Lucas 9

New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Daaní, nì cana Jesús ùxìn ùì nècuàchì dacuahá‑yá, te nì sàhatahvì‑yánè ñà‑vàtùni tavà‑né nsidanuu clase ñà‑malu ñuhú ini nèhivì, te vàtùni dandúvàha stná‑nè nèhivì cuhí.
1 Reunindo os Doze, Jesus deu-lhes poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar doenças,
2 Te nì sàcùnaha‑né ñà‑cùhùn‑nè cachitnùhu‑ne xì nèhivì palabra sàhà ñuhìví ìì xí Dios, te dandúvàha stná‑nè nècuàchì cuhí.
2 e os enviou a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Dohó nì cachi‑yà xì‑né: ―Ni‑iñàha màsà cúníhí‑nsiá cùhùn, ni bastón, ni morral, ni dìtà, ni dìhùn, ni inga dùhnù‑nsiá ñà‑nadama‑nsia màsà cúníhí‑nsiá cùhùn.
3 E disse-lhes: "Não levem nada pelo caminho: nem bordão, nem saco de viagem, nem pão, nem dinheiro, nem túnica extra.
4 Te nú nì sàà‑nsià iin vehe ndé cundoo‑nsia, iin‑ni cundoo‑nsia yucán dècuèndè cachi sàà quìvì quee‑nsia ñuu mà.
4 Na casa em que vocês entrarem, fiquem ali até partirem.
5 Doco nú có‑cùní nèhivì dayáha‑ne mii‑nsiá, dandu quee‑nsia yucán, te nacatù‑nsiá sàhà‑nsiá còyo yàcá ñuu mà, cunduamà seña cónì quidá víi nècuàchìmà (xì‑nsiá) ―nì cachi‑yà.
5 Se não os receberem, sacudam a poeira dos seus pés quando saírem daquela cidade, como testemunho contra eles".
6 Daaní, nècuàchì dacuahá‑yámà, nì caquihin‑ne ichì cuàhàn‑nè, nì nacàhin‑ne cuàhà ñuu cuati nì càhàn‑nè xì nèhivì nansa iá razón vàha xi Dios, te nì dàndúvàha stná‑nè nècuàchì cuhí nsidanicuú lugar.
6 Assim, eles saíram e foram pelos povoados, pregando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Daaní, rey Herodes, nì xinitnùhu‑tè ñà‑cuàhà guá milagru quidá‑yá, te nì ndulocó‑te, vàchi cachí dava nèhivì ñà‑sànì natiacu Juan (Bautista) nduájàn.
7 Herodes, o tetrarca, ouviu falar de tudo o que estava acontecendo e ficou perplexo, porque algumas pessoas estavam dizendo que João tinha ressuscitado dos mortos;
8 Doco dava ga‑nè, nì cachi‑nè divi Elías sànì ndecunu, te ò iin nècuàchì yuhù núù Dios sànì natiacu.
8 outros, que Elias tinha aparecido; e ainda outros, que um dos profetas do passado tinha voltado à vida.
9 Doco Herodes, (nì ndulocó‑te), te nì cachì‑te: ―Yùhù nì sàhi orden tàhndè dìnì Juan (Bautista). Doco inga nècuàchì cáhàn guá nèhivì sàhà‑xìmà, ¿ana divi nduú‑né, te cuàhà guá ñà‑quìdà stná‑nè? ―nì cachì‑te. Ñàyùcàndùá cuní‑te cundehè‑té Jesús.
9 Mas Herodes disse: "João, eu decapitei! Quem, pois, é este de quem ouço essas coisas? " E procurava vê-lo.
10 Daaní, sàmàndixi nsidaa nècuàchì dacuahá‑yá nì cansiaa‑nè, te nì nacani‑ne xì‑yá nsidaa ñà‑ndùá nì quida‑ne ndé nì sàhàn‑nè. Dandu nì nacuaca‑ya nsidaa‑né cuàhàn cuaán‑yá xì‑né iin xaan yatni ñuu Betsaida ndé còò nèhivì.
10 Ao voltarem, os apóstolos relataram a Jesus o que tinham feito. Então ele os tomou consigo, e retiraram-se para uma cidade chamada Betsaida;
11 Doco cuàhà nèhivì nì tenchicùn xì‑yá, vàchi nì xinitnùhu‑ne cuàhàn‑yà. Ñàyùcàndùá, nì casàhú‑yà xì‑né, te nì càhàn‑yà xì‑né sàhà ichì dandacú Yua‑nda Dios. Te nì dàndúvàha stná‑yà nècuàchì cuhí xi‑ne.
