João 18
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH
1 Nì nsihi nì cachi‑yà ducán, dandu nì quee‑ya cuàhàn‑yà nì yàha‑ya inga ladu yui Cedrón, cutnáhâ‑yá xì nècuàchì dacuahá‑yá. Te nì yàha‑ya xì‑né mahì iin huertu iá yucán.
1 Depois de fazer essa oração, Jesus saiu com os discípulos e foi para o outro lado do riacho de Cedrom. Havia ali um jardim, onde Jesus entrou com eles.
2 Doco tiàa cuàhàn cahin xì‑yá, divi Judas, ináhá stná‑nè índù iá huertu mà, vàchi cuàhà xichi sáhàn‑yà xì nècuàchì dacuahá‑yá yucán.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar porque Jesus tinha se reunido muitas vezes ali com os discípulos.
3 Ñàyùcàndùá, nì saca nècuàchìmà itnii soldadu, te nì nìhì stná‑nè itnii policía nùù dùtù xícusahnú xì nùù stná tè‑xínduu fariseu, te cuàhàn‑nè xì nsidaa tèmà ndé nduú huertu mà. Te nsidaa‑té, iníndáhá‑tê lámpara xì nù‑ñùhú xíxìn, xì stná càa dana nduú arma xi‑tè.
3 Então Judas foi ao jardim com um grupo de soldados e alguns guardas do Templo mandados pelos chefes dos sacerdotes e pelos fariseus . Eles estavam armados e levavam lanternas e tochas.
4 Daaní, Jesús, como ináhá‑yâ nsidaa ñà‑ndùá cuàhàn cuu xi‑yá, nì quee‑ya nì sànchìcùn‑yà tèmà, te nì cachi‑yà xì‑té:
4 Jesus sabia de tudo o que lhe ia acontecer. Por isso caminhou na direção deles e perguntou:
5 Te nì cachì‑te xi‑yá:
5 — Jesus de Nazaré! — responderam. Judas, o traidor, estava com eles.
6 Daaní, na ní nsihi nì cachi‑yà: “Yùhù nduí”, dandu yàchì nì naxiconihí duma candúà‑te.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, eles recuaram e caíram no chão.
7 Dandu inga xichi nì cachi‑yà xì‑té:
7 Jesus perguntou outra vez: — Jesus de Nazaré! — tornaram a responder.
8 Dandu nì cachi‑yà:
8 Jesus disse:
9 Ducán nì cachi‑yà xì‑té sàhà‑ñá ni cuú ndisa ñà‑ndùá nì cachi‑yà ñà‑còò ni‑iin nèhivì xí‑yá nì ndánúhú, ni‑iin nèhivì nì chitnùní ini Dios cunduu nèhivì xí‑yá, cónì ndáñúhú‑nê.
9 Jesus disse isso para que se cumprisse o que ele tinha dito antes: “Pai, de todos aqueles que me deste, nenhum se perdeu.”
10 Daaní, nì tavà Simón Pedro espada xi‑ne, te nì cani‑ne iin mozo xi dùtù cusáhnû, nì sahnde ìì‑né tùtnù nècuàchìmà ladu cuahá‑nè. Te Malco nani mozo mà.
10 Aí Simão Pedro tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou a orelha direita dele. O nome do empregado era Malco.
11 Doco nì cachi Jesús xì Pedro:
11 Mas Jesus disse a Pedro:
12 Dandu capitán yucán, xì soldadu xi‑tè, xì stná policía yucán, nì catnii‑tèyá nì chicuhnì‑teyá.
12 Em seguida os soldados, o comandante e os guardas do Templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Te nì saca‑tèyá cuàhàn‑te xi‑yá nùù nècuàchì nani Anás, vàchi dìdo dùtù cusáhnû cuìà yucán nduú‑né. Te Caifás nani dùtù cusahnu‑ma.
13 Então o levaram primeiro até a casa de Anás. Anás era o sogro de Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote .
