João 7
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs VC
1 Daaní, después, cuisì ladu Galilea nì quesaha xicánúú Jesús. Có‑cùní gà‑yà cacanuu‑ya ladu Judea, vàchi nècuàchì raza‑yà ndoó ladu mà, cuní‑nè cahnì‑néyà.
1 Depois disso, Jesus percorria a Galiléia. Ele não queria deter-se na Judéia, porque os judeus procuravam tirar-lhe a vida.
2 Doco vichi sà‑ìtúú iin vicò nsidácáhnû‑né ladu Judea, divi vicò ndoó‑né siahva.
2 Aproximava-se a festa dos judeus chamada dos Tabernáculos.
3 Ñàyùcàndùá, nì càhàn ñani Jesús xì‑yá, cachí‑nè:
3 Seus irmãos disseram-lhe: Parte daqui e vai para a Judéia, a fim de que também os teus discípulos vejam as obras que fazes.
4 Vàchi nú cuní‑ndà cuìtià fama xi‑nda nùù nèhivì, dandu mà quídá dèhé‑ndà ñà‑ndùá quida‑nda. Ñàyùcàndùá, nú cuàhà guá ñà‑ndùá quida‑ní, dandu quida vate‑níà cundehè nsidaa nèhivì ―nì cachi‑nè xì‑yá,
4 Pois quem deseja ser conhecido em público não faz coisa alguma ocultamente. Já que fazes essas obras, revela-te ao mundo.
5 vàchi cunaha‑nsiá, ni ñani‑yà có‑xìníndísá‑xí‑yâ.
5 Com efeito, nem mesmo os seus irmãos acreditavam nele.
6 Ñàyùcàndùá, nì cachi Jesús xì‑né:
6 Disse-lhes Jesus: O meu tempo ainda não chegou, mas para vós a hora é sempre favorável.
7 Te mà cúní ùhì nèhivì ñuhìví mii‑nsiá. Doco yùhù, xiní ùhì‑nè yùhù, vàchi cachíˋ xì‑né chuun quini nduá quidá‑né.
7 O mundo não vos pode odiar, mas odeia-me, porque eu testemunho contra ele que as suas obras são más.
8 Cuahán‑nsià vicò mà; vàchi yùhù, tàñáha ga cùhìn, vàchi tàsáà quìvì xí.
8 Subi vós para a festa. Quanto a mim, eu não irei, porque ainda não chegou o meu tempo.
9 Ñà‑jaàn nduá nì cachi‑yà xì‑né, te nì ndòo iì‑yá ladu Galilea yucán.
9 Dito isto, permaneceu na Galiléia.
10 Daaní, nì nsihi nì caquihin ñani‑yà ichì, dandu nì quihin stná‑yà ichì cuàhàn‑yà vicò mà. Doco cuàhàn dèhé‑yà, mà cuáhàn vate‑yá.
10 Mas quando os seus irmãos tinham subido, então subiu também ele à festa, não em público, mas despercebidamente.
11 Te yucán ndé iá vicò mà nì nanducu nècuàchì ladu Judea mii‑yá, cachí‑nè:
11 Buscavam-no os judeus durante a festa e perguntavam: Onde está ele?
12 Te cuàhà gá nì ndatnuhu stná‑nè sàhà‑yá. Vàha ga‑yà, cachí dava‑ne, doco dava ga‑nè, còó, mà váha‑ya, vàchi dandahví uun‑ya nèhivì, cachí‑nè.
12 E na multidão só se discutia a respeito dele. Uns diziam: É homem de bem. Outros, porém, diziam: Não é; ele seduz o povo.
13 Doco ni‑iin nèhivì, cónì cáhàn vate‑né sàhà‑yá, vàchi yúhî‑nè nècuàchì ladu Judea mà.
13 Ninguém, contudo, ousava falar dele livremente com medo dos judeus.
14 Daaní, sànì cudava vicò, dandu nì sàà‑yà yehè veheñùhu cahnú, te nì quesaha‑yá dacuahá‑yá nèhivì ndoó yucán.
14 Lá pelo meio da festa, Jesus subiu ao templo e pôs-se a ensinar.
15 Ñàyùcàndùá, nì ndulocó nècuàchì ñuu mà, cachí‑nè:
15 Os judeus se admiravam e diziam: Este homem não fez estudos. Donde lhe vem, pois, este conhecimento das Escrituras?
16 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
16 Respondeu-lhes Jesus: A minha doutrina não é minha, mas daquele que me enviou.
17 Te ndéni nèhivì nì cui, nú iá voluntad xi‑ne quida ndisa‑ne ñà‑ndùá cuní Dios, vàtùni sàà‑nè cundaà ini‑nè sàhà palabra chináhì, a divi dìnì mií queá, te ò Dios chindéé xî.