11 mas as multidões ficaram sabendo, e o seguiram. Ele as acolheu, e falava-lhes acerca do Reino de Deus, e curava os que precisavam de cura.
12 Dandu nì cuaà quìvì yucán. Te ùxìn ùì nècuàchì dacuahá‑yá, nì tnàtuu‑ne nùù‑yá, cachí‑nè xì‑yá: ―Ndaquindèè‑ní xì nèhivì, dandu cùhùn‑nè ñuu cuati, te ò ranchu yatni, te nìhì‑né ndé cuxi‑ne, te cùdù‑nè, vàchi yohó ndé ndoo‑nda, còò vehe.
12 Ao fim da tarde os Doze aproximaram-se dele e disseram: "Manda embora a multidão para que eles possam ir aos campos vizinhos e aos povoados, e encontrem comida e pousada, porque aqui estamos em lugar deserto".
13 Doco nì cachi‑yà xì‑né: ―Mii‑nsiá dacuxí‑nsiánè. Te nì cachi‑nè: ―Cuisì ùhùn pan nihí‑nsí, xì úì siaca. ¿A cuní‑nî cùhùn‑nsì cuiin‑nsi ñà‑cuxi nsidaa nècuàchì yohó? ―nì cachi‑nè.
13 Ele, porém, respondeu: "Dêem-lhes vocês algo para comer". Eles disseram: "Temos apenas cinco pães e dois peixes — a menos que compremos alimento para toda esta multidão".
14 Vàchi nècuàchì tiàa ndoó yucán, ùhùn mil nduú nsidaa‑né. Dandu nì cachi‑yà xì nècuàchì dacuahá‑yá: ―Cachi‑nsià xì nèhivì ñà‑nì mácùndoo‑ne ñuhù, iin iin grupu‑nè ùì dico ùxìn, ùì dico ùxìn ni cúndúú‑né.
14 ( E estavam ali cerca de cinco mil homens ). Mas ele disse aos seus discípulos: "Façam-nos sentar-se em grupos de cinqüenta".
15 Ñàyùcàndùá, ducán nì caquida nècuàchì dacuahá‑yá, nì càhàn‑nè xì nèhivì, te nì sàcùndoo nsihi‑ne.
15 Os discípulos assim fizeram, e todos se assentaram.
16 Dandu nì tnii‑ya ùhùn pan mà xì ùì siaca ma, te nì ndacoto ndiaá‑yà dìquì‑xí, nì naquimanì‑yá Dios sàhámà. Dandu nì dàcuàchí‑yáñà, te nì sàha‑ya nècuàchì dacuahá‑yá, te nì dasàn‑néà nùù nèhivì.
16 Tomando os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, deu graças e os partiu. Em seguida, entregou-os aos discípulos para que os servissem ao povo.
17 Te nsidaa‑né, nì xixi‑ne nì ndenuu ini‑nè. Dandu nì chivàha‑ne ñà‑nì cuyodò, te nì chitu ùxìn ùì ìcà pedazu pan mà.
17 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos recolheram doze cestos cheios de pedaços que sobraram.
18 Daaní, nì ìa iin xichi nì quecuaán‑yá xì nècuàchì dacuahá‑yá, te nì xìcàn tàhvì‑yá nùù Dios. Dandu después nì ndàcàtnùhù‑yá nùù nècuàchìmà, cachí‑yà: ―¿Ana nduú yùhù, cachí nèhivì?
18 Certa vez Jesus estava orando em particular, e com ele estavam os seus discípulos; então lhes perguntou: "Quem as multidões dizem que eu sou? "
19 Te nì cachi‑nè xì‑yá: ―Dava‑ne cachí‑nè ñà‑Juan Bautista nduu‑ní. Te dava‑ne cachí‑nè Elías nduu‑ní. Te dava ga‑nè cachí‑nè iin nècuàchì profeta sànaha nduu‑ní, te sànì natiacù‑ní vichi cahan‑né.
19 Eles responderam: "Alguns dizem que és João Batista; outros, Elias; e, ainda outros, que és um dos profetas do passado que ressuscitou".
20 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Doco mii‑nsiá, ¿ana nduí, cachí‑nsià? Dandu nì cachi Pedro xì‑yá: ―Divi Cristu nì quixi nùù Dios nduu‑ní.