14 Te divi‑ne nduú ana nì càhàn xì nècuàchì raza‑nè Judea daa na ní cachi‑nè ñà‑xìñùhù cui iin tiàa sàhà nsidaa nèhivì ñuu‑nèmà.
14 Caifás era quem tinha dito aos líderes judeus que era melhor para eles que morresse apenas um homem pelo povo.
15 Daaní, chicá cahà‑xí ndé cuàhàn Jesús vàxi stná Simón Pedro xì inga stná nècuàchì dacuahá‑yá. Te compañeru‑nèmà, ináhá‑nê dùtù cusáhnû. Ñàyùcàndùá, na ní dàyáha soldadu‑yà ini patiu vehe dùtù mà, dandu nì quìhvi stná inga‑nèmà.
15 Simão Pedro foi seguindo Jesus, junto com outro discípulo. Esse discípulo era conhecido do Grande Sacerdote e por isso conseguiu entrar no pátio da casa dele junto com Jesus.
16 Doco Pedro, nì ndòo‑ne nùù yehè patiu‑ni ma. Ñàyùcàndùá, vàxi tu compañeru‑nè ináhá xí dùtù mà, te nì càhàn‑nè xì ñahà chìì ndiaá yehè mà áma dáyâha stná‑ña Pedro.
16 Mas Pedro ficou do lado de fora, perto da porta. O outro discípulo, que era conhecido do Grande Sacerdote, saiu e falou com a empregada que tomava conta da porta. Então ela deixou Pedro entrar
17 Dandu nì cachì‑ña xì Pedro:
17 e lhe perguntou: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Eu, não! — respondeu ele.
18 Daaní, divi yucán itá stná mozo (xi dùtù mà) xì stná policía. Te nì xicùn‑té iin ñuhu tnùù ñà‑nadaà‑té, vàchi cúvìxin ga. Te yucán nì tnàtuu stná Pedro, iín‑né nadáà stná‑nè.
18 Por causa do frio, os empregados e os guardas tinham feito uma fogueira e estavam se aquecendo de pé, em volta dela. Pedro estava de pé, no meio deles, aquecendo-se também.
19 Daaní, dùtù cusáhnû, nì ndàcàtnùhù‑né nùù‑yá sàhà nèhivì dacuahá‑yá xì sàhà stná palabra chináhá‑yànè.
19 O Grande Sacerdote fez algumas perguntas a Jesus a respeito dos seus seguidores e dos seus ensinamentos.
20 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì‑né:
20 E Jesus respondeu:
21 Chicá vàha màsà ndácàtnùhù‑ní nùù mií; nùù nèhivì nì inini xi ñà‑ndùá nì cachì chicá vàha, vàchi mii‑né ináhá‑nê ñà‑ndùá nì cachì.
21 Então, por que o senhor está me fazendo essas perguntas? Pergunte aos que me ouviram, pois eles sabem muito bem o que eu disse a eles.
22 Daaní, yatni ndé iín Jesús iín stná iin policía, te na ní cachi Jesús ducán, dandu nì cani‑tè nùù‑yá, cachí‑te:
22 Quando Jesus disse isso, um dos guardas do Templo que estavam ali deu-lhe uma bofetada e disse: — Isso é maneira de falar com o Grande Sacerdote?
23 Dandu nì cachi Jesús xì‑té:
23 — Se eu disse alguma mentira, prove que menti! — respondeu Jesus. — Mas, se eu falei a verdade, por que é que você está me batendo?
24 Dandu nì dàyáha Anás mà‑yá cuàhàn‑yà ndahà dùtù cusáhnû nani Caifás. Te nuhní tnuu‑ya cuàhàn‑yà.
24 Depois Anás mandou Jesus, ainda amarrado, para Caifás, o Grande Sacerdote.
25 Doco Simón Pedro, iín stná‑nè nadáà‑né. Dandu nèhivì itá yucán, nì ndàcàtnùhù‑né nùù nècuàchìmà, cachí‑nè:
25 Pedro ainda estava lá, de pé, aquecendo-se perto do fogo. Então lhe perguntaram: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Não, eu não sou! — respondeu ele.
