Marcos 15
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs ARIB
1 Na ní tùinuù, dandu nì ndatnuhu dùtù xícusahnú xì tè‑cùsáhnû nùù ñuu mà, xì stná nècuàchì ley xi veheñùhu, xì nsidaa gá stná Junta Cahnú. Ñàyùcàndùá, nì nacuhni‑nè ndahà Jesús, cuàhàn‑nè xì‑yá nùù gobernador nani Pilatu, te yucán nì ndòo‑ya ndahà témà.
1 Logo de manhã tiveram conselho os principais sacerdotes com os anciãos, os escribas e todo o sinédrio; e maniatando a Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Dandu nì xìcàn tnùhù‑té nùù‑yá, cachí‑te: ―¿A ndísá rey xi nècuàchì raza Judea nduu‑ní, á coó? ―Nacua cachí‑nî, divi ducán nduá ―cachí‑yà.
2 Pilatos lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
3 Dandu dùtù xícusahnú, cuàhà ní càhàn tnùhù‑né sàhà‑yá.
3 e os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas.
4 Dandu nì ndàcàtnùhù Pilatu nùù‑yá inga xichi, cachí‑te: ―¿Áma náxícóníhí‑nî sàhà ñà‑cuàhà guá cáhàn‑nè dìquì‑ní?
4 Tornou Pilatos a interrogá-lo, dizendo: Não respondes nada? Vê quantas acusações te fazem.
5 Doco Jesús, còò ni‑iñàha ni náxícóníhî‑yá. Ñàyùcàndùá, nì ndulocó Pilatu.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se admirava.
6 Cunaha‑nsiá, cada nacává vicò pascua mà, tùha gobernador mà daña‑té iin tè‑ndiàdí, ndéni‑te nì cui ndiadí cudíì ini nèhivì cuáhà.
6 Ora, por ocasião da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 Te quìvì yucán ndoó itnii tiàa vehecàa. Vàchi nì casahàn‑te revolución dìquì gobiernu, te nì sahnì stnàhá‑te. Te iin tèmà nani Barrabás.
7 E havia um, chamado Barrabás, preso com outros sediciosos, os quais num motim haviam cometido um homicídio.
8 Ñàyùcàndùá nì caquixi tu nèhivì cuáhà mà nì quesaha‑né nì xìcàn‑nè nùù Pilatu ñà‑nì quìdá tú‑te ñà‑ndùú costumbre xi‑tè cada vicò mà.
8 E a multidão subiu e começou a pedir o que lhe costumava fazer.
9 Te nì naxiconihí‑te nùù‑né, cachí‑te: ―¿A vátùni dañí Jesús yohó, divi nècuàchì cachí nduú rey xi nècuàchì raza‑nsià Judea?
9 Ao que Pilatos lhes perguntou: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Ducán nì cachì‑te xi‑né, vàchi ináhá‑tê ñà‑sàhà mbidiá xi dùtù xícusahnú, ñàyùcàndùá nì dàyáha‑ne Jesús ndahà‑té.
10 Pois ele sabia que por inveja os principais sacerdotes lho haviam entregado.
11 Doco dùtù mà, nì chiyuhù‑né nèhivì cuáhà mà ñà‑nì cácàn‑nè dàñà Barrabás mà, te màdìá Jesús.
11 Mas os principais sacerdotes incitaram a multidão a pedir que lhes soltasse antes a Barrabás.
12 Dandu nì càhàn tu Pilatu xì nèhivì mà, cachí‑te: ―¿Ndíà ndùá cuní‑nsià quide xì nècuàchì yohó? Vàchi rey xi mii‑nsiá nècuàchì raza Judea nduú‑né, cachí‑nsià.