20 "E vocês, o que dizem? ", perguntou. "Quem vocês dizem que eu sou? " Pedro respondeu: "O Cristo de Deus".
21 Dandu nì dàndàcú‑yá nùù‑né ñà‑màsà nácání‑né xì nèhivì nduú‑yá Cristu.
21 Jesus os advertiu severamente que não contassem isso a ninguém.
22 Dandu nì cachi stná‑yà xì‑né: ―Yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, cuàhà gá icúmî ndohi. Vàchi tè‑sàhnú xídandacú, xì stná dùtù xícusahnú, xì stná nècuàchì ley xi veheñùhu, nsidaa‑né icúmí‑nê cahíchì ini‑nè yùhù, dandu cacahnì nèhivì yùhù. Doco tìxi ùnì quìvì icúmî natiacuì.
22 E disse: "É necessário que o Filho do homem sofra muitas coisas e seja rejeitado pelos líderes religiosos, pelos chefes dos sacerdotes e pelos mestres da lei, seja morto e ressuscite no terceiro dia".
23 Te nì cachi stná‑yà xì nsidaa‑né; ―Nsidaa ana cuní cunchicùn xìˊ, xiñuhu nacoo‑ne ñà‑ndùá cuní inì‑ni mii‑né quida‑ne, te nsìquívì quida‑ne cuenta na ian nsidá stná‑nè cruz xi‑ne cutnáhâ‑né xìˊ (ñà‑cui stná‑nè).
23 Jesus dizia a todos: "Se alguém quiser acompanhar-me, negue-se a si mesmo, tome diariamente a sua cruz e siga-me.
24 Vàchi nsidaa ana cuní dacácu xi vida xi vichi, ñà‑dàndáñúhú‑nê mii‑né nduá. Doco nú ni cuí‑nè sàhí, dandu ñà‑sànì càcu ndisa vida xi‑ne cundua.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; mas quem perder a vida por minha causa, este a salvará.
25 Vàchi nú ni níhì iin nèhivì nsidaa ñà‑ìá ñuhìví, ni ñà‑jaàn, mà cúndúá iin bien xi‑ne nú màsà sáà anima‑nè cundiatú stná, te càcua.
25 Pois que adianta ao homem ganhar o mundo inteiro, e perder-se ou destruir a si mesmo?
26 Iin nèhivì, nú cucáhán nûù‑né coo‑ne ladu xi, o nú cucáhán nûù‑né cunini‑ne palabra xi, (ndahví‑nè), vàchi icúmí stnáì nacuaí mii‑né quìvì naxicocuíìn yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví. Te ndiaha gá coo quìvì mà sàhà yùhù, xì sàhà Yuamánìˊ, xì sàhà ángel ìì cacutnahá xí quixi.
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, o Filho do homem se envergonhará dele, quando vier em sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Doco ñà‑ndáà nduá cachíˋ xì‑nsiá, dava mii‑nsiá nècuàchì itá yohó, tàñáha ga cui‑nsià, te cuni‑nsià nansa iá ñuhìví ìì xí Dios ―nì cachi‑yà.
27 Garanto-lhes que alguns que aqui se acham de modo nenhum experimentarão a morte antes de verem o Reino de Deus".
28 Daaní, nì nsihi nì cachi‑yà ducán, dandu nì yàha nahi ùnà gà quìvì, te nì saca‑ya Pedro xì Juan, xì Jacobo, cuàhàn‑yà xì‑né iin yucù ndé cuàhàn‑yà càhàn‑yà xì Dios.
28 Aproximadamente oito dias depois de dizer essas coisas, Jesus tomou consigo a Pedro, João e Tiago e subiu a um monte para orar.
29 (Daaní, na iá‑yà yucán) xícàn tàhvì‑yá nùù Dios, dandu ní xini nècuàchìmà tucu nì nàcùnahà‑yà. Nì nducuxín yaa sìcoto xi‑ya, te tnúù nihni ndiaha‑ñá.
29 Enquanto orava, a aparência de seu rosto se transformou, e suas roupas ficaram alvas e resplandecentes como o brilho de um relâmpago.
30 Dandu nì xini stná‑nè, yucán nì canatùi stná ùì nècuàchì (sànaha) iin‑ne nani Moisés, te inga‑nè nani Elías. Te itá stná ndómà ndatnúhú‑ndá xí‑yâ. Te tnúù nihni stná‑ndà, cáhàn‑ndà xì‑yá sàhà nansa icúmí‑yâ cui‑yà ñuu Jerusalén.
