Atos 1
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARIB
1 — ausente —
1 Fiz o primeiro tratado, ó Teófilo, acerca de tudo quanto Jesus começou a fazer e ensinar,
2 — ausente —
2 até o dia em que foi levado para cima, depois de haver dado mandamento, pelo Espírito Santo, aos apóstolos que escolhera;
3 Vàchi antes, na ní nsihi nì ndoho‑ya, te nì xìhì‑yà, dandu vivu nì ndecunu‑ya, te nì xini‑nèyà ñà‑sànì natiacu‑yà, ùì dico quìvì nì ndòo ga‑yà ñuhìví, te cuàhà xichi nì ndecunu‑ya nùù‑né, te cuàhà gá stná ñà‑ndùá nì quida‑ya sàhà‑ñá cundaà ndisa ini‑nè divi nduú‑yá. Te nì càhàn stná‑yà xì‑né sàhà chuun xi ñuhìví ìì xí Dios.
3 aos quais também, depois de haver padecido, se apresentou vivo, com muitas provas infalíveis, aparecendo-lhes por espaço de quarenta dias, e lhes falando das coisas concernentes ao reino de Deus.
4 Daaní, na iá va‑ya xì‑né, nì cachi‑yà xì‑né ñà‑màsà quéé yáchì‑nè ñuu Jerusalén:
4 Estando com eles, ordenou-lhes que não se ausentassem de Jerusalém, mas que esperassem a promessa do Pai, a qual {disse ele} de mim ouvistes.
5 Vàchi ñà‑ndáà ndùá, tècuìí nìsa quida iì Juan nèhivì. Doco mii‑nsiá, tìxi Espíritu Ìì xí Dios icúmí anima‑nsià nduhiìá tìxi sacu quìvì ―nì cachi‑yà.
5 Porque, na verdade, João batizou em água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo, dentro de poucos dias.
6 Daaní, nì nataca tu nsidaa nècuàchì dacuahá‑yá‑mà nùù‑yá, te nì xìcàn tnùhù‑né, cachí‑nè:
6 Aqueles, pois, que se haviam reunido perguntavam-lhe, dizendo: Senhor, é nesse tempo que restauras o reino a Israel?
7 Dandu nì cachi‑yà xì‑né:
7 Respondeu-lhes: A vós não vos compete saber os tempos ou as épocas, que o Pai reservou à sua própria autoridade.
8 Doco mii‑nsiá, icúmí‑nsiâ nìhìtáhvì‑nsiá quìvì quixi fuerte Espíritu Ìì ini anima‑nsià, dandu inicutu icúmí‑nsiâ càhàn‑nsià sàhí. Primeru ñuu Jerusalén yohó càhàn‑nsià, te ducán stná inii ladu Judea, xì stná ndè ladu Samaria xì dècuèndè stná inicutu ñuhìví
8 Mas recebereis poder, ao descer sobre vós o Espírito Santo, e ser-me-eis testemunhas, tanto em Jerusalém, como em toda a Judéia e Samária, e até os confins da terra.
9 ―nì cachi‑yà.
9 Tendo ele dito estas coisas, foi levado para cima, enquanto eles olhavam, e uma nuvem o recebeu, ocultando-o a seus olhos.
10 Te na indéhe váha‑ne ansivi ndé mànana‑ya, dandu yucán ndé itá‑né nì sàcuìta stná ùì ana ndixín cuxín.
10 Estando eles com os olhos fitos no céu, enquanto ele subia, eis que junto deles apareceram dois varões vestidos de branco,
11 Te nì cachi nècuàchìmà xì nècuàchì xí‑indehè mà:
11 os quais lhes disseram: Varões galileus, por que ficais aí olhando para o céu? Esse Jesus, que dentre vós foi elevado para o céu, há de vir assim como para o céu o vistes ir.
12 — ausente —
12 Então voltaram para Jerusalém, do monte chamado das Oliveiras, que está perto de Jerusalém, à distância da jornada de um sábado.
