Marcos 7
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs VC
1 Daaní, ñuu Jerusalén nì caquee dava nècuàchì fariseu xì stná nècuàchì ley xi veheñùhu vàxi‑ne, nì quesaa‑nè nùù Jesús.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Te nì caxini‑nè nansa quidá nècuàchì dacuahá‑yá, xixí‑né comida xi‑ne, te cónì ndàhá‑né. Ñàyùcàndùá, nì caxitnùhu‑ne nècuàchìmà. Vàchi modo jaàn nduhíì ndahà‑ndà (càhàn‑né).
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 Vàchi nècuàchì fariseu mà, xì nsidaa gá nècuàchì raza Judea, nú màsà ndáhá‑né, mà cúxí‑né, vàchi ducán iá estilu xi xìì‑né chivàha‑ne.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Te nú nì sàhàn‑nè yàhvi, dècuèndè ndaha‑ne, dandu cuxi‑ne. Te cuàhà sàstnùhù gá estilu icúmí‑nê chivàha‑ne, vàchi icúmí‑nê nacate stná‑nè taza, quìdi, yoo, càa, cama.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Ñàyùcàndùá, nècuàchì fariseu mà, xì stná nècuàchì ley xi veheñùhu, nì xìcàn tnùhù‑né nùù Jesús, cachí‑nè:
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Cahvi‑né yùhù tuxí‑né, doco có‑ndiàáˋ, vàchi nèhivì ùún nduú ana nì quidavàha xi ley chináhá‑nè nèhivì, cachí Dios.
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Vàchi mii‑nsiá, mà úhì nacóó nihni‑nsia ñà‑ndùá nì dàndàcú Dios, doco ñà‑ndùú ley xi nèhivì ùún, ñà‑jaàn ndisa quidá‑nsiá cumplir. Costumbre xi‑nsia nduú ñà‑nàcáté‑nsiá quìdi, xì taza, te cuàhà gá costumbre icúmí stná‑nsià nahi ñà‑jaàn.
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Dandu nì cachi gà‑yà xi‑né:
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 (Cundehè‑nsiá casu yohó): sànaha nì cachi Moisés ñà‑ìcúmí coo tnùñuhu xi‑nda nùù yuadíhí‑ndá, te nú ni cáhàn ùhí iin nèhivì dìquì iin yuadíhí‑nê, dandu icúmí‑nê cui‑nè. (Ducán nì cachi Dios.)
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Doco tucu cachí mii‑nsiá, vàchi cachí‑nsià vàtùni cachi iin nèhivì xì yuadíhí (ndahví‑nè): “Mà cúí chindeí mii‑nsiá xì ñà‑ndùá icúmî, vàchi sànì cachì sàhà nsidaámà ñà‑ndùá dìhùn íì; vàchi sànì cachì: Corbán nduá, te cuní cachàmà, dìhùn xí Dios nduá”.
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 Te nú ducán ni cachí nècuàchìmà, dandu có‑sâha ga‑nsià chindee gá‑nè yuadíhí‑nê (xì dìhùn mà).
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Ñàyùcàndùá, sàhà estilu xi‑nsiamà, iladu sànì ndòo ley ìì mà, te cuisì estilu nì ndòo nùù‑nsiá chívàha‑nsia. Te cuàhà gá estilu tnaha ñà‑yùcán icúmí stná‑nsià ―nì cachi Jesús.
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 Dandu nì cana‑ya nèhivì cuáhà mà ñà‑tnàtuu‑ne nùù‑yá, te nì cachi‑yà xì‑né:
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 mà cúnsídá cuàchi ni‑iin nèhivì sàhà ñà‑ndùá xixí‑né. Còó. Ñà‑nìhnú ini anima‑nè, te quidá‑néà, divi ñà‑jaàn nduá dacuidá cuàchi xì anima‑nè.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 Ni cúníní vàha nsidaa‑nsiá.