26 Daaní, nì càhàn inga mozo xi dùtù yucán, divi tnaha tiàa nì tàhndè tùtnù‑xí; te nì cachì‑te xi Pedro:
26 Um dos empregados do Grande Sacerdote , parente do homem de quem Pedro tinha cortado a orelha, perguntou: — Será que eu não vi você com ele no jardim?
27 Doco inga tu nì cachi‑nè:
27 E outra vez Pedro disse que não. E no mesmo instante o galo cantou.
28 Daaní, nì saca‑tèyá nì caquee‑tè xì‑yá nùù Caifás, cuàhàn‑te xi‑yá ndè vehe gobernador, te yucán nì dàyáha‑tèyá ini vehe. Iín váa gá nduá. Doco tè‑xínduu raza Judea mà, cónì cá‑quìhvi‑tè vehe yucán, vàchi nú ni quíhvi‑tè, dandu mà cóó ndoo ga‑nè (nacua cachí ley xi‑ne), te mà cóó gá permisu cuxi‑tè ñà‑ndùá xixí‑te na nduá vicò pascua mà.
28 Depois levaram Jesus da casa de Caifás para o palácio do Governador romano. Já era de manhã cedo. Os líderes judeus não entraram no palácio porque queriam continuar puros , conforme a religião deles; pois só assim poderiam comer o jantar da Páscoa .
29 Dandu Pilatu, nì quee‑tè fuera vàxi‑tè ndé itá ana nì casaà mà, te nì cachì‑te:
29 Então o governador Pilatos saiu, foi encontrar-se com eles e perguntou: — Que acusação vocês têm contra este homem?
30 Dandu nì cacachì‑te xi Pilatu:
30 Eles responderam: — O senhor acha que nós lhe entregaríamos este homem se ele não tivesse cometido algum crime?
31 Dandu nì cachi Pilatu:
31 Pilatos disse: — Levem este homem e o julguem vocês mesmos, de acordo com a Então eles responderam: — Nós não temos o direito de matar ninguém.
32 Ducán nì cacachì‑te sàhà‑ñá ni cuú ndisa ñà‑ndùá nì cachitnùhu Jesús na ní cachi‑yà nansa icúmí‑yâ cui‑yà.
32 Isso aconteceu assim para que se cumprisse o que Jesus tinha dito quando falou a respeito de como ia morrer .
33 Daaní, nì nansìhvi Pilatu vehe‑tè, te nì cana‑tè Jesús, nì cachì‑te xi‑yá:
33 Pilatos tornou a entrar no palácio, chamou Jesus e perguntou: — Você é o rei dos judeus?
34 Dandu nì cachi Jesús xì‑té:
34 Jesus respondeu:
35 Dandu nì cachi Pilatu xì‑yá:
35 — Por acaso eu sou judeu? — disse Pilatos. — A sua própria gente e os chefes dos sacerdotes é que o entregaram a mim. O que foi que você fez?
36 Dandu nì cachi Jesús xì‑té:
36 Jesus respondeu:
37 Ñàyùcàndùá, nì cachi tu Pilatu xì‑yá:
37 — Então você é rei? — perguntou Pilatos.
38 Dandu nì cachi Pilatu xì‑yá:
38 — O que é a verdade? — perguntou Pilatos. Depois de dizer isso, Pilatos saiu outra vez para falar com a multidão e disse: — Não vejo nenhum motivo para condenar este homem.
39 Doco estilu xi‑nsia nduá ñà‑dàñà iin tè‑ndiàdí cada nacává vicò pascua yohó. Ñàyùcàndùá, vichi ¿a cuní‑nsià dàñà nècuàchì yohó cachí nduú rey xi tè‑raza‑nsià Judea?
39 Mas, de acordo com o costume de vocês, eu sempre solto um prisioneiro na ocasião da Páscoa . Vocês querem que eu solte para vocês o rei dos judeus?
40 Daaní, tucu tu nì càna fuerte nsidaa‑témà, cachí‑te:
40 Todos começaram a gritar: — Não, ele não! Nós queremos que solte Barrabás! Acontece que esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.