Mateus 9
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVT
1 Daaní, nì nana tu Jesús lancha, te nì yàha‑ya mar mànuhù‑yá inga ladu ndé nduú ñuu‑yà.
1 Jesus entrou num barco e atravessou o mar até a cidade onde morava.
2 Te yucán nì tnàtuu nèhivì nsida‑xi iin nècuàchì cuhí nì dàñà íì cuerpu‑xi, indúhu‑né camilla. Ñàyùcàndùá, na ní xini‑yà ñà‑cuàhà guá xíxinindisá nèhivì yucán mii‑yá, nì cachi‑yà xì nècuàchì cuhí mà:
2 Algumas pessoas lhe trouxeram um paralítico deitado numa maca. Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Anime-se, filho! Seus pecados estão perdoados”.
3 Doco cunaha‑nsiá, yucán ndoó stná dava maestru xi ley xi veheñùhu, te nacání ini‑nè: “¡Mà ndóo ini Dios sàhà ñà‑ndùá nì cachi Jesús mà!”
3 Alguns mestres da lei disseram a si mesmos: “Isso é blasfêmia!”.
4 Doco mii‑yá, ináhá‑yâ nansa nacání ini nècuàchìmà, ñàyùcàndùá nì cachi‑yà xì‑né:
4 Jesus, percebendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês reagem com tanta maldade em seu coração?
5 Cachi‑nsià xìˊ: ¿índù milagru nduú ñà‑chicá ùhì quida‑nda: a ñá‑cachi uun‑nda (xi nècuàchì cuhí) ñà‑xìcáhnû ini‑ndà sàhà cuàchi‑ne, te ò ñá‑cachi‑ndà xì‑né ni ndácuíín‑nè, te nacaca‑ne?
5 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se e ande’?
6 Pues yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, cuàhìn quide iñàha sàhà‑ñá cundaà ini‑nsià iá ndisa derechu cuicahnú inì sàhà cuàchi nèhivì ñuhìví.
6 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
7 Dandu, nì ndacuiin nècuàchìmà, mànuhù‑né vehe‑ne.
7 O homem se levantou e foi para casa.
8 Na ní xini nèhivì cuáhà itá yucán ñà‑ndùá nì cuu, dandu nì yùhí‑nè, te nì naquimanì stná‑nè Dios; vàchi nì xini‑nè iá ndisa ana nì nìhìtáhvì cuáhà nùù‑yá.
8 Ao ver isso, a multidão se encheu de temor e louvou a Deus por ele ter dado tal autoridade aos seres humanos.
9 Daaní, nì quee Jesús lugar yucán cuàhàn‑yà. Te nì xini‑yà yucán iá iin tiàa nani Mateo, iá‑nè nùù mesa ndé dachíyàhvi‑ne. Te nì cachi‑yà xì‑né:
9 Enquanto Jesus caminhava, viu um homem chamado Mateus sentado onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Mateus se levantou e o seguiu.
10 Daaní, después iá‑yà iin vehe xixí‑yá, te cutnáhâ stná‑yà xì cuàhà nècuàchì dachíyàhvi, xì cuàhà gá stná inga nèhivì cachí‑nè iá cuàchi‑xi; xíndoo nsidaa‑né xixí‑né xì‑yá xì nècuàchì dacuahá‑yá.
10 Mais tarde, na casa de Mateus, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e pecadores.
11 Te nì caxini nècuàchì fariseu nansa quidá‑yá (xixí‑yá xì nècuàchìmà), te nì càhàn‑nè xì nècuàchì dacuahá‑yá mà, cachí‑nè:
11 Quando os fariseus viram isso, perguntaram aos discípulos: “Por que o seu mestre come com cobradores de impostos e pecadores?”.
12 Doco nì tiacu Jesús ñà‑càchí‑nè ducán; ñàyùcàndùá nì cachi‑yà xì‑né:
12 Jesus ouviu o que disseram e respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes”.
13 Ñàyùcàndùá, cuahán‑nsià dacuahá‑nsiá nansa cuní cachi Dios nùù tutu ìì ndé cachí‑yà: “Chicá cudíì inì ñà‑cundehè ndahví stnahá‑nsiá, te màdìá cuàha‑nsia yùhù iin promesa”, cachí‑yà. Vàchi yùhù, màdì nèhivì nihnú ndàcuisì inì‑xi vàxi càhàn xìˊ ñà‑naxicocuíìn ini‑nè. Còó, nèhivì cuáchi vàxi nanduquí áma naxicocuíìn ini‑nè sàhà cuàchi‑ne ―nì cachi Jesús.