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Dandu nì yàha‑ya ini vehe, te nì ndòo nèhivì cuáhà mà tùvèhé. Dandu nì ndàcàtnùhù nècuàchì dacuahá‑yá nùù‑yá ndíà ndùá cuní cachi ejemplu mà.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Te nì cachi‑yà xì‑né:
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 Vàchi màdì ini anima‑ndà quíhvia. Còó, tìxi‑nda cuáhàn, dandu después queá.
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Dandu nì cachi stná‑yà:
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 Vàchi anima nèhivì ñuhú cuàchi‑ne, te sàhà ñà‑ñùhámà ini‑nè, ñà‑yùcàndùá quìdá stná‑nè cuàhà ñà‑có‑ndiàá; vàchi nacání quini ini‑nè, te ò cáhàn‑nè xì nècuàchì cónì nándàhà xì‑né, te ò dava‑ne, uun‑ni ndoó‑né xì ndé ni nèhivì ní cui; te dava‑ne, sahní stnahá‑né,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 ò xidá cuíhná‑nê; te xího stná‑nè ñà‑ìcúmí ñanìtnaha‑ne; quini quidá stná‑nè xì ñanìtnaha‑ne, te dandahví stnàhá stná‑nè; tùha quini stná‑nè, te có‑cùcáhán núù‑né; te cuàhà‑né, cúmbìdia stnahá stná ini‑nè, te cáhàn quini‑ne dìquì ñanìtnaha‑ne; cuadú stná‑nè, te nacání ndévàha ini‑nè.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Pues ducán quidá‑né, vàchi ñuhú nsidaájàn ini anima‑nè, te na quidá‑néà, dandu dacuidá cuàcha‑nè ―nì cachi‑yà.
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Dandu nì quee Jesús ladu yucán cuàhàn‑yà ladu ñuu Tiro xì ñuu Sidón. Te yucán nì sàà‑yà visita iin vehe, doco có‑cùní‑yà cundaà ini nèhivì ñà‑ìá‑yà yucán; doco mànìcùí coo dèhé‑yà.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 — ausente —
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 — ausente —
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Doco nì cachi‑yà xì‑né:
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Doco nì cachi tu nècuàchìmà xì‑yá:
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Daaní, mànuhù nècuàchìmà vehe‑ne, te nì xini‑nè indúhu víi dèhe‑ne cama, vàchi sànì cuxio ñà‑malu nìsa dandoho‑xi‑ñá.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Dandu nì quee Jesús ñuu Tiro mà, nì yàha‑ya ñuu Sidón, xì stná ladu Decápolis, te nì nasaa‑yà mar iá Galilea.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Te nèhivì yucán, nì saca‑ne iin nècuàchì dòhò có‑câhàn viì stná, te nì casaà‑nè nùù‑yá, nì sacundahví‑nè ñà‑nì chìndánuú‑yá ndahà‑yá dìnì nècuàchìmà, te nduvàha‑ne.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Dandu nì tavà cuaán‑yá nècuàchìmà, te nì dàquíhvi‑ya dìnìndàhá‑yà ini tùtnù‑né. Te nì dàcóyo‑ya tèdìí‑yà dìnìndàhá‑yà nì chituu‑ya nùù yàá‑nè.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Dandu nì ndacoto ndiaá‑yà dìquì‑xí, te nì sàcàn ini‑yà, cachí‑yà xì tiàa ma dàhàn ñuu mà:
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Dandu nì nuna tùtnù‑né, te nì nduvàha stná yàá‑nè, vàtùni càhàn viì‑né.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Te nì cachi‑yà xì nsidaa nèhivì ndoó yucán ñà‑màsà cáchí‑nè ni‑iñàha xi nèhivì, doco entre más cachí‑yà xì‑né ducán, vihi gá cuàhà nì sate tnùhu‑ne sàhà‑yá.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Te yáha ga nì ndulocó nsidaa nèhivì, cachí‑nè:
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.