Lucas 9
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVT
1 Daaní, nì cana Jesús ùxìn ùì nècuàchì dacuahá‑yá, te nì sàhatahvì‑yánè ñà‑vàtùni tavà‑né nsidanuu clase ñà‑malu ñuhú ini nèhivì, te vàtùni dandúvàha stná‑nè nèhivì cuhí.
1 Jesus reuniu os Doze e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar enfermidades.
2 Te nì sàcùnaha‑né ñà‑cùhùn‑nè cachitnùhu‑ne xì nèhivì palabra sàhà ñuhìví ìì xí Dios, te dandúvàha stná‑nè nècuàchì cuhí.
2 Depois, enviou-os para anunciar o reino de Deus e curar os enfermos.
3 Dohó nì cachi‑yà xì‑né:
3 Ele os instruiu, dizendo: “Não levem coisa alguma em sua jornada. Não levem cajado, nem bolsa de viagem, nem comida, nem dinheiro, nem mesmo uma muda de roupa extra.
4 Te nú nì sàà‑nsià iin vehe ndé cundoo‑nsia, iin‑ni cundoo‑nsia yucán dècuèndè cachi sàà quìvì quee‑nsia ñuu mà.
4 Aonde quer que forem, hospedem-se na mesma casa até partirem da cidade.
5 Doco nú có‑cùní nèhivì dayáha‑ne mii‑nsiá, dandu quee‑nsia yucán, te nacatù‑nsiá sàhà‑nsiá còyo yàcá ñuu mà, cunduamà seña cónì quidá víi nècuàchìmà (xì‑nsiá) ―nì cachi‑yà.
5 E, se uma cidade se recusar a recebê-los, sacudam a poeira dos pés ao saírem, em sinal de reprovação”.
6 Daaní, nècuàchì dacuahá‑yámà, nì caquihin‑ne ichì cuàhàn‑nè, nì nacàhin‑ne cuàhà ñuu cuati nì càhàn‑nè xì nèhivì nansa iá razón vàha xi Dios, te nì dàndúvàha stná‑nè nècuàchì cuhí nsidanicuú lugar.
6 Então começaram a percorrer os povoados, anunciando as boas-novas e curando os enfermos.
7 Daaní, rey Herodes, nì xinitnùhu‑tè ñà‑cuàhà guá milagru quidá‑yá, te nì ndulocó‑te, vàchi cachí dava nèhivì ñà‑sànì natiacu Juan (Bautista) nduájàn.
7 Quando Herodes Antipas ouviu falar de tudo que Jesus fazia, ficou perplexo, pois alguns diziam que João Batista havia ressuscitado dos mortos.
8 Doco dava ga‑nè, nì cachi‑nè divi Elías sànì ndecunu, te ò iin nècuàchì yuhù núù Dios sànì natiacu.
8 Outros acreditavam que Jesus era Elias, ou um dos antigos profetas que tinha voltado à vida.
9 Doco Herodes, (nì ndulocó‑te), te nì cachì‑te:
9 “Eu decapitei João”, dizia Herodes. “Então quem é o homem sobre quem ouço essas histórias?” E procurava ver Jesus.
10 Daaní, sàmàndixi nsidaa nècuàchì dacuahá‑yá nì cansiaa‑nè, te nì nacani‑ne xì‑yá nsidaa ñà‑ndùá nì quida‑ne ndé nì sàhàn‑nè. Dandu nì nacuaca‑ya nsidaa‑né cuàhàn cuaán‑yá xì‑né iin xaan yatni ñuu Betsaida ndé còò nèhivì.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram a Jesus tudo que tinham feito. Em seguida, Jesus se retirou para a cidade de Betsaida, a fim de estar a sós com eles.
11 Doco cuàhà nèhivì nì tenchicùn xì‑yá, vàchi nì xinitnùhu‑ne cuàhàn‑yà. Ñàyùcàndùá, nì casàhú‑yà xì‑né, te nì càhàn‑yà xì‑né sàhà ichì dandacú Yua‑nda Dios. Te nì dàndúvàha stná‑yà nècuàchì cuhí xi‑ne.
11 As multidões descobriram seu paradeiro e o seguiram. Ele as recebeu, ensinou-lhes a respeito do reino de Deus e curou os que estavam enfermos.
12 Dandu nì cuaà quìvì yucán. Te ùxìn ùì nècuàchì dacuahá‑yá, nì tnàtuu‑ne nùù‑yá, cachí‑nè xì‑yá:
12 No fim da tarde, os Doze se aproximaram e lhe disseram: “Mande as multidões aos povoados e campos vizinhos, para que encontrem comida e abrigo para passar a noite, pois estamos num lugar isolado”.
