João 4

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 — ausente —
1 Os fariseus ouviram falar que Jesus estava fazendo e batizando mais discípulos do que João,
2 — ausente —
2 embora não fosse Jesus quem batizasse, mas os seus discípulos.
3 dandu nì quee‑ya ladu Judea mànuhù‑yá ladu Galilea, (mii‑yá xì nècuàchì dacuahá‑yá).
3 Quando o Senhor ficou sabendo disso, saiu da Judéia e voltou uma vez mais à Galiléia.
4 Te ichì mà icúmí‑yâ yàha‑ya ladu Samaria.
4 Era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Te xicá‑yá nì nasaa‑yà yatni iin ñuu tii nani Sicar. Te divi yucán nduú stná ñuhù ndé nìsa itnii José sànaha, vàchi ñuhù nì ndutahvì‑né nùù yua‑né Jacob nduá.
5 Assim, chegou a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Te yucán iá stná pozo nìsa xichuún Jacob mà sànaha. Pues divi yuhù pozo mà nì sàcòo chii‑yá, vàchi caní ichì nì xìca‑ya, te xávî‑yà. Nahi càxíhúì nduá,
6 Havia ali o poço de Jacó. Jesus, cansado da viagem, sentou-se à beira do poço. Isto se deu por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: "Dê-me um pouco de água".
8 — ausente —
8 ( Os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida. )
9 Te nì cachi nècuàchìmà xì‑yá:
9 A mulher samaritana lhe perguntou: "Como o senhor, sendo judeu, pede a mim, uma samaritana, água para beber? " ( Pois os judeus não se dão bem com os samaritanos. )
10 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
10 Jesus lhe respondeu: "Se você conhecesse o dom de Deus e quem lhe está pedindo água, você lhe teria pedido e ele lhe teria dado água viva".
11 Dandu nì cachi‑nè xì‑yá:
11 Disse a mulher: "O senhor não tem com que tirar a água, e o poço é fundo. Onde pode conseguir essa água viva?
12 Cunaha‑ní, pozo yohó nduú ndé nìsa xihi xìì‑ndà Jacob, mii‑né xì nsidaa dèhe‑ne xì quisì xí‑né, dandu nì nacoo‑neà nùù nsiùhù. ¿Te mii‑ní, a chicá ndiaá‑nî nùù xìì‑ndà mà cahan‑ní?
12 Acaso o senhor é maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, bem como seus filhos e seu gado? "
13 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
13 Jesus respondeu: "Quem beber desta água terá sede outra vez,
14 Doco nú ni cohó‑né tècuìí dacútâhvì yùhù‑nè, dandu mà nunca cui gà‑nète nicanicuahàn. Vàchi ducán quea na ian ñuhú tècuìí ini‑nè, te ndéà ndiaha‑té dècuèndè nìhìtáhvì‑né vida ndiaha nicanicuahàn.
14 mas quem beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der se tornará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna".
15 Dandu nì cachi nècuàchì ñahà mà:
15 A mulher lhe disse: "Senhor, dê-me dessa água, para que eu não tenha mais sede, nem precise voltar aqui para tirar água".
16 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
16 Ele lhe disse: "Vá, chame o seu marido e volte".
17 Dandu nì cachi nècuàchìmà:
17 "Não tenho marido", respondeu ela. Disse-lhe Jesus: "Você falou corretamente, dizendo que não tem marido.
18 vàchi ùhùn xichi sànì nandàhà‑ní, te nì sate tnahá‑nsiá. Te tiàa iá xì‑ní vichi, màdì iì‑ní nduú‑né. Ñà‑jaàn ndisa nì cachi ndàà‑ní.
18 O fato é que você já teve cinco; e o homem com quem agora vive não é seu marido. O que você acabou de dizer é verdade".
19 Dandu nì cachi nècuàchìmà:
19 Disse a mulher: "Senhor, vejo que é profeta.
20 Doco estilu xi xìì‑nsí nduá cahvi‑nsí Dios dìnì yucù jaàn; doco mii‑nsiá, còó. Ñuu‑nsià Jerusalén nduú lugar ndé ndiá ìcà‑ndà cahvi‑nda Dios, cachí mii‑nsiá.
20 Nossos antepassados adoraram neste monte, mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde se deve adorar".
21 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
21 Jesus declarou: "Creia em mim, mulher: está próxima a hora em que vocês não adorarão o Pai nem neste monte, nem em Jerusalém.
22 Mii‑nsiá, có‑ìnáhá ndisá‑nsiá ana divi cahvi‑nsiá. Doco nsiùhù, ináhá vâha‑nsi ana cahvi‑nsí, vàchi cuisì nsiùhù tè‑ndùú nècuàchì raza Judea icúmí xí palabra nansa càcu anima nèhivì.
