Mateus 8

New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Daaní, nì nuu Jesús yucù yucán, te cuàhà gá nèhivì nì tenchicùn xì‑yá.
1 Ora, descendo ele do monte, grandes multidões o seguiram.
2 Te cunaha‑nsiá, yucán nì tnàtuu stná iin tiàa icúmí cuèhè lepra, te nì tutuyuhu‑né ñuhù sàhà‑yá, cachí‑nè xì‑yá: ―Señor, nú cuní‑nî, vàtùni dandúvàha‑ní yùhù.
2 E eis que um leproso, tendo-se aproximado, adorou-o, dizendo: Senhor, se quiseres, podes purificar-me.
3 Dandu nì chituu Jesús ndahà‑yá nùù‑né, te nì cachi‑yà: ―Juùn. Vichi duha ni ndúvàha‑ní, cachíˋ xì‑ní. Dandu divi hora nì cachi‑yà xì‑né ducán, nì ndañuhu cuèhè xi‑ne.
3 E Jesus, estendendo a mão, tocou-lhe, dizendo: Quero, fica limpo! E imediatamente ele ficou limpo da sua lepra.
4 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Cunaha‑ní, màsà cáchì‑ní ni‑iñàha xi nèhivì. Cuisì cuahán‑nî nùù dùtù dacúndêhe‑nínè ìcà‑ní, dandu nacuàha‑ní promesa xi Dios nacua cachí ley xi Moisés sàhà‑ñá cundaà ini nèhivì ñà‑sànì nduvàha‑ní ―nì cachi‑yà.
4 Disse-lhe, então, Jesus: Olha, não o digas a ninguém, mas vai mostrar-te ao sacerdote e fazer a oferta que Moisés ordenou, para servir de testemunho ao povo.
5 Daaní, nì nasaa Jesús ñuu Capernaum, te yucán nì tnàtuu iin capitán romanu, nì sacundahví‑nè nùù‑yá,
5 Tendo Jesus entrado em Cafarnaum, apresentou-se-lhe um centurião, implorando:
6 cachí‑nè: ―Señor, iá iin mozo xi cuhí, indúhu‑né cama vehi; sànì dàñà íì cuerpu‑nè, te yáha ga ndohó‑né.
6 Senhor, o meu criado jaz em casa, de cama, paralítico, sofrendo horrivelmente.
7 Dandu nì cachi Jesús xì capitán mà: ―Jaàn másàì dandúvàhi‑nè.
7 Jesus lhe disse: Eu irei curá-lo.
8 Te nì naxiconihí capitán mà nùù‑yá, cachí‑nè: ―Señor, có‑nâtùi yàha‑ní vehi. Cuisì dandacu‑ní xì palabra xi‑ní, te nduvàha mozo xi.
8 Mas o centurião respondeu: Senhor, não sou digno de que entres em minha casa; mas apenas manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
9 Vàchi yùhù, ndoó stná ana dandacu‑xi nùí, te mií, dandacú stnáì nùù soldadu xi. Nú ni cachíˋ xì iin‑tè: “Cuahán”, dandu cùhùn‑te; te ò nú ni cachíˋ xì ingà‑te: “Naha”, dandu quixi‑tè; te na cachí stnáì xì iin mozo xi: “Dohó quido”, dandu ducán quida‑te ―nì cachi capitán mà.
9 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
10 Nì nsihi nì inini Jesús ñà‑jaàn, dandu nì ndulocó‑yà, te nì cachi‑yà xì nèhivì xínchicùn xì‑yá: ―Cunaha‑nsiá, tàñáha ga cunì ni‑iin nèhivì ñuu‑ndà Israel yohó ndudává xí capitán yohó, vàchi cuàhà gá xiníndísâ‑né.
10 Ouvindo isto, admirou-se Jesus e disse aos que o seguiam: Em verdade vos afirmo que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
11 Te cachí stnáì xì‑nsiá, icúmí nataca cuàhà gá nèhivì quixi inicutu ñuhìví dècuèndè ndé xínu orá xì ndé quécahnu‑ya, te nataca‑nè cutnahá‑né xì Abraham xì Isaac xì Jacob ñà‑cundoo‑ne (vicò) ñuhìví ìì xí Dios.
11 Digo-vos que muitos virão do Oriente e do Ocidente e tomarão lugares à mesa com Abraão, Isaque e Jacó no reino dos céus.
12 Doco nèhivì dava ga cuàhàn cundoo ñuhìví ìì mà nì cùí, icúmí‑nê ndiachi‑né fuera ndé iín tnúú; te yucán icúmí‑nê cuacu fuerte‑nè, te càna nùhu‑ne.