13 Doco nì cachi‑yà xì‑né:
13 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Temos apenas cinco pães e dois peixes”, responderam. “Ou o senhor espera que compremos comida para todo esse povo?”
14 Vàchi nècuàchì tiàa ndoó yucán, ùhùn mil nduú nsidaa‑né.
14 Havia ali cerca de cinco mil homens. Jesus respondeu: “Digam a eles que se sentem em grupos de cinquenta”.
15 Ñàyùcàndùá, ducán nì caquida nècuàchì dacuahá‑yá, nì càhàn‑nè xì nèhivì, te nì sàcùndoo nsihi‑ne.
15 Os discípulos seguiram sua instrução, e todos se sentaram.
16 Dandu nì tnii‑ya ùhùn pan mà xì ùì siaca ma, te nì ndacoto ndiaá‑yà dìquì‑xí, nì naquimanì‑yá Dios sàhámà. Dandu nì dàcuàchí‑yáñà, te nì sàha‑ya nècuàchì dacuahá‑yá, te nì dasàn‑néà nùù nèhivì.
16 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu-os em pedaços e os entregou aos discípulos para que distribuíssem ao povo.
17 Te nsidaa‑né, nì xixi‑ne nì ndenuu ini‑nè. Dandu nì chivàha‑ne ñà‑nì cuyodò, te nì chitu ùxìn ùì ìcà pedazu pan mà.
17 Todos comeram à vontade, e os discípulos encheram ainda doze cestos com as sobras.
18 Daaní, nì ìa iin xichi nì quecuaán‑yá xì nècuàchì dacuahá‑yá, te nì xìcàn tàhvì‑yá nùù Dios. Dandu después nì ndàcàtnùhù‑yá nùù nècuàchìmà, cachí‑yà:
18 Certo dia, Jesus orava em particular, acompanhado apenas dos discípulos. Ele lhes perguntou: “Quem as multidões dizem que eu sou?”.
19 Te nì cachi‑nè xì‑yá:
19 Os discípulos responderam: “Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros ainda, que é um dos profetas antigos que ressuscitou”.
20 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
20 “E vocês?”, perguntou ele. “Quem vocês dizem que eu sou?” Pedro respondeu: “O senhor é o Cristo enviado por Deus!”.
21 Dandu nì dàndàcú‑yá nùù‑né ñà‑màsà nácání‑né xì nèhivì nduú‑yá Cristu.
21 Jesus advertiu severamente seus discípulos de que não dissessem a ninguém quem ele era.
22 Dandu nì cachi stná‑yà xì‑né:
22 “É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas”, disse. “Ele será rejeitado pelos líderes do povo, pelos principais sacerdotes e pelos mestres da lei. Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará.”
23 Te nì cachi stná‑yà xì nsidaa‑né;
23 Disse ele à multidão: “Se alguém quer ser meu seguidor, negue a si mesmo, tome diariamente sua cruz e siga-me.
24 Vàchi nsidaa ana cuní dacácu xi vida xi vichi, ñà‑dàndáñúhú‑nê mii‑né nduá. Doco nú ni cuí‑nè sàhí, dandu ñà‑sànì càcu ndisa vida xi‑ne cundua.
24 Se tentar se apegar à sua vida, a perderá. Mas, se abrir mão de sua vida por minha causa, a salvará.
25 Vàchi nú ni níhì iin nèhivì nsidaa ñà‑ìá ñuhìví, ni ñà‑jaàn, mà cúndúá iin bien xi‑ne nú màsà sáà anima‑nè cundiatú stná, te càcua.
25 Que vantagem há em ganhar o mundo inteiro, mas perder ou destruir a própria vida?
26 Iin nèhivì, nú cucáhán nûù‑né coo‑ne ladu xi, o nú cucáhán nûù‑né cunini‑ne palabra xi, (ndahví‑nè), vàchi icúmí stnáì nacuaí mii‑né quìvì naxicocuíìn yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví. Te ndiaha gá coo quìvì mà sàhà yùhù, xì sàhà Yuamánìˊ, xì sàhà ángel ìì cacutnahá xí quixi.
26 Se alguém se envergonhar de mim e de minha mensagem, o Filho do Homem se envergonhará dele quando vier em sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Doco ñà‑ndáà nduá cachíˋ xì‑nsiá, dava mii‑nsiá nècuàchì itá yohó, tàñáha ga cui‑nsià, te cuni‑nsià nansa iá ñuhìví ìì xí Dios ―nì cachi‑yà.