12 E Pilatos, tornando a falar, perguntou-lhes: Que farei então daquele a quem chamais reis dos judeus?
13 Dandu ndee ní càna nsidaa nèhivì yucán, cachí‑nè: ―¡Ni cuí‑nè nchìca cruz!
13 Novamente clamaram eles: Crucifica-o!
14 Dandu nì cachi tu Pilatu: ―¿Índù chuun cui‑nè ñà‑còò falta xi‑ne iá? Doco chicá ndee ní càna nèhivì mà, cachí‑nè: ―¡Ni cuí‑nè nchìca cruz!
14 Disse-lhes Pilatos: Mas que mal fez ele? Ao que eles clamaram ainda mais: Crucifica-o!
15 Te sàhà ñà‑cùní Pilatu ndòo vàha‑tè xì nèhivì mà, ñàyùcàndùá nì daña‑té Barrabás. Te nì dàndàcú‑te ñàhnì cuìí Jesús xì chirrión. Dandu nì dàndàcú stná‑te nùù soldadu xi‑tè ñà‑cundaca‑temàyá cùhùn chituu‑tèyá nchìca cruz.
15 Então Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhe Barrabás; e tendo mandado açoitar a Jesus, o entregou para ser crucificado.
16 Doco primeru, nì casaca‑tèyá ndè patiu vehechuún, te nì cana‑tè nsidaa compañeru‑te ñà‑tnàtuu‑tè.
16 Os soldados, pois, levaram-no para dentro, ao pátio, que é o pretório, e convocaram toda a corte;
17 Dandu nì chindixi‑tèyá iin sìcoto moradu. Te nì cavà‑té iin corona iñù nì chicaà‑te dìnì‑yá.
17 vestiram-no de púrpura e puseram-lhe na cabeça uma coroa de espinhos que haviam tecido;
18 Dandu nì sàcùndiaà‑teyá, cána‑tè, cachí‑te: ―¡Viva! ¡Ádi rey xi tè‑raza Judea nduu‑ní!
18 e começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Te nì cani fuerte‑te dìnì‑yá xì iin nù‑yòò. Dandu nì casivi dìí‑teyá, te nì sàcuìtasisi‑té nùù‑yá, na ian quidáñúhú‑têyâ.
19 Davam-lhe com uma cana na cabeça, cuspiam nele e, postos de joelhos, o adoravam.
20 Daaní, na ní nsihi nì sàcùndiaà‑teyá ducán, dandu nì tavà‑té sìcoto moradu mà, te nì nachindixi‑tèyá sìcoto xi mii‑yá. Dandu nì saca‑tèyá cuàhàn‑te ñà‑chituu‑tèyá nchìca cruz.
20 Depois de o terem assim escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e lhe puseram as vestes. Então o levaram para fora, a fim de o crucificarem.
21 Ichì yucán nì ndacùhun tnahá‑te xi iin tiàa nani Simón, màndixi‑ne nì sàhàn‑nè nùù ìtú. Iin nècuàchì ñuu Cirene nduú‑né, te yua Alejandro xì Rufo nduú stná‑nè. Te divi nècuàchìmà nì tnii soldadu, te nì dàcuìdá‑tené cruz xi Jesús cuàhàn‑nè.
21 E obrigaram certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a carregar-lhe a cruz.
22 Dandu nì casaà‑te xi‑yá iin xaan nani Gólgota. Quìvì jaàn cachí dàhàn yucán, Nùù Iquìdìnì.
22 Levaram-no, pois, ao lugar do Gólgota, que quer dizer, lugar da Caveira.
23 Dandu nì cunì‑te dacohó‑teyá vinu dácà xì iin dùsa tatna nani mirra, doco cónì cùní‑yà.
23 E ofereciam-lhe vinho misturado com mirra; mas ele não o tomou.
24 Daaní, nì chituu‑tèyá nchìca cruz. Te nì dasàn‑té sìcoto xi‑ya según nansa nì nìhì iin iin‑tè na ní idìquí‑te sàhà‑ñá.
24 Então o crucificaram, e repartiram entre si as vestes dele, lançando sortes sobre elas para ver o que cada um levaria.
