Mateus 25

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 ’Ducán iá ley xi ñuhìví ìì xí Dios na ian nì cuu xi ùxìn ñahà cuàchì cuàhàn ndé cundiatuà quesaa noviu (xì novia), te iin iàn nihá lámpara xi‑ñà.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 — ausente —
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 — ausente —
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 — ausente —
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Daaní, sàhà‑ñá nì cuee guá ana nándàhà, ñàyùcàndùá nì tnii vàhná nsì‑úxìn‑ña nì quìdìa.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 Te nahi dava ñùu, dandu nì tiacu ndáhì iin nèhivì, cachí‑nè: “¡Cunaha‑nsiá, sàmàndixi noviu! ¡Naha‑nsià casàhú‑nsià xì‑né!”
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Ñàyùcàndùá, nì ndacuìta nsidaa ñahà cuàchì mà nì nacuicùn‑ñá lámpara xi‑ñà.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Dandu ñahà cuàchì mà‑túha nacani inì‑xi, nì cachà xi ñahà cuàchì listu mà: “Taxi toó sacu‑nsià chii ndutè xíxìn xi‑nsia nùù‑nsí, vàchi meru cuàhàn ndàhvà lámpara xi‑nsi”.
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 Doco nì cachi compañeru‑ña ma: “Còó, vàchi vihini mà sáà‑té sàhà nsidaa‑nda; chicá vàha cuahán‑nsià cuiin‑nsiàte ndé cûyàhvi‑tè, dandu cucumi‑nsiáte”.
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 (Ñàyùcàndùá, cuàhàn‑ña cuiin‑ñà.) Te na sánì yàha‑ñà cuàhàn‑ña, dandu nì nsiaa noviu, te nì cayàha nècuàchì ndiatu‑ma ndé iá vicò, te nì nandiadi yehè.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 Daaní, después nì nsiaa tu ùhùn ñahà cuàchì nì sàhàn mà, te nì càhàn‑ña yehè, cachí‑ña: “¡Señor! ¡Señor! ¡Nacuna sacù‑ní yehè!”
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 Doco nì naxiconihí nècuàchì nduú noviu mà, cachí‑nè: “Yùhù, de plano, có‑ìnáhî ana nduú‑nsiá”.
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 (Ducán nì cuu xi ñahà cuàchì mà. Ñàyùcàndùá cachí stnáì xì mii‑nsiá:) ni cúníhnú vàha ini‑nsià, vàchi có‑ìnáhá‑nsiâ índù quìvì, te ni índù hora naxicocuíìn yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví.
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 ’Ducán iá stná ley xi ñuhìví ìì xí Dios nacua nì quida iin lamú na cuáhàn‑nè quee‑ne cùhùn‑nè inga ñuu; nì cana‑ne nsidaa peón xi‑ne, te nì dasàn tòó‑né ñà‑cuìcà‑né nùù‑té.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Iin‑tè nì nìhì ùhùn mil dìhùn plata; ingà‑te nì nìhì ùì mil, te inga stná‑te nì nìhì iin mil‑ni, según nansa tiacu ini iin iin‑tè, ducán nì nìhì‑té. Dandu nì quihin lamú mà ichì cuàhàn‑nè.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 ’Daaní, peón nì nìhì ùhùn mil mà, nì quesaha‑té nì quida‑tè negociu xì dìhùn mà, te nì nìhì‑té nì nandua inga ùhùn mil.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Te ducán nì quida stná peón nì nìhì ùì mil, nì sàà nì nàcùnduu stná inga ùì mil.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Doco tè‑nì nìhì iin mil‑ni, nì sate‑tè tìxi ñuhù, te nì sùxin‑tèá.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Daaní, na sánì yàha caní tiempu, dandu nì nsiaa lamú mà, te nì natnii‑ne cuenta ñà‑cundaà ini‑nè nansa nì quida iin iin peón xi‑ne.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Te nì tnàtuu peón nì nìhì ùhùn mil, nì nacuàha‑tènéà xì stná inga ùhùn mil, te nì cachì‑te: “Señor, ùhùn mil nì nacoo‑ní nùí, te vichi yohó iá gà stná inga ùhùn mil nì quide ganar”.