30 Surgiram dois homens que começaram a conversar com Jesus. Eram Moisés e Elias.
31 — ausente —
31 Apareceram em glorioso esplendor, e falavam sobre a partida de Jesus, que estava para se cumprir em Jerusalém.
32 Te Pedro xì compañeru‑nè, sádì gà vàhná‑nè. Doco na ní nsicuìhnú viì ini‑nè, dandu nì caxini‑nè ndiaha gá tnúù nihni‑ya, te mimíí nì caxini‑nè itá stná ùì ndósàhnù‑mà.
32 Pedro e os seus companheiros estavam dominados pelo sono; acordando subitamente, viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Daaní, na meru cuàhàn cuxica‑nda, dandu ní cachi Pedro xì‑yá: ―¡Maestro, nansicáhán‑ndá ndoo‑nda yohó! Chicá vàha quidavàha‑nsi ùnì siahva, ian coo mii‑ní, inga stná coo Moisés yohó, te ingà coo stná Elías yohó. Ducán nì cachi Pedro, vàchi cónì cúndáà ini‑nè nansa cachí‑nè.
33 Quando estes estavam se retirando, Pedro disse a Jesus: "Mestre, é bom estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés e uma para Elias". ( Ele não sabia o que estava dizendo. )
34 Daaní, sà‑cáhàn‑nè xì‑yá ducán, dandu nì nuu iin vìcò, te nì dàhvi nsidaa‑né mahìá. Te nì cayùhí cuaá‑nè na ní xini‑nè nì cuu ducán.
34 Enquanto ele estava falando, uma nuvem apareceu e os envolveu, e eles ficaram com medo ao entrarem na nuvem.
35 Dandu nì tiacu‑nè cáhàn iin ana cáhàn mahì vìcò mà, te dohó cachí‑yà: ―Dèhemaní nduú ana yohó. Cunini‑nsia ñà‑ndùá cachí‑yà.
35 Dela saiu uma voz que dizia: "Este é o meu Filho, o Escolhido; ouçam a ele! "
36 Daaní, nì ndacoto nècuàchì dacuahá‑yámà, te nì xini‑nè ndé cuisì mindaa mii‑yá iá yucán. Doco después còò ni‑iñàha ni cachí‑nè xì ni‑iin nèhivì sàhà nsidaa ñà‑ndùá nì xini‑nè yucán.
36 Tendo-se ouvido a voz, Jesus ficou só. Os discípulos guardaram isto somente para si; naqueles dias, não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Daaní, inga quìvì nì nuu‑ya xì‑né yucù mà vàxi‑ya. Dandu nì ndacùhun stnahá‑yá xì cuáhà nèhivì sànì nataca.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro dele.
38 Te iin nècuàchìmà nì càhàn‑nè xì‑yá, sacúndáhvî fuerte‑nè nùù‑yá, cachí‑nè: ―Maestro, sacúndáhvîˋ nùù‑ní, cundehè ndahví‑nî tèchii xí, vàchi mindaa‑té nduú dèhi.
38 Um homem da multidão bradou: "Mestre, rogo-te que dês atenção ao meu filho, pois é o único que tenho.
39 Cunaha‑ní, iin ñà‑malu dandoho‑xi‑té, dandáhìà‑te, te xíhì ìhí‑te quidá, queé chìhìñù yuhù‑té: quini ga quidá xì‑té, có‑cùníà nacoà‑te.
39 Um espírito o domina; de repente ele grita; lança-o em convulsões e o faz espumar; quase nunca o abandona, e o está destruindo.
40 Ñàyùcàndùá nì sacundahvíˋ nùù nècuàchì dacuaha‑ní ñà‑tavà‑néà, doco mànìcùí.
40 Roguei aos teus discípulos que o expulsassem, mas eles não conseguiram".
41 Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Ndahví‑nsià, vàchi mà túha‑nsia cunindisá‑nsiá, ni có‑sâà‑nsià cundaà inì‑nsia. ¿Nadaa ga quìvì icúmî coo guè xì‑nsiá, te quidandee gá stná inì sàhà‑nsiá? Pues cundaca‑ní dèhe‑ní quixi ―nì cachi‑yà.
41 Respondeu Jesus: "Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei com vocês e terei que suportá-los? Traga-me aqui o seu filho".