13 E acrescentou: “Agora vão e aprendam o significado desta passagem das Escrituras: ‘Quero que demonstrem misericórdia, e não que ofereçam sacrifícios’. Pois não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
14 Dandu nì catnàtnuu nècuàchì nchícùn xì Juan Bautista, te nì ndàcàtnùhù‑né nùù‑yá, cachí‑nè:
14 Os discípulos de João Batista foram a Jesus e lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar, como nós e os fariseus?”.
15 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
15 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento ficam de luto enquanto festejam com o noivo? Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
16 ’Sìcoto saa, màsà nácàhmá‑ndàñá nùù ñá‑tùhú, vàchi nú ducán, dandu dandánsíá ndé nì nacàhmá, te chicá ndatá sìcoto tuhú mà. Dandu ñà‑sànì ndàtà dahuun sicoto‑mà cundua.
16 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano rasgaria a roupa, deixando um buraco ainda maior.
17 Stná vinu, nú vinu saa nduá, dandu mà dáquêe nèhivì‑ñá ini itni iìn tuhú, vàchi nú ducán, dandu ndàtà‑ñá, te cuìtià vinu, te cuchicuehe stná iìn mà. Ñàyùcàndùá, nú vinu saa nduá, dandu itni iìn sàà ni quéa, te ducán còò ni‑iñàha cuu xán, ni stná iìn mà.
17 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O couro se arrebentaria, deixando vazar o vinho, e os recipientes velhos se estragariam. Vinho novo é guardado em recipientes novos, para que ambos se conservem”.
18 Na cáhàn va Jesús ducán xì nèhivì, dandu nì sàà stná iin nècuàchì dandacú, te nì tutuyuhu‑né ñuhù nùù sàhà‑yá, cachí‑nè xì‑yá:
18 Enquanto Jesus ainda falava, o líder da sinagoga local veio e se ajoelhou diante dele. “Minha filha acaba de morrer”, disse. “Mas, se o senhor vier e puser as mãos sobre ela, ela viverá.”
19 Ñàyùcàndùá, nì ndacuiin‑yà cuàhàn‑yà xì‑né. Te cutnáhâ stná‑nè xì nsidaa nècuàchì dacuahá‑yá.
19 Então Jesus e seus discípulos se levantaram e foram com ele.
20 Doco nìsa ìa stná iin nècuàchì ñahà cuhí cuèhè nìì. Sàcuàhàn‑nè ùxìn ùì cuìà ndohó‑né ducán. Ñàyùcàndùá, nì quixi‑ne ladu yàtà‑yá, te nì dàcúhùn canúú‑nê dìnìndàhá‑nè nùù sìcoto xi‑ya.
20 Nesse instante, uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia se aproximou por trás dele e tocou na borda de seu manto,
21 Vàchi nihnú ini‑nè: “Nú ni dúcùn ndahí mate sícotò‑ni xi‑ya, dandu nduvàhi”.
21 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
22 Dandu mii‑yá, nì nacuico‑yá yàtà‑yá, te nì xini‑yà nècuàchì ñahà mà, te nì cachi‑yà xì‑né:
22 Jesus se voltou e, quando a viu, disse: “Filha, anime-se! Sua fé a curou”. A partir daquele momento, a mulher ficou curada.
23 Daaní, nì sàà‑yà vehe nècuàchì dandacu‑ma, te nì xini‑yà yucán ndoó cuàhà nèhivì xì stná tè‑sìví, sacú ndéé‑nê, te tnaná‑né.
23 Quando Jesus chegou à casa do líder da sinagoga, viu a multidão agitada e ouviu a música fúnebre.
24 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì‑né:
24 “Saiam daqui!”, disse ele. “A menina não está morta; está apenas dormindo.” Os que estavam ali riram dele.
