Marcos 8
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs NAA
1 Quìvì yucán nì nataca tu cuàhà sàstnùhù nèhivì, doco còò ni‑iñàha cuxi‑ne. Ñàyùcàndùá, nì cana Jesús nècuàchì dacuahá‑yá, te nì cachi‑yà xì‑né:
1 Naqueles dias, quando outra vez se reuniu grande multidão, e não tendo o que comer, Jesus chamou os discípulos e lhes disse:
2 ―Yùhù cuhí inì nèhivì yohó, vàchi sàcuàhàn‑ndà ùnì quìvì ndoó‑né cutnáhâ‑né xì‑ndà yohó, te còò cá ñà‑cuxi‑ne.
2 — Tenho compaixão desta gente, porque já faz três dias que eles estão comigo e não têm o que comer.
3 Te nú ni dánâcuîtiè‑nè nùhù‑nè vehe‑ne, vihini cuìtá‑nè ichì, vàchi có‑xìxí‑né, te xica ní caquixi dava‑ne.
3 Se eu os mandar para casa em jejum, desfalecerão pelo caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 Dandu nì naxiconihí nècuàchì dacuahá‑yá nùù‑yá: ―Doco ¿índù nìhì‑ndà ñà‑dacuxi‑ndané? vàchi yucù nduá yohó.
4 Mas os discípulos lhe responderam: — Como poderá alguém saciá-los de pão neste deserto?
5 Dandu nì xìcàn tnùhù‑yá nùù‑né: ―¿Nadaa pan nihí‑nsiá? ―Ùsà‑ñà iá ―nì cachi‑nè.
5 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sete.
6 Dandu nì dàndàcú‑yá ni mácùndoo viì nsidaa nèhivì mà ñuhù. Te nì tnii‑ya ùsà pan mà, nì naquimanì‑yá Dios sàhá, te nì dàcuàchí‑yáñà. Dandu nì sàha‑ya nècuàchì dacuahá‑yá, te mii‑né, nì dasàn‑néà nùù nèhivì cuáhà mà.
6 Então mandou o povo assentar-se no chão. E, pegando os sete pães, partiu-os, após ter dado graças, e os deu aos seus discípulos, para que estes os distribuíssem, repartindo entre o povo.
7 Te nì ìa stná iin ùì siaca cuati; ñàyùcàndùá nì naquimanì stná‑yà Dios sàhà‑sí, te nì cachi‑yà xì nècuàchìmà ñà‑dasàn stná‑nèsi nùù nèhivì.
7 Tinham também alguns peixinhos. E, abençoando-os, mandou que estes igualmente fossem distribuídos.
8 Dandu nèhivì cuáhà mà, nì caxixi nsidaa‑né, te nì ndenuu ini‑nè. Te después, nì dàtàcá‑nè ñà‑ndùá nì cuyodò gá, te nì chitu ùsà canasta‑ñà.
8 Comeram e se fartaram; e dos pedaços restantes recolheram sete cestos.
9 Te nèhivì nì caxixi ma, nahi cùmì mil nì sanduu‑ne. Daaní, na sánì dànácuîtià‑yà nsidaa nèhivì mà,
9 Eram cerca de quatro mil homens. Então Jesus os despediu.
10 dandu nì nana tu‑ya iin lancha xì nècuàchì dacuahá‑yá cuàhàn‑yà xì‑né ndè ladu ñuu Dalmanuta.
10 Logo a seguir, tendo entrado no barco juntamente com os seus discípulos, foi para a região de Dalmanuta.
11 Daaní, nì casaà nècuàchì fariseu nùù‑yá, te nì quesaha‑né cuáà‑nè xì‑yá, dasaá‑nèyà xícàn‑nè ñà‑quida‑ya iin milagru xi Dios cundehè‑né.
11 Os fariseus chegaram e começaram a discutir com Jesus. E, tentando-o, pediram-lhe um sinal vindo do céu.
12 Dandu nì sàcàn cuàhà ini‑yà, te nì cachi‑yà xì‑né: ―Mii‑nsiá xì dava ga nècuàchì ñuu yohó, ¿índù chuun xícàn guá‑nsià quide iin milagru cundehè‑nsiá? Yùhù cachíˋ xì‑nsiá, mà sáà coo ni‑iin milagru cundehè‑nsiá.
12 Jesus, porém, arrancou do íntimo do seu espírito um gemido e disse:
13 Dandu nì nacoo uun‑yanè, nì ndècahnu‑ya ini lancha inga xichi, te nì quihin‑ya ichì cuàhàn‑yà inga ladu mar.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 Cunaha‑nsiá, sànì nandòdó nècuàchì dacuahá‑yá cunihi ga‑nè pan cùhùn ini lancha mà. Cuisì iin‑nia nihí‑né cuàhàn.