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 Ñàyùcàndùá, nì cachi lamú mà xì peón mà: “Vàtùni nì quida‑ní. Peón vàha nduu‑ní. Sànì quida viì‑ní mate chuun cuatilúhá nì sandua. Ñàyùcàndùá, icúmî cuàhi mii‑ní ñà‑dandacu‑ní nùù cuàhà chuun nahnú. Yàha‑ní yohó, cundoo‑nda cudiì ini‑ndà”.
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 ’Daaní, nì tnàtuu peón nì nìhì ùì mil, te nì nacuàha‑tènéà xì stná inga ùì mil, te nì cachì‑te: “Señor, ùì mil nì nacoo‑ní nùí, doco cunaha‑ní, yohó iá gà stná inga ùì mil nì quide ganar”.
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 Dandu nì cachi lamú mà: “Vàtùni nì quida stná mii‑ní. Peón vàha nduú stná‑ní. Sànì quida viì‑ní mate chuun cuatilúhá nì sandua. Ñàyùcàndùá, icúmî cuàhi mii‑ní ñà‑dandacu‑ní nùù cuàhà chuun nahnú. Yàha‑ní yohó, cundoo‑nda cudiì ini‑ndà”.
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 ’Dandu nì tnàtuu stná peón nì nìhì iin mil‑ni ma, te nì cachì‑te xi lamú mà: “Yùhù ináhî mii‑ní ñà‑dana gà‑ní; mà úhì quihin‑ní cosecha ndé có‑xìtù‑ní, te mà úhì quindiaà‑ní iñàha mate cónì quìdà‑níà.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Ñàyùcàndùá, nì yùhîˋ, te nì sùxin dìhùn xí‑nî tìxi ñuhù. Yohó iáˋ; naquihin‑níà”.
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 Dandu nì cachi lamú mà xì‑té: “¡Peón malu nduu‑yó! ¡Dusan‑yó! Nú sà‑ìnáhú ñà‑quìndiáì cosecha ndé có‑xìtuí, te xidándiáì iñàha ndé cô‑quìdáchúîn,
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 pues, nú ducán, dandu ndiá ìcò cuàhu nècuàchì bancu dìhùn xí, dandu quìvì nsiaì vàtùni nìhì stnáì dìquìá nì cùí”, nì cachi lamú mà.
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 Dandu (nì càhàn stná‑nè) xì peón itá yucán, cachí‑nè: “Quindiaa‑nsià mil dìhùn jaàn nùù tè‑yòhó, te cuàha‑nsia nècuàchì sà‑ìcúmí ùxìn mil.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Vàchi nècuàchì sà‑ìcúmí algu vichi, icúmí‑nê nìhì gá‑nè más, dandu vihi gá cucumi‑né; doco ana có‑ìcúmí vichi, icúmí cuxio nsihi nsidaa iyuhu gá ñà‑ìcúmí‑nê.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Cunaha‑nsiá, còò chuun peón yohó. Ñàyùcàndùá, dandiachi‑nsiáte fuera ndé iín tnúú ndúchí, te yucán icúmí‑tê cuacu ndee‑té, te càna fuerte stná nùhu‑tè”.
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 ’Ndiaha gá coo quìvì naxicocuíìn yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví. Quìvì naxicocuíìn icúmî cutnahá stnáì xì nsidaa ángel ìì xí quixi. Dandu nàcòi nùù silla ndiaha xí (ndé cùsáhnuî),
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 te (cani) nèhivì nsidanicuú ñuu ñà‑nataca‑nè nùí. Dandu icúmî tavà cuàín nèhivì (vàha nùù nèhivì malu) na quidá pastor na nácàxin‑ne quisì xí‑né, iladu ndoó riì, te inga ladu ndoó sìmbee.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Ladu cuahíˋ icúmí màcuìta (nèhivì vàha na ian nduú‑né) riì, te ladu ìtníˋ icúmí màcuìta (nèhivì malu na ian nduú‑né) sìmbee.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 Dandu (yùhù) ana cusáhnû, icúmî cachì xì nèhivì ladu cuahíˋ: “Naha‑nsià, cundoo‑nsia ñuhìví ìì xí Yuamánìˊ, vàchi dècuèndè tiempu nì cuyucun ñuhìví sànì chitnùní ini‑yà cundiatú anima‑nsià ducán.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Vàchi na ní xìhì güéˋ doco, nì dàcùxí‑nsiá yùhù; te na ní xìhì stnáì tècuìí, nì dàcútâhvì‑nsiá yùhù chii‑té. Daaní, na ní xìcanuu ndahví stnâì, dandu nì dàyáha‑nsia yùhù vehe‑nsia.
