Marcos 2
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs VC
1 Nì yàha itnii quìvì, dandu mànuhù Jesús ñuu Capernaum. Te nì xinitnùhu nèhivì iá‑yà vehe.
1 Alguns dias depois, Jesus entrou novamente em Cafarnaum e souberam que ele estava em casa.
2 Ñàyùcàndùá luegu nì nataca cuàhà‑né, ni có‑nùná gà índù cundoo‑ne, ni siquiera nùù yehè. Te nì càhàn‑yà xì‑né ñà‑ndùú palabra xi‑ya.
2 Reuniu-se uma tal multidão, que não podiam encontrar lugar nem mesmo junto à porta. E ele os instruía.
3 Dandu yucán nì sàà stná itnii gá nèhivì, cùmì‑né nsìdà‑xì iin nècuàchì cuhí nì dàñà íì cuerpu xi.
3 Trouxeram-lhe um paralítico, carregado por quatro homens.
4 Doco ñà‑cuàhà guá nèhivì ndoó yucán, mànìcùí quìhvi‑ne dècuèndè ndé iá‑yà. Ñàyùcàndùá nì nana‑ne dìnìvèhé nì nacanì‑nè iyuhu dìnìá meru ndé indéhe ndáà iá‑yà ini vehe. Te na sánì nacuna‑nemà, dandu nì dànùú‑né nècuàchì cuhí xi‑ne nùù camilla.
4 Como não pudessem apresentar-lho por causa da multidão, descobriram o teto por cima do lugar onde Jesus se achava e, por uma abertura, desceram o leito em que jazia o paralítico.
5 Ñàyùcàndùá, na ní xini‑yà ñà‑cuàhà guá xíxinindisá‑néyà, dandu nì cachi‑yà xì nècuàchì cuhí: ―Hijo, xicáhnû inì sàhà cuàchi‑ní.
5 Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: "Filho, perdoados te são os pecados."
6 Doco yucán ndoó stná itnii nècuàchì nduú nècuàchì ley xi veheñùhu, te nì nacani ini‑nè:
6 Ora, estavam ali sentados alguns escribas, que diziam uns aos outros:
7 “¿Índù chuun cáhàn Jesús ducán? ¡Mà ndóo ini Dios sàhà ñà‑ndùá cachí‑nè! Vàchi còò inga ana cui cuicahnú inì‑xi sàhà‑ndà, cuisì mii‑yá”.
7 "Como pode este homem falar assim? Ele blasfema. Quem pode perdoar pecados senão Deus?"
8 Doco Jesús, nì cundaà ini anima‑yà ñà‑ndùá nacání guâ ini nècuàchìmà. Ñàyùcàndùá nì cachi‑yà xì‑né: ―¿Índù chuun nacání inì‑nsia ducán?
8 Mas Jesus, penetrando logo com seu espírito tios seus íntimos pensamentos, disse-lhes: "Por que pensais isto nos vossos corações?
9 ¿Índù milagru nduú ñà‑chicá ùhì quida‑nda: a ñá‑cachi uun‑nda xi nècuàchì cuhí yohó ñà‑xìcáhnû ini‑ndà sàhà cuàchi‑ne, te ò ñá‑cachi‑ndà xì‑né ni ndácuíín‑nè ndanihi‑ne camilla xi‑ne, te nacaca‑ne?
9 Que é mais fácil dizer ao paralítico: Os pecados te são perdoados, ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito e anda?
10 Pues yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, cuàhìn quide iñàha ñà‑cundaà inì‑nsia ñà‑ndisa icúmî derechu cuicahnú inì sàhà cuàchi nèhivì ñuhìví. Dandu nì cachi‑yà xì nècuàchì cuhí mà:
10 Ora, para que conheçais o poder concedido ao Filho dó homem sobre a terra {disse ao paralítico},
11 ―Mii‑ní cachí xìˊ, ndacuiìn‑ní, ndanihi‑ní camilla xi‑ní, te xuhun‑ní vehe‑ní.
11 eu te ordeno: levanta-te, toma o teu leito e vai para casa."
