Marcos 13

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Daaní, na ní quee‑ya veheñùhu cahnú, dandu nì cachi iin nècuàchì dacuahá‑yá xì‑yá:
1 Ao sair Jesus do templo, disse-lhe um de seus discípulos: Mestre! Que pedras, que construções!
2 Doco nì naxiconihí Jesús nùù‑né:
2 Mas Jesus lhe disse: Vês estas grandes construções? Não ficará pedra sobre pedra, que não seja derribada.
3 Daaní, cuàhàn cuaán‑yá xì‑né ndè yucù Olivo iá frente veheñùhu cahnú, te yucán nì sàcòo‑ya. Te na ndoó‑né xì‑yá yucán, dandu nì càhàn ùnì‑nè xì‑yá, divi Pedro, xì Jacobo, xì Juan, nì ndàcàtnùhù‑né nùù‑yá, cachí‑nè:
3 No monte das Oliveiras, defronte do templo, achava-se Jesus assentado, quando Pedro, Tiago, João e André lhe perguntaram em particular:
4 ―Cachì‑ní xì‑nsí índù quìvì cuu nsidaa ñà‑nì cachì‑ní jaàn. ¿Índù milagru coo ñà‑cundaà ini‑nsì ñà‑sà‑ìtúú quìvì cuu nsidaájàn?
4 Dize-nos quando sucederão estas coisas, e que sinal haverá quando todas elas estiverem para cumprir-se.
5 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
5 Então, Jesus passou a dizer-lhes: Vede que ninguém vos engane.
6 Vàchi cuàhà ana icúmí quixi danani úún‑né nduú‑né yùhù, te cachi iin iin‑ne xì nèhivì ñà‑Cristu nduú‑né. Te sàhájàn cuàhà nèhivì nìhì‑né dandahví‑nè.
6 Muitos virão em meu nome, dizendo: Sou eu; e enganarão a muitos.
7 ’Doco mii‑nsiá, na cunitnùhu‑nsia iá cuàhà guerra yoho te yucán, màsà yúhî‑nsià, vàchi fuerza icúmí coo ducán. Doco tàñáha ga xìnu tiempu yohó nduájàn, iá gà ñà‑vàxi cuu.
7 Quando, porém, ouvirdes falar de guerras e rumores de guerras, não vos assusteis; é necessário assim acontecer, mas ainda não é o fim.
8 Daaní, ñuu xì ñuu, icúmíâ nàá stnahá. Vàchi cuàhà rey, icúmí‑tê dandacú‑te coo guerra xì inga ñuu. Te icúmí tnàa stná yoho te yucán ñuhìví, te coo stná tnama. Doco ñà‑làcà cuàhàn quesaha tnùndoho cunduamà.
8 Porque se levantará nação contra nação, e reino, contra reino. Haverá terremotos em vários lugares e também fomes. Estas coisas são o princípio das dores.
9 ’Doco mii‑nsiá, cundoo tùha‑nsia, vàchi icúmí nèhivì tnii‑ne mii‑nsiá cundaca‑nensià cùhùn nùù tè‑xícusahnú. Te icúmí‑nsiâ ñàhnì cuìí‑nsià ini veheñùhu. Te sàhà‑ñá càhvì‑nsiá yùhù, ñàyùcàndùá, icúmí‑nê datnátuu stná‑nè mii‑nsiá nùù gobernador xì nùù rey (ñà‑càhàn tnùhù‑né dìquì‑nsiá). Dandu ñà‑jaàn cunduu tiempu vàha cachi vate‑nsiá ñà‑ndùá xiníndísâ‑nsiá cunini‑temà.
9 Estai vós de sobreaviso, porque vos entregarão aos tribunais e às sinagogas; sereis açoitados, e vos farão comparecer à presença de governadores e reis, por minha causa, para lhes servir de testemunho.
10 Te dècuèndè inicutu ñuhìví icúmí cuìtià stná razón ndiaha xí Dios, dandu después xìnu (tiempu yohó).
10 Mas é necessário que primeiro o evangelho seja pregado a todas as nações.
11 Doco icúmí nèhivì canicuàchi‑ne sàhà‑nsiá, te cundaca‑nensià cùhùn nùù tè‑xícusahnú. Doco màsà nácání ini‑nsià ni‑iyuhu índù palabra naxiconihí‑nsiá nùù‑té. Còó, cuisì nacua dachítnùní ini Dios mii‑nsiá hora yucán, divi cachi‑nsià xì‑té. Vàchi màdì mii‑nsiá cunduu ana càhàn; còó, divi Espíritu Ìì xí Dios icúmí dacáhàn xì‑nsiá.
11 Quando, pois, vos levarem e vos entregarem, não vos preocupeis com o que haveis de dizer, mas o que vos for concedido naquela hora, isso falai; porque não sois vós os que falais, mas o Espírito Santo.
