Marcos 2

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nì yàha itnii quìvì, dandu mànuhù Jesús ñuu Capernaum. Te nì xinitnùhu nèhivì iá‑yà vehe.
1 Dias depois, Jesus entrou de novo em Cafarnaum, e logo se ouviu dizer que ele estava em casa.
2 Ñàyùcàndùá luegu nì nataca cuàhà‑né, ni có‑nùná gà índù cundoo‑ne, ni siquiera nùù yehè. Te nì càhàn‑yà xì‑né ñà‑ndùú palabra xi‑ya.
2 Muitos se reuniram ali, a ponto de não haver lugar nem mesmo junto à porta. E Jesus anunciava-lhes a palavra.
3 Dandu yucán nì sàà stná itnii gá nèhivì, cùmì‑né nsìdà‑xì iin nècuàchì cuhí nì dàñà íì cuerpu xi.
3 Trouxeram-lhe, então, um paralítico, carregado por quatro homens.
4 Doco ñà‑cuàhà guá nèhivì ndoó yucán, mànìcùí quìhvi‑ne dècuèndè ndé iá‑yà. Ñàyùcàndùá nì nana‑ne dìnìvèhé nì nacanì‑nè iyuhu dìnìá meru ndé indéhe ndáà iá‑yà ini vehe. Te na sánì nacuna‑nemà, dandu nì dànùú‑né nècuàchì cuhí xi‑ne nùù camilla.
4 E, não podendo aproximar-se de Jesus, por causa da multidão, removeram o telhado no ponto correspondente ao lugar onde Jesus se encontrava e, pela abertura, desceram o leito em que o paralítico estava deitado.
5 Ñàyùcàndùá, na ní xini‑yà ñà‑cuàhà guá xíxinindisá‑néyà, dandu nì cachi‑yà xì nècuàchì cuhí:
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
6 Doco yucán ndoó stná itnii nècuàchì nduú nècuàchì ley xi veheñùhu, te nì nacani ini‑nè:
6 Alguns escribas estavam sentados ali e pensavam em seu coração:
7 “¿Índù chuun cáhàn Jesús ducán? ¡Mà ndóo ini Dios sàhà ñà‑ndùá cachí‑nè! Vàchi còò inga ana cui cuicahnú inì‑xi sàhà‑ndà, cuisì mii‑yá”.
7 — Como ele se atreve a falar assim? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
8 Doco Jesús, nì cundaà ini anima‑yà ñà‑ndùá nacání guâ ini nècuàchìmà. Ñàyùcàndùá nì cachi‑yà xì‑né:
8 E Jesus, percebendo imediatamente em seu espírito que eles assim pensavam, disse-lhes:
9 ¿Índù milagru nduú ñà‑chicá ùhì quida‑nda: a ñá‑cachi uun‑nda xi nècuàchì cuhí yohó ñà‑xìcáhnû ini‑ndà sàhà cuàchi‑ne, te ò ñá‑cachi‑ndà xì‑né ni ndácuíín‑nè ndanihi‑ne camilla xi‑ne, te nacaca‑ne?
9 O que é mais fácil? Dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se, tome o seu leito e ande”?
10 Pues yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, cuàhìn quide iñàha ñà‑cundaà inì‑nsia ñà‑ndisa icúmî derechu cuicahnú inì sàhà cuàchi nèhivì ñuhìví.
10 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
11 ―Mii‑ní cachí xìˊ, ndacuiìn‑ní, ndanihi‑ní camilla xi‑ní, te xuhun‑ní vehe‑ní.
11 — Eu digo a você: Levante-se, pegue o seu leito e vá para casa.
12 Dandu nì ndacuiin nècuàchì cuhí mà, te vichi vichi nì ndanihi‑ne camilla xi‑ne, nì quee‑ne, mànuhù‑né vehe‑ne, indéhe nsidaa nèhivì yucán. Ñàyùcàndùá nsidaa‑né, nì ndulocó‑nè, te nì ndenihi vàha‑ne Dios, cachí‑nè:
12 Ele se levantou e, no mesmo instante, pegando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de todos se admirarem e darem glória a Deus, dizendo: — Jamais vimos coisa assim!