27 Eu lhes digo a verdade: alguns que aqui estão não morrerão antes de ver o reino de Deus!”.
28 Daaní, nì nsihi nì cachi‑yà ducán, dandu nì yàha nahi ùnà gà quìvì, te nì saca‑ya Pedro xì Juan, xì Jacobo, cuàhàn‑yà xì‑né iin yucù ndé cuàhàn‑yà càhàn‑yà xì Dios.
28 Cerca de oito dias depois, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago a um monte para orar.
29 (Daaní, na iá‑yà yucán) xícàn tàhvì‑yá nùù Dios, dandu ní xini nècuàchìmà tucu nì nàcùnahà‑yà. Nì nducuxín yaa sìcoto xi‑ya, te tnúù nihni ndiaha‑ñá.
29 Enquanto ele orava, a aparência de seu rosto foi transformada, e suas roupas se tornaram brancas e resplandecentes.
30 — ausente —
30 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
31 — ausente —
31 Tinham um aspecto glorioso e falavam sobre a partida de Jesus, que estava para se cumprir em Jerusalém.
32 Te Pedro xì compañeru‑nè, sádì gà vàhná‑nè. Doco na ní nsicuìhnú viì ini‑nè, dandu nì caxini‑nè ndiaha gá tnúù nihni‑ya, te mimíí nì caxini‑nè itá stná ùì ndósàhnù‑mà.
32 Pedro e os outros lutavam contra o sono, mas acabaram despertando e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Daaní, na meru cuàhàn cuxica‑nda, dandu ní cachi Pedro xì‑yá:
33 Quando Moisés e Elias iam se retirando, Pedro, sem saber o que dizia, falou: “Mestre, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
34 Daaní, sà‑cáhàn‑nè xì‑yá ducán, dandu nì nuu iin vìcò, te nì dàhvi nsidaa‑né mahìá. Te nì cayùhí cuaá‑nè na ní xini‑nè nì cuu ducán.
34 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem surgiu e os envolveu, enchendo-os de medo.
35 Dandu nì tiacu‑nè cáhàn iin ana cáhàn mahì vìcò mà, te dohó cachí‑yà:
35 Então uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho, meu Escolhido. Ouçam-no!”.
36 Daaní, nì ndacoto nècuàchì dacuahá‑yámà, te nì xini‑nè ndé cuisì mindaa mii‑yá iá yucán. Doco después còò ni‑iñàha ni cachí‑nè xì ni‑iin nèhivì sàhà nsidaa ñà‑ndùá nì xini‑nè yucán.
36 Quando a voz silenciou, só Jesus estava ali. Naquela ocasião, os discípulos não contaram a ninguém o que tinham visto.
37 Daaní, inga quìvì nì nuu‑ya xì‑né yucù mà vàxi‑ya. Dandu nì ndacùhun stnahá‑yá xì cuáhà nèhivì sànì nataca.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Te iin nècuàchìmà nì càhàn‑nè xì‑yá, sacúndáhvî fuerte‑nè nùù‑yá, cachí‑nè:
38 Um homem na multidão gritou: “Mestre, suplico-lhe que veja meu filho, o único que tenho!
39 Cunaha‑ní, iin ñà‑malu dandoho‑xi‑té, dandáhìà‑te, te xíhì ìhí‑te quidá, queé chìhìñù yuhù‑té: quini ga quidá xì‑té, có‑cùníà nacoà‑te.
39 Um espírito impuro se apodera dele e o faz gritar. Lança-o em convulsões e o faz espumar pela boca. Sacode-o violentamente e quase nunca o deixa em paz.
40 Ñàyùcàndùá nì sacundahvíˋ nùù nècuàchì dacuaha‑ní ñà‑tavà‑néà, doco mànìcùí.
40 Supliquei a seus discípulos que o expulsassem, mas eles não conseguiram”.
41 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
41 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês e terei de suportá-los?”. Então disse ao homem: “Traga-me seu filho”.
42 Daaní, sàvàxi‑ne xì‑té, te nì ducùn ñà‑malu‑te ñuhù ní sahnì ìháˋ‑te. Ñàyùcàndùá, nì sadi‑yà nùá, te nì dàndúvàha‑yàte. Dandu nì quida‑yàte entregar nùù yua‑té.
42 Quando o menino se aproximou, o demônio o derrubou no chão, numa convulsão violenta. Jesus, porém, repreendeu o espírito impuro, curou o menino e o devolveu ao pai.
