Romanos 11
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs VC
1 Pues nú ducán nduá, dandu ¿nansa cachi‑ndà? ¿A ñá‑sànì nacoo nihni Dios nèhivì xí‑yá (Israel) nduá vichi? Còó, màsà cáchí‑ndà ducán. Vàchi cunaha‑nsiá, yùhù nduú stnáì iin nèhivì Israel. Yohòtéhè stnáì nduú Abraham, te descendencia xi xìì‑nsí Benjamín nduú stnáì.
1 Pergunto, então: Acaso rejeitou Deus o seu povo? De maneira alguma. Pois eu mesmo sou israelita, descendente de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Vàchi nèhivì raza‑nsì Israel, dècuèndè chicá sànaha sànì cachi Dios ñà‑nèhivì xí mii‑yá nduú‑né. Ñàyùcàndùá, màdì‑ñá sànì nacoo nihni‑ya nèhivì xí‑yá nduá.
2 Deus não repeliu o seu povo, que ele de antemão distinguiu! Desconheceis o que narra a Escritura, no episódio de Elias, quando este se queixava de Israel a Deus:
3 “Nsiùhù nècuàchì cáhàn cuenta xi‑ní, sà‑cuàhà‑nsí sànì sahnì nèhivì, te sànì dàndùtù stná‑nè nsidaa lugar ndé cahvi‑nsí mii‑ní, Stoho‑nsì Señor: làcà mindaí ndói, te nchícùn stná‑nè ñà‑cahnì‑né yùhù”.
3 Senhor, mataram vossos profetas, destruíram vossos altares. Fiquei apenas eu, e ainda procuram tirar-me a vida {I Rs 19,10}?
4 Doco ¿ndíà nduá nì cachi Dios xì Elías mà? Dohó nì cachi‑yà: “Còó, vàchi sànì chitnùní inì ñà‑cundoo ùsà gà mil nèhivì‑xí mà cáhví xí yùù yócò nani Baal, ni mà sáà stná‑nè cuitasisi‑né nùá”, nì cachi‑yà.
4 Que lhe respondeu a voz divina? Reservei para mim sete mil homens, que não dobraram o joelho diante de Baal {I Rs 19,18}.
5 Te ducání iá stná tiempu vichi. Sàhà gracia xi‑ya ndoó stná dava nèhivì Israel xiníndísâ xí‑yâ vichi, mate sacu xínduu‑ne, doco sànì nacàxin‑yanè.
5 É o que continua a acontecer no tempo presente: subsiste um resto, segundo a eleição da graça.
6 Te nú cuisì sàhà gracia xi‑ya nduá, dandu mà cúí cunduu stná sàhà obra nì quìdá‑né. Vachi nú ni cúndiáá obra xi‑ne nùù‑yá nì cùí, dandu mà cúndiáá gà stná gracia xi‑ya.
6 E se é pela graça, já não o é pelas obras; de outra maneira, a graça cessaria de ser graça.
7 Te nú ducán nduá, dandu ¿nansa cachi‑ndà vichi? Pues dohó cachi‑ndà: cuàhà gá nèhivì Israel cónì níhì‑né (ñà‑ndiaha íì) nìsa nanducu guá‑nè; cuisì nèhivì nì nacàxin Dios nì nìhìtáhvì xán. Dandu cuàhà gá dava nècuàchì Israel mà, nì yàha nì nducaxin anima‑nè.
7 Conseqüência? Que Israel não conseguiu o que procura. Os escolhidos, estes sim, o conseguiram. Quanto aos mais, foram obcecados,
8 Te dohó cachí stná nùù tutu ìì: “Sànì chitnùní ini Dios cucumi nèhivì mà iin anima mà ndúlócô gà, na ian quídì‑nè, quidámáxìní‑nè, na ian cuaá‑nè, te ò doho stná‑nè, tè dècuèndè quìvì vichi, ducán iá xì‑né”, cachí tutu mà.
8 como está escrito: Deus lhes deu um espírito de torpor, olhos para que não vejam e ouvidos para que não ouçam, até o dia presente {Dt 29,3}.