12 ’Doco dava nèhivì, dècuèndè ñani‑nè icúmí‑nê cahin‑nè nùù autoridad ñà‑cui nècuàchìmà. Te dava stná‑nè, dècuèndè dèhe‑ne cahin stná‑nè ñà‑cuià. Te dava stná‑nè, dècuèndè yuadíhí‑nê cuni ùhì‑nè, te canicuàchi stnahá‑né ñà‑cui‑nè.
12 Um irmão entregará à morte outro irmão, e o pai, ao filho; filhos haverá que se levantarão contra os progenitores e os matarão.
13 Te mii‑nsiá, sàhà yùhù icúmí nsidaa nèhivì cuni ùhì‑nènsià. Doco nú iin‑ni cunihnu vàha inì‑nsia dècuèndè sàà xìnu tiempu, dandu càcu‑nsia nùù Dios.
13 Sereis odiados de todos por causa do meu nome; aquele, porém, que perseverar até ao fim, esse será salvo.
14 ’Sànaha nì cachitnùhu Daniel iin palabra xi Dios sàhà nansa icúmí coo iin figura dana có‑xìñùhù dahuun‑ya. Cunaha‑nsiá, quìvì cuni‑nsià sànì sàcuììn figura mà iin xaan ndé còò permisu cuian, (dandu seña cundua). Te vichi xiñuhu cundaà ini nsidaa ana càhvì‑xì tutu yohó. Pues na sáà quìvì yucán, dandu ni cunúdèhé nsidaa nèhivì ndoó ladu Judea yohó cùhùn‑nè yucù.
14 Quando, pois, virdes o abominável da desolação situado onde não deve estar (quem lê entenda), então, os que estiverem na Judeia fujam para os montes;
15 Te nú dìnìvèhé ndoó‑né (quetátú‑nè), dandu (yàchì ni nuú‑né cunudèhé stná‑nè), doco màsà nánsìhvi ga‑nè vehe nsiquihin‑ne ñà‑ndùá icúmí‑nê.
15 quem estiver em cima, no eirado, não desça nem entre para tirar da sua casa alguma coisa;
16 Te nú ndoó‑né nùù ìtú, dandu màsà nándúcú‑né ni cotón‑nè.
16 e o que estiver no campo não volte atrás para buscar a sua capa.
17 Te ¡ndahví nècuàchì ñahà cuhí cuàhàn tùinuù méè‑xi quìvì yucán! Te ¡ndahví stná nècuàchì icúmí xí méè chìchì!
17 Ai das que estiverem grávidas e das que amamentarem naqueles dias!
18 Te càcàn tàhvì stná‑nsià nùù Dios ñà‑màsà cúvìxin na sáà tiempu cunudèhé‑nsià mà.
18 Orai para que isso não suceda no inverno.
19 Vàchi yáha ga icúmí nèhivì ndoho‑ne quìvì yucán. Còò cá tnùndoho chicá cahnú ni ía ndè quìvì nì cuyucun ñuhìví xì ndé quìvì coamà. Ni quìvì después, mà sáà gà coo tnùndoho ndudava xán.
19 Porque aqueles dias serão de tamanha tribulação como nunca houve desde o princípio do mundo, que Deus criou, até agora e nunca jamais haverá.
20 Te nú màsà cúndéhe ndahví Dios, dacúxíó yàchì‑yà tnùndoho ma, dandu ndùtù nsìhí nèhivì ñuhìví nì cùí. Doco sàhà nèhivì sànì nacàxin‑ya, ñàyùcàndùá sànì chitnùní ini‑yà ñà‑chicá yàchì dacúxíó‑yá tnùndoho.
20 Não tivesse o Senhor abreviado aqueles dias, e ninguém se salvaria; mas, por causa dos eleitos que ele escolheu, abreviou tais dias.
21 ’Quìvì yucán màsà cúníndísâ‑nsiá yuhù nèhivì cachí xì‑nsiá: “Cundehè‑nsiá, yohó iá ana nduú Cristu”, te ò: “Yucán iá‑yà”.
21 Então, se alguém vos disser: Eis aqui o Cristo! Ou: Ei-lo ali! Não acrediteis;
22 Vàchi icúmí quixi cuàhà tètnùhù, te iin iin‑tè cachì‑te ñà‑divi Cristu nduú‑te. Te icúmí quixi cuàhà stná ana danani úún càhàn cuenta xi Dios. Ndè quida stná‑te cuàhà milagru sàhà‑ñá ndulocó nèhivì, áma níhì stná‑te dandahví‑te nèhivì nì nacàxin‑ya cahan‑té, doco mà cúí.
22 pois surgirão falsos cristos e falsos profetas, operando sinais e prodígios, para enganar, se possível, os próprios eleitos.
23 Ñàyùcàndùá, mii‑nsiá, cundoo tùha‑nsia, vàchi sànì cachitnùhi xì‑nsiá nsidaa ñà‑ndùá icúmí cuu.
23 Estai vós de sobreaviso; tudo vos tenho predito.
24 ’Nú sànì yàha tiempu tnùndoho quìvì yucán, dandu mà cúnchíi gá ni orá ni yoo.