42 Daaní, sàvàxi‑ne xì‑té, te nì ducùn ñà‑malu‑te ñuhù ní sahnì ìháˋ‑te. Ñàyùcàndùá, nì sadi‑yà nùá, te nì dàndúvàha‑yàte. Dandu nì quida‑yàte entregar nùù yua‑té.
42 Quando o menino vinha vindo, o demônio o lançou por terra, em convulsão. Mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou de volta a seu pai.
43 Te nsidaa nèhivì ndoó yucán, nì ndulocó cuàhà‑né ñà‑ndiaha guá nì quida Dios. Daaní, na ndulócô guá‑nè sàhà nsidaa obra nì quida‑ya, dandu nì cachi‑yà xì nècuàchì dacuahá‑yá:
43 E todos ficaram atônitos ante a grandeza de Deus. Estando todos maravilhados com tudo o que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 ―Cunini vàha‑nsia palabra cuàhìn cachì xì‑nsiá. Yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, icúmî yàhi coi ndahà nèhivì (malu), vàchi iá iin tiàa cuàhàn quida xí entregar ―nì cachi‑yà.
44 "Ouçam atentamente o que vou lhes dizer: o Filho do homem será traído e entregue nas mãos dos homens".
45 Doco nècuàchìmà, cónì cúndáà ini‑nè ñà‑ndùá nì cachi‑yà, vàchi nì ìa dèhé chuun ma nùù‑né; ñàyùcàndùá, cónì sánìhì ini‑nè. Te yúhî stná‑nè ndàcàtnùhù‑né nùù‑yá sàhámà.
45 Mas eles não entendiam o que isso significava; era-lhes encoberto, para que não o entendessem. E tinham receio de perguntar-lhe a respeito dessa palavra.
46 Daaní, nì quesaha‑né nì cuàà‑nè ndácàtnùhù stnahá‑né nùù‑né ana chicá ndiaá.
46 Começou uma discussão entre os discípulos, acerca de qual deles seria o maior.
47 Dandu nì cundaà ini‑yà nansa xínacani ini‑nè, te ñàyùcàndùá nì nacuaca‑ya iin tètii nì chicani‑yàte iladú‑yà,
47 Jesus, conhecendo os seus pensamentos, tomou uma criança e a colocou em pé, a seu lado.
48 te nì cachi‑yà xì nècuàchìmà: ―Nú sàhà yùhù quidáñúhú iin nèhivì tètii yohó, dandu dava‑ni queá na ian yùhù quidáñúhú‑nê. Te nú yùhù quidáñúhú‑nê, dandu iin‑ni queá ñà‑quìdáñúhú stná‑nè ana nì techuun‑xí vàxi. Vàchi nècuàchì chicá nihnú ndáhví inì‑xi, divi nduú ana chicá ndiaá ndisa.
48 Então lhes disse: "Quem recebe esta criança em meu nome, está me recebendo; e quem me recebe, está recebendo aquele que me enviou. Pois aquele que entre vocês for o menor, este será o maior".
49 Dandu nì cachi Juan xì‑yá: ―Maestro, nì xini‑nsì iin tiàa tavá xi ñà‑malu nùù nèhivì, te quìvì mii‑ní ndácùcahan‑né. Doco có‑ndùú‑né iin ana cutnáhâ xí‑ndá xicánúú. Ñàyùcàndùá, nì sadi‑nsì nùù‑né ñà‑màsà quídá gá‑nè ducán.
49 Disse João: "Mestre, vimos um homem expulsando demônios em teu nome e procuramos impedi-lo, porque ele não era um dos nossos. "
50 Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Còó, màsà cádí‑nsià nùù‑né, vàchi nsidaa ana có‑xìní ùhì xì‑ndà, favor xi‑nda iá‑nè.
50 "Não o impeçam", disse Jesus, "pois quem não é contra vocês, é a favor de vocês".
51 Daaní, na sá‑ìtúú tiempu nana‑ya ansivi nùhù‑yà, dandu nì quihin‑ya ichì cuáhàn‑yà ñuu Jerusalén, iin‑ni nihnú ini‑yà sàà‑yà yucán.
51 Aproximando-se o tempo em que seria elevado ao céu, Jesus partiu resolutamente em direção a Jerusalém.
52 Te nì techuún‑yá itnii tiàa codònùù núù‑yá ñà‑cachitnùhu‑ne icúmí‑yâ yàha‑ya ichì yucán. Ñàyùcàndùá, nì casaà tiàa ma iin ñuu tii nècuàchì raza samaritanu, cuàhàn‑nè nanducu‑né ndé coo‑ya nì cùí.
