Lucas 11
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NAA
1 Daaní, nì cuu iin xichi iá‑yà iin xaan xícàn tàhvì‑yá nùù Dios. Te nì nsihi nì càhàn‑yà xì Dios ducán, dandu nì cachi iin nècuàchì dacuahá‑yá:
1 Jesus estava orando em certo lugar e, quando terminou, um dos seus discípulos lhe pediu: — Senhor, ensine-nos a orar como também João ensinou os discípulos dele.
2 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
2 Então Jesus disse:
3 Pan xi‑nsi iin quìvì, iin quìvì taxi tahvi‑níà nùù‑nsí.
3 o pão nosso de cada dia
4 Te cuicahnú inì‑ní sàhà cuàchi iníhícá‑nsî, vàchi nsiùhù, xicáhnû stná ini‑nsì sàhà nsidaa ana iníhícá nùù‑nsí. Te chindee‑ní nsiùhù ñà‑màsà dáca nèhivì nsiùhù, te dacácu stná‑ní nsiùhù nùù ñà‑malu nicanicuahàn. (Amén.)
4 perdoa-nos os nossos pecados,
5 Te nì cachi stná‑yà xì‑né:
5 Jesus disse ainda:
6 vàchi sànì quesaa iin amigo xi vehi, ichì caní nì quixi‑ne. Te còò ni‑iñàha cuàhi‑nè cuxi‑ne”.
6 porque outro amigo meu chegou de viagem e eu não tenho nada para lhe oferecer”;
7 Dandu amigo xi‑nda ini vehe ma, vihini tiacu‑nè, te cachi‑nè xì‑ndà: “Còó, màsà dáñáná‑nî yùhù, vàchi ndiadí vàha yehí, te itánduhù‑nsí xì dèhe‑nsi. Mà cùì ndácòi cuàhi mii‑ní ñà‑ndùá xícàn‑ní”, cachi‑nè vihini.
7 e se o outro lhe responder lá de dentro: “Deixe-me em paz! A porta já está fechada, e eu e os meus filhos já estamos deitados. Não posso me levantar para lhe dar os pães”,
8 Cunaha‑nsiá, mate amigo xi‑nda nduú‑né, doco ni sàhà ñà‑jaàn mà cándísâ‑né ndacòo‑ne cuàha‑nèndó ñà‑ndùá xiñuhu‑nda. Còó, doco sàhà‑ñá nì cunaha iin‑nda cáhàn‑ndà yehè‑né, ñàyùcàndùá icúmí‑nê ndacòo‑ne cuàha‑nèndó iñàha.
8 digo a vocês que, se ele não se levantar para dar esses pães por ser seu amigo, ele o fará por causa do incômodo e lhe dará tudo de que tiver necessidade.
9 Te yùhù cachí stnáì xì‑nsiá, càcàn tàhvì‑nsiá, te nìhìtáhvì‑nsiá. Nanducu‑nsiá (ñà‑vàha nùù‑yá), te tùia. Càhàn‑nsià (yehè‑yá), te nuna.
9 — Por isso, digo a vocês: Peçam e lhes será dado; busquem e acharão; batam, e a porta será aberta para vocês.
10 Vàchi nsidaa ana xícàn tàhvì, icúmí‑nê nìhìtáhvì ndisa‑neà; te nsidaa ana nandúcú xí ñà‑vàha, icúmí tùi ndisamà núù‑né; te nsidaa ana xícàn tàhvì nùù yehè‑yá, icúmí‑yâ nacuna‑yañà nùù‑né.
10 Pois todo o que pede recebe; o que busca encontra; e a quem bate, a porta será aberta.
11 ’Nú ni cácàn iin dèhe‑nsia iin pan cuxi‑tè, amádi pan cuàha‑nsiàte, te màdì iin yùù. Te nú cuñu siaca xícàn‑te, màdì iin còò cuàha‑nsiàte.
11 Quem de vocês, sendo pai, daria uma cobra ao filho que lhe pede um peixe?
12 Te ò nú nsìvì xícàn‑te caxì‑té, màdì iin sìduhma cuàha‑nsiàte. Còó.
12 Ou daria um escorpião ao filho que lhe pede um ovo?
13 Mii‑nsiá, mate nèhivì cuáchi nduú‑nsiá, doco tùha‑nsia cuàha‑nsia dèhe‑nsia ñà‑ìá viì. Ñàyùcàndùá Yuamánì‑ndà iá ansivi, chicá icúmí‑yâ cuàhatahvì‑yá mii‑nsiá Espíritu Ìì xí‑yá nú ni cácàn tàhvì‑nsiá nùù‑yá.