22 Vocês, samaritanos, adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, pois a salvação vem dos judeus.
23 Cunaha‑ní, vàxi iin quìvì, dandu nèhivì cuní cahvi ndisa xi Dios, inì‑ni anima‑nè icúmí‑nê cahvi‑néyà, te cahvi stná‑nèyà nacua cachí palabra ndàcuisì xí‑yá, vàchi ducán cuní‑yà quida‑ne na cahvi‑néyà. Te vichi sànì sàà stná quìvì quida‑ne ducán.
23 No entanto, está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. São estes os adoradores que o Pai procura.
24 Vàchi mii espíritu ndiaha nduú Dios. Ñàyùcàndùá, nú cuàhàn‑ndà cahvi‑ndayá, dandu inì‑ni anima‑ndà icúmí‑ndá cahvi‑ndayá; te icúmí‑ndá cahvi stná‑ndàyá cuisì nacua cachí palabra ndàcuisì xí‑yá ―nì cachi Jesús.
24 Deus é espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade".
25 Dandu nì cachi nècuàchì ñahà mà:
25 Disse a mulher: "Eu sei que o Messias ( chamado Cristo ) está para vir. Quando ele vier, explicará tudo para nós".
26 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
26 Então Jesus declarou: "Eu sou o Messias! Eu, que estou falando com você".
27 Daaní, cáhàn va‑ya xì nècuàchì yucán, te nì cansiaa tu nècuàchì dacuahá‑yá. Te nì ndulocó‑nè, cónì cúndáà ini‑nè índù chuun ndatnúhú‑yâ xì nècuàchì ñahà mà. Doco cónì xícàn tnùhù‑né nùù‑yá índù chuun cáhàn‑yà xì‑né, ni cónì ndácàtnùhù‑né nùù‑yá índù palabra cachí‑yà xì‑né.
27 Naquele momento os seus discípulos voltaram e ficaram surpresos ao encontrá-lo conversando com uma mulher. Mas ninguém perguntou: "Que queres saber? " ou: "Por que estás conversando com ela? "
28 Dandu nècuàchì ñahà mà, nì nacoo‑ne yoo xi‑ne mànuhù‑né ini ñuu mà, te nì càhàn‑nè xì nèhivì, cachí‑nè:
28 Então, deixando o seu cântaro, a mulher voltou à cidade e disse ao povo:
29 ―Naha‑nsià cúhùn‑ndà cundehè‑nsiá iin tiàa iá yucán, vàchi nì nacani‑ne xìˊ nsidaa ñà‑ndùá nì quide vida xi. ¿Amádi mii‑yá nduú Cristu (ndiatu‑nda)?
29 "Venham ver um homem que me disse tudo o que tenho feito. Será que ele não é o Cristo? "
30 Ñàyùcàndùá, nì ndecoyo cuàhà nèhivì ñuu yucán vàxi‑ne ndé iá Jesús,
30 Então saíram da cidade e foram para onde ele estava.
31 vàchi iá ìì‑yá xì nècuàchì dacuahá‑yá. Te nì sacundahví nècuàchì dàcuàhá‑yá mà nùù‑yá, cachí‑nè:
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com ele: "Mestre, come alguma coisa".
32 Doco nì cachi‑yà xì‑né:
32 Mas ele lhes disse: "Tenho algo para comer que vocês não conhecem".
33 Dandu nì ndatnuhu nècuàchì dacuahá‑yá iin‑ne xì inga‑nè, cachí‑nè:
33 Então os seus discípulos disseram uns aos outros: "Será que alguém lhe trouxe comida? "
34 Ñàyùcàndùá nì cachi‑yà xì‑né:
34 Disse Jesus: "A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e concluir a sua obra.
35 — ausente —
35 Vocês não dizem: ‘Daqui a quatro meses haverá a colheita’? Eu lhes digo: Abram os olhos e vejam os campos! Eles estão maduros para a colheita.
36 — ausente —
36 Aquele que colhe já recebe o seu salário e colhe fruto para a vida eterna, de forma que se alegram juntos o que semeia e o que colhe.
37 Te ñà‑jaàn nduú nahi dichu cachí: “Diín nèhivì chihí, te diín nèhivì ndaníhí xí cosecha”.
37 Assim é verdadeiro o ditado: ‘Um semeia, e outro colhe’.
38 Yùhù nì techuín mii‑nsiá ñà‑quida‑nsia iin chuun (ndiaha ñà‑chindee‑nsiá nèhivì nìhì‑né vida ndiaha, na ian) ndanihi‑nsia cosecha. Doco màdì mii‑nsiá nduú ana nì dàquésáhá xí chuun ma; còó, diín nèhivì nduú ana nì caquidachuún primeru, dandu después nì quìhvi stná mii‑nsiá ―nì cachi Jesús.
38 Eu os enviei para colherem o que vocês não cultivaram. Outros realizaram o trabalho árduo, e vocês vieram a usufruir do trabalho deles".
39 Cunaha‑nsiá, cuàhà nèhivì ñuu tii ladu Samaria mà nì xinindisa‑xi‑yá, vàchi nì xinindisá‑né palabra nì cachi nècuàchì ñahà mà ñà‑nì nacani‑ya xì‑né nsidaa ñà‑ndùá nì quida‑ne vida xi‑ne.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele por causa do seguinte testemunho dado pela mulher: "Ele me disse tudo o que tenho feito".