25 Nahi cà‑íìn dàtnàà nduá nì chituu‑tèyá nchìca cruz mà.
25 E era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Te yucán nì cachituu stná‑te iin ñà‑càchítnùhu índù‑ñá dìsáhà‑xí dandohó‑teyá. Te dohó cacháˋ: “Rey xi tè‑raza Judea”.
26 Por cima dele estava escrito o título da sua acusação: O REI DOS JUDEUS.
27 Cunaha‑nsiá, yucán nì sàcùtundiaa stná ùì tècuìhnà nchìca cruz, iin‑tè ladu cuàhá‑yà, te ingà‑te ladu ìtní‑yà.
27 Também, com ele, crucificaram dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 Te ducán nì cuu ndisa ñà‑ndùá nì cachitnùhu tutu ìì ndé cacháˋ: “Nì quida nèhivì cuenta na ian tiàa malu nduú‑yá”.
28 {E cumpriu-se a escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.}
29 Dandu nèhivì yáha yucán, nì canàhá‑nè xì‑yá, dacuico dínì‑né, cahíchì ini‑nèyà, te ndacótó dana‑ne nùù‑yá, cachí‑nè: ―¡Ndahví‑nî! ¡Cuàhàn‑ní dacaa‑ní veheñùhu cahnú, te tìxi ùnì quìvì naquidavàha saa‑ní inga‑ñà cahan‑ní!
29 E os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas.
30 Pues nú ducán fuerte guá‑nî, dandu dacácu‑ní mii‑ní. Danuu‑ní mii‑ní nùù cruz cundehè‑nsí ―nì cachi‑nè.
30 salva-te a ti mesmo, descendo da cruz.
31 Ndè stná dùtù xícusahnú, xì nècuàchì ley xi veheñùhu, divi‑ni ducán nì sàcùndiaa stná‑nèyà, cachí‑nè iin‑ne xì inga‑nè: ―Nècuàchì jaàn, nìsa dacácu‑ne nècuàchì dava ga, doco mà cùì dacácu‑ne mii‑né.
31 De igual modo também os principais sacerdotes, com os escribas, escarnecendo-o, diziam entre si: A outros salvou; a si mesmo não pode salvar;
32 Doco nú ndisa Cristu rey xi nècuàchì raza‑ndà Israel nduú‑né, dandu ni dánúû‑né mii‑né nùù cruz jaàn cundehè‑ndà, dandísá cunindisa‑ndané. Ducán nì cachi‑nè. Te dècuèndè stná tiàa itándiáá stná nchìca cruz yucán, nì canàhá stná‑te xi‑yá.
32 desça agora da cruz o Cristo, o rei de Israel, para que vejamos e creiamos, Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 Daaní, càxíhúì xì ndé càhúnì, nì nàcuììn tnùù inicutu ñuhìví.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre a terra, até a hora nona.
34 Dandu càhúnì nì ndàhì ndee‑yá, cachí‑yà: ―Eloi, Eloi, ¿lama sabactani? ―te dohó cuní cachàmà: Dios mío, Dios mío, ¿a ñá‑sànì ndòo nihni nduá yohó?
34 E, à hora nona, bradou Jesus em alta voz: Eloí, Eloí, lamá, sabactani? que, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Te dava nècuàchì itá yucán, nì tiacu‑nè ndáhì‑yà ducán, ñàyùcàndùá nì cachi‑nè: ―Cunini‑nsia, caná‑né Elías.
35 Alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Dandu nì dàyáà iin‑tè nì quihin‑tè iin ñà‑ñàhmá uun nani esponja, te nì chindaxin‑tèá xì vinu nì xìò, nì chihi‑tèá dìnì iin vara yutnù, te nì sàha‑tèyá nì sihvi‑yá, cachí‑te: ―Vichi nacoo‑ndané cundiatu‑nda, áma quíxí Elías nanihi xi‑né.
36 Correu um deles, ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a numa cana, dava-lhe de beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias virá tirá-lo.
