Atos 9

Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Daaní, Saulo, iin‑ni xídà sàstnùhù ini‑nè sàhà nècuàchì nchícùn ichì Stoho‑ndà Señor. Dana cáhàn‑nè, cuàhàn‑nè cahnì nsìhí‑né nècuàchìmà, cachí‑nè. Ñàyùcàndùá nì sàhàn‑nè nùù dùtù cusáhnû,
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 nì xìcàn‑nè tutu cunihi‑ne cùhùn ñuu Damasco (cahvi nècuàchì dandacú) nùù veheñùhu xi nèhivì raza‑nè yucan sàhà‑ñá ducán nìhì‑né permisu nanducu‑né nèhivì nchícùn ichì Jesús, te màcùnuhni nècuàchìmà quixi‑ne presu ñuu Jerusalén, tiàa o ñáha ni cúndúú‑né.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns daquela seita, quer homens, quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Ñàyùcàndùá, nì quihin Saulo ichì cuàhàn‑nè ñuu Damasco mà. Te sà‑ìtúú‑né sàà‑nè ñuu mà, dandu na iin cachí ndè dìquì‑xí ansivi nì tnùù fuerte iin luz.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 Te nì sàcasàn‑né ñuhù nì quidamà, te nì tiacu‑nè cáhàn iin ana cáhàn cachí xì‑né:
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Dandu nì cachi Saulo:
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 Dandu Saulo, ndé quidí cuisì‑né ñà‑yúhî guâ‑nè, te nì cachi‑nè:
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que faça? E disse- lhe o Senhor: Levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Doco tiàa xícutnaha‑xi‑né cuàhàn ichì mà, nì yùhí cuaá‑te, vàchi nì inini‑tè iá ana nì càhàn, doco còò iin tuí.
7 E os varões, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Dandu nì ndacuiin Saulo, te nì nacuna‑ne nduchìnúù‑né, doco mànìcùí gá cundehè‑né, (vàchi sànì cuaà nduchìnúù‑né). Ñàyùcàndùá ídìtá ndahà tnahá‑né nì sàà‑nè ñuu Damasco.
8 E Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 Te yucán nì ìa‑ne ùnì quìvì, có‑tùínúù‑né, có‑xìxí‑né, ni có‑xìhí stná‑nè tècuìí.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu, nem bebeu.
10 Te ñuu mà iá stná iin nècuàchì nchícùn xì Stoho‑ndà Jesús nani Ananías. Te nì dàcùní Jesús‑nè mii‑yá, cachí‑yà xì‑né:
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias. E disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Dandu nì cachi Stoho‑ndà Señor xì‑né:
11 E disse- lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Te quìvì vitni nì xini‑nè iin seña na ian sánî‑nè, te nì xini‑nè mii‑ní nì quìhvi‑ní ndé iá‑nè, te nì chitàndòò‑ní ndahà‑ní dìnì‑né, te nì nìhì‑né nì natùinuù‑né.
12 e numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Doco nì cachi Ananías mà:
13 E respondeu Ananias: Senhor, de muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Te vichi yohó sànì quesaa stná‑nè nihí‑né orden nùù dùtù xícusahnú ñà‑tnii‑ne nsidaa ana ndácùcahan xi quìvì‑ní.
14 e aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Doco nì cachi Stoho‑ndà Señor xì‑né:
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis, e dos filhos de Israel.
16 Te icúmî cachitnùhu stnáì xì‑né ñà‑cuàhà guá icúmí‑nê ndoho‑ne sàhí ―nì cachi Jesús.
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 Ñàyùcàndùá, nì quee Ananías mà cuàhàn‑nè vehe yucán, te nì yàha‑ne ndé iá Saulo, nì chitàndòó‑né ndahà‑né dìnì nècuàchìmà, cachí‑nè:
17 E Ananias foi, e entrou na casa, e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Daaní, vichi duha nì còyo ñà‑sàdí nihni nduchìnúù Saulo, nahi chìdìdà dìi nì sandua, te nì natùi dahuun nduchìnúù‑né. Dandu nì ndacuiin‑nè, te nì cuhiì‑né.
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 Te na ní nacuxi‑ne, dandu nì ndundee ini‑nè. Te divi ñuu Damasco mà nì ndòo‑ne itnii gá quìvì, nìsa ìa‑ne xì nèhivì xí Jesús ndoó yucán.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 Daaní, vichi duha nì sàhàn‑nè iin iin veheñùhu xi nècuàchì raza‑nè Judea, nì càhàn‑nè sàhù sàhà Jesús ñà‑divi Dèhemanì Dios nduú‑yá.
20 E logo, nas sinagogas, pregava a Jesus, que este era o Filho de Deus.
21 Ñàyùcàndùá, cuàhà gá nì ndulocó nsidaa ana iníní nì càhàn‑nè, te nì ndàcàtnùhù tnahá‑né nùù‑nè, cachí‑nè:
21 Todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Doco Saulo, chicá ndee ní càhàn‑nè xì nècuàchì raza‑nè Judea ñuu Damasco mà, te nècuàchìmà, cónì náníhì tnùní gà ini‑nè nansa naxiconihí‑né, vàchi claru nì dàtúi Saulo sàhà Jesús, ñà‑divi rey ndiaha xí raza‑nè nduú‑yá.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 — ausente —
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 — ausente —
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e, como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 Ñàyùcàndùá, ñuú nì saca nèhivì xí Jesús‑nè, cuàhàn‑nè dìquì nama ndiadí nùù ñuu mà, te yucán nì dànùú‑ñánê yàtà nama mà, inácáá‑nè ini iin ìcà sìcàté.
