Atos 8
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NVT
1 Te Saulo mà, cudíì stná ini‑nè ñà‑nì xìhì Esteban ducán. Daaní, divi quìvì yucán nì quesaha nì cucuahà gá sàhà nècuàchì nchícùn ichì Jesús. Nì quesaha nèhivì dava ga dandohó‑né nsidaa nèhivì xí‑yá ndoó ñuu Jerusalén. Ñàyùcàndùá, nì xinudèhé nècuàchìmà, cuàhàn‑nè inicutu ladu Judea xi ladu Samaria. Doco nècuàchì apóstol, còó, cónì xítià‑nè.
1 E Saulo concordou inteiramente com a morte de Estêvão. Uma grande onda de perseguição começou naquele dia e varreu a igreja de Jerusalém. Todos eles, com exceção dos apóstolos, foram dispersos pelas regiões da Judeia e de Samaria.
2 Daani, (nì nsihi nì sahnì nèhivì Esteban), dandu nì casaà dava nècuàchì nihnú vàha ini xì Dios, nì (nsiquihin‑ne ndómà), te nì sùxin‑nèndó. Te cuàhà gá nì casacu‑ne sàhà‑ndà.
2 (Alguns homens devotos vieram e, com grande tristeza, sepultaram Estêvão.)
3 Doco Saulo, yáha ga nì quida quini‑ne xì nsidaa nècuàchì nchícùn ichì Jesús, vàchi vehe vehe nì xìcanuu‑ne, nì quìhvi‑ne nì tavà‑né nècuàchìmà, tiàa‑ne te ñahà‑né, te ñuhú‑né nècuàchìmà nì sàhàn nì chicadi vàha‑ne.
3 Saulo, porém, procurava destruir a igreja. Ia de casa em casa, arrastava para fora homens e mulheres e os lançava na prisão.
4 Doco nècuàchì nì xìtià mà, inicutu nì sàhàn‑nè nì dàcuítià‑nè razón ndiaha xí Dios.
4 Os que haviam sido dispersos, porém, anunciavam as boas-novas a respeito de Jesus por onde quer que fossem.
5 Iin nècuàchìmà nani Felipe, te divi‑ne nì sàhàn iin ñuu iá ladu Samaria. Te yucán nì càhàn‑nè sàhù sàhà Cristu.
5 Filipe foi para a cidade de Samaria e ali falou ao povo sobre o Cristo.
6 Te nì nataca cuàhà nèhivì ñuu mà, nì inini vàha nsidaa‑né ñà‑ndùá nì cachi Felipe, vàchi nì xini stná‑nè milagru nì quida nècuàchìmà,
6 Quando as multidões ouviram sua mensagem e viram os sinais que ele realizava, deram total atenção às suas palavras.
7 vàchi nì dàndúvàha stná‑nè cuàhà nèhivì ñuhú ñà‑malu inì‑xi. Caná fuertéà nì caquea ini‑nè. Te nì nduvàha stná cuàhà nècuàchì nì dàñà íì cuerpu xi, xì cuàhà gá stná nècuàchì xicá cuéhê.
7 Muitos espíritos impuros eram expulsos e, aos gritos, deixavam suas vítimas, e muitos paralíticos e aleijados eram curados.
8 Ñàyùcàndùá, nì cudiì sàstnùhù ini nècuàchì ñuu mà.
8 Por isso, houve grande alegria naquela cidade.
9 Doco yucán iá stná iin tiàa nani Simón. Sà‑ìá cuìà iá‑te ñuu mà. Tètàtnà tàdí nduú‑te, te dandahví uun‑tè nèhivì ladu yucán, vàchi cachí‑te xi‑né ñà‑chuun cahnú nduá nì nìhìtáhvì‑té.
9 Um homem chamado Simão praticava feitiçaria ali havia anos. Ele deixava o povo de Samaria admirado, e afirmava ser alguém importante.
10 Ñàyùcàndùá, nsidaa nèhivì ñuu mà, xiníndísâ‑né yuhù‑té, nècuàchì ndahví te nècuàchì cuìcà, nsidaa‑né tuxí ini‑nè ndudu ndiaha xí Dios icúmí‑tê.
10 Todos, dos mais simples aos mais importantes, se referiam a ele como “o Grande Poder de Deus”.
11 Ñàyùcàndùá, cahvi váha‑nète, vàchi caní tiempu dandahví‑tené xì tàtnà xí‑te.
11 Ouviam-no com atenção, pois, durante muito tempo, ele os tinha deixado admirados com sua magia.
12 Doco na ní sàà Felipe yucán, te nì dàtúi‑ne razón ndiaha sàhà ñuhìví ìì xí Dios xì sàhà ichì Jesucristu, dandu nì xinindisá cuàhà nècuàchìmà, te nì cuhiì stná‑nè, tiàa‑ne te ñahà‑né.