9 Daaní stná David sànaha, dohó nì cachi stná‑nè:
9 Davi também o diz: A mesa se lhes torne em laço, em armadilha, em ocasião de tropeço, em justo castigo!
10 Te màsà sáà stná‑nè cundaà vàha ini‑nè; còó. Ni sáà‑nè cunsida‑ne (castigu xi‑ne) nicanicuahàn, nì cachi David.
10 A vista se lhes obscureça para não verem! Dobra-lhes o espinhaço sem cessar {Sl 68,23s}!
11 Ñàyùcàndùá, vichi ndisa iá falta xi nècuàchì Israel. Doco, ¿a sánì ndañuhu dahuun‑ne ñà‑nì quida‑ne ducán? Còó, vàchi cunaha‑nsiá, sàhà‑ñá nì quida‑ne falta mà, ñà‑jaàn nduá dìsáhà‑xí sànì nìhì stná nsidaa nèhivì inga raza nansa càcu anima‑nè. Daaní, después vihini naxicocuíìn stná ini nècuàchì Israel na indéhe‑né ñà‑sànì càcu nèhivì inga raza mà.
11 Pergunto ainda: Tropeçaram acaso para cair? De modo algum. Mas sua queda, tornando a salvação acessível aos pagãos, incitou-os à emulação.
12 Cunaha‑nsiá, sàhà‑ñá nì quida nècuàchì Israel mà falta, ñàyùcàndùá cuàhà gá ñà‑ndiaha íì sànì ndòo nùù dava ga nèhivì ñuhìví. Doco nú sàhà falta xi nècuàchìmà sànì nìhìtáhvì nèhivì dava ga, dandu chicá más ndiaha nàcòo na sáà quìvì nàcùndoo vàha nècuàchìmà xì Dios.
12 Ora, se o seu pecado ocasionou a riqueza do mundo, e a sua decadência a riqueza dos pagãos, que não fará a sua conversão em massa?!
13 Vichi cuàhìn càhìn xì mii‑nsiá nècuàchì có‑ndùú nèhivì Israel. Yùhù, nùù Dios sànì nìhí chuun cacanui cachítnùhi palabra xi‑ya xì mii‑nsiá. Te ndisa iin chuun ndiaha nduá, cachíˋ.
13 Declaro-o a vós, homens de origem pagã: como apóstolo dos pagãos, eu procuro honrar o meu ministério,
14 Te cuníˋ quida viìˊ chuun yohó sàhà‑ñá cundehè stná nèhivì raza xi, áma ndúdíì stná ini dava‑ne (cunindisá stná‑nè), te càcu‑ne.
14 com o intuito de, eventualmente, excitar à emulação os homens da minha raça e salvar alguns deles.
15 Vàchi nú (sàhà cuàchi‑ne) nì cuxio‑ne nùù Dios, te sàhámà nì nìhì dava ga nèhivì ñuhìví nì nàcùndoo vàha‑ne nùù‑yá, dandu (chicá más ndiaha) icúmí nàcòo nú sànì nandudiì tu ini Dios sàhà‑né. (Ndiaha gá ndisa) queamà na ian nì xìhì iin nèhivì, te nì natiacu‑nè.
15 Porque, se de sua rejeição resultou a reconciliação do mundo, qual será o efeito de sua reintegração, senão uma ressurreição dentre os mortos?
16 Cunaha‑nsiá, cachí estilu sànaha sàhà pan primeru ñà‑ndùá pan ìì dócò‑ndà nùù Dios. Te nú ducán nduá, dandu náhà xìcà ìì stná dava ga yusàn nì cuàha pan mà. Te nahi seña jaàn nduú palabra yohó (sàhà nèhivì Israel, vàchi nú ìì yohòtéhè‑né sànaha, dandu ìì stná nsidaa gá descendencia xi nècuàchìmà vichi). Te ducán iá stná nahi yohò iin yutnù; nú iá vàha yohò‑nú, dandu nsidaa stná rama‑nu iá vàha.
16 Se as primícias são santas, também a massa o é; e se a raiz é santa, os ramos também o são.
17 Vàchi nècuàchì raza‑nsì Israel, na iin yutnù tàtá olivo, ducán nduú stná‑nè, te nsidaa nèhivì inga raza, nahi chìò inga yutnù yùcù, ducán nduú‑né. Daaní, ni cachí‑ndà ní tàhndè iin ùì rama yutnù tàtá, te nì natnìi tnahá xi iin ùì ndahà yutnù yùcù. Pues divi ducán nduá sànì quida Dios xì mii‑nsiá nècuàchì inga raza; vàchi rama yutnù yùcù nì natnìi tnahama, sà‑ìtiácúà sàhà ñà‑vàha dananá yohò yutnù tàtá mà; dítâ fuertéà tècuìí nùù yohò‑núma. (Te divi ducán iá stná xì mii‑nsiá, sànì nìhìtáhvì stná‑nsià ñà‑ndiaha íì xí nècuàchì Israel.)
