Marcos 3
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVT
1 Dandu cuàhàn Jesús veheñùhu. Te na sánì quìhvi‑ya yucán, (nì xini‑yà) jaàn iá iin tiàa nì ìchì dahuun iin ndahà‑xí.
1 Em outra ocasião, Jesus entrou na sinagoga e notou que havia ali um homem com uma das mãos deformada.
2 Doco ndoó stná nècuàchì fariseu yucán, indéhe váha‑neyà, áma dándûvàha‑ya nècuàchì cuhí‑mà cahan‑né, te ducán nìhìndèè‑né daquée cuàchi‑ne dìquì‑yá sàhà ñà‑ndùá quìvì descansu.
2 Os inimigos de Jesus o observavam atentamente. Se ele curasse a mão do homem, planejavam acusá-lo, pois era sábado.
3 Dandu nì cachi‑yà xì tiàa cuhí ndahà‑xì mà:
3 Jesus disse ao homem com a mão deformada: “Venha e fique diante de todos”.
4 Dandu nì càhàn‑yà xì nèhivì nánî xì‑yá yucán, cachí‑yà:
4 Em seguida, voltou-se para seus críticos e perguntou: “O que a lei permite fazer no sábado? O bem ou o mal? Salvar uma vida ou destruí-la?”. Eles ficaram em silêncio.
5 Ñàyùcàndùá, nì xiconúù‑yá nùù nsidaa‑né, te nì cuduchi ini‑yà sàhà‑né, vàchi caxin sàstnùhù anima‑nè. Dandu nì cachi‑yà xì tiàa ma:
5 Jesus olhou para os que estavam ao seu redor, irado e muito triste pelo coração endurecido deles. Então disse ao homem: “Estenda a mão”. O homem estendeu a mão, e ela foi restaurada.
6 Ñàyùcàndùá nì caquee nècuàchì fariseu mà nì càhàn‑nè xì nècuàchì partidu herodianu, nì ndatnuhu‑né nansa cui dandáñúhú‑nêyà.
6 No mesmo instante, os fariseus saíram e se reuniram com os membros do partido de Herodes para tramar um modo de matá-lo.
7 — ausente —
7 Jesus saiu para o mar com seus discípulos, e uma grande multidão os seguiu. Vinham de todas as partes da Galileia, da Judeia,
8 — ausente —
8 de Jerusalém, da Idumeia, do leste do rio Jordão e até de lugares distantes ao norte, como Tiro e Sidom. A notícia de seus milagres havia se espalhado para longe, e um grande número de pessoas vinha vê-lo.
9 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì nècuàchì dacuahá‑yá ñà‑cundiatu tùha‑ne xì iin lancha ndé coo‑ya sàhá màsà ndútnúú guâ‑yà mahì nèhivì cuáhà mà.
9 Jesus instruiu seus discípulos a prepararem um barco para evitar que a multidão o esmagasse.
10 Vàchi cuàhà‑né nì dàndúvàha‑ya, ñàyùcàndùá nsidaa nècuàchì cuhí, nì nachitu‑né nùù‑yá, cuní‑nè dacácùhun‑ne ndahà‑né ìcà‑yá, te nduvàha‑ne.
10 Havia curado muitos naquele dia, e os enfermos se empurravam para chegar até ele e tocá-lo.
11 Stná ñà‑malu, na ní xinià‑yà, nì sàcuìtasisiá nùù‑yá, cacháˋ:
11 E, sempre que o viam, os espíritos impuros se atiravam no chão na frente dele e gritavam: “Você é o Filho de Deus!”.
12 Doco mii‑yá, vihi gá cuàhà nì dàndàcú ndee‑yá nùá ñà‑màsà cáchà ana divi nduú‑yá.
12 Jesus, porém, lhes dava ordens severas para que não revelassem quem ele era.
13 Dandu nì nana‑ya yucù, te nì cana‑ya nècuàchì tuxí‑yá ñà‑nì cáquíxí‑né nùù‑yá.
13 Depois, Jesus subiu a um monte e chamou aqueles que ele desejava que o acompanhassem, e eles foram.
14 Te nì nacàxin‑ya ùxìn ùì‑nè ñà‑cunduu‑ne nèhivì cutnahá xi‑yá cacanuu, dandu después techuún stná‑yànè cùhùn‑nè càhàn‑nè xì nèhivì palabra xi‑ya.
14 Escolheu doze e os chamou seus apóstolos, para que o seguissem e fossem enviados para anunciar sua mensagem,
15 Te nì sàhatahvì‑yánè ñà‑dandúvàha‑ne nècuàchì cuhí, te tavà stná‑nè ñà‑malu ñuhú anima nèhivì.
15 e lhes deu autoridade para expulsar demônios.
16 Te divi nècuàchì yohó xínduu nècuàchì nì nacàxin‑ya: iin‑ne nani Simón, te divi‑ne nì dànànì stná‑yà Pedro;
16 Estes foram os doze que ele escolheu: Simão, a quem ele chamou Pedro,
17 daaní, iá stná dèhe Zebedeo nani Jacobo xì ñani‑nè Juan, ndúì nècuàchìmà nì dànànì stná‑yà Boanerges, te cuní cachàmà na cáhàn dàvì cáhàn‑nè.
