Mateus 21
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs BKJ
1 Daaní, nì sàà‑yà xì‑né yatni ñuu Jerusalén ndé iá iin ñuu tii nani Betfagé, yatni dìnì yucù Olivo. Dandu nì càhàn‑yà xì ùì nècuàchì dacuahá‑yá ñà‑nì cúhùn cueé‑nè nùù‑xí.
1 E, quando eles se aproximaram de Jerusalém, e chegando a Betfagé, junto ao monte das Oliveiras, então enviou Jesus dois discípulos,
2 Te dohó nì cachi‑yà xì‑né:
2 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e com ela um jumentinho; soltando-os, trazei-os para mim.
3 Te nú càhàn nèhivì xì‑nsiá sàhà‑sí, dandu cachi‑nsià xì‑né ñà‑Stoho‑ndà Señor xiñuhu xi‑sí, doco luegu naxicocuíìn‑si ―nì cachi Jesús.
3 E, se algum homem vos disser alguma coisa, dizei: O Senhor necessita deles, e logo os enviará.
4 Cunaha‑nsiá, ducán (nì cachi‑yà xì‑né) sàhà ñà‑nì cùú ndisa ñà‑ndùá nì cachitnùhu iin nèhivì xí Dios sànaha na ní cachi‑nè palabra yohó:
4 Tudo isso foi feito para que pudesse se cumprir o que foi dito pelo profeta, dizendo:
5 Dohó cachitnùhu‑nsia xi nèhivì ñuu Sión, (divi nduú ñuu Jerusalén): “Cundehè‑nsiá, yucán vàxi rey xi‑nsia, nihnú ndáhví íní‑yà, te indánuú‑yá iin burru chii nduú dèhe iin quisì (sànsìdá)”.
5 Dizei à filha de Sião: Eis que o teu Rei vem a ti, manso, e montado sobre um jumento, e um jumentinho, cria de uma jumenta.
6 Daaní, nì caquihin ùì nècuàchìmà ichì cuàhàn‑nè chuun ma, nì caquida‑ne nacua nì dàndàcú Jesús nùù‑né.
6 E, indo os discípulos, fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Nì saca‑ne burru mà vàxi xi dèhe‑sì. Dandu nì chitàndòó‑né sìcoto xi‑ne dìquì‑sí, te nì sàcùnùú‑yàsi.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram as suas vestes, e eles o colocaram em cima.
8 Daaní, dava nècuàchì cuáhà yucán, nì chitànduhù‑né dòò‑né ichì ndé icúmí‑yâ yàha‑ya, te dava‑ne, nì sahnde‑nè ndahà yutnù nì chindoo stná‑nè ichì mà, (te ducán nì nducutá).
8 E uma multidão muito grande estendia as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Te nèhivì idónuu, xì stná nècuàchì nchícùn cahà‑xí, cána ndee‑né, cachí‑nè:
9 E as multidões, que iam à frente e as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! Bendito é o que vem em nome do Senhor. Hosana nas alturas!
10 Daaní, na sánì quìhvi‑ya ñuu Jerusalén mà, dandu nì ndulocó gà nsidaa nèhivì ndoó yucán, cachí‑nè:
10 E entrando ele em Jerusalém, toda a cidade estava agitada, dizendo: Quem é este?
11 Te nì naxiconihí nèhivì cuáhà mà:
11 E a multidão dizia: Este é Jesus, o profeta de Nazaré da Galileia.
12 Dandu cuàhàn‑yà veheñùhu cahnú xí Dios, te nì taxi‑yá nsidaa tè‑dìcó xi tè‑xìín yucán, te nì ducùn nsìhí‑yá mesa xi tiàa damá dìhùn inga ñuu, te nì ducùn stná‑yà silla xi tè‑dìcó loma,
12 E entrando Jesus no templo de Deus, expulsou todos os que vendiam e compravam no templo, e derrubou as mesas dos cambistas e os bancos dos que vendiam pombas;
13 cachí‑yà xì nsidaa témà:
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; mas vós a fazeis covil de ladrões.
14 Dandu nì catnàtuu cuàhà nècuàchì cuhí nùù‑yá, dava‑ne cuaá‑nè, te dava‑ne xicá cuéhê‑nè; te nì dàndúvàha‑yanè.
14 E foram ter com ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 Doco dùtù xícusahnú, xì nècuàchì ley xi veheñùhu, nì cuduchi ini‑nè na ní xini‑nè ñà‑cuàhà guá milagru quidá‑yá. Te nì tiacu stná‑nè cána ndee ñà‑cuati ini veheñùhu, cacháˋ sàhà‑yá: “¡Ndiaha gá ana sahnú yohó; descendencia ìì xí rey David nduú‑né!”
15 E vendo os principais sacerdotes e os escribas as coisas maravilhosas que ele fizera, e as crianças gritando no templo, e dizendo: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se,
16 Ñàyùcàndùá, nì candudana nècuàchìmà, cachí‑nè xì‑yá:
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes dizem? E Jesus lhes disse: Sim; nunca lestes: Pela boca dos pequeninos e dos bebês de peito tiraste perfeito louvor?