17 Se alguns dos ramos foram cortados, e se tu, oliveira selvagem, foste enxertada em seu lugar e agora recebes seiva da raiz da oliveira,
18 Doco màsà cútúxí inì‑nsia chicá ndiaá‑nsià nùù nèhivì Israel mà, vàchi divi sàhà nècuàchìmà sànì nìhìtáhvì‑nsiá ñà‑ndiaha íì mà, nacua iá xì chìò cuàtì yutnù nì natnìi tnahama, divi sàhà yohò yutnù mà itiácúà, màdì‑ñá sàhà chìò cuàtìmà itiácú yohò‑nú.
18 não te envaideças nem menosprezes os ramos. Pois, se te gloriares, sabe que não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz a ti.
19 — ausente —
19 Dirás, talvez: Os ramos foram cortados para que eu fosse enxertada.
20 — ausente —
20 Sem dúvida! É pela incredulidade que foram cortados, ao passo que tu é pela fé que estás firme. Não te ensoberbeças, antes teme.
21 Vàchi (nècuàchì Israel mà, cónì quìdá víi‑né, te sàhájàn) nì cuxio‑ne nùù‑yá nacua nì cuu xi chìò yutnù tàtá nì tàhndè mà; ñàyùcàndùá, ducán stná mii‑nsiá ana nì quìhvi después, cuidadu cundoo‑nsia còtó dacúxíó stná Dios mii‑nsiá.
21 Se Deus não poupou os ramos naturais, bem poderá não poupar a ti.
22 Sàhà nsidaa ñà‑jaàn, vàtùni cundaà vàha ini‑ndà nansa iá modo xi Dios; iá ndisa gracia xi‑ya, doco iá stná nansa sáha‑ya castigu. Vàchi nècuàchì raza nì tùcù inga ichì mà, cónì dácâcu‑yanè, doco mii‑nsiá, còó; mànì gá nì quida‑ya xì‑nsiá. Doco iin‑ni xiñuhu quida‑nsia seguir cunchicùn‑nsià gracia xi‑ya, vàchi nú coó, dacúxíó stná‑yà mii‑nsiá nùù‑yá.
22 Considera, pois, a bondade e a severidade de Deus: severidade para com aqueles que caíram, bondade para contigo, suposto que permaneças fiel a essa bondade; do contrário, também tu serás cortada.
23 Daaní, nècuàchì nì cuxio antes mà, nú ni nácúníndísâ‑né mii‑yá, vàtùni (nàcùndoo vàha stná‑nè xì‑yá), te ducán queamà na ian nì natnìi tnahá tú chìò yutnù nì tàhndè mà, vàchi Dios, icúmí‑yâ poder quida‑ya ducán.
23 E eles, se não persistirem na incredulidade, serão enxertados; pois Deus é poderoso para enxertá-los de novo.
24 Vàchi mii‑nsiá, mate nécuàchì inga raza nduú‑nsiá, doco sànì nìhìtáhvì‑nsiá cuàhà ñà‑vàha xi nècuàchì Israel mà. Te ducán queámà na ian nì tàhndè chìò yutnù yùcù olivo, te nì natnìi tnahá‑nu xi iin yutnù tàtá. Pues nú sànì nìhìtáhvì mii‑nsiá ducán, dandu chicá mà úhì nansìhvi tu nèhivì raza Israel mà lugar primeru xi‑ne, vàchi queámà na ian danátnìi tnaha tu‑nda chìò yutnù finu ìcà mismo mii yutnù ndé nì tàhndèà.
24 Se tu, cortada da oliveira de natureza selvagem, contra a tua natureza foste enxertada em boa oliveira, quanto mais eles, que são naturais, poderão ser enxertados na sua própria oliveira!
25 Ñánì, cuníˋ cundaà inì‑nsia sàhà iin chuun nìsa ìa dèhé antes còtó cachi‑nsià ñà‑chicá nchichí‑nsià. Vàchi cunaha‑nsiá, cuàhà nècuàchì Israel, quidámáxìní‑nè vichi, te ducán icúmí coo ndè cachi sàà cuacatnahá nadaa ga nèhivì inga raza quìhvi ichì mii‑yá.