14 Ora, os discípulos se esqueceram de levar pão e, no barco, não tinham consigo senão um só.
15 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Cundehè‑nsiá, cuidadu gà ni cúndóó‑nsiá sàhà tàtnà nsidátáchí xí pan xi nècuàchì fariseu xì stná Herodes.
15 Jesus os preveniu, dizendo:
16 Dandu nì quesaha‑né nì ndatnuhu‑né, cachí‑nè: ―Ádi ñá‑còò pan nihi‑nda vàxi, ñàyùcàndùá cachí‑yà xì‑ndà ducán ―cachí‑nè.
16 E eles começaram a discutir entre si, dizendo: — Ele diz isso porque não temos pão.
17 Sàhájàn na ní cundaà ini‑yà ñà‑ndùá ndatnúhú‑nê, dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Có‑xìñùhù ndatnuhu‑nsiá sàhà‑ñá còò pan nihí‑nsiá vàxi. ¿A có‑nsìnúú inì‑nsia (ñà‑ndùá nì xini‑nsià)? Yùhù xiníˋ tàñáha ga cundaà inì‑nsia. ¡Na cueé guâ sánìhì inì‑nsia!
17 Jesus percebeu isso e perguntou:
18 Iá nduchìnúù‑nsiá, ñàyùcàndùá xiñuhu cundehè‑nsiá. Te iá stná tùtnù‑nsiá; xiñuhu cunini‑nsia. ¿A có‑nsìnúú inì‑nsia nansa nì cuu daa?
18 Tendo olhos, não veem? E, tendo ouvidos, não ouvem? Não se lembram
19 Na ní dasín ùhùn pan, te nì xixi ùhùn mil tiàa, ¿nadaa ga ìcà pedazu pan nì ndòo nì dàtàcá‑nsià? ―Ùxìn ùìà ―cachí‑nè.
19 de quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços vocês recolheram? Eles responderam: — Doze!
20 Dandu nì cachi tu‑ya: ―Na ní dasín ùsà pan nì caxixi cùmì mil nèhivì, ¿nadaa ìcà pedazu pan nì dàtàcá‑nsià? ―Ùsà ―cachí‑nè.
20 — E de quando parti os sete pães para os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços vocês recolheram? Responderam: — Sete!
21 Dandu nì cachi tu‑ya xì‑né: ―¿A táñâha ga mànìhì inì‑nsia?
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Dandu nì sàà‑yà xì‑né ñuu Betsaida, te nèhivì ndoó yucán, ndacá‑né iin nècuàchì cuaá nì quesaa nùù‑yá, sacúndáhvî‑nè ñà‑nì chítúú‑yá ndahà‑yá nùù‑né, te ni ndúvàha‑ne.
22 Então chegaram a Betsaida. E lhe trouxeram um cego e pediram a Jesus que tocasse nele.
23 Ñàyùcàndùá, nì tnii‑ya ndahà nècuàchìmà, te nì tavà‑yánè fuera ñuu tii ma. Dandu nì dàcùchí‑yà tèdìí‑yà nduchìnúù‑né, te nì chituu‑ya ndahà‑yá ndé cuhí nùù‑né. Dandu nì ndàcàtnùhù‑yá nùù‑né, a sánì natùinuù‑né, á coó.
23 Jesus, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia. Então cuspiu nos olhos do homem e, impondo-lhe as mãos, perguntou:
24 Dandu nì ndacoto‑ne, te nì cachi‑nè: ―Vàtùni indéhí nèhivì, xicánúú‑né, doco na iá yutnù, ducán ndáa‑ne.
24 O homem, recuperando a visão, respondeu: — Vejo pessoas, mas elas parecem árvores que andam.
25 Dandu, nì nachituu‑ya ndahà‑yá nduchìnúù‑né, te nì indehè nsìí‑né. Te momentu yucán nì nduvàha nduchìnúù‑né, te nì natùi nina.
25 Então Jesus novamente pôs as mãos sobre os olhos dele. E o homem, passando a ver claramente, ficou restabelecido; e distinguia tudo de modo perfeito.
26 Dandu nì cachi‑yà xì nècuàchìmà ñà‑nì núhù‑nè vehe‑ne, doco màsà yáha‑ne ñuu tii ma, ni màsà cáchí‑nè xì nèhivì ndoó yucán.
26 E Jesus o mandou para casa, recomendando-lhe:
27 Daaní, cuàhàn‑yà xì nècuàchì dacuahá‑yá ndè ñuu cuati ndoó yatni ñuu Cesarea de Filipo. Te na cuáhàn‑nè ichì, dandu nì xìcàn tnùhù‑yá nùù‑né, cachí‑yà: ―¿Ana nduú yùhù, cachí nèhivì?