13 Ora, se vocês, que são maus, sabem dar coisas boas aos seus filhos, quanto mais o Pai celeste dará o Espírito Santo aos que lhe pedirem!
14 Daaní, iin xichi nì cuu nì tavà‑yá iin ñà‑malu ìhìn (ní nsida ihin xi) iin nèhivì. Daaní, nì nsihi nì queamà, dandu vàtùni nì nacahàn nècuàchìmà. Te nì ndulocó nèhivì cuáhà ndoó yucán.
14 Certo dia, Jesus estava expulsando um demônio que era mudo. E aconteceu que, ao sair o demônio, o mudo passou a falar. E as multidões se admiravam.
15 Doco dava‑ne, nì (xitnùhu‑ne), cachí‑nè:
15 Mas alguns deles diziam: — Ele expulsa os demônios pelo poder de Belzebu, o maioral dos demônios.
16 Te dava ga stná nèhivì yucán, nì xìcàn‑nè quida‑ya iin milagru xi Dios cundehè‑né, a ndísá cui quida‑yañà, á coó, cahan‑né.
16 E outros, tentando-o, pediam dele um sinal vindo do céu.
17 Doco mii‑yá, ináhá‑yâ ñà‑ndùá nacání ini‑nè. Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì‑né:
17 Mas Jesus, sabendo o que passava pela mente deles, disse-lhes:
18 Te ñà‑malu Satanás, nú ni cuní ùhì‑si tnaha‑sì, dandu mà cúí gá dandacú‑si nùù quisì dava ga mà. Ducán cachíˋ, vàchi cachí mii‑nsiá sàhí ñà‑chìndéé sì‑Beelzebú yùhù, te ducán taví ñà‑malu. Doco còó,
18 Se também Satanás estiver dividido contra si mesmo, como o seu reino subsistirá? Isto porque vocês dizem que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 vàchi stná nèhivì xí mii‑nsiá, tùha stná‑nè tavà‑né ñà‑malu, te ¿ana dìpódêr‑xi quidá‑néàmà? (Amádi poder xi Dios chindéé xí‑nê), ñàyùcàndùá, vàtùni cachi mii‑né xì‑nsiá ñà‑cónì cachí viì‑nsiá sàhà yùhù.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os filhos de vocês os expulsam? Por isso, eles mesmos serão os juízes de vocês.
20 Doco Dios nduú ana chindéé xî tavíˋ‑si, ñàyùcàndùá náhà xìcà ñà‑vichi sànì sàà tiempu cunì‑nsia nansa dandácû ndiaha Dios.
20 Se, porém, eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente é chegado o Reino de Deus sobre vocês.
21 ’Iin tiàa ndacuì, nú nihí‑te iin càa dana, te ndiaá‑te vehe‑tè, dandu còò ni‑iñàha cuu xi ñà‑ìcúmí‑tê.
21 Quando o valente, bem-armado, guarda a sua própria casa, todos os seus bens ficam em segurança.
22 Doco nú ni quésáá iin ndósàhnú chicá fuerte, te cundee ndómà nùù‑té, dandu dandiachi nsihi‑nda arma nihí‑te, divi arma tuxí‑te cuàhàn chindee xi‑té nì cùí. Daaní, icúmí ndósàhnùmà nìhì‑ndà nsidaa ñà‑ìcúmí‑têmà, te quida‑nda xán nacua cudiì ini‑ndà.
22 Mas, se aparece alguém mais valente do que ele, vence-o, tira-lhe a armadura em que confiava e reparte os seus despojos.
23 ’Nsidaa ana có‑ìá favor xi, contra‑xi nduú‑né; te nsidaa ana có‑chìndéé xî danátáquì (nèhivì xí), ducán queámà na ian tàxì‑né nècuàchìmà.
23 Quem não é por mim é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
24 ’Nú sànì quee ñà‑malu nùù ini iin nèhivì, dandu xicánúú‑si, yáha‑sì lugar ìchí, nandúcú‑sî ndé coo dadí‑si; te nú ni cúndáà inì‑si mà cùì, dandu cachí‑si: “Còó, chicá vàha nùhì ini nèhivì ndé nìsa ìe antes, vàchi vehi nduá”.