37 Dandu nì ndàhì ndee‑yá, te nì xìhì‑yà.
37 Mas Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Daaní, yucán ini veheñùhu cahnú (ñuu mà) nì quedava ìì cortina cahnú (sadí nihni cuartu xan). Iin‑ni nì ndàtà‑ñá ndè dìnì‑xí xì ndé tìxi‑xi.
38 Então o véu do santuário se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Te iín iin capitán nùù‑yá, te nì xinì‑te nansa nì ndàhì‑yà, te nì xìhì‑yà. Ñàyùcàndùá nì cachì‑te: ―Ñà‑ndáà nduá, Dèhemanì Dios nì sanduu nècuàchì yohó.
39 Ora, o centurião, que estava defronte dele, vendo-o assim expirar, disse: Verdadeiramente este homem era filho de Deus.
40 Daaní, yucán itá xica stná itnii nècuàchì ñahà, indéhe stná‑nè (nansa cuú). Iin‑ne nduú María Magdalena, te inga‑nè nduú María dihi José xì Jacobo chii. Te inga‑nè nduú Salomé.
40 Também ali estavam algumas mulheres olhando de longe, entre elas Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago o Menor e de José, e Salomé;
41 Nècuàchì ladu Galilea xínduu nsidaa nècuàchìmà, te na ní xìcanuu‑ya ladu yucán, nì cutnahá stná‑nè xì‑yá nì chindee‑néyà. Te vichi itá xica‑né, (indéhe‑ne), cutnáhâ‑né xì cuàhà gá stná nècuàchì ñahà nì quixi stná xì‑yá ndè ñuu Jerusalén.
41 as quais o seguiam e o serviam quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 Te sàdaaní quècahnu orá quìvì yucán. Te quìvì mà nduú stná quìvì icúmí‑nê nsidayucun‑nè sàhà quìvì descansu cunduu inga quìvì mà.
42 Ao cair da tarde, como era o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 Ñàyùcàndùá nì sàà stná iin nècuàchì ñuu tii Arimatea nani José, nì xìcàn‑nè cuerpu xi Jesús. Iin nècuàchì dandacú nùù Junta Cahnú nduú‑né, te nihnú stná ini‑nè sàà tiempu cusahnú Dios ñuhìví yohó. Divi‑ne nì sàhàn nùù Pilatu; cónì yúhî‑nè, nì xìcàn‑nè cuerpu xi‑ya.
43 José de Arimatéia, ilustre membro do sinédrio, que também esperava o reino de Deus, cobrando ânimo foi Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Te nì ndulocó‑te, a ndísá yàchì gà sànì xìhì‑yà, á coó. Ñàyùcàndùá, nì cana‑tè iin capitán, nì xìcàn tnùhù‑té nùù témà a ndísá sànì xìhì‑yà, á coó.
44 Admirou-se Pilatos de que já tivesse morrido; e chamando o centurião, perguntou-lhe se, de fato, havia morrido.
45 ―Jaan ―nì cachi capitán mà. Ñàyùcàndùá, nì sàha Pilatu lugar naquihin José mà cuerpu xi‑ya.
45 E, depois que o soube do centurião, cedeu o cadáver a José;
46 Sàháyùcàndùá, nì xiin nècuàchìmà iin dahmà finu, te nihí‑néà cuàhàn nì nanihi‑ne cuerpu xi‑ya, nì chidùcún‑néyà, te nì chinacaa‑nèyà ini cueva xi nsìi sànì cààn canúú ìcà cavà. Dandu nì dàtùí‑né iin cavà cahnú yuhù cueva mà nì sàcùndiadià.
46 o qual, tendo comprado um pano de linho, tirou da cruz o corpo, envolveu-o no pano e o depositou num sepulcro aberto em rocha; e rolou uma pedra para a porta do sepulcro.
47 Te María Magdalena, xì María dihi José, nì caxini stná‑nè lugar ndé nì sàcùnacaa‑yà.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde fora posto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.