52 E enviou mensageiros à sua frente. Indo estes, entraram num povoado samaritano para lhe fazer os preparativos;
53 Doco nècuàchì ñuu mà, ni loho cónì cándísâ‑né coo chii‑yá ñuu‑nè, vàchi sànì xinitnùhu‑ne ñà‑ichì Jerusalén nduá cuàhàn‑yà.
53 mas o povo dali não o recebeu porque se notava em seu semblante que ele ia para Jerusalém.
54 Ñàyùcàndùá, ùì nècuàchì dacuahá‑yá nani Jacobo xi Juan, na ní tiacu‑nè ñà‑dùcán nì cachi nècuàchì ñuu mà, dandu nì cachi‑nè xì‑yá: ―Stoho‑nsì Señor, ¿a có‑cùní‑nî dandacú‑nsí còyo ñuhu ansivi, te coco nsihi nèhivì ñuu yohó, vàchi ducán nì quida stná Elías sànaha?
54 Ao verem isso, os discípulos Tiago e João perguntaram: "Senhor, queres que façamos cair fogo do céu para destruí-los? "
55 Doco nì dà‑íhî Jesús nècuàchìmà, cachí‑yà: ―Mii‑nsiá, có‑cùndáà inì‑nsia nansa ndiá ìcà‑nsiá cunihnu vàha inì‑nsia.
55 Mas Jesus, voltando-se, os repreendeu, dizendo: "Vocês não sabem de que espécie de espírito são, pois o Filho do homem não veio para destruir a vida dos homens, mas para salvá-los";
56 Vàchi yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, ¿índù divi chuun nì quesaì ñuhìví yohó? Pues divi sàhà ñà‑dacácui nèhivì, te màdìá dandáñúhî‑nè ―nì cachi‑yà. Dandu cuàhàn‑yà xì‑né inga ñuu chicá nùù‑xí.
56 e foram para outro povoado.
57 Daaní, na xicá‑yá xì‑né ichì, nì càhàn iin tiàa xi‑yá, cachí‑nè: ―Yùhù, dispuestu iéˋ cunchicuìn mii‑ní ndéni nì cui ni cúhùn‑ní, Señor mío.
57 Quando andavam pelo caminho, um homem lhe disse: "Eu te seguirei por onde quer que fores".
58 Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Lusu, iá nchihò‑sí, te laa ndavá ansivi, iá stná tacà‑si; doco yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, còò ni‑iin lugar ndé cunduhí cùdì.
58 Jesus respondeu: "As raposas têm suas tocas e as aves do céu têm seus ninhos, mas o Filho do homem não tem onde repousar a cabeça".
59 Daaní, nì cachi‑yà xì inga nèhivì: ―Cunchicùn‑ní yùhù. Te nì cachi nècuàchìmà: ―Señor mío, dihna ni núhì ñà‑coo chii guéˋ vehi dècuèndè (ni cuí) yué, te nì ndùxin‑ne.
59 A outro disse: "Siga-me". Mas o homem respondeu: "Senhor, deixa-me ir primeiro sepultar meu pai".
60 Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Nècuàchì có‑ìá vida anima‑xi, divi ni cúxin xi nsìi‑xi. Doco mii‑ní, cuahán‑nî cachitnùhu‑ní razón sàhà ñuhìví ìì xí Dios.
60 Jesus lhe disse: "Deixe que os mortos sepultem os seus próprios mortos; você, porém, vá e proclame o Reino de Deus".
61 Dandu inga nèhivì, nì cachi‑nè xì‑yá: ―Yùhù, cunchicuìn mii‑ní, Señor mío. Doco dihna ni núhì (coo chií) ndaquindèí xì nèhivì vehi.
61 Ainda outro disse: "Vou seguir-te, Senhor, mas deixa-me primeiro voltar e me despedir da minha família".
62 Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Iin nèhivì sà‑ìtníí‑xí yàtà, nú cuisì yàtà‑né indéhe‑né, dandu mà quéé víámà. Te ducán iá stná xì iin nèhivì (mà iin‑ni nihnú ini xì yùhù), mà cùì sáà‑nè cunduu‑ne nèhivì xí ñuhìví ìì xí Dios.
62 Jesus respondeu: "Ninguém que põe a mão no arado e olha para trás é apto para o Reino de Deus".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.