12 Ao passo que os filhos do reino serão lançados para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
13 Daaní, nì cachi Jesús xì capitán mà: ―Vàtùni nùhù‑ní vichi, te nacua sànì xinindisa‑ní, divi ducán icúmí coo ―nì cachi‑yà. Dandu divi hora yucán nì nduvàha mozo xi nècuàchìmà.
13 Então, disse Jesus ao centurião: Vai-te, e seja feito conforme a tua fé. E, naquela mesma hora, o servo foi curado.
14 Daaní, nì sàà Jesús vehe Pedro, te yucán nì xini‑yà cuhí dìdo‑ne ñahà; indúhu‑né, nácuàha yocá‑nè.
14 Tendo Jesus chegado à casa de Pedro, viu a sogra deste acamada e ardendo em febre.
15 Ñàyùcàndùá, nì tnii‑ya ndahà‑né, te nì cuxio cuèhè mà. Dandu nì ndacuiin‑nè nì quesaha‑né nì xinucuachi‑né nùù‑yá xì compañeru‑yà.
15 Mas Jesus tomou-a pela mão, e a febre a deixou. Ela se levantou e passou a servi-lo.
16 Daaní, nì cuñaà, te yucán nì sàà stná cuàhà gá nèhivì, ndacá‑né cuàhà nècuàchì inácáá ñà‑malu inì‑xi. Te cuisì‑ní nì càhàn‑yà xì iin iin nècuàchìmà nì dàndàcú‑yá nùù‑sí, te nì quee dahuun‑sì nùù‑né. Te nsidaa gá stná nècuàchì cuhí nì casaà yucán, nì dàndúvàha stná‑yànè.
16 Chegada a tarde, trouxeram-lhe muitos endemoninhados; e ele meramente com a palavra expeliu os espíritos e curou todos os que estavam doentes;
17 Ducán nì quida‑ya sàhà ñà‑nì cùú ndisa ñà‑ndùá nì cachitnùhu nèhivì xí Dios nani Isaías na ní cachi‑nè palabra yohó: “Mii‑yá nì dàcúxíó‑yá cuèhè xi‑nda, vàchi nì nacuida‑ya ñà‑ndùá dandoho xi‑nda”.
17 para que se cumprisse o que fora dito por intermédio do profeta Isaías: Ele mesmo tomou as nossas enfermidades e carregou com as nossas doenças.
18 Na ní xini Jesús sànì tnàtuu cuàhà gá nèhivì nùù‑yá, dandu nì cachi‑yà xì nècuàchì dacuahá‑yá ñà‑nì cúhùn‑nè xì‑yá ndè inga ladu mar.
18 Vendo Jesus muita gente ao seu redor, ordenou que passassem para a outra margem.
19 Te daa nì tnàtuu stná iin nècuàchì ley xi veheñùhu, cachí‑nè xì‑yá: ―Maestro, dispuestu iéˋ cunchicuìn mii‑ní ndéni nì cui ni cúhùn‑ní.
19 Então, aproximando-se dele um escriba, disse-lhe: Mestre, seguir-te-ei para onde quer que fores.
20 Doco nì cachi‑yà xì‑né: ―Lusu, iá nchihò‑sí; te laa ndavá ansivi, iá stná tacà‑si; doco yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, còò ni‑iin lugar ndé cunduhí cùdì.
20 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
21 Daaní, inga nèhivì nduú iin ana dacuahá‑yá, nì cachi stná‑nè xì‑yá: ―Señor mío, dihna ni núhì vehi coo guè dècuèndè nú sànì ndùxin yué (dandu cunchicuìn mii‑ní).
21 E outro dos discípulos lhe disse: Senhor, permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
22 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Còó. Cunchicùn dahuun‑ní yùhù. Nècuàchì còò vida (ndiaha nùù anima‑xi), divi ni cúxin xi nsìi xi.
22 Replicou-lhe, porém, Jesus: Segue-me, e deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos.
23 Daaní, nì nana Jesús lancha, mii‑yá xì nècuàchì dacuahá‑yá, te cuàhàn‑yà xì‑né nùù mar. Doco nì quesaha caná ndéé tàchì, te nì nacuahnu todò tècuìí, te cuàhà gá‑te nì quèe stná ini lancha. Doco mii‑yá, quídì naà‑yá.