43 Te nsidaa nèhivì ndoó yucán, nì ndulocó cuàhà‑né ñà‑ndiaha guá nì quida Dios.
43 Todos se espantaram com a grandiosidade do poder de Deus. Enquanto todos se maravilhavam com seus feitos, Jesus disse aos discípulos:
44 ―Cunini vàha‑nsia palabra cuàhìn cachì xì‑nsiá. Yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, icúmî yàhi coi ndahà nèhivì (malu), vàchi iá iin tiàa cuàhàn quida xí entregar ―nì cachi‑yà.
44 “Ouçam-me e lembrem-se do que lhes digo: o Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas”.
45 Doco nècuàchìmà, cónì cúndáà ini‑nè ñà‑ndùá nì cachi‑yà, vàchi nì ìa dèhé chuun ma nùù‑né; ñàyùcàndùá, cónì sánìhì ini‑nè. Te yúhî stná‑nè ndàcàtnùhù‑né nùù‑yá sàhámà.
45 Eles, porém, não entendiam essas coisas. O significado estava escondido deles, de modo que não eram capazes de compreender e tinham medo de perguntar.
46 Daaní, nì quesaha‑né nì cuàà‑nè ndácàtnùhù stnahá‑né nùù‑né ana chicá ndiaá.
46 Os discípulos começaram a discutir sobre qual deles seria o maior.
47 Dandu nì cundaà ini‑yà nansa xínacani ini‑nè, te ñàyùcàndùá nì nacuaca‑ya iin tètii nì chicani‑yàte iladú‑yà,
47 Jesus, conhecendo seus pensamentos, trouxe para junto de si uma criança pequena
48 te nì cachi‑yà xì nècuàchìmà:
48 e disse: “Quem recebe uma criança como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe também recebe aquele que me enviou. Portanto, o menor entre vocês será o maior”.
49 Dandu nì cachi Juan xì‑yá:
49 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
50 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
50 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Quem não é contra vocês é a favor de vocês.”
51 Daaní, na sá‑ìtúú tiempu nana‑ya ansivi nùhù‑yà, dandu nì quihin‑ya ichì cuáhàn‑yà ñuu Jerusalén, iin‑ni nihnú ini‑yà sàà‑yà yucán.
51 Como se aproximava o tempo de ser elevado ao céu, Jesus partiu com determinação para Jerusalém.
52 Te nì techuún‑yá itnii tiàa codònùù núù‑yá ñà‑cachitnùhu‑ne icúmí‑yâ yàha‑ya ichì yucán. Ñàyùcàndùá, nì casaà tiàa ma iin ñuu tii nècuàchì raza samaritanu, cuàhàn‑nè nanducu‑né ndé coo‑ya nì cùí.
52 Enviou mensageiros adiante até um povoado samaritano, a fim de fazerem os preparativos para sua chegada.
53 Doco nècuàchì ñuu mà, ni loho cónì cándísâ‑né coo chii‑yá ñuu‑nè, vàchi sànì xinitnùhu‑ne ñà‑ichì Jerusalén nduá cuàhàn‑yà.
53 Contudo, os habitantes do povoado não receberam Jesus, porque parecia evidente que ele estava a caminho de Jerusalém.
54 Ñàyùcàndùá, ùì nècuàchì dacuahá‑yá nani Jacobo xi Juan, na ní tiacu‑nè ñà‑dùcán nì cachi nècuàchì ñuu mà, dandu nì cachi‑nè xì‑yá:
54 Percebendo isso, Tiago e João disseram a Jesus: “Senhor, quer que mandemos cair fogo do céu para consumi-los?”.
55 Doco nì dà‑íhî Jesús nècuàchìmà, cachí‑yà:
55 Jesus, porém, se voltou para eles e os repreendeu.
56 Vàchi yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, ¿índù divi chuun nì quesaì ñuhìví yohó? Pues divi sàhà ñà‑dacácui nèhivì, te màdìá dandáñúhî‑nè ―nì cachi‑yà.
56 E seguiram para outro povoado.
57 Daaní, na xicá‑yá xì‑né ichì, nì càhàn iin tiàa xi‑yá, cachí‑nè:
57 Quando andavam pelo caminho, alguém disse a Jesus: “Eu o seguirei aonde quer que vá”.
58 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
58 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
59 Daaní, nì cachi‑yà xì inga nèhivì:
59 E a outra pessoa ele disse: “Siga-me”. O homem, porém, respondeu: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
60 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
60 Jesus respondeu: “Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos. Você, porém, deve ir e anunciar o reino de Deus”.
61 Dandu inga nèhivì, nì cachi‑nè xì‑yá:
61 Outro, ainda, disse: “Senhor, eu o seguirei, mas deixe que antes me despeça de minha família”.
62 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
62 Mas Jesus lhe disse: “Quem põe a mão no arado e olha para trás não está apto para o reino de Deus”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.