12 Dandu nì ndacuiin nècuàchì cuhí mà, te vichi vichi nì ndanihi‑ne camilla xi‑ne, nì quee‑ne, mànuhù‑né vehe‑ne, indéhe nsidaa nèhivì yucán. Ñàyùcàndùá nsidaa‑né, nì ndulocó‑nè, te nì ndenihi vàha‑ne Dios, cachí‑nè: ―Ni‑iin xichi, có‑xìní‑ndà cuu (ndiaha guá) nahi ñà‑yòhó.
12 No mesmo instante, ele se levantou e, tomando o. leito, foi-se embora à vista de todos. A, multidão inteira encheu-se de profunda admiração e puseram-se a louvar a Deus, dizendo: "Nunca vimos coisa semelhante."
13 Daaní, nì quee‑ya inga xichi cuàhàn‑yà dècuèndè mar. Te nì nataca cuàhà gá nèhivì nùù‑yá, te nì dàcuàhá‑yánè.
13 Jesus saiu de novo para perto do mar e toda a multidão foi ter com ele, e ele os ensinava.
14 Dandu nì yàha‑ya (inga xaan), te nì xini‑yà iin dèhe Alfeo nani Leví, iá‑nè nùù mesa ndé dachíyàhvi‑ne. Te nì cachi‑yà xì‑né: ―Nahà‑ní, cunchicùn‑ní yùhù. Dandu nì ndacuiin nècuàchìmà cuàhàn stná‑nè xì‑yá.
14 Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado no posto da arrecadação e disse-lhe: "Segue-me." E Levi, levantando-se, seguiu-o.
15 Daaní, después dohó nì cuu na ní ìa‑ya vehe Leví mà. Iá‑yà xixí‑yá, te ndoó stná cuàhà nècuàchì dachíyàhvi, xì cuàhà gá más nècuàchì cachí‑nè iá cuàchi‑xi, xixí‑né xì Jesús xì nècuàchì dacuahá‑yá, vàchi cuàhà gá nèhivì nchícùn xì‑yá.
15 Em seguida, pôs-se à mesa na sua casa e muitos cobradores de impostos e pecadores tomaram lugar com ele e seus discípulos; com efeito, eram numerosos os que o seguiam.
16 Te nècuàchì ley xi veheñùhu, xì stná nècuàchì fariseu, nì xini‑nè nansa quidá‑yá xixí‑yá xì nèhivì mà. Ñàyùcàndùá nì cachi‑nè xì nècuàchì dacuahá‑yá: ―¿Índù chuun cutnáhâ maestru xi‑nsia xixí‑né xì cuàhà tè‑dàchíyàhvi, xì dava gà stná nèhivì cuáchi?
16 Os escribas, do partido dos fariseus,. vendo-o comer com as pessoas de má vida e publicamos, diziam aos seus discípulos: "Ele come com os publicamos e com gente de má vida? "
17 Na ní tiacu Jesús cachí‑nè ducán, dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Màdì nècuàchì ndáa vàha xiñuhu xi ana quidatatna xi‑né. Nècuàchì cuhí xiñuhu xì ana quidatatna xi‑né. Te divi ducání stná yùhù, màdì nèhivì nihnú ndàcuisì inì‑xi vàxi càhàn xìˊ. Còó, nèhivì cuáchi vàxi nanduquí, áma naxicocuíìn ini‑nè sàhà cuàchi‑ne.
17 Ouvindo-os, Jesus replicou: "Os sãos não precisam de médico, mas os enfermos; não vim chamar os justos, mas os pecadores."
18 Daaní, iin xichi na iníhíì nècuàchì dacuahá Juan Bautista xì stná nècuàchì fariseu, dandu nì tnàtuu itnii nèhivì nùù Jesús, te nì ndàcàtnùhù‑né nùù‑yá cachí‑nè: ―¿Índù chuun iníhíì dócô nècuàchì dacuahá Juan xì stná nècuàchì xídacuahá ley xi tè‑fariseu, doco nècuàchì dacuahá mii‑ní, còó?
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus jejuavam. Por isso, foram-lhe perguntar: "Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?"