13 Daaní, nì quee‑ya inga xichi cuàhàn‑yà dècuèndè mar. Te nì nataca cuàhà gá nèhivì nùù‑yá, te nì dàcuàhá‑yánè.
13 De novo, Jesus foi para junto do mar, e toda a multidão vinha ao encontro dele, e ele os ensinava.
14 Dandu nì yàha‑ya (inga xaan), te nì xini‑yà iin dèhe Alfeo nani Leví, iá‑nè nùù mesa ndé dachíyàhvi‑ne. Te nì cachi‑yà xì‑né:
14 Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
15 Daaní, después dohó nì cuu na ní ìa‑ya vehe Leví mà. Iá‑yà xixí‑yá, te ndoó stná cuàhà nècuàchì dachíyàhvi, xì cuàhà gá más nècuàchì cachí‑nè iá cuàchi‑xi, xixí‑né xì Jesús xì nècuàchì dacuahá‑yá, vàchi cuàhà gá nèhivì nchícùn xì‑yá.
15 Achando-se Jesus à mesa, na casa de Levi, estavam junto com ele e com os seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram muitos e também o seguiam.
16 Te nècuàchì ley xi veheñùhu, xì stná nècuàchì fariseu, nì xini‑nè nansa quidá‑yá xixí‑yá xì nèhivì mà. Ñàyùcàndùá nì cachi‑nè xì nècuàchì dacuahá‑yá:
16 Os escribas dos fariseus, vendo Jesus comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: — Por que ele come e bebe com os publicanos e pecadores?
17 Na ní tiacu Jesús cachí‑nè ducán, dandu nì cachi‑yà xì‑né:
17 Tendo ouvido isto, Jesus lhes respondeu:
18 Daaní, iin xichi na iníhíì nècuàchì dacuahá Juan Bautista xì stná nècuàchì fariseu, dandu nì tnàtuu itnii nèhivì nùù Jesús, te nì ndàcàtnùhù‑né nùù‑yá cachí‑nè:
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Algumas pessoas foram perguntar a Jesus: — Por que os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam, mas os seus discípulos não jejuam?
19 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
19 Jesus respondeu:
20 Doco vàxi iin quìvì, dandu mà cóó gà noviu nùù‑né, dandísá, tiempu yucán icúmí‑nê cunihiì dócô‑nè.
20 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naquele dia, eles vão jejuar.
21 ’Sìcoto saa, màsà nácàhmá‑ndàñá nùù ñà‑tùhú. Vàchi nú ducán, dandu dandánsíá ndé nì nacàhmá, te chicá icúmí ndàtà sìcoto tuhú mà. Dandu ñà‑sànì ndàtà dahuun sìcoto‑mà cundua.
21 Ninguém costura um remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo novo tira um pedaço da roupa velha, e o buraco fica ainda maior.
22 Stná vinu, nú vinu saa nduá, mà dáquêe stná nèhivì‑ñá ini itni iìn tuhú, vàchi nú ducán, ndàtà‑ñá, vàchi cahnsià quida vinu saa ma, te cuìtià‑ñà, te cuchicuehe stná iìn mà. Ñàyùcàndùá, nú vinu saa nduá, dandu ini itni iìn saa covàha.
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho romperá os odres e se perdem tanto o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Iin quìvì descansu nì sandua, te yáha Jesús nùù iin itu ndé iá trigu, te cutnáhâ stná‑yà xì nècuàchì dacuahá‑yá. Te nacua yáha‑ne ducán sáhnù‑nè sìcàyòcó trigu mà saxí‑né.
23 Aconteceu que, num sábado, Jesus atravessava as searas, e os seus discípulos, ao passar, começaram a colher espigas.
24 Ñàyùcàndùá, nì cachi nècuàchì fariseu xì‑yá:
24 Então os fariseus disseram a Jesus: — Olhe! Por que eles estão fazendo o que não é lícito aos sábados?
25 — ausente —
25 Ele lhes respondeu:
26 — ausente —
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais só aos sacerdotes era lícito comer, e ainda deu esses pães aos seus companheiros?
27 Dandu nì cachi stná‑yà xì nèhivì yucán:
27 E Jesus acrescentou:
28 Ñàyùcàndùá, yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, dandacú stnáì sàhà nansa quida nèhivì quìvì mà.
28 Assim, o Filho do Homem é senhor também do sábado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.