17 Se alguém quiser cumprir a vontade de Deus, distinguirá se a minha doutrina é de Deus ou se falo de mim mesmo.
18 Vàchi nú inì‑ni mii‑nda chítnùní ini‑ndà índù palabra chinaha‑ndà, dandu náhà claru cuisì cuní‑ndà tavà‑ndà tnùñuhu xí mii‑nda. Doco nú nandúcú‑ndá nansa quee tnùñuhu xí ana nì techuun‑xi‑nda vàxi, dandu vàtùni cundaà inì‑xi, ñà‑ndáà nduá cachí‑ndà, màdìá dandahví‑ndà nèhivì nduá.
18 Quem fala por própria autoridade busca a própria glória, mas quem procura a glória de quem o enviou é digno de fé e nele não há impostura alguma.
19 ’Moisés nì sàha xi‑nsiá ley sànaha. Doco ni‑iin‑nsia có‑quìdá ndisa‑nsia ñà‑ndùá cachí ley mà. ¿Índù chuun cuní‑nsià cahnì‑nsiá yùhù?
19 Acaso não foi Moisés quem vos deu a lei? No entanto, ninguém de vós cumpre a lei!...
20 Dandu nì cachi nèhivì cuáhà yucán:
20 Por que procurais tirar-me a vida? Respondeu o povo: Tens um demônio! Quem procura tirar-te a vida?
21 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
21 Replicou Jesus: Fiz uma só obra, e todos vós vos maravilhais!
22 (Ináhá‑ndá), sànaha nì saquin Moisés iin ley ñà‑màcòo seña xi Dios ìcà‑ndà. Doco màdì mii Moisés nduú ana nì chitnùní inì‑xi ñà‑coo estilu mà, vàchi xìì‑ndà chicá antes nduú ana nì dàquésáhá xân. Ñàyùcàndùá, ducan quida‑nda vichi, mate iin quìvì descansu nduá, doco fuerza màcòo seña mà ìcà iin méè.
22 Moisés vos deu a circuncisão {se bem que ela não é de Moisés, mas dos patriarcas}, e até no sábado circuncidais um homem!
23 Cundehè‑nsiá, dècuèndè stná iin quìvì descansu saquín stná‑nsià seña mà ìcà‑vé, (danácuèhè‑nsiàvè) sàhà ñà‑cùní‑nsià chivàha viì‑nsiá ley mà. Te yùhù, divi stná quìvì descansu mà nì sandua na ní dàndúvàhi iin tiàa, te nì ndòo vàha‑ne; doco sàhájàn xídà inì‑nsia. ¿Nansa nduájàn?
23 Se um homem recebe a circuncisão em dia de sábado, e isso sem violar a Lei de Moisés, por que vos indignais comigo, que tenho curado um homem em todo o seu corpo em dia de sábado?
24 (Yùhù cachíˋ xì‑nsiá), màsà cuítnùhu ndevàha‑nsia nacua tuxí uun ini‑nsià. Nú cuàhàn‑nsià càhàn tnùhù‑nsiá sàhà iin nèhivì, dandu ñà‑ndácuisì xiñuhu cundua cachi‑nsià ―nì cachi‑yà.
24 Não julgueis pela aparência, mas julgai conforme a justiça.
25 Ñàyùcàndùá, dava nècuàchì ñuu Jerusalén yucán, nì cachi‑nè iin‑ne xì inga‑nè:
25 Algumas das pessoas de Jerusalém diziam: Não é este aquele a quem procuram tirar a vida?
26 Doco cundehè‑nsiá, jaàn iín‑né mahì nèhivì, chináhá‑nè, te còá cachí nècuàchì cuní dandáñúhú xí‑nê. ¿A vihi‑ni sànì nacuni tè‑xídandacú nùù‑ndà ñà‑divi Cristu (nì quixi nùù Dios) nduú‑né?
26 Todavia, ei-lo que fala em público e não lhe dizem coisa alguma. Porventura reconheceram de fato as autoridades que ele é o Cristo?