23 Então, entrando ele no barco, seus discípulos o seguiram.
24 — ausente —
24 E eis que sobreveio no mar uma grande tempestade, de sorte que o barco era varrido pelas ondas. Entretanto, Jesus dormia.
25 Ñàyùcàndùá, nì nataca nècuàchì dacuahá‑yá ndé indúhu‑yá, te nì dànsícuìhnu ini‑nèyà, cachí‑nè xì‑yá: ―¡Stoho‑nsì Señor! ¡Dacácu‑ní nsiùhù, vàchi cuàhàn‑ndà càhà‑ndà!
25 Mas os discípulos vieram acordá-lo, clamando: Senhor, salva-nos! Perecemos!
26 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―¿Índù chuun yúhî guâ‑nsià, te có‑càhvì‑nsiá xì Dios? Dandu nì ndacuiin‑yà nì càhàn‑yà nì sadi‑yà nùù tàchì xì nùù tècuìí mar mà. Te (vichi vichi) nì nàcuììn dàdí uun inicutu.
26 Perguntou-lhes, então, Jesus: Por que sois tímidos, homens de pequena fé? E, levantando-se, repreendeu os ventos e o mar; e fez-se grande bonança.
27 Dandu nì candulocó nècuàchìmà nì cachi‑nè: ―¿Índù clase tiàa nduú ana yohó ñà‑dècuèndè tàchì xì mar iníní xí‑nê?
27 E maravilharam-se os homens, dizendo: Quem é este que até os ventos e o mar lhe obedecem?
28 Daaní, nì sàà Jesús inga ladu mar yucán ndé nduú ñuu Gadara. Te yucán nì caquee ùì nèhivì mahì cueva ndé xí‑indùxin nsìi, te nì tnàtuu‑ne nùù‑yá. Ndúì‑nè, ñuhú ñà‑malu ini‑nè, te dana sàstnùhù‑né, mà cùì yáha ni‑iin nèhivì ichì yucán ndé ndoó‑né.
28 Tendo ele chegado à outra margem, à terra dos gadarenos, vieram-lhe ao encontro dois endemoninhados, saindo dentre os sepulcros, e a tal ponto furiosos, que ninguém podia passar por aquele caminho.
29 Te nì càna ndee‑né, cachí‑nè xì‑yá: ―Mii‑ní, Dèhemanì Dios nduu‑ní. ¿Ndíà cunduu‑ní nsiùhù? ¿A váxi‑ní dandoho‑ní nsiùhù, mate tá sâà hora ndoho‑nsi? ―nì cachi‑nè.
29 E eis que gritaram: Que temos nós contigo, ó Filho de Deus! Vieste aqui atormentar-nos antes do tempo?
30 Te xica yucán ndoó cuáhà stná cochi xixáhan‑sì.
30 Ora, andava pastando, não longe deles, uma grande manada de porcos.
31 Ñàyùcàndùá, nì sacundahví nsidaa ñà‑malu mà nùù‑yá, cacháˋ: ―Nú cuàhàn‑ní tavà‑ní nsiùhù, dandu dayáha‑ní nsiùhù ini cochi cuàhà yucán.
31 Então, os demônios lhe rogavam: Se nos expeles, manda-nos para a manada de porcos.
32 Dandu nì cachi‑yà xán: ―Cuahán‑ndâ, cachíˋ. Dandu nì caquee nsiha nì sàcùñuha ini cochi yucán. Ñàyùcàndùá, carrera nì canuu nsihi‑sì candiaa yucán, te nì còyo‑sì ndè mar nì càhà‑si.
32 Pois ide, ordenou-lhes Jesus. E eles, saindo, passaram para os porcos; e eis que toda a manada se precipitou, despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, e nas águas pereceram.
33 Dandu tè‑ndiàá xì cochi mà, yáha ga nì yùhí‑te; te mànuhù‑té carrera ndé nduú ñuu yucán, nì cachitnùhu‑tè xì nèhivì ñuu mà ñà‑ndùá nì cuu, xì sàhà stná nècuàchì nìsa ñuhu ñà‑malu inì‑xi.
33 Fugiram os porqueiros e, chegando à cidade, contaram todas estas coisas e o que acontecera aos endemoninhados.
34 Ñàyùcàndùá, nì caquee nsihi nèhivì ñuu mà nì casaà‑nè ndé iá Jesús; te na ní xini‑nèyà nì sacundahví‑nè nùù‑yá ñà‑nì quèé dahuun‑ya ladu xi‑ne.
34 Então, a cidade toda saiu para encontrar-se com Jesus; e, vendo-o, lhe rogaram que se retirasse da terra deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.