12 No entanto, quando Filipe lhes levou a mensagem sobre as boas-novas do reino de Deus e sobre o nome de Jesus Cristo, eles creram e, como resultado, muitos homens e mulheres foram batizados.
13 Dècuèndè stná Simón mà, nì xinindisá stná‑te, te nì cuhiì stná‑te. Dandu iin‑ni nì tenchicùn stná‑te Felipe, ndulócô cuàhà‑té, vàchi nì xinì‑te cuú cuàhà milagru ndiaha, cuàhà milagru fuerte.
13 O próprio Simão creu e foi batizado. Começou a seguir Filipe por toda parte, admirando-se dos sinais e milagres que ele realizava.
14 Daaní, nècuàchì apóstol ndoó ñuu Jerusalén, nì xinitnùhu‑ne ñà‑ndùá nì cuu ladu Samaria yucán, ñà‑sànì xinindisá cuàhà stná nècuàchì ladu yucán ñà‑ndùú palabra ìì xí Dios. Ñàyùcàndùá, nì techuún‑né compañeru‑nè Pedro xì Juan
14 Quando os apóstolos em Jerusalém souberam que o povo de Samaria havia aceitado a mensagem de Deus, enviaram para lá Pedro e João.
15 ñà‑cùhùn‑nè ñuu mà, te càcàn tàhvì‑né nùù Dios sàhà‑ñá nandèe stná Espíritu Ìì xí‑yá ini anima nsidaa nècuàchì yucán.
15 Assim que os dois chegaram, oraram para que aqueles convertidos recebessem o Espírito Santo,
16 Vàchi tàñáha ga nìhìtáhvì nècuàchìmà Espíritu Ìì, cuisì‑ñá nì cuhiì‑né na ní xinindisá‑né Stoho‑ndà Jesús.
16 pois, apesar de terem sido batizados em nome do Senhor Jesus, o Espírito Santo ainda não havia descido sobre nenhum deles.
17 Ñàyùcàndùá, nì sàà Pedro xi Juan yucán, te nì chitàndòó‑né ndahà‑né dìnì nècuàchìmà, te nì nandèe Espíritu Ìì xí Dios ini anima‑nè.
17 Então Pedro e João impuseram as mãos sobre eles, e receberam o Espírito Santo.
18 Doco Simón ma, na ní xinì‑te nansa nì nìhìtáhvì nècuàchìmà Espíritu Ìì xí Dios ñà‑nì sàcuìtandoó ndahà apóstol dìnì‑né, dandu nì cahìn‑te dìhùn nùù nècuàchìmà,
18 Simão viu que as pessoas recebiam o Espírito quando os apóstolos impunham as mãos sobre elas. Então ofereceu-lhes dinheiro,
19 cachí‑te:
19 dizendo: “Deem-me este poder também, para que, quando eu impuser as mãos sobre as pessoas, elas recebam o Espírito Santo!”.
20 Doco nì cachi Pedro xì‑té:
20 Pedro, porém, respondeu: “Que seu dinheiro seja destruído com você, por imaginar que o dom de Deus pode ser comprado!
21 Có‑ndùá ducán cucuu‑ní xì chuun yohó, vàchi anima chicuéhè icúmí‑nî nùù mii‑yá.
21 Você não tem parte nem direito neste ministério, pois seu coração não é justo diante de Deus.
22 Te vichi xiñuhu cuu‑ní arrepentir sàhà cuàchi nì quida‑ní, te càcàn tàhvì‑ní nùù‑yá, áma cuícáhnû ini‑yà sàhà‑ní ñà‑nì nacani quini guá inì‑ní.
22 Arrependa-se de sua maldade e ore ao Senhor. Talvez ele perdoe esses seus maus pensamentos,
23 Vàchi sànì cundaà inì, cuàhà gá cúmbìdia inì‑ní, te ñuhú ínì‑ní, vàchi sadí cuàchi‑ní nùù‑ní ―nì cachi Pedro.
23 pois vejo que você está cheio de amarga inveja e é prisioneiro do pecado”.
24 Dandu nì cachi Simón mà:
24 Simão exclamou: “Orem ao Senhor por mim, para que essas coisas terríveis não me aconteçam!”.
25 Daaní, Pedro xì Juan, chicá nì càhàn gà‑nè (xì nècuàchì ñuu mà) palabra ìì xí‑yá sàhà ichì ndiaha Stoho‑ndà Señor.
25 Depois de terem testemunhado e proclamado a palavra do Senhor em Samaria, Pedro e João voltaram a Jerusalém. Ao longo do caminho, pararam em muitas vilas samaritanas para anunciar as boas-novas.