40 Ñàyùcàndùá na ní quesaa nsidaa‑né ndé iá‑yà, dandu nì sacundahví‑nè nùù‑yá ñà‑nì còó chii gá‑yà ñuu‑nè; te sàhájàn nì ìa ga‑yà ùì gà quìvì.
40 Assim, quando se aproximaram dele, os samaritanos insistiram em que ficasse com eles, e ele ficou dois dias.
41 Dandu cuàhà gá stná nèhivì nì xinindisa‑xi‑yá, vàchi nì inini‑ne nì càhàn mii‑yá.
41 E por causa da sua palavra, muitos outros creram.
42 Ñàyùcàndùá, nì cacachi‑nè xì nècuàchì ñahà mà:
42 E disseram à mulher: "Agora cremos não somente por causa do que você disse, pois nós mesmos o ouvimos e sabemos que este é realmente o Salvador do mundo".
43 Daaní, nì nsihi nì ìa Jesús ñuu yucán ùì quìvì, dandu nì naquihin‑ya ichì mànuhù‑yá ladu Galilea.
43 Depois daqueles dois dias, ele partiu para a Galiléia.
44 Te mii‑yá nduú ana nì cachi ñà‑có‑quìdáñúhú nèhivì iin tiàa cáhàn cuenta xi Dios nú nduú‑né iin nècuàchì ñuu‑nè.
44 ( Jesus tinha afirmado que nenhum profeta tem honra em sua própria terra. )
45 Daaní, na ní nasaa‑yà ladu Galilea mà, nì cudiì ini nècuàchì ladu yucán sàhà‑yá, vàchi nì sàhàn stná‑nè ñuu Jerusalén quìvì nì ìa vicò, te nì xini stná‑nè nsidaa milagru nì quida‑ya yucán.
45 Quando chegou à Galiléia, os galileus deram-lhe boas-vindas. Eles tinham visto tudo o que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa da Páscoa, pois também haviam estado lá.
46 Daaní, nì nasaa stná‑yà ñuu tii Caná iá ladu mà, divi ñuu ndé nì quida‑ya milagru xì tècuìí uun nì nanduu‑tè ndutè vídì sì‑uva. Te yucán nì quesaa stná iin nèhivì xí gobiernu nì quixi ñuu Capernaum, vàchi iá iin dèhe‑ne cuhí.
46 Mais uma vez, ele visitou Caná da Galiléia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Te nì xinitnùhu‑ne sànì nsiaa tu Jesús nì sàhàn‑yà ladu Judea. Ñàyùcàndùá vàxi‑ne nchícùn‑nèyà, te nì sacundahví‑nè nùù‑yá áma cúhùn‑yà xì‑né ñuu‑nè, te dandúvàha‑ya dèhe‑ne, vàchi sàcùcáhví‑te.
47 Quando ele ouviu falar que Jesus tinha chegado à Galiléia, vindo da Judéia, procurou-o e suplicou-lhe que fosse curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Doco nì cachi Jesús xì‑né:
48 Disse-lhe Jesus: "Se vocês não virem sinais e maravilhas, nunca crerão".
49 Doco nì cachi nècuàchìmà xì‑yá:
49 O oficial do rei disse: "Senhor, vem, antes que o meu filho morra".
50 Dandu nì cachi Jesús xì‑né:
50 Jesus respondeu: "Pode ir. O seu filho continuará vivo". O homem confiou na palavra de Jesus e partiu.
51 Te na sá‑ìtúú‑né nasaa‑nè, nì ndacùhun tnahá‑né xì itnii peón xi‑ne nihi‑xi razón vàxi, te nì cachì‑te:
51 Estando ele ainda a caminho, seus servos vieram ao seu encontro com notícias de que o menino estava vivo.
52 Dandu nì xìcàn tnùhù‑né índù hora nì quesaha nì nchìco cuèhè. Te nì cachì‑te:
52 Quando perguntou a que horas o seu filho tinha melhorado, eles lhe disseram: "A febre o deixou ontem, à uma hora da tarde".
53 Ñàyùcàndùá, nì cundaà ini‑nè, divi hora nì càhàn‑nè xì Jesús nì sanduamà, divi hora nì cachi‑yà xì‑né ñà‑cuàhàn nduvàha dèhe‑ne. Ñàyùcàndùá, nì xinindisá‑néyà, mii‑né xì nsidaa stná nèhivì vehe‑ne.
53 Então o pai percebeu que aquela fora exatamente a hora em que Jesus lhe dissera: "O seu filho continuará vivo". Assim, creram ele e todos os de sua casa.
54 Cunaha‑nsiá, milagru yohó nduú milagru ùì nì quida‑ya na ní nasaa‑yà ladu Galilea nì sàhàn‑yà ñuu Judea.
54 Esse foi o segundo sinal miraculoso que Jesus realizou, depois que veio da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.