25 tomando-o de noite os discípulos, o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 Dandu mànuhù‑né ñuu Jerusalén.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Ñàyùcàndùá, nì saca Bernabé nècuàchìmà, te ndacá tnahá‑né nì sàà nùù nècuàchì apóstol, nì nacani‑ne xì nècuàchìmà nansa nì cuu na ní xini Saulo Stoho‑ndà Señor, te nì càhàn‑yà xì‑né. Te nì nacani stná‑nè nansa nì quida Saulo ñuu Damasco, nì càhàn vate cuáhà‑né sàhà Jesús ñuu yucán.
27 Então, Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor, e este lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 Ñàyùcàndùá, yucán nì ndòo Saulo ñuu Jerusalén, xicánúú‑né xì nèhivì xí Jesús.
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo.
29 Te cuàhà gá nì càhàn‑nè sàhà‑yá, cónì yúhî‑nè. Dècuèndè stná nècuàchì raza‑nè cáhàn dàhàn griegu nì càhàn stná xì‑né, cuàhà gá nì ndatnuhu‑né xì nècuàchìmà. Doco nècuàchìmà, cuisì xícuni‑nè cahnì‑ñánê.
29 E falava ousadamente no nome de Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 Doco dava nèhivì cahvi stná xì Jesús, nì xinitnùhu‑ne sàhà peligru mà. Ñàyùcàndùá, nì saca‑ne Saulo mà cuàhàn‑nè ndè ñuu Cesarea, dandu mànuhù nècuàchìmà ñuu Tarso.
30 Sabendo- o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesareia e o enviaram a Tarso.
31 Daaní, inicutu ladu Judea mà, xì ladu Samaria, xì stná ladu Galilea, nì ndudadí uun; vàtùni nataca cuéyàà nèhivì xí Jesús. Ñàyùcàndùá nì nacuàhandee gá ini‑nè, te chicá nì cahvi víi‑né Stoho‑ndà Señor, vàchi nì chindee stná Espíritu Ìì xí‑yá mii‑né, te sàhámà chicá nì nducuahà‑né.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judeia, e Galileia, e Samaria tinham paz e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e na consolação do Espírito Santo.
32 Daaní, xicánúú Pedro visita inicutu ladu yucán, te nì sàà‑nè iin ñuu tii nani Lida ñà‑coo‑ne visita xì nèhivì xí Jesús ndoó yucán.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Te ñuu mà nì xini‑nè iá iin tiàa nani Eneas; ùnà cuìà indúhu‑né cama, vàchi sànì dàñà íì cuerpu xi‑ne.
33 E achou ali certo homem chamado Eneias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 Ñàyùcàndùá, nì cachi Pedro xì‑né:
34 E disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Te (nì xìcanuu‑ne) ñuu Lida mà, xì stná yodò nani Sarón, te nì xini nèhivì‑né. Ñàyùcàndùá cuàhà nècuàchìmà nì tenchicùn stná‑nè ichì Stoho‑ndà Señor.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Daaní, tiempu yucán nìsa ìa iin nèhivì xí Jesús ñuu Jope nani Tabita. Te Dorcas nduú quìvì‑né dàhàn griegu. Te cuàhà gá obra nìsa quida‑ne; cuàhà gá nìsa chindee‑né nècuàchì ndahví.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que, traduzido, se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Doco quìvì yucán nì quicuehè‑nè, te nì xìhì‑nè. Ñàyùcàndùá, nì dàcùchí nèhivì nsìi ma tècuìí, te nì chinduhù‑néndô iin cuartu dìquì‑xí pisu ùì.
37 E aconteceu, naqueles dias, que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Dandu nèhivì xí Jesús (ndoó ñuu mà), nì xinitnùhu‑ne ñà‑yatni uun iá Pedro ñuu Lida. Ñàyùcàndùá, nì techuún‑né ùì tiàa nì sàhàn nì sacundahví xì nùù nècuàchìmà ñà‑quixi‑ne vichi duha.
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois varões, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 Ñàyùcàndùá, nì quihin Pedro ichì vàxi‑ne cutnáhâ‑né xì tiàa ma, te nì caquesaa‑nè vehe nsìi ma. Dandu nì saca nèhivì mà‑né nì nana‑ne ndè vehe dìquì‑xí. Te yucán nì tnàtuu nsidaa nècuàchì ñahà cuàán, itá‑né sacú‑né, dacuní‑nè Pedro vestidu‑nè xì dùhnù‑né, vàchi na nísa itiacu nsì‑Dorcas mà, nì sansìcu‑nda sìcoto xi nècuàchìmà.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles. Quando chegou, o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e vestes que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 Dandu nì cachi Pedro xì nsidaa nèhivì mà ñà‑nì cáquéé‑né fuera. Te na sánì caquee‑ne, dandu nì sàcuììn sìsì Pedro, nì xìcàn tàhvì‑né nùù Dios. Te nì nacuico‑né, nì indehè‑né ndé indúhu nsìi ma, te nì cachi‑nè xì ndómà:
40 Mas Pedro, fazendo- as sair a todas, pôs-se de joelhos e orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 Te nì chitanini Pedro ndahà‑né nì ndacani‑ne nècuàchìmà. Daaní, nì cana‑ne nsidaa nècuàchì dava ga ñà‑nansìhvi‑ne, divi ñahàcuàán mà, xi dava ga stná nèhivì xí Jesús. Te nì cachi‑nè xì nècuàchìmà:
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Ñàyùcàndùá, nì xìtià cuentu mà inicutu ñuu Jope nansa nì cuu xi nsìi ma, te cuàhà gá nèhivì nì xinindisa‑xi Stoho‑ndà Señor.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Dandu después, caní quìvì nì ndòo ga Pedro ñuu mà, iá‑nè vehe iin tiàa nani Simón, iin nècuàchì tùha dacáhì iìn.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão, curtidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.