26 Dandu nì quixi iin ángel xi Stoho‑ndà Señor, nì càhàn‑nè xì Felipe, cachí‑nè:
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: “Vá para o sul, para a estrada no deserto que liga Jerusalém a Gaza”.
27 — ausente —
27 Filipe partiu e encontrou no caminho um alto oficial etíope, o eunuco responsável pelos tesouros de Candace, rainha da Etiópia. Ele tinha ido a Jerusalém para participar da adoração
28 — ausente —
28 e estava no caminho de volta. Sentado em sua carruagem, lia em voz alta o livro do profeta Isaías.
29 Dandu Espíritu Ìì xí Dios, nì càhàn‑yà xì Felipe, cachí‑yà:
29 Então o Espírito disse a Filipe: “Aproxime-se e acompanhe a carruagem”.
30 Ñàyùcàndùá nì dàyáà Felipe nì sànìhì‑né carreta mà, te nì tiacu‑nè cahví nècuàchìmà tutu nì tiaa Isaías. Ñàyùcàndùá, nì xìcàn tnùhù‑né nùù nècuàchìmà:
30 Filipe correu até a carruagem e, ouvindo que o homem lia o profeta Isaías, perguntou-lhe: “O senhor compreende o que lê?”.
31 Dandu nì cachi nècuàchìmà:
31 O homem respondeu: “Como posso entender sem que alguém me explique?”. E convidou Filipe a subir na carruagem e sentar-se ao seu lado.
32 Te tutu ìì cahví nècuàchìmà, dohó cachí meru ndé cahví‑né:
32 Era esta a passagem das Escrituras que ele estava lendo: “Ele foi levado como ovelha para o matadouro; como cordeiro mudo diante dos tosquiadores, não abriu a boca.
33 Doco nèhivì, nì cahíchì ini‑nèndó. Ndahví nì quida‑ne, nì dàtnátuu‑nèndó nùù juez, te nì dàcuìdá cuàchi uun‑nèndó, mate còò cuàchi‑nda, dandu nì sahnì‑néndô. Te vichi mà cóó gá ni‑iin descendencia xi‑nda cahan néhivì, (cachí tutu mà).
33 Foi humilhado e a justiça lhe foi negada. Quem pode falar de seus descendentes? Pois sua vida foi tirada da terra”.
34 Dandu nì cachi nècuàchìmà xì Felipe:
34 O eunuco perguntou a Filipe: “Diga-me, o profeta estava falando de si mesmo ou de outro?”.
35 Dandu nì quesaha Felipe nì nacani‑ne ñà‑ndùá cuní cachi palabra meru ndé cahví nècuàchìmà, te nì cachitnùhu nsihi‑ne nansa iá ichì Jesús.
35 Então Filipe, começando com essa mesma passagem das Escrituras, anunciou-lhe as boas-novas a respeito de Jesus.
36 Daaní, nì casaà‑nè iin xaan ndé ñuhú tècuìí. Te nì cachi tiàa ma:
36 Prosseguindo, chegaram a um lugar onde havia água. Então o eunuco disse: “Veja, aqui tem água! O que me impede de ser batizado?”.
37 Dandu nì cachi Felipe:
37 Filipe disse: “Nada o impede, se você crê de todo o coração”. O eunuco respondeu: “Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus”.
38 Ñàyùcàndùá, nì dàndàcú nècuàchìmà ñà‑cucuiin carreta xi‑ne, te ndúì‑nè nì nuu‑ne cuàhàn‑nè ndé ñuhú tècuìí mà. Te nì quida iì Felipe nècuàchìmà.
38 Então mandou parar a carruagem, os dois desceram até a água e Filipe o batizou.
39 Dandu nì caquee‑ne nùù tècuìí mà mànana‑ne. Te na iin cachí nì ndiachi Felipe nì quida Espíritu Ìì xí Stoho‑ndà Señor cuàhàn‑nè, nì ndañuhu‑né nùù vista xi inga nècuàchìmà. Ñàyùcàndùá nì quihin tu nècuàchìmà ichì mànuhù‑né, cudíì gá stná ini‑nè.
39 Quando saíram da água, o Espírito do Senhor tomou Filipe e o levou. O eunuco não tornou a vê-lo, mas seguiu viagem cheio de alegria.
40 Daaní, Felipe, ndè ñuu Azoto nì natùi‑ne, te ñuu ñuu nì yàha‑ne, dacuítià‑nè razón ndiaha xí Dios dècuèndè nì sàà‑nè ñuu Cesarea.
40 Então Filipe apareceu mais ao norte, na cidade de Azoto. Anunciou as boas-novas ali e em todas as cidades ao longo do caminho, até chegar a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.