27 Então Jesus e os seus discípulos foram para as aldeias de Cesareia de Filipe. No caminho, perguntou-lhes:
28 Te nì cachi‑nè xì‑yá: ―Dava‑ne cachí‑nè Juan Bautista nduu‑ní. Te dava‑ne cachí‑nè Elías nduu‑ní, te dava ga‑nè cachí‑nè ñà‑ndùù‑ní nahi profeta sànaha.
28 Os discípulos responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que é um dos profetas.
29 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Doco mii‑nsiá, ¿ana nduí cachí‑nsià? Dandu nì cachi Pedro: ―Divi Cristu (nì quixi dìquì‑xí) nduu‑ní.
29 Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro lhe disse: — O senhor é o Cristo.
30 Dandu nì sàcùnaha nsidaa nècuàchì dacuahá‑yá mà ñà‑màsà cáchí‑nè xì nèhivì dava ga ni‑iin palabra mà.
30 Então Jesus os advertiu de que a ninguém dissessem tal coisa a seu respeito.
31 Dandu nì dàtúi‑ya nùù‑né nansa icúmí cuu xi‑yá después. Nì cachi‑yà xì‑né ñà‑mii‑yá ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, icúmí‑yâ ndoho cuahà‑yá. Vàchi tè‑sàhnú xídandacú, xì stná dùtù xícusahnú, xì stná nècuàchì ley xi veheñùhu, nsidaa‑né icúmí‑nê cahíchì ini‑nèyà, dandu (càcàn‑nè) cahnì nèhivì‑yá. Doco tìxi ùnì quìvì icúmí‑yâ natiacu‑yà,
31 Então Jesus começou a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do Homem sofresse muitas coisas, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas, fosse morto e que, depois de três dias, ressuscitasse.
32 nì cachi‑yà, cáhàn vate‑yá xì‑né ducán. Ñàyùcàndùá, nì tavà cuaán Pedro‑yà, nì cachi‑nè xì‑yá ñà‑màsà cáchí‑yà ducán.
32 E isto ele expunha claramente. Então Pedro, chamando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 Doco nì nacuico‑yá ladu yàtà‑yá, nì indehè‑yá dava ga nècuàchì dacuahá‑yá, te nì càhàn duchi ini‑yà xì Pedro, cachí‑yà: ―Cuxio‑ní nùí, vàchi nahi ñà‑malu Satanás nduu‑ní. Có‑nìhnú vàha inì‑ní Dios. Cuisì chuun xi nèhivì ñuhìví nihnú inì‑ní.
33 Mas Jesus, voltando-se e vendo os seus discípulos, repreendeu Pedro e disse:
34 Dandu nì cana‑ya nècuàchì dacuahá‑yá xì dava ga nèhivì ndoó yucán, te nì cachi‑yà xì‑né: ―Nsidaa ana cuní cunchicùn xìˊ, xiñuhu nacoo‑ne ñà‑ndùá cuní inì‑ni mii‑né quida‑ne, te cunchicùn‑nè yùhù, quida‑ne cuenta na ian nsidá stná‑nè cruz xi‑ne ñà‑cui stná‑nè xìˊ.
34 Então, convocando a multidão e juntamente os seus discípulos, Jesus lhes disse:
35 Vàchi nú cuní iin nèhivì dacácu‑ne vida xi‑ne, cutu ñà‑dandáñúhú‑nêàmà cundua. Doco nú ni cuí‑nè sàhà yùhù ò sàhà razón ndiaha xí, dandu ñà‑sànì càcu ndisa vida xi‑ne nduá.
35 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa e por causa do evangelho, esse a salvará.
36 Vàchi mate ni níhì iin nèhivì nsidaa ñà‑ìá ñuhìví, doco ni mà sáà‑mà cundua ñà‑vàha xi‑ne nú màsà sáà stná anima‑nè càcua nùù Dios. Còó, mà cúí.
36 De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro e perder a sua alma?
37 Te ò nú ni cuní stná iin nèhivì nacuiin‑ne anima‑nè, còó, mà cúí.
37 Que daria uma pessoa em troca de sua alma?
38 Vàchi nèhivì tiempu vichi, nacóó‑né Dios, te xidá cuàchi‑ne. Ñàyùcàndùá, iin nècuàchì iá mahì nèhivì malu ndoó vichi, te cucáhán nûù‑né yàha‑ne ladu xi, te ò cucáhán nûù‑né cunini‑ne palabra xi, ndahví‑nè, vachi nú ducán, dandu yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, icúmí stnáì nacuaìˊ mii‑né quìvì naxicocuíìn. Vàchi icúmî naxicocuíìn ñuhìví yohó, cutnahí xì ángel ìì‑xí quixi, te ndiaha gá icúmî nanchiìˊ quida Yuamánìˊ.
38 Pois quem, nesta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória do seu Pai com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.