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 Còò dúhnùí, doco nì taxi‑nsia ñà‑nì sàcùndixi. Nì cuhi stnáì, te nì nàcòtò‑nsià yùhù. Te na ní sandiadì vehecàa, nì sàà stná‑nsià visita yucán”.
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 Dandu nsidaa nèhivì vàha yucán, icúmí‑nê cachi‑nè xìˊ: “Stoho‑nsì Señor, (cónì cùndáà ini‑nsì nì chindee‑nsí mii‑ní ducán). ¿Índù nì xini‑nsì mii‑ní ñà‑xíhì‑ní doco, te nì dàcùxí‑nsí mii‑ní, te ò xíhì‑ní tècuìí, te nì taxi‑nsi tècuìí nì xihi‑ní?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 ¿Índù nì xini‑nsì xicánúú ndahví‑nî, te nì dàyáha‑nsi mii‑ní vehe? Ni‑iin xichi cónì xìní‑nsì ñà‑còò dúhnù‑ní, te nì sàha‑nsi mii‑ní ñà‑nì sàcùndixi‑ní.
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 Ni có‑ìnáhá stnâ‑nsì nì cuhì‑ní, ò ní sandiadì‑ní, te nì sàà‑nsì visita ndé iá‑nî”.
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 Dandu yùhù ana cusáhnû, icúmî cachì xì nècuàchìmà: “Cunaha‑nsiá, nahi ñanì xínduu nèhivì itá yohó. Ñàyùcàndùá na cada nì quida‑nsia favor sàhà iin‑ne, mate nduú‑né iin ana chicá cahíchì ini nèhivì, doco davani queámà na ian nì quida stná‑nsià favor xì yùhù”.
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 ’Daaní icúmî càhàn stnáì xì nèhivì itá ladu itníˋ, te cachì xì‑né: “¡Cuxio‑nsia nùí! Còò cá nansa càcu‑nsia. Cuahán‑nsià ndé iá ñuhu xíxìn nicanicuahàn, divi lugar nì quidayucun Dios ñà‑coo ñà‑malu xì nsidaa ángel (malu) xi‑sì.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Vàchi yùhù, na ní xìhì doco, nì xidahan‑nsiá ñà‑cuxi. Nì xìhì stnáì tècuìí, te ni‑iyuhu‑té cónì sáha‑nsia yùhù cohi.
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Xicánúú ndahví stnâì, doco cónì dàyáha‑nsia yùhù vehe‑nsia; còò dúhnùí, doco còò ni‑iin sìcoto nì sáha‑nsia yùhù. Nì cuhi vàhi, te nì sandiadi stnáì, doco cónì sáà‑nsià nàcòtò‑nsia yùhù”.
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 Dandu nèhivì mà, icúmí‑nê cachi‑nè xìˊ: “Señor, mà nunca nì xìní‑nsì mii‑ní na xíhì‑ní doco, ò xíhì‑ní tècuìí, ò xìcánúú ndahví‑nî, ò còò sícoto vàha xi‑ní, ò cùhí‑nî, ò ndiàdí‑nî. ¿Índù nì xinì‑ní nsiùhù nì xidahan‑nsí nsidaámà nùù‑ní?”
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 Dandu yùhù, icúmî cachì xì‑né: “Cunaha‑nsiá, ñà‑cónì chíndéé‑nsiâ nèhivì ndahví yohó, ñàyùcàndùá davani queámà na ian sànì cahíchì stná inì‑nsia yùhù”. (Ñà‑jaàn nduá icúmî cachì xì nècuàchì malu mà.)
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Ñàyùcàndùá icúmí nsidaa‑né yàha‑ne ndé ndoho‑ne nicanicuahàn. Doco nèhivì vàha, còó. Vida ndiaha nicanicuahàn icúmí‑nê nìhìtáhvì‑né ―nì cachi Jesús.
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.