24 — Quando o espírito imundo sai de uma pessoa, anda por lugares áridos, procurando repouso. E, não o achando, diz: “Voltarei para a minha casa, de onde saí.”
25 Ñàyùcàndùá, mànuhù‑sí anima nèhivì mà, te quidá‑si cuenta na ian sànì ndundoa, te nì nducutá.
25 E, voltando, a encontra varrida e arrumada.
26 Ñàyùcàndùá, cuàhàn‑si nácuàca‑sì inga ùsà tnaha‑sì chicá tùha quini, te caquìhvi nsihi‑sì ini anima nècuàchìmà ñà‑cuñuhu‑sì yucán. Sàhájàn chicá pesadu nàcòo tiàa ma nùù antes.
26 Então vai e leva consigo outros sete espíritos, piores do que ele, e, entrando, habitam ali. E o último estado daquela pessoa se torna pior do que o primeiro.
27 Na cáhàn‑yà ñà‑jaàn xì nèhivì cuáhà mà, dandu nì cachi iin nècuàchì ñahà xì‑yá:
27 Aconteceu que, ao dizer Jesus estas palavras, uma mulher, que estava no meio da multidão, disse a ele, erguendo a voz: — Bem-aventurado o ventre que concebeu você e os seios que o amamentaram!
28 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
28 Jesus, porém, respondeu:
29 Daaní, chicá nì nachitu nèhivì cuáhà nùù‑yá. Te nì càhàn‑yà xì‑né, cachí‑yà:
29 Visto que aumentavam as multidões em volta dele, Jesus começou a dizer:
30 Vàchi milagru xi Jonás mà, ñà‑yùcán nì sanduu iin seña nùù nèhivì ñuu Nínive. Doco divi ducán icúmí cuu xi stná yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, icúmí cuu stná iin milagru xìˊ, te cunduu stná mà iin seña nùù nèhivì tiempu vichi.
30 Porque, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, o Filho do Homem o será para esta geração.
31 Na quìvì cuu juiciu, te màcuìta nsidaa nèhivì tiempu vichi (nùù Dios), dandu yucán icúmí nàcuììn stná iin nècuàchì ñahà nì sanduu reina dandacú nùù ladu sur sànaha. Te daquée cuàchi‑ne dìquì nèhivì tiempu vichi, vàchi dècuèndè iin ñuu chicá xica nì quixi‑ne ñà‑cunini‑ne cáhàn nchichí guâ rey Salomón. Doco cunaha‑nsiá, vichi sànì quesaa inga ana chicá nchichí nùù Salomón mà, doco (có‑ndùlócô nèhivì).
31 A rainha do Sul se levantará, no Juízo, com os homens desta geração e os condenará, porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E aqui está quem é maior do que Salomão.
32 Te quìvì coo juiciu mà, yucán màcuìta stná nèhivì ñuu sànaha nani Nínive, te daquée cuàchi stná‑nè dìquì nèhivì tiempu vichi, vàchi nèhivì yucán, nì naxicocuíìn ini‑nè sàhà cuàchi‑ne na ní càhàn Jonás xì‑né. Doco nèhivì tiempu vichi, còó, có‑nàxícócuîìn ini‑nè mate sánì quesaa ana chicá ndiaha nùù Jonás mà.
32 Ninivitas se levantarão, no Juízo, com esta geração e a condenarão, porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E aqui está quem é maior do que Jonas.
33 ’Iin lámpara, có‑nàcuícun‑ndañá sàhà‑ñá cuiin dèháˋ; ni mà cuíán tìxi iin ìcà; còó, icúmíâ cuian ndé ducún, dandu cutnuà cutùi nùù nèhivì yáha ini vehe.
33 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a coloca em lugar escondido, nem debaixo de um cesto, mas num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
34 Nduchìnúù‑ndà nduú ñà‑tùínúù iquìcúñú‑ndà. Ñàyùcàndùá, nú iá vàha ma, dandu vàtùni cutùi nuù‑ndà ñà‑quida‑nda nsidanicuú iñàha. Doco nú cuhí nduchìnúù‑ndà, dandu nàcuìtnùù núù‑ndà.
34 Os olhos são a lâmpada do corpo. Se os seus olhos forem bons, todo o seu corpo será cheio de luz; mas, se forem maus, o seu corpo ficará em trevas.