27 Doco nsiùhù, còó, vàchi sà‑ìnáhá‑nsî índù nì quixi nècuàchì jaàn. Vàchi na quívì quixi mii‑yá ana nduú ndisa Cristu, mà cúndáà inì‑xi índù nì quixi‑ya ―nì cachi‑nè.
27 Mas este nós sabemos de onde vem. Do Cristo, porém, quando vier, ninguém saberá de onde seja.
28 Ñàyùcàndùá, ndee ní càhàn Jesús xì nèhivì dacuahá‑yá yehè veheñùhu, cachí‑yà:
28 Enquanto ensinava no templo, Jesus exclamou: Ah! Vós me conheceis e sabeis de onde eu sou!... Entretanto, não vim de mim mesmo, mas é verdadeiro aquele que me enviou, e vós não o conheceis.
29 Yùhù, ndisa, ináhî mii‑yá, vàchi divi‑ya nduú ana nì techuun‑xí, te ñàyùcàndùá nùù mii‑yá nì quixi ―nì cachi Jesús.
29 Eu o conheço, porque venho dele e ele me enviou.
30 Ñàyùcàndùá, nì nanducu nècuàchìmà nansa tnii‑neyà, doco cónì níhì‑né quida‑neà, vàchi tàñáha ga sàà quìvì cuu xi‑yá ducán.
30 Procuraram prendê-lo, mas ninguém lhe deitou as mãos, porque ainda não era chegada a sua hora.
31 Doco cunaha‑nsiá, cuàhà gá nèhivì itá yucán nì xinindisá stná‑nè mii‑yá, te nì cachi‑nè:
31 Muitos do povo, porém, creram nele e perguntavam: Quando vier o Cristo, fará mais milagres do que este faz?
32 Dandu nì caxinitnùhu nècuàchì fariseu ñà‑ndùá cachí nèhivì sàhà‑yá. Ñàyùcàndùá, mii‑né xì dùtù xícusahnú, nì càhàn‑nè xì policía ñà‑cùhùn‑te catnii‑tèyá.
32 Os fariseus ouviram esse murmúrio que circulava entre o povo a respeito de Jesus. Então, de acordo com eles, os príncipes dos sacerdotes enviaram guardas para prendê-lo.
33 Dandu nì càhàn‑yà xì nèhivì inga xichi, cachí‑yà:
33 Disse Jesus: Ainda por um pouco de tempo estou convosco e então vou para aquele que me enviou.
34 Te mate ni nándúcú‑nsiâ yùhù, doco mà ndácùhun‑nsia yùhù, vàchi ndé cùhìn, mà cúí sàà‑nsià.
34 Buscar-me-eis sem me achar, nem podereis ir para onde estou.
35 Dandu nècuàchì raza‑yà Judea yucán, nì ndatnuhu‑né entre mii‑né, cachí‑nè:
35 Os judeus perguntavam entre si: Para onde irá ele, que o não possamos achar? Porventura irá para o meio dos judeus dispersos entre os gregos, para tornar-se o doutor dos estrangeiros?
36 Có‑sânìhì ini‑ndà ñà‑càchí‑nè ñà‑mà cúí ndacùhun‑ndané, mate ni nándúcú‑ndánê, te mà cúí sàà stná‑ndà lugar ndé cùhùn‑nè ―nì cachi nèhivì mà.
36 Que significam essas palavras que nos disse: Buscar-me-eis sem me achar, e onde estou para lá não podereis ir?
37 Daaní, nì sàà quìvì nì xìnu vicò mà, divi quìvì chicá nducáhnû. Dandu nì ndacuiin Jesús mahì nèhivì, te nì càhàn ndee‑yá, cachí‑yà xì‑né:
37 No último dia, que é o principal dia de festa, estava Jesus de pé e clamava: Se alguém tiver sede, venha a mim e beba.
38 Vàchi nú xiníndísâ iin nèhivì xìˊ, ducán queá nùù‑né na ian caná fuerte tècuìí ini anima‑nè, te xítià‑te, nduú‑te nahi tècuìí coho‑nda cutiacu‑ndà nicanicuahàn, divi nacua cachítnùhu nùù tutu ìì ―nì cachi‑yà.
