Apocalipse 10
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs VC
1 Daaní, nì xinì vàxi inga ángel fuerte, mànuu‑ne dècuèndè ansivi vàxi‑ne. Ídùcún‑né iin vìcò, te ñuhú dìnì‑né iin sìcòyàhnchì. Nchií nùù‑né na ian nchií orá, te tnúù sàhà‑né nahi ñuhu.
1 Vi então outro anjo vigoroso descer do céu, revestido de uma nuvem e com o arco-íris em torno da cabeça. Seu rosto era como sol, e as suas pernas como colunas de fogo.
2 Te iníndáhá‑nê iin libru tii nuná. Te nì sàcuììn‑nè ñuhìví, sàhà cuàhá‑nè ián dìquì mar, te sàhà ìtní‑nè, ián dìquì ñuhù íchî.
2 Segurava na mão um pequeno livro aberto. Pôs o pé direito sobre o mar, o esquerdo sobre a terra
3 Te nì ndàhì ndee‑né, na ian ndáhì nsicaha, ducan tiacú. Daaní, nì nsihi nì ndàhì‑nè, dandu nì tiacu cáhàn iin ana cáhàn fuerte na ian cáhàn dàvì. Ùsà xichi nì càhàn ana cáhàn mà.
3 e começou a clamar em alta voz, como um leão que ruge. Quando clamou, os sete trovões ressoaram.
4 Te yùhù, cuàhìn chitui ñà‑ndùá nì cachi‑nè nì cùí, doco momentu mà nì tiacuì iá ana cáhàn ansivi, cachí‑yà xìˊ:
4 Quando cessaram de falar, dispunha-me a escrever, mas ouvi uma voz do céu que dizia: Sela o que falaram os sete trovões e não o escrevas.
5 Daaní, ángel iín mahì mar xì dìquì ñuhù íchî, nì ndanihi‑ne ndahàcuàhá‑nè ansivi,
5 Então o anjo, que eu vira de pé sobre o mar e a terra, levantou a mão direita para o céu
6 te nì ndacùcahan‑né mii‑yá itiácú nicanicuahàn, divi mii‑yá nì quidayucun xì ansivi, xì ñuhìví, xì mar, xì nsidaa iñàha iá lugar yucán. Te nì cachi‑nè:
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, que criou o céu e tudo o que há nele, a terra e tudo o que ela contém, o mar e tudo o que encerra, que não haveria mais tempo;
7 te sàà quìvì cuu ndisa nsidaa ñà‑ndùá nì cachitnùhu nèhivì xí Dios sànaha, vàchi na cuàhàn sivi trompeta xi ángel ùsà, dandísá, icúmí xìnu nsidaa ñà‑nduá cuní Dios quida‑ya, te iá dèháˋ vichi.
7 mas nos dias em que soasse a trombeta do sétimo anjo, se cumpriria o mistério de Deus, de acordo com a boa nova que confiou a seus servos, os profetas.
8 Daaní, inga tu nì tiacuì iá ana cáhàn ansivi, te dohó nì cachi‑yà xìˊ:
8 Então a voz que ouvi do céu falou-me de novo, e disse: Vai e toma o pequeno livro aberto da mão do anjo que está em pé sobre o mar e a terra.
9 Ñàyùcàndùá, nì tnàtui nùù‑né, te nì cachì xì‑né:
9 Fui eu, pois, ter com o anjo, dizendo-lhe que me desse o pequeno livro. E ele me disse: Toma e devora-o! Ele te será amargo nas entranhas, mas, na boca, doce como o mel.
10 Daaní, nì tnii libru iníndáhá‑nêmà, te nì saxíà. Te (ñà‑ndáà ndùá), saxí vídìà, nahi ndudi, doco nì nsihi nì coquíà, dandu nì nsicuìhnú úà inì.
10 Tomei então o pequeno livro da mão do anjo e o comi. De fato, em minha boca tinha a doçura do mel, mas depois de o ter comido, amargou-me nas entranhas.
11 Dandu nì cachi tu ángel mà xìˊ:
11 Então foi-me explicado: Urge que ainda profetizes de novo a numerosas nações, povos, línguas e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.