17 Dandu nì nacoo‑yanè, te nì quee‑ya ñuu mà cuàhàn‑yà ñuu tii Betania, te yucán nì quìdì‑yà.
17 E ele deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ele se alojou ali.
18 Na ní tùinuù, nì quihin‑ya ichì màndixi‑ya ñuu cahnú, dandu nì xìhì‑yà doco.
18 Ora, de manhã, voltando para a cidade, teve fome.
19 Te nì xini‑yà jaàn yatni ichì mà iín iin nù‑higu. Ñàyùcàndùá, nì tnàtuu‑ya ndé iín‑nu, doco còò quisì vídì caá, cutu ndahà cuií‑ni‑nù iá. Ñàyùcàndùá nì cachi‑yà xì‑nú:
19 E, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não encontrou nada, senão algumas folhas, e disse-lhe: Jamais cresça fruto em ti, para sempre! E a figueira murchou imediatamente.
20 Te na ní xini nècuàchì dacuahá‑yá ñà‑ndùá nì cuu, nì ndulocó‑nè, te nì cachi‑nè:
20 E, vendo isto os discípulos, admiraram-se, dizendo: Como murchou imediatamente a figueira?
21 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
21 Jesus, respondendo, disse-lhes: Na verdade eu vos digo: Se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas também, se a este monte disserdes: Move-te e lança-te no mar, isso será feito.
22 Vàchi nú ni cúníndísâ víi‑nsiá, dandu nìhìtáhvì‑nsiá nsidaa ñà‑ndùá nì cácàn tàhvì‑nsiá nùù Dios.
22 E todas as coisas, tudo o que pedirdes em oração, crendo, recebereis.
23 Daaní, nì nansìhvi‑ya veheñùhu cahnú, te nì quesaha‑yá chináhá‑yà nèhivì. Doco nì catnàtuu stná dùtù xícusahnú, xì stná nècuàchì xídandacú nùù ñuu mà, cachí‑nè xì‑yá:
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando ele a ensinar, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele, dizendo: Com que autoridade tu fazes estas coisas? E quem te deu tal autoridade?
24 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa; se me responderdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade eu faço estas coisas.
25 Cachi‑nsià xìˊ ana divi nì dàndàcù‑xì nùù Juan (Bautista) ñà‑quida iì‑né nèhivì. ¿A Dios nì cachi xì‑né, te ò nèhivì ñuhìví?
25 O batismo de João, de onde era? Do céu, ou dos homens? E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se nós dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não acreditastes nele?
26 Doco nú ni cachí‑ndà ñà‑divi nèhivì ùún nì cachi xì nècuàchìmà, dandu yúhî‑ndà ndíà ndùá quida nèhivì xì‑ndà, vàchi nsidaa‑né quidá‑né cuenta iin ana nì càhàn cuenta xi Dios nì sanduu ndisa Juan mà.
26 Mas, se nós dissermos: Dos homens, tememos o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Ñàyùcàndùá, nì cacachi nècuàchìmà xì‑yá:
27 E, respondendo a Jesus, disseram: Nós não podemos dizer. Ele disse-lhes: Nem eu vos digo com que autoridade eu faço estas coisas.
28 (Dandu nì cachi Jesús xì‑né:)
28 Mas que vos parece? Certo homem tinha dois filhos, e, dirigindo-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na minha vinha.
29 Te nì cachi dèhe‑ne mà: “Còó, vàchi có‑càhín cùhìn”. Doco después nì naxicocuíìn inì‑te, te nì sàhàn‑te nì quidachuún‑te.
29 Ele respondeu, e disse: Eu não quero. Mas depois, arrependido, foi.
30 Dandu nì sàhàn yua ma ní càhàn tu‑ne xì inga dèhe‑ne, cachí‑nè xì‑té nacua nì cachi‑nè xì tè‑primeru mà (ñà‑nì cúhùn‑te quidachuún‑te). Te nì cachi tèchii úì mà: “Juùn, yohó cúhìn, papá”. Doco cónì sáhàn‑te.
30 E dirigindo-se ao segundo, falou-lhe de igual modo; e respondendo ele, disse: Eu vou, senhor; e não foi.
31 Pues, vichi cachi‑nsià xìˊ índù tèchii ma nì quida ndisa ñà‑ndùá nì dàndàcú yua‑té.
31 Qual destes dois fez a vontade do seu pai? Disseram-lhe eles: O primeiro. Disse-lhes Jesus: Na verdade eu vos digo que os publicanos e as prostitutas entram antes de vós no reino de Deus.
32 Vàchi na ní quixi Juan Bautista cónì xìníndísâ‑nsiá (na ní càhàn‑nè sàhù) sàhà ichì váha Dios. Doco tè‑dàchíyàhvi, xì stná nècuàchì ñahà iá cuàchi xi, nì xinindisá‑né nècuàchìmà. Te nú sànì xini‑nsià (nì xinindisá cuàhà nècuàchìmà), dandu ¿índù chuun cónì náxícócuîìn stná ini‑nsià ñà‑cunindisá‑nsiá?