38 Quem crê em mim, como diz a Escritura: Do seu interior manarão rios de água viva {Zc 14,8; Is 58,11}.
39 Doco tècuìí nì cachi‑yà mà nduú (ejemplu, vàchi cunaha‑nsiá), Espíritu Ìì nduú tècuìí mà, te nsidaa ana xiníndísá‑xí‑yá, icúmí‑nê nìhìtáhvì‑né Espíritu Ìì mà. Doco tàñáha ga cuàhatahvì Dios Yà‑ìì mà, vàchi tàñáha ga nanihì Jesús tnùñuhu ndiaha xí‑yá.
39 Dizia isso, referindo-se ao Espírito que haviam de receber os que cressem nele, pois ainda não fora dado o Espírito, visto que Jesus ainda não tinha sido glorificado.
40 Daaní, na ní inini dava nècuàchì itá yucán ñà‑ndùá nì cachi‑yà, dandu nì cachi‑nè:
40 Ouvindo essas palavras, alguns daquela multidão diziam: Este é realmente o profeta.
41 Te dava ga‑nè, cachí‑nè:
41 Outros diziam: Este é o Cristo. Mas outros protestavam: É acaso da Galiléia que há de vir o Cristo?
42 Amádi cachítnùhu tutu ìì sàhà rey mà ñà‑divi yohòtéhè‑yá nduú David, te ñuu nècuàchìmà nani Belén cunduu ñuu‑yà, cacháˋ.
42 Não diz a Escritura: O Cristo há de vir da família de Davi, e da aldeia de Belém, onde vivia Davi?
43 Ñàyùcàndùá, nì tàhndè dava nèhivì sàhà‑yá.
43 Houve por isso divisão entre o povo por causa dele.
44 Te mate cuní dava‑ne tnii‑neyà, doco ni‑iin‑ne có‑sâhandee ini‑nè quida‑neà.
44 Alguns deles queriam prendê-lo, mas ninguém lhe lançou as mãos.
45 Daaní, na sámànuhù tè‑xínduu policía ndé ndoó dùtù xícusahnú xì nècuàchì fariseu, te nì cachi nècuàchìmà xì‑té:
45 Voltaram os guardas para junto dos príncipes dos sacerdotes e fariseus, que lhes perguntaram: Por que não o trouxestes?
46 Te nì naxiconihí policía, cachí‑te:
46 Os guardas responderam: Jamais homem algum falou como este homem!...
47 Dandu nì cachi nècuàchì fariseu mà:
47 Replicaram os fariseus: Porventura também vós fostes seduzidos?
48 Cundehè‑nsiá nsiùhù tè‑xídandacú, ¿a sánì xinindisá‑nsí? Còó, ni‑iin‑nsi. Te ¿ò dává gá nècuàchì fariseu? Còó. Ni‑iin‑ne, có‑xìníndísâ‑né.
48 Há, acaso, alguém dentre as autoridades ou fariseus que acreditou nele?
49 Doco dava ga nèhivì ndahví yucán, ni có‑ìnáhá‑nê nansa cachí ley ìì, sàháyùcàndùá icúmí‑nê nìhì‑né castigu xi‑ne ―nì cachi nècuàchìmà.
49 Este poviléu que não conhece a lei é amaldiçoado!...
50 Cunaha‑nsiá, yucán iá stná Nicodemo, divi nècuàchì nì sàhàn nùù Jesús daa, vàchi iin nècuàchì xídandacú nduú stná‑nè. Te vichi nì càhàn stná‑nè xì nsidaa compañeru‑nèmà, cachí‑nè:
50 Replicou-lhes Nicodemos, um deles, o mesmo que de noite o fora procurar:
51 ―(Ñánì), ndéni nèhivì ní cui, nú cuní‑ndà nsidandaà‑ndà sàhà‑né, dihna icúmí‑ndá cunini‑nda nansa cachí mii‑né, dandísá, vàtùni cundaà ini‑ndà sàhà chuun xi‑ne. Amádi ñà‑jaàn nduú stná ley xi‑nda.
51 Condena acaso a nossa lei algum homem, antes de o ouvir e conhecer o que ele faz?
52 Doco nì naxiconihí compañeru‑nèmà cachí‑nè:
52 Responderam-lhe: Porventura és também tu galileu? Informa-te bem e verás que da Galiléia não saiu profeta.
53 Dandu nsidaa‑né nì nacuitià‑nè mànuhù‑né vehe‑ne.
53 E voltaram, cada um para sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.