25 Não quero, irmãos, que ignoreis este mistério, para que não vos gabeis de vossa sabedoria: esta cegueira de uma parte de Israel só durará até que haja entrado a totalidade dos pagãos.
26 Daaní, icúmí càcu stná nsidaa nècuàchì raza Israel, nacua cachí Dios nùù tutu ìì:
26 Então Israel em peso será salvo, como está escrito: Virá de Sião o libertador, apartará de Jacó a impiedade.
27 Te nú sànì cuxio nsidaa cuàchi‑nemà, dandu cundaà ini‑nè sànì quida ndise cumplir palabra nì càhàn sàhnúí xì‑né antes.
27 E esta será a minha aliança com eles, quando eu tirar os seus pecados {Is 59,20s; 27,9}.
28 Cunaha‑nsiá, sàhà‑ñá (cahíchì ini) nèhivì Israel razón ndiaha xí Dios vichi, ñàyùcàndùá na ian xiní ùhì‑nèyà nduá, doco ñà‑vàha xi mii‑nsiá sànì queamà. Doco nècuàchìmà, mànì cuáhà vá‑né nùù‑yá sàhà xìì‑né, vàchi nì cachi‑yà xì xìì‑né icúmí‑yâ nacàxin‑ya descendencia xi‑ne.
28 Se, quanto ao Evangelho, eles são inimigos de Deus, para proveito vosso, quanto à eleição eles são muito queridos por causa de seus pais.
29 Te mà túha Dios naquihin‑ya ñà‑ndùá sànì sàhatahvì‑yándô; ni mà túha stná‑yà naxicocuíìn ini‑yà nú sànì chitnùní ini‑yà cana‑yàndó.
29 Pois os dons e o chamado de Deus são irrevogáveis.
30 Antes cónìsá íníní‑nsiá mii‑yá, doco vichi sàhà‑ñá cónì íníní nècuàchì Israel, ñàyùcàndùá mii‑nsiá nì indehè ndàhví‑yà vichi.
30 Assim como vós antes fostes desobedientes a Deus, e agora obtivestes misericórdia com a desobediência deles,
31 Te ducání iá stná xì mii‑né, mate có‑ìníní‑néyà vichi, doco ¿índù fin cucumiámà? Divi sàhà‑ñá nacundehè ndàhví‑yànè nacua nì indehè ndàhví stná‑yà mii‑nsiá.
31 assim eles são incrédulos agora, em conseqüência da misericórdia feita a vós, para que eles também mais tarde alcancem, por sua vez, a misericórdia.
32 Ñàyùcàndùá, nùù mii‑yá iin‑ni xínduu nsidanicuu‑nda nèhivì cuáchi có‑ìníní xí‑yâ. Te divi sàhájàn vàtùni iin‑ni cundehè ndàhví stná‑yà nsidanicuu‑nda.
32 Deus encerrou a todos esses homens na desobediência para usar com todos de misericórdia.
33 ¡Na cuahà guá obra ndiaha sànì quida Dios! Te nchichí sàstnùhù stná‑yà, ináhá‑yâ nsidanicuú iñàha. Te ináhá‑yâ ñà‑ndùá cachí‑yà, xì ñà‑ndùá quidá‑yá, mate nèhivì, có‑sânìhì ini‑nè.
33 Ó abismo de riqueza, de sabedoria e de ciência em Deus! Quão impenetráveis são os seus juízos e inexploráveis os seus caminhos!
34 Vàchi còò ni‑iin ana cundáà ndisa inì‑xi nansa nihnú ini Stoho‑ndà Señor. Te ni còò stná ana chicá nchichí, te ducán sáha‑xi‑yá conseju.
34 Quem pode compreender o pensamento do Senhor? Quem jamais foi o seu conselheiro?
35 Ni còò stná ana xícàn tòó‑yá iñàha nùù‑xí, te cunihica‑yá nùù‑né; còó.
35 Quem lhe deu primeiro, para que lhe seja retribuído?
36 Vàchi mii‑yá nì quidavàha xi nsidanicuú iñàha, te sàhà poder xi‑ya iá ìì nsidaa ñà‑jaàn ñuhìví yohó. Te cuisì sàhà (ñà‑nì quèé gà más tnùñuhu) xí‑yá, ñàyùcàndùá nì sàcòo nsidaámà, ansivéhé cahnú‑yá nicanicuahàn. Amén.
36 Dele, por ele e para ele são todas as coisas. A ele a glória por toda a eternidade! Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.