞌ kaꞌa̱n i̱ xiinꞌ ndo̱ꞌ kii̱ꞌ ko̱o̱ i̱ miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ.
11 Considere o tal isto: que o que somos na palavra por cartas, estando ausentes, tal seremos em atos, quando presentes.
12 Sa̱kanꞌ ña̱ kö̱o̱ꞌ kivi̱ꞌ sa̱a̱ ndu̱ naa xaaꞌ te̱ kaꞌán va̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ mi̱iꞌ ja̱a̱nꞌ, ni̱ nde̱e̱ nä̱ka̱ta̱ xiinꞌ miiꞌ tu̱ ndu̱ xiinꞌ te̱ ja̱a̱nꞌ, kua̱chi̱ ndii te̱ kaꞌán va̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ mi̱iꞌ ja̱a̱nꞌ, te̱ xa̱ xiinꞌ taꞌanꞌ mi̱iꞌ tu̱ ra̱ nakataꞌ xiinꞌ miiꞌ ra̱ ndii, i̱i̱n te̱ küuꞌ kaxiꞌ nduuꞌ ra̱.
12 Porque não ousamos classificar-nos ou comparar-nos com alguns que se louvam a si mesmos; mas eles, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, revelam insensatez.
13 Ndisu̱ nduꞌu̱ ndii, käꞌa̱n va̱ꞌa̱ ndu̱ xaꞌa̱ꞌ chu̱u̱n ña̱ xaaꞌ ndu̱ yaꞌa̱ ka̱ te̱ sa̱kanꞌ sa̱a̱ kuní Ndiosí, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii Ndiosí nduuꞌ ña̱ niaꞌá nduꞌu̱ sa̱a̱ kuní a̱ sa̱a̱ ndu̱ chu̱u̱n nuu̱ꞌ a̱, te̱ ña̱ ja̱a̱nꞌ tu̱ ni̱ xa̱a̱ sa̱kanꞌ, te̱ ni̱ xaa̱ ndu̱ nde̱e̱ miiꞌ ndieeꞌ ndoꞌó.
13 Nós, porém, não nos gloriaremos sem medida, mas respeitamos o limite da esfera de ação que Deus nos demarcou e que se estende até vós.
14 Xi̱ꞌna̱ ndu̱ ni̱ xaꞌa̱n miiꞌ ndieeꞌ ndo̱ꞌ ña̱ nu̱uꞌ, sa̱kanꞌ na kuiiꞌ kuä̱sa̱ꞌ yaꞌá ndu̱ ña̱ kuní Ndiosí sa̱a̱ ndu̱. Kua̱chi̱ ndii xi̱ꞌna̱ ndu̱ ni̱ xa̱ꞌaꞌ kaꞌán ndo̱so̱ꞌ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ ña̱ kaꞌán xaꞌa̱ꞌ Cristo nuu̱ꞌ ndo̱ꞌ.
14 Porque não ultrapassamos os nossos limites como se não devêssemos chegar até vós, posto que já chegamos até vós com o evangelho de Cristo;
15 Kuä̱sa̱ꞌ kaꞌán va̱ꞌa̱ ndu̱ xaꞌa̱ꞌ mi̱iꞌ ndu̱ xaꞌa̱ꞌ chu̱u̱n ña̱ ni̱ xa̱a̱ tu̱ku̱ te̱ yivi̱ꞌ, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ndiatuꞌ i̱ni̱ ndu̱ ña̱ sa̱a̱ ña̱ kuaꞌa̱n kua̱ꞌnu̱ ka̱ ña̱ i̱ni̱ ndoꞌó xini ndo̱ꞌ Jesús, te̱ ku̱vi̱ kuaꞌa̱ꞌ ka̱ ndo̱ꞌ ku̱miꞌ ndu̱ ña̱ ndi̱e̱eꞌ nuu̱ꞌ sa̱a̱ kuní Ndiosí sa̱chuunꞌ ndu̱.
15 não nos gloriando fora de medida nos trabalhos alheios e tendo esperança de que, crescendo a vossa fé, seremos sobremaneira engrandecidos entre vós, dentro da nossa esfera de ação,
16 Te̱ ndiatuꞌ tu̱ i̱ni̱ ndu̱ ña̱ kuꞌu̱n kaꞌa̱n ndo̱so̱ꞌ ndu̱ tu̱ꞌu̱n va̱ꞌa̱ ja̱a̱nꞌ xikaꞌ ka̱ te̱ miiꞌ ndieeꞌ ndoꞌó, miiꞌ tïa̱ꞌan kuꞌu̱n nde̱e̱ i̱i̱n te̱ yivi̱ꞌ, te̱ sa̱kanꞌ käꞌa̱n va̱ꞌa̱ ndu̱ xaꞌa̱ꞌ mi̱iꞌ ndu̱ xaꞌa̱ꞌ chu̱u̱n ña̱ ni̱ xa̱a̱ tu̱ku̱ te̱ yivi̱ꞌ.
16 a fim de anunciar o evangelho para além das vossas fronteiras, sem com isto nos gloriarmos de coisas já realizadas em campo alheio.
17 Sa̱kanꞌ ña̱ yoso̱ꞌ a̱ nuu̱ꞌ tu̱tu̱ Ndiosí miiꞌ kaꞌán a̱ ndii: “Naaꞌ kuni kaꞌa̱n va̱ꞌa̱ yo̱o̱ ka̱ xaꞌa̱ꞌ mi̱iꞌ ni̱a̱ ndii, nde̱e̱ chaaꞌ ka̱ na kaꞌa̱n va̱ꞌa̱ ni̱a̱ xaꞌa̱ꞌ ña̱ ni̱ xa̱a̱ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Ndiosí xaꞌa̱ꞌ ni̱a̱.” Sa̱kanꞌ yoso̱ꞌ a̱.
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Kua̱chi̱ ndii, süu̱ꞌ ne̱ kaꞌán va̱ꞌa̱ xaꞌa̱ꞌ mi̱iꞌ nduuꞌ ne̱ ketaꞌ va̱ꞌa̱ nuu̱ꞌ xto̱ꞌo̱ e̱ꞌ Ndiosí, süu̱ꞌ ja̱a̱nꞌ ndii ne̱ kaꞌán va̱ꞌa̱ mi̱iꞌ ña̱ ja̱a̱nꞌ xaꞌa̱ꞌ nduuꞌ ne̱ ketaꞌ va̱ꞌa̱ nuu̱ꞌ a̱.
18 Porque não é aprovado quem a si mesmo se louva, e sim aquele a quem o Senhor louva.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.