Marcos 9
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVT
1 Dandu nì cachi stná‑yà xì‑né:
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Daaní, nì yàha ìñù quìvì, dandu nì saca‑ya Pedro, xì Jacobo, xì Juan, cuàhàn cuaán‑yá xì‑né ndè dìnì iin yucù ducún, te yucán nì nadama‑ya mii‑yá; tucu nì nàcùnahà‑yà nì xini nècuàchìmà.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Nì nducuxín yaa sìcoto xi‑ya, te nì nanchiì yéhà. Na cuxín yaa ñà‑ndùú yùhà (dìnì yucù), ducán nì nducuxán. Còò ni‑iin nèhivì ñuhìví cui nsida cuxín xán ducán.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 Daaní, yucán nì ndecoyo stná nèhivì (sànaha) nani Elías xì Moisés, ndatnúhú‑nê xì‑yá.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 Dandu nì cachi Pedro xì‑yá:
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Doco ñà‑yáha guá yúhî nsidaa‑né, ñàyùcàndùá ni cónì cúndáà ini Pedro nansa cachi‑nè.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Daaní, nì nuu iin vìcò yucán, te nì dàhvi nsidaa‑né vìcò mà. Dandu nì tiacu‑nè cáhàn iin ana cáhàn mahìá, cachí‑yà:
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 Daaní, nì ndacoto nècuàchì dacuahá‑yá, doco na iin cachí còò cá iin ni xiní‑nè, ndé làcà mii‑yá iá yucán.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Daaní, nì naquihin‑ya ichì mànuu‑ya xì‑né yucù yucán. Te ichì mà nì dàndàcú‑yá nùù‑né, cachí‑yà:
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Ñàyùcàndùá, nì chivàha nècuàchìmà chuun jaàn ini anima‑nè, doco nacání cuáhà ini‑nè nansa coo ñà‑natiacu‑yà.
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 Dandu nì xìcàn tnùhù‑né nùù‑yá, cachí‑nè:
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 Doco cunaha‑nsiá, sànì quixi Elías mà. Doco nèhivì, nì quida ndevàha‑ne xì nècuàchìmà nacua nì cudiì ini‑nè, vàchi ducán sànì cachitnùhu tutu ìì.
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Dandu nì nasaa‑yà xì compañeru‑yà ndé nì ndòo dava ga nècuàchì dacuahá‑yá. Te yucán nì xini‑yà ndoó cuàhà nèhivì sànì nataca nùù nècuàchìmà. Te ndoó stná nècuàchì ley xi veheñùhu, náâ tnahá‑né xì nèhivì xí‑yá mà.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Te na ní xini nèhivì cuáhà mà mii‑yá, luegu nì ndulocó nsidaa‑né, te nì cadayáà‑nè vàxi‑ne, nì casàhú‑nè xì‑yá.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 Dandu nì ndàcàtnùhù‑yá nùù‑né:
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Dandu nì càhàn iin ana iín mahì nèhivì cuáhà mà, cachí‑nè:
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Te ndéni nì cui iá‑te, vàxa sahní iháˋ‑te, ducánˋ‑te, dandu queé chìhìñù yuhù‑té, saxíndiaá tnahá nùhu‑tè, te nduyútnú tehe‑té. Te sànì xìcàn tàhví nùù nècuàchì dacuaha‑ní ñà‑tavà‑néà, doco mànìcùí.
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Dandu nì cachi Jesús:
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Dandu nì saca‑ne tèchii ma vàxi nùù‑yá. Doco na ní xini ñà‑malu mà mii‑yá, luegu nì sahnì ìháˋ‑te, ñàyùcàndùá nì sàcasàn‑té, natúì nìhní‑te, te caná chìhìñù yuhù‑té.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 Dandu nì xìcàn tnùhù‑yá nùù yua‑té, cachí‑yà:
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Te cuàhà xichi nduá‑te mahì ñuhu quidá ñà‑malu. Ndè stná ini yùte sácasàn‑té, vàchi cuníà cahnìá‑te. Ñàyùcàndùá, nú vàtùni chindee‑ní nsiùhù, dandu cundehè ndahví‑nî nsiùhù, te quida manì‑ní xì‑nsí.
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Dandu luegu nì sacu yua‑té, te nì càhàn fuerte‑nè, cachí‑nè:
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Dandu nì xini Jesús ñà‑vihi gá cuàhà nèhivì natácá. Ñàyùcàndùá, nì dàndàcú‑yá nì sadi‑yà nùù ñà‑malu mà, cachí‑yà:
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 Dandu yáha ga ndee ní ndàhìà, nì dàndácùcháˋ‑te, te nì quea cuàhàn. Doco nahi ana nì xìhì nì ndòo‑tè. Ñàyùcàndùá, cuàhà nèhivì nì cachi‑nè:
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Doco nì tnii‑ya ndahà‑té nì dìtá‑yà, te nì dàndácuíín‑yàte.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Daaní, nì quìhvi cuaán‑yá xì nècuàchì dacuahá‑yá ini iin vehe, te yucán nì xìcàn tnùhù‑né nùù‑yá, cachí‑nè:
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Dandu ndacá‑yá nècuàchì dacuahá‑yá cuàhàn‑yà xì‑né ndè ladu Galilea. Doco cuàhàn dèhé‑yà, vàchi có‑cùní‑yà cundaà ini nèhivì índù xìcánúú‑yá.