13 — ausente —
13 E, entrando, subiram ao cenáculo, onde permaneciam Pedro e João, Tiago e André, Felipe e Tomé, Bartolomeu e Mateus; Tiago, filho de Alfeu, Simão o Zelote, e Judas, filho de Tiago.
14 Nsidaa nècuàchìmà, iin‑ni nihnú ini‑nè, te iin‑ni xícàn tàhvì‑né nùù Dios, mii‑né xì stná ñani Jesús, xì dihi‑yá María, xì más gà stná nècuàchì ñahà.
14 Todos estes perseveravam unanimemente em oração, com as mulheres, e Maria, mãe de Jesus, e com os irmãos dele.
15 — ausente —
15 Naqueles dias levantou-se Pedro no meio dos irmãos, sendo o número de pessoas ali reunidas cerca de cento e vinte, e disse:
16 — ausente —
16 Irmãos, convinha que se cumprisse a escritura que o Espírito Santo predisse pela boca de Davi, acerca de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam a Jesus;
17 Vàchi Judas mà, nìsa cutnahá‑né xì‑ndà, iin‑ni chuun nìsa quida‑nda xi‑né antes.
17 pois ele era contado entre nós e teve parte neste ministério.
18 Doco nì quida‑ne iin cuàchi, nì tnii‑ne dìhùn, te sàhà dìhùn mà nì xiin‑ne iin ñuhù. Dandu nì nacava candéé‑nê yucán, nì cahnsi ìì‑né nì quecoyo iì sisi‑nè.
18 {Ora, ele adquiriu um campo com o salário da sua iniqüidade; e precipitando-se, caiu prostrado e arrebentou pelo meio, e todas as suas entranhas se derramaram.
19 Te nsidaa nèhivì ñuu Jerusalén yohó, nì xinitnùhu stná‑nè sàhámà. Ñàyùcàndùá nì sàcùnani ñuhù mà Acéldama, te cuní cachi quìvì mà: “Iin ñuhù ndé nì xìtià nìì”.
19 E tornou-se isto conhecido de todos os habitantes de Jerusalém; de maneira que na própria língua deles esse campo se chama Acéldama, isto é, Campo de Sangue.}
20 Vàchi ducán nì cachitnùhu libru ndé itándiaa alabanza ìì ndé cacháˋ: “Ni ndóo nihni vehe‑ne. Màsà cúndóó gá nèhivì yucán”. Te cachí stná tutu mà: “Ni ndóo chuun xi‑ne nùù inga nèhivì”.
20 Porquanto no livro dos Salmos está escrito: Fique deserta a sua habitação, e não haja quem nela habite; e: Tome outro o seu ministério.
21 — ausente —
21 É necessário, pois, que dos varões que conviveram conosco todo o tempo em que o Senhor Jesus andou entre nós,
22 — ausente —
22 começando desde o batismo de João até o dia em que dentre nós foi levado para cima, um deles se torne testemunha conosco da sua ressurreição.
23 Ñàyùcàndùá, nì catavà‑né ùì nèhivì. Iin‑ne nani José Barsabás, te Justo nduú inga quìvì‑né. Daaní, inga nèmà nani Matías.
23 E apresentaram dois: José, chamado Barsabás, que tinha por sobrenome o Justo, e Matias.
24 — ausente —
24 E orando, disseram: Tu, Senhor, que conheces os corações de todos, mostra qual destes dois tens escolhido
25 — ausente —
25 para tomar o lugar neste ministério e apostolado, do qual Judas se desviou para ir ao seu próprio lugar.
26 Dandu nì caquida‑ne iin sorteu, te nècuàchì nani Matías mà nì quee nombradu ñà‑cutnahá stná‑nè xì ùxìn iin ga nècuàchì apóstol.
26 Então deitaram sortes a respeito deles e caiu a sorte sobre Matias, e por voto comum foi ele contado com os onze apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.