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não crestes nele; mas os publicanos e as prostitutas creram. E vós, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 ’Cunini‑nsia, vàchi cuàhìn nacani inga ejemplu. Nì ìa iin lamú nì dànándèe nducu yòhò sì‑uva nùù ñuhù xí‑né, te nì quida‑ne corra‑ñà. Dandu nì quidavàha stná‑nè iin pilá cahnú ndé cuñuhu ndudi quisì mà. Te nì quidavàha stná‑nè iin torre ndé cundiaa peón inii itu mà. Dandu nì tatu‑nè itnii medieru, te cuàhàn‑nè inga ñuu xìcà.
33 Ouvi outra parábola: Havia um certo chefe de família que plantou uma vinha, cercou-a, cavou nela um lagar, edificou uma torre, e a deixou com uns lavradores, e foi para uma terra distante.
34 Daaní, na ní sàà tiempu cùchi quisì vídì mà, dandu nì techuún‑né iin ùì peón xi‑ne nùhù naquihin xi fruta nùù medieru mà.
34 E, estando próximo o tempo dos frutos, ele enviou os seus servos aos lavradores, para que eles pudessem receber os seus frutos.
35 Doco na ní canasaa nècuàchìmà yucán, nì catnii medieru mà nsidaa‑né, te nì sahnì cuìí‑te iin‑ne, inga‑nè nì sahnì dahuun‑tè, te inga‑nè nì cani yuu‑té.
35 E os lavradores, tomaram os servos, bateram em um, e mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 Daaní, inga tu nì techuún lamú mà más gà peón xi‑ne nùhù tu, te chicá más nduú‑né nùù nècuàchì nì nùhù primeru. Doco divi ni ducán nì quida quini medieru mà xì nècuàchìmà.
36 Ele enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e eles fizeram-lhes do mesmo modo.
37 Dandu último nì techuún lamú mà dèhemanì‑né nùhù, vàchi ádi quidañuhu‑té dèhe‑ne nì cahan‑né.
37 Mas, por último, enviou-lhes o seu filho, dizendo: Eles respeitarão ao meu filho.
38 Doco na ní xinì‑te vàxi dèhe lamú mà, dandu nì candatnuhu tnahá‑te, cachí‑te: “Tè‑yòhó nduú tè‑ìcúmí ndutahvì (xì ñuhù yohó). Vichi cahnì‑ndàté chicá vàha, dandu mii‑nda nanduu‑nda stoho ñuhù”, nì cacachì‑te.
38 Mas os lavradores vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Ñàyùcàndùá, nì catnii‑tè nècuàchìmà nì tavà‑ténê iladu nùù ñuhù mà, te nì casahnì‑ténê.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 ’Pues, vichi ¿ndíà nduá icúmí quida stoho itu mà xì medieru mà nú sànì nasaa‑nè yucán? ―nì cachi Jesús.
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, o que ele fará com esses lavradores?
41 Dandu nècuàchì iníní, nì cachi‑nè xì‑yá:
41 Dizem-lhe eles: Ele destruirá miseravelmente aqueles homens perversos, e deixará sua vinha com outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
42 Jesus disse para eles: Nunca lestes nas escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa se tornou a cabeça de esquina; isso é obra do Senhor, e é maravilhosa aos nossos olhos?
43 Ñàyùcàndùá, yùhù cachíˋ xì‑nsiá, mà níhì gá nèhivì ñuu yohó derechu cundoo‑ne ñuhìví ìì xí Dios; còó, nèhivì inga ñuu icúmí nìhìtáhvì xán, te mii‑né, ndisa, icúmí‑nê quida viì‑né na iin medieru vàha tùha nacuàha viì xì cosecha.
43 Portanto eu vos digo que o reino de Deus vos será tirado, e será dado a uma nação que dê os seus frutos.
44 Te (cunaha‑nsiá, yohó iá gà stná inga ejemplu sàhà cavà mà): nsidaa ana caquìhi sahà‑xí cavà ma, icúmí‑nê nacuèhè‑nè. Te nsidaa ana nacava mà dìquì‑xí, tàdì nchìhì‑nè quida ―nì cachi Jesús.
44 E, quem cair sobre esta pedra, despedaçar-se-á; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 Te (cunaha‑nsiá, yucán itá stná) dùtù xícusahnú, xì nècuàchì fariseu, te iníní stná‑nè ejemplu nì nacani‑ya, te nì cundaà ini‑nè, divi mii‑né cáhàn‑yà sàhà‑xí.
45 E quando os principais sacerdotes e fariseus ouviram estas parábolas, entenderam que ele falava deles.
46 Ñàyùcàndùá, nì cuni‑nè tnii‑neyà, doco yúhî‑nè nèhivì cuáhà ndoó yucán, vàchi ndeníhí nècuàchìmà mii‑yá ñà‑ndùú‑yá iin ana cáhàn cuenta xi Dios.
46 Mas, embora procurassem prendê-lo, temiam a multidão, pois o tinham por profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.