35 Te ducán stná xì anima‑ndà. Ñàyùcàndùá, cuidadu cundoo‑nsia, còtó cuiin tnuu ini anima‑nsià ndé cuàhàn datnúù mii‑yá nì cùí.
35 Portanto, tenha cuidado para que a luz que está em você não sejam trevas.
36 Doco nú ndisa, inicutu sàxìnítnùní‑nsià datnúù‑yà, dandu mà cóó ni‑iin lugar ndé iín tnúú, vàchi cunduamà na ian nchií ndiaha inicutu sàxìnítnùní‑nsià, te quee stná mà na ian tnúù fuerte iin lámpara nùù‑ndà.
36 Pois, se todo o seu corpo for luminoso, sem ter qualquer parte em trevas, será todo resplandecente como a lamparina quando ilumina você em plena luz.
37 Daaní, na ní nsihi nì càhàn‑yà, dandu nì quida iin nècuàchì fariseu mii‑yá invitar cùhùn‑yà cuxi‑ya xì‑né. Ñàyùcàndùá cuàhàn‑yà, te nì yàha‑ya ini vehe nècuàchìmà, te nì sàcòo‑ya.
37 Ao falar Jesus estas palavras, um fariseu o convidou para uma refeição na sua casa. Entrando na casa, Jesus tomou lugar à mesa.
38 Doco nècuàchìmà, nì ndulocó‑nè ñà‑cónì ndàhá‑yá nacua nduú estilu xi‑ne na cuáhàn‑nè cuxi‑ne.
38 O fariseu admirou-se ao ver que Jesus não tinha se lavado antes de comer.
39 Dandu nì cachi Stoho‑ndà Señor xì nécuàchìmà:
39 Mas o Senhor lhe disse:
40 ¡Ndahví‑nsià! vàchi mà túha‑nsia cundaà inì‑nsia. ¿A có‑ìnáhá‑nsiâ ñà‑iin‑ni mii‑yá nì quida vàha xi stná anima‑nsià, màdìá cuisì iquìcúñú‑nsià?
40 Seus tolos! Quem fez o exterior não é o mesmo que fez o interior?
41 Doco nú nihnú vàha inì‑nsia, te cutùha‑nsia dacútâhvì stnahá‑nsiá, dandu vàtùni cundaà inì‑nsia iá viì nsidaa ñà‑ndùá (nì quidayucun Dios).
41 Mas deem como esmola o que está dentro do copo e do prato, e tudo lhes será limpo.
42 ’¡Ndahví mii‑nsiá nècuàchì fariseu! vàchi mate túha ndisa‑nsia cuàha‑nsia diezmu, (iá gà ndé có‑quìdá viì‑nsiá). Mate sáha‑nsia diezmu xi yùcù cuatiluha caxì‑ndà nahi ndua ndòò, ò yùcù cuati nani ruda, doco nú nduá (iin chuun cahnú), có‑ndùlócô‑nsià sàhámà, vàchi có‑nìhnú ndàcuisì ini‑nsià, ni mà túha stná‑nsià cuu ini‑nsià sàhà Dios. Pues divi ñà‑jaàn ndisa ndiá ìcà‑nsiá quida‑nsia cumplir, te ni có‑xìñùhù nacoo stná‑nsià diezmu mà.
42 Mas ai de vocês, fariseus! Porque vocês dão o dízimo da hortelã, da arruda e de todas as hortaliças, e desprezam a justiça e o amor de Deus. Vocês deveriam fazer estas coisas, sem omitir aquelas.
43 ’¡Ndahví mii‑nsiá nècuàchì fariseu! vàchi na sáhàn‑nsià veheñùhu, cuisì lugar ndé cundoo viì‑nsiá nandúcú‑nsiâ; te na sáhàn‑nsià yàhvi, cuní stná‑nsià casàhú tnùñuhu cuàhà nèhivì xì‑nsiá.
43 Ai de vocês, fariseus! Porque gostam da primeira cadeira nas sinagogas e das saudações nas praças.
44 ’¡Ndahví mii‑nsiá nècuàchì ley xi veheñùhu, xì mii stná‑nsià nècuàchì fariseu! Datiaá uun‑nsia vàha‑nsia. Vàchi na iin yavi xi nsìi, ducán iá mii‑nsiá, te ò na iin ñaña có‑nâhà gà, te vihini cuànihni nèhivì nùá ñà‑có‑sâha‑ne cuenta nduá yavi. Ducán iá stná mii‑nsiá.