19 Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Nècuàchì ndoó vicò nándàhà, ¿a vátùni iá ñà‑cunihiì‑né na hora ndoó‑né cutnáhâ‑né xì noviu? Còó, vàchi na ndoó‑né xì noviu, mà cúí cunihiì dócô‑nè.
19 Jesus respondeu-lhes: "Podem porventura jejuar os convidados das núpcias, enquanto está com eles o esposo? Enquanto têm consigo o esposo, não lhes é -possível jejuar.
20 Doco vàxi iin quìvì, dandu mà cóó gà noviu nùù‑né, dandísá, tiempu yucán icúmí‑nê cunihiì dócô‑nè.
20 Dias virão, porém, em que o esposo lhes será tirado, e então jejuarão.
21 ’Sìcoto saa, màsà nácàhmá‑ndàñá nùù ñà‑tùhú. Vàchi nú ducán, dandu dandánsíá ndé nì nacàhmá, te chicá icúmí ndàtà sìcoto tuhú mà. Dandu ñà‑sànì ndàtà dahuun sìcoto‑mà cundua.
21 "Ninguém prega retalho de pano novo em roupa velha; do contrário, o remendo arranca novo pedaço da veste usada e torna-se pior o rasgão.
22 Stná vinu, nú vinu saa nduá, mà dáquêe stná nèhivì‑ñá ini itni iìn tuhú, vàchi nú ducán, ndàtà‑ñá, vàchi cahnsià quida vinu saa ma, te cuìtià‑ñà, te cuchicuehe stná iìn mà. Ñàyùcàndùá, nú vinu saa nduá, dandu ini itni iìn saa covàha.
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos; se o fizer, o vinho os arrebentará e perder-se-á juntamente com os odres mas para vinho novo, odres novos."
23 Iin quìvì descansu nì sandua, te yáha Jesús nùù iin itu ndé iá trigu, te cutnáhâ stná‑yà xì nècuàchì dacuahá‑yá. Te nacua yáha‑ne ducán sáhnù‑nè sìcàyòcó trigu mà saxí‑né.
23 Num dia de sábado, o Senhor caminhava pelos campos e seus discípulos, andando, começaram a colher espigas.
24 Ñàyùcàndùá, nì cachi nècuàchì fariseu xì‑yá: ―Cundehè‑ní nansa quidá nècuàchì dacuaha‑ní, quidá‑né iin chuun có‑sâha ley xi‑nda quida‑nda quìvì descansu.
24 Os fariseus observaram-lhe: "Vede! Por que fazem eles no sábado o que não é permitido?" Jesus respondeu-lhes:
25 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―¿A cónì càhví‑nsiá (nùù tutu ìì) ndé nacáníá nansa nì quida David sànaha na xicánúú ndahví‑nè xì compañeru‑nè tiempu xi jefe xi dùtù nani Abiatar, te xíhì‑nè doco? Nì quìhvi‑ne ini veheñùhu xi Dios, te nì xixi‑ne dìtà vídì ìì, mate còò permisu cuxi‑neà, cuisì‑ní dùtù iá permisu cuxi xi ñá‑yùcán. Doco David, ndè stná compañeru‑nè nì sàha‑ne, nì caxixi stná nècuàchìmà.
25 "Nunca lestes o que fez Davi, quando se achou em necessidade e teve fome, ele e os seus companheiros?
26 — ausente —
26 Ele entrou na casa de Deus, sendo Abiatar príncipe dos sacerdotes, e comeu os pães da proposição, dos quais só aos sacerdotes era permitido comer, e os deu aos seus companheiros."
27 Dandu nì cachi stná‑yà xì nèhivì yucán: ―Sàhà ñà‑cunduu ñà‑vàha xi nèhivì, ñàyùcàndùá nì sàcòo iin quìvì descansu, màdìá nì cúyúcún nèhivì sàhà‑ñá (chicá nducahnú) quìvì mà.
27 E dizia-lhes: "O sábado foi feito para o homem, e não o homem para o sábado;
28 Ñàyùcàndùá, yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, dandacú stnáì sàhà nansa quida nèhivì quìvì mà.
28 e, para dizer tudo, o Filho do homem é senhor também do sábado."
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.