24 Mas, naqueles dias, após a referida tribulação, o sol escurecerá, a lua não dará a sua claridade,
25 Te sìnsìví itándiáá ansivi, icúmí‑sî còyo nihni‑sì nùù ñuhìví. Te sìtnúù nahnú, icúmí stnâ‑si ndacùchí ndee‑sí.
25 as estrelas cairão do firmamento, e os poderes dos céus serão abalados.
26 Dandu natùi yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, cundehè nèhivì ñuhìví yùhù sàmànui mahì vìcò xì poder cahnú xí. Te ndiaha gá coo inicutu ndé mànui.
26 Então, verão o Filho do Homem vir nas nuvens, com grande poder e glória.
27 Dandu luegu icúmî techuín ángel xi cùhùn‑nè inicutu ñuhìví ñà‑danátácá‑nè ana nduú nèhivì sànì nacàxin, mate ndoó‑né iin xaan ndé vihi gá xica ñuhìví xì ansivi, doco icúmí‑nê nataca‑nè quixi‑ne quida ángel xi.
27 E ele enviará os anjos e reunirá os seus escolhidos dos quatro ventos, da extremidade da terra até à extremidade do céu.
28 ’Vichi cuàhìn nacani xì‑nsiá iin ejemplu sàhà nù‑higu sàhà ñà‑cundaà inì‑nsia iñàha. Nú sànì ndunsidi‑nú nì quesaha naná dìtù yuté‑nu, dandu ñà‑yùcán cundáà ini‑ndà sà‑ìtúú tiempu ihni.
28 Aprendei, pois, a parábola da figueira: quando já os seus ramos se renovam, e as folhas brotam, sabeis que está próximo o verão.
29 Pues ducání stná xì mii‑nsiá; quìvì cuni‑nsià cuú ñà‑ndùá sànì cachì xì‑nsiá, dandu vàtùni cundaà stná inì‑nsia ñà‑sànì cuyatni tiempu naxicocuíìn nduá; sà‑ìtúú nihni.
29 Assim, também vós: quando virdes acontecer estas coisas, sabei que está próximo, às portas.
30 Te mà sáà cui nsihi nèhivì itiácú vichi dècuèndè cachi sànì cuu ndisa nsidaa ñà‑ndùá sànì cachì xì‑nsiá vichi.
30 Em verdade vos digo que não passará esta geração sem que tudo isto aconteça.
31 Cunaha‑nsiá, icúmí sàà ansivi xì ñuhìví ndañuhá, doco palabra xi, còó, mà nunca sàà ndañuhá.
31 Passará o céu e a terra, porém as minhas palavras não passarão.
32 ’Doco ni quìvì, te ni hora naxicocuíìn, ni‑iin nèhivì có‑ìnáhá‑nê, ni ángel ndoó ansivi, có‑ìnáhá stnâ‑nè. Ni stná yùhù ana nduú Dèhemanì Dios, có‑ìnáhá stnâì; cuisì Yuamánìˊ nduú ana ináhá.
32 Mas a respeito daquele dia ou da hora ninguém sabe; nem os anjos no céu, nem o Filho, senão o Pai.
33 ’Ñàyùcàndùá, cundoo tùha‑nsia, te cunihnu vàha ini‑nsià, vàchi có‑ìnáhá‑nsiâ índù hora divi cuu nsidaájàn.
33 Estai de sobreaviso, vigiai [e orai]; porque não sabeis quando será o tempo.
34 Ducán iá na ian quidá iin lamú na cuyúcún‑nè cùhùn xìcà‑né, dandacú‑né nùù mozo xi‑ne sàhà biene xi‑ne. Iin iin mozo mà, nihí‑te chuun quida‑tè. Te mozo ndiaá yehè, ndacú núù stná‑te ñà‑cundiaa tùha‑tè yucán.
34 É como um homem que, ausentando-se do país, deixa a sua casa, dá autoridade aos seus servos, a cada um a sua obrigação, e ao porteiro ordena que vigie.
35 Pues divi ducán stná mii‑nsiá, xiñuhu cundoo tùha‑nsia, vàchi có‑ìnáhá‑nsiâ índù hora divi naxicocuíìn yùhù ana nduú Lamú xi‑nsia, sea cuñaà, ò dava ñùu, ò sinduhá cundua, te ò naha.
35 Vigiai, pois, porque não sabeis quando virá o dono da casa: se à tarde, se à meia-noite, se ao cantar do galo, se pela manhã;
36 Vàchi nanàá icúmî naxicocuíìn, ñàyùcàndùá còtó (nandòdó‑nsiá ñà‑jaàn), te na ian quídì‑nsià cundua.
36 para que, vindo ele inesperadamente, não vos ache dormindo.
37 Ñàyùcàndùá, yùhù cachíˋ xì‑nsiá nacua cachíˋ xì nsidaa nèhivì xí, ni cúndóó tùha‑nsia ―nì cachi Jesús.
37 O que, porém, vos digo, digo a todos: vigiai!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.