44 Ai de vocês que são como as sepulturas invisíveis, sobre as quais as pessoas passam sem perceber!
45 Dandu iin maestru xi ley ìì mà, nì cachi‑nè xì‑yá:
45 Então, tomando a palavra, um dos intérpretes da Lei disse a Jesus: — Mestre, ao dizer estas coisas o senhor está ofendendo também a nós!
46 Dandu nì cachi‑yà xì nècuàchìmà:
46 Mas Jesus respondeu:
47 ’¡Ndahví‑nsià! vàchi tùha‑nsia quidavàha‑nsia monumentu nùù ñaña xi nècuàchì nìsa cahàn cuenta xi Dios sànaha, doco divi xìì‑nsiá nduú ana nì sahnì xì nècuàchìmà.
47 Ai de vocês! Porque edificam os túmulos dos profetas que os pais de vocês assassinaram.
48 Ñàyùcàndùá, ducán queá na ian cudíì inì‑nsia sàhà cuàchi nì quida xìì‑nsiámà, vàchi dihna mii‑né nì sahnì xì nècuàchìmà, dandu vichi (daxínu mii‑nsiá chuun xi‑ne), quidávàha‑nsia monumentu xi nsìi ma.
48 Assim, são testemunhas e aprovam com cumplicidade as obras dos pais de vocês; porque eles mataram os profetas, e vocês edificam túmulos para eles.
49 ’Ñàyùcàndùá, dohó cachí Dios ñà‑nchìchí guâ‑yà: “Cuàhà profeta icúmî techuín, te càhàn‑nè xì nèhivì ñà‑ndùú razón xi. Te cuàhà stná nècuàchì apóstol icúmî techuín nùù‑né. Doco nèhivì malu mà, cahnì‑né nèhivì xí, te nú coó, siquiera taxi‑né nècuàchìmà”, cachí Dios.
49 Por isso, também disse a sabedoria de Deus: “Mandarei para eles profetas e apóstolos, e a alguns deles matarão e a outros perseguirão”,
50 Doco cunaha‑nsiá, icúmí nèhivì tiempu vichi cunsida‑ne cuàchi sàhà nsidaa profeta nì casahnì nèhivì dècuèndè tiempu nì cuàha ñuhìví.
50 para que desta geração se peçam contas do sangue dos profetas, derramado desde a fundação do mundo,
51 Ñà‑ndáà nduá cachíˋ xì‑nsiá, icúmí nèhivì tiempu vichi cunsida‑ne cuàchi sàhà nsidaa profeta nì xìhì mà dècuèndè tiempu nì xìhì Abel xì dècuèndè tiempu nì xìhì stná Zacarías, divi Zacarías nì sahnì‑né mahì veheñùhu cahnú xì mesa ìì ndé sahmí‑né ñà‑càmánì‑ndà Dios.
51 desde o sangue de Abel até o sangue de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e o santuário. Sim, eu afirmo a vocês que se pedirão contas a esta geração.
52 ’¡Ndahví mii‑nsiá nècuàchì ley xi veheñùhu! vàchi ducán iá na ian dandacú‑nsiá sàhà (vehe ndé dacuahá) nèhivì cundaà ini‑nè (sàhà Dios), doco nì chidèhé‑nsià ndahàcáa nuna yehè vehe ma. Ni cónì quíhvi mii‑nsiá ñà‑cundaà ini‑nsià sàhà‑yá, te nì sadi stná‑nsià nùù nèhivì cuní quìhvi dacuahá ―nì cachi Jesús.
52 Ai de vocês, intérpretes da Lei! Porque vocês pegaram a chave do conhecimento. No entanto, vocês mesmos não entraram e impediram os que estavam entrando.
53 Daaní, nì nsihi nì cachi‑yà nsidaájàn, dandu nì xìdà ini nècuàchì ley xi veheñùhu ma, xì stná nècuàchì fariseu, te nì caquesaha‑né nì càhàn ndee‑né xì‑yá, cuní‑nè càhàn‑yà, te cachi‑yà sàhà cuàhà iñàha,
53 Quando Jesus saiu dali, os escribas e fariseus começaram a contestá-lo com veemência, fazendo perguntas a respeito de muitos assuntos,
54 áma cáchí‑yà iñàha ñà‑cui daquée cuàchi‑ne dìquì‑yá.
54 com o objetivo de tirar daquilo que ele dizia um motivo para o acusar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.