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 Te tiempu mà chináhá stná‑yà nècuàchì dacuahá‑yá mà (sàhà nansa icúmí‑yâ cui‑yà), te dohó nì cachi‑yà xì‑né:
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Pues divi nduá nì cachi‑yà, doco cónì sáà nècuàchìmà mànìhì ini‑nè ñà‑ndùá cuní cachàmà. Te yúhî stná‑nè ndàcàtnùhù‑né nùù‑yá sàhà‑ñá.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Dandu nì sàà‑yà xì‑né ndè ñuu Capernaum. Te na iá‑yà ini iin vehe yucán, dandu nì xìcàn tnùhù‑yá nùù‑né, cachí‑yà:
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Doco dadí úún nì ndòo‑ne, vàchi ichì mà nì cuàà‑nè ndácàtnùhù tnahá‑né índù nècuàchì chicá ndiaá.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 Ñàyùcàndùá, nì sàcòo‑ya, te nì cana‑ya nsì‑úxìn ùì‑nè, te nì cachi‑yà xì‑né:
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Dandu nì cana‑ya iin tètii nì chicani‑ya mahì nsidaa‑né, te nì numi nihni‑yàte, cachí‑yà xì‑né:
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 ―Nú sàhà yùhù quidáñúhú nèhivì iin tètii nahi tè‑yòhó, dandu davani queá na ian yùhù quidáñúhú‑nê. Te nú yùhù quidáñúhú‑nê, dandu iin‑ni quee stná ñà‑quìdáñúhú stná‑nè ana nì techuun‑xí vàxi.
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Dandu nì cachi Juan xì‑yá:
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Doco nì cachì Jesús xì‑né:
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Vàchi nsidaa ana có‑xìní ùhì xì‑ndà, favor xi‑nda iá‑nè.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Te nú ináhá nèhivì nduú‑nsiá nèhivì xí, te sàhámà quidá víi‑né xì‑nsiá, dandu seguru icúmí‑nê nìhì‑né ñà‑vàha xi‑ne nùù Dios, mate iyuhu tècuìí‑ni nduá nì sàha‑nensià nì xihi‑nsia.
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 Dandu nì cachi tu Jesús:
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 Te nú sàhà ndahà‑nsiá xidá cuàchi‑nsia, dandu chicá vàha ni táhndèà. Vachi chicá nsiaha (sàà‑nsià nùù Dios) xì iin‑ni ndahà‑nsiá, te cutiacu‑nsià nicanicuahàn, te màdìá coo ndúìà, te ndiachi‑nsiá andea, vàchi yucán, mà cúí ndàhvà ñuhu.
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 Te sìcùdì ñuhú yucán, mà nunca cuì‑si, te ñuhu yucán, mà sáà ndàhvà.
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 Te nú sàhà sáhà‑nsiá xidá cuàchi‑nsia, dandu chicá vàha ni táhndè stná, vàchi chicá nsiaha (sàà‑nsià nùù Dios) xì iin‑ni sàhà‑nsiá, te cutiacu‑nsià nicanicuahàn, te màdìá coo ndúìà, te ndiachi‑nsiá andea, vàchi yucán, mà cúí ndàhvà ñuhu.
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 Te sìcùdì ñuhú yucán, mà nunca cuì‑si, te ñuhu yucán, mà sáà ndàhvà.
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Te nú sàhà nduchìnúù‑nsiá xidá cuàchi‑nsia, dandu chicá vàha ni tavá‑nsiáñà. Vàchi chicá nsiaha sàà‑nsià xì imindaa nùù‑nsiá, te màdìá coo ndúìà, te ndiachi‑nsiá andea.
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 Vàchi sìcùdì ñuhú yucán, mà nunca cuì‑si, te ñuhu yucán, mà sáà ndàhvà.
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 ’Nsidanicuú nèhivì, icúmí‑nê (yàha‑ne tnùndoho) na ian nsíì yadi‑né yoho te yucán; (doco bien xi‑ne cunduamà, na ian nduhádì comida) ñà‑quéa ììn.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 Vàha ga ììn, vàchi nsidá ádìá ñà‑xìxì‑ndà; doco nú sànì ndañuhu ñà‑ádì xán, dandu mà cúí gá nduhadìá. Te na ian quidá ììn (iá vàha), ducán xiñuhu quida stná mii‑nsiá xì anima‑nsià, te cundoo mànì stná‑nsià.
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.