17 Tiago e João, filhos de Zebedeu, aos quais deu o nome de Boanerges, que significa “filhos do trovão”,
18 Daaní iá stná Andrés, xì Felipe, xì Bartolomé, xì Mateo, xì Tomás, xì dèhe Alfeo nani Jacobo, xì stná Tadeo, xì Simón nì sanduu partidu cachí‑nè nècuàchì Canaán;
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,
19 te nì ìa stná Judas Iscariote, divi nècuàchì icúmí cahin xì‑yá.
19 Judas Iscariotes, que depois o traiu.
20 Te yucán nì nataca cuàhà gá tu nèhivì nùù‑yá. Ñàyùcàndùá, cónì cúsáá gá‑yà cuxi‑ya, ni mii‑yá ni nècuàchì dacuahá‑yá.
20 Certo dia, Jesus entrou numa casa, e as multidões começaram a se juntar outra vez. Logo, ele e seus discípulos não tinham tempo nem para comer.
21 Dandu nècuàchì xínduu nèhivì vehe‑ya, nì xinitnùhu‑ne nansa cachí nèhivì sàhà‑yá ñà‑sànì ndañuhu sàxìnítnùní‑yà, cachí‑nè. Ñàyùcàndùá, cuàhàn‑nè ndé iá‑yà ñà‑cùní‑nè cundaca‑neyà nùhù.
21 Quando os familiares de Jesus souberam o que estava acontecendo, tentaram impedi-lo de continuar. “Está fora de si”, diziam.
22 Daaní, nècuàchì ley xi veheñùhu, nì caquee‑ne ñuu Jerusalén, nì casaà‑nè ndé iá‑yà, te nì càhàn cuàchi‑ne dìquì‑yá, cachí‑nè xì nèhivì:
22 Então os mestres da lei, que tinham vindo de Jerusalém, disseram: “Está possuído por Belzebu, príncipe dos demônios. É dele que recebe poder para expulsar demônios”.
23 Ñàyùcàndùá nì cana Jesús nèhivì, te nì nacani‑ya historia nduú ejemplu, cachí‑yà xì‑né:
23 Jesus os chamou e respondeu com uma comparação: “Como é possível Satanás expulsar Satanás?”, perguntou.
24 Vàchi ducán iá xán na iá xì nèhivì dandacú nùù iin ñuu, nú ni táhndè dava‑ne, te náâ stnahá‑né, dandu mà cúí dandacú gá‑nè nùù ñuu mà.
24 “Um reino dividido internamente será destruído.
25 Te nèhivì ndoó iin vehe, nú xiní ùhì stnahá‑né, dandu mà cúí cundoo tàcá gà‑nè.
25 Da mesma forma, uma família dividida contra si mesma se desintegrará.
26 Stná ñà‑malu xi Satanás, nú ni táhndè dava, te cuni ùhì stnahá, dandu mà cuéà, te yàchì nsiha, nú ducán.
26 E, se Satanás está dividido e luta contra si mesmo, não pode se manter de pé; está acabado.
27 ’Vehe iin tiàa ndacuì, mà cúí quìhvi ndevàha nèhivì, te tavà‑né ñà‑ìcúmí‑tê. Còó, vàchi dihna icúmí‑nê chicuhni‑nète, dandu vàtùni quida‑ne ducán.
27 Quem tem poder para entrar na casa de um homem forte e saquear seus bens? Somente alguém ainda mais forte, alguém capaz de amarrá-lo e saquear sua casa.
28 ’Ñà‑ndáà ndùá cachíˋ xì‑nsiá, mate nadaa ga cuàchi nèhivì iá nùù Dios, te ò nadaa ga xichi cáhàn ùhí‑nè dìquì‑yá, vàtùni cuicahnú ini‑yà sàhà‑né.
28 “Eu lhes digo a verdade: todo pecado e toda blasfêmia podem ser perdoados,
29 Doco nú ni cáhàn ùhí‑nè dìquì Espíritu Ìì xí Dios, dandísá, mà cúí cuicahnú ini‑yà, sàhà‑né, vàchi nicanicuahàn icúmí‑nê cunsida‑ne cuàchi ma.
29 mas quem blasfemar contra o Espírito Santo jamais será perdoado. Esse é um pecado com consequências eternas.”
30 Ducán nì cachi‑yà xì nèhivì yucán sàhà nècuàchì cáhàn tnùhù dìquì‑yá, vàchi cachí‑nè ñà‑ìnácáá iin ñà‑malu ini‑yà.
30 Ele disse isso porque afirmavam: “Está possuído por um espírito impuro”.
31 Daaní, nì sàà stná dihi‑yá xì ñani‑yà tùvèhé, te nì techuún‑né iin razón caná‑néyà.
31 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo. Ficaram do lado de fora e mandaram alguém avisá-lo para sair e falar com eles.
32 Ñàyùcàndùá, nèhivì ndoó nùù‑yá, nì cachi‑nè xì‑yá:
32 Havia muitas pessoas sentadas ao seu redor, e alguém disse: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e o procuram”.
33 Dandu nì cachi‑yà xì nèhivì mà:
33 Jesus respondeu: “Quem é minha mãe? Quem são meus irmãos?”.
34 Dandu nì xiconúù‑yá nì indehè‑yá nsidaa nèhivì ndoó nùù‑yá, te nì cachi‑yà:
34 Então olhou para aqueles que estavam ao seu redor e disse: “Vejam, estes são minha mãe e meus irmãos.
35 Vàchi nsidanicuú ana quìdà‑xì ñà‑ndùá cuní Dios, divi xínduu nahi ñanì, nahi cùhe, te nahi dihi stnáì.
35 Quem faz a vontade de Deus é meu irmão, minha irmã e minha mãe”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.