25 Dandu mii‑yá, nì dàcúhùn‑yà nsidaa‑né fuera, te nì quìhvi‑ya ndé indúhu ñahà chìì mà. Dandu nì tnii‑ya ndahà‑ñá, te nì dàndácòo‑yàña (vàchi sànì natiacù‑ña).
25 Depois que a multidão foi colocada para fora, Jesus entrou e tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Daaní, inicutu ladu yucán nì xìtià palabra nansa nì quida‑ya milagru mà.
26 A notícia desse milagre se espalhou por toda a região.
27 Na ní quee‑ya lugar mà, dandu yucán nì tenchicùn stná ùì nècuàchì cuaá mii‑yá, cána‑ne, cachí‑nè xì‑yá:
27 Depois que Jesus saiu dali, dois cegos foram atrás dele, gritando: “Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
28 Dandu nì yàha‑ya ini vehe, te ndè yucán nì casaà stná nècuàchìmà, nchícùn‑nèyà. Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
28 Quando Jesus entrou em casa, os cegos se aproximaram, e ele lhes perguntou: “Vocês creem que eu posso fazê-los ver?”. “Sim, Senhor”, responderam eles.
29 Dandu nì chituu‑ya dìnìndàhá‑yà nduchìnúù‑né, te nì cachi‑yà:
29 Ele tocou nos olhos dos dois e disse: “Seja feito conforme a sua fé”.
30 Dandu nì natùi nùù‑né. Te nì chinaha‑yánè, cachí‑yà xì‑né ñà‑màsà cúnítnùhu nèhivì sàhà ñà‑ndùá nì quida‑ya.
30 Então os olhos deles se abriram e puderam ver. Jesus os advertiu severamente: “Não contem a ninguém”.
31 Doco mii‑né, nì caquee‑ne nì nacani‑ne sàhà‑yá xì nsidaa nèhivì ndoó inicutu ladu yucán.
31 Eles, porém, saíram e espalharam sua fama por toda a região.
32 Meru queé nècuàchì cuaá mà, te nì quesaa stná itnii nèhivì ndaca‑xi iin nècuàchì ìhìn inácáá stná iin ñà‑malu inì‑xi.
32 Quando partiram, foi levado a Jesus um homem que não conseguia falar porque estava possuído por um demônio.
33 Dandu nì tavà Jesús ñà‑malu mà, te nì nìhì‑né nì nacahàn viì‑né. Ñàyùcàndùá, nì ndulocó nèhivì, cachí‑nè:
33 O demônio foi expulso e, em seguida, o homem começou a falar. As multidões ficaram admiradas. “Jamais aconteceu algo parecido em Israel!”, exclamavam.
34 Doco nècuàchì fariseu, nì cacachi‑nè sàhà‑yá:
34 Os fariseus, contudo, disseram: “Ele expulsa demônios porque o príncipe dos demônios lhe dá poder”.
35 Daaní, chicá más nì xìcanuu Jesús ladu yucán nì nacàhin‑ya nsidaa ñuu nahnú xì ñuu cuati, dacuahá‑yá nèhivì sáhàn veheñùhu iin iin ñuu, te cachítnùhu‑ya razón ndiaha sàhà ñuhìví ìì xí Dios. Te nì dàndúvàha stná‑yà nèhivì ndohó nsidanuu clase cuèhè.
35 Jesus andava por todas as cidades e todos os povoados da região, ensinando nas sinagogas, anunciando as boas-novas do reino e curando todo tipo de enfermidade e doença.
36 Te na ní xini‑yà yáha ga cuàhà nèhivì ndoó, dandu nì cuhi gà ini‑yànè, vàchi ndoó‑né nahi riì còò stohò‑xi.
36 Quando viu as multidões, teve compaixão delas, pois estavam confusas e desamparadas, como ovelhas sem pastor.
37 Dandu nì cachi‑yà xì nècuàchì dacuahá‑yá:
37 Disse aos discípulos: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Ñàyùcàndùá, càcàn tàhvì‑nsiá nùù Lamú dandacú sàhà chuun yohó ñà‑nì téchúûn gá‑yà nèhivì cùhùn quida xi chuun (ìì xí‑yá mà), vàchi na ian ndaníhí‑ndá iin cosecha ndiaha nduá ―nì cachi Jesús.
38 Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.