Lucas 18

New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Dandu nì nacani Jesús xì‑né iin ejemplu ñà‑cundaà ini‑nè ñà‑iin‑ni icúmí‑ndá càcàn tàhvì‑ndà nùù Dios, te màdìá cuhuun ini‑ndà.
1 Jesus contou a seguinte parábola , mostrando aos discípulos que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 Dohó nì cachi‑yà: ―Nìsa ìa iin juez iin ñuu; doco ni cónì sácáhví‑tê Dios, ni stná nèhivì.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não
3 Te divi ñuu yucán nìsa ìa stná iin nècuàchì ñahà nì xìhì iì‑xí. Te sáhàn nècuàchìmà nùù juez mà, cachí‑nè: “Nsidandaà‑ní chuun xi, vàchi iá iin nècuàchì xiní ùhì xí”.
3 Nessa cidade morava uma viúva que sempre o procurava para pedir justiça, dizendo: “Ajude-me e julgue o meu caso contra o meu adversário!”
4 Doco cónì cùní‑te. Daaní, después nì nacani inì‑te, cachí‑te inì‑ni mii‑té: “Yáha ga sáhachuún ñahàcuàán yohó yùhù. Ñàyùcàndùá mate có‑càhví Dios, ni có‑càhvì stnáì ni‑iin nèhivì, doco cuàhìn nsidandaì chuun xi nècuàchì yohó, vàchi cuñáñî ñà‑tutoo quixi‑guá‑nè nùí”.
4 — Durante muito tempo o juiz não quis julgar o caso da viúva, mas afinal pensou assim: “É verdade que eu não temo a Deus e também não respeito ninguém.
5 — ausente —
5 Porém, como esta viúva continua me aborrecendo, vou dar a sentença a favor dela. Se eu não fizer isso, ela não vai parar de vir me amolar até acabar comigo.”
6 Dandu nì cachi Stoho‑ndà Señor: ―Cundehè‑nsiá nansa nì cachi juez mà, mate malu‑nè, (doco icúmí‑nê chindee‑né nècuàchìmà).
6 E o Senhor continuou:
7 Ñàyùcàndùá, Dios, ¿áma nsidandaà stná‑yà sàhà nèhivì nì nacàxin‑ya nú ndui te ñuú xícàn tàhvì‑né, te sacúndáhvî‑nè nùù‑yá? Te ¿a caní tiempu cueé‑yà, te sàà quìvì nsidandaà‑yà ducán? Còó, yàchì icúmí‑yâ nachitacùhá‑yà sàhà‑né, cachíˋ xì‑nsiá. Doco quìvì naxicocuíìn yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, ¿a ndísá cunindisá cuàhà nèhivì yùhù cahan‑nsiá? ―nì cachi Jesús.
7 Será, então, que Deus não vai fazer justiça a favor do seu próprio povo, que grita por socorro dia e noite? Será que ele vai demorar para ajudá-lo?
8 — ausente —
8 Eu afirmo a vocês que ele julgará a favor do seu povo e fará isso bem depressa. Mas, quando o
9 Daaní, nì nacani‑ya iin ejemplu sàhà nèhivì ndaníhí vàha guá xì mii‑xí, te cachíchì ini‑nè nècuàchì dava ga. Dohó nì cachi‑yà:
9 Jesus também contou esta parábola para os que achavam que eram muito bons e desprezavam os outros:
10 ―Ùì tiàa, cuàhàn‑nè veheñùhu cahnú ñà‑càcàntàhvì‑né nùù Dios. Iin‑ne nduú nècuàchì fariseu, te inga‑nè nduú nècuàchì dachíyàhvi.
10 — Dois homens foram ao Templo para orar. Um era
11 Te nècuàchì fariseu mà, nì sàcuììn‑nè yucán, te nì naquimanì‑né Dios sàhà mii‑né, cachí‑nè: “Ansivéhé‑nî Yua‑nsí Dios, vàchi yùhù, có‑quìdá ndevàhi nacua quidá nècuàchì dava ga mà, te có‑quìdá cuihna stnáì ni‑iñàha, vàchi có‑quìdé ni‑iin ñà‑có‑ndìá ìqué quide, có‑câhìn xì inga nècuàchì ñahà, ni có‑quìdá stnáì na quidá tè‑dàchíyàhvi jaàn.
11 O fariseu ficou de pé e orou sozinho, assim: “Ó Deus, eu te agradeço porque não sou avarento, nem desonesto, nem imoral como as outras pessoas. Agradeço-te também porque não sou como este cobrador de impostos.
12 Còó; nùù cada ùnà quìvì iníhíìˊ iá dòquíˋ ùì quìvì, te nùù cada ùxìn pesu quidé ganar, chivàha cuaín ian ñà‑cunduu diezmu xan”, nì cachi nècuàchìmà.
12 Jejuo duas vezes por semana e te dou a décima parte de tudo o que ganho.”
13 ’Doco nècuàchì dachíyàhvi ma, xica iín‑né, cucáhán nûù‑né ndacoto‑ne ansivi. Ñàyùcàndùá, iín‑ne, caní‑né nchìca‑ne (ñà‑cùù guá‑nè sentir sàhà cuàchi‑ne), te cachí‑nè: “Yua‑nsí Dios, cundehè ndahví‑nî yùhù, vàchi nècuàchì cuáchi nduí”, nì cachi‑nè,
13 — Mas o cobrador de impostos ficou de longe e nem levantava o rosto para o céu. Batia no peito e dizia: “Ó Deus, tem pena de mim, pois sou pecador!”
14 dandu mànuhù‑né. Ñàyùcàndùá, yùhù cachíˋ xì‑nsiá, divi nècuàchì yucán nduú ana nì ndee vàha ndisa nùù Dios, te màdìá nècuàchì primeru mà. Vàchi nsidaa ana datiaá uun nduú nèhivì vàha guá, icúmí‑nê nducahan‑ne; te nsidaa ana ndaníhí ndahví xì mii‑xí, chicá icúmí‑nê nìhì‑né tnùñuhu.
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Daaní, ndacá nèhivì ñà‑cuati xí‑né vàxi nùù‑yá ñà‑chitàndòó‑yá ndahà‑yá dìnì‑vé. Doco na ní caxini nècuàchì dacuahá‑yá, nì sadi‑nè nùù nècuàchìmà.
15 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos viram isso e repreenderam aquelas pessoas.
16 Ñàyùcàndùá, nì cana Jesús ñà‑cuati ma ni tnátua, te nì cachi‑yà: ―Nacoo‑nsia ñà‑cuati ni quixá nùí. Màsà cádí‑nsià nùá, vàchi cuisì nècuàchì nihnú inì‑xi nahi miá cunduu ana sàà ñuhìví ìì xí Dios.
16 Então Jesus chamou as crianças para perto de si e disse:
17 Ñà‑ndáà nduá cachíˋ xì‑nsiá, nú ni coó (vìtá ini) nèhivì nahi ñà‑cuati, dandu nìhì‑né quìhvi‑ne ñuhìví ìì xí‑yá, doco nú coó, mà sáà‑nè yucán ―nì cachi‑yà.
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
18 Daaní, nì càhàn iin tè‑nìhí chuun, nì xìcàn tnùhù‑té nùù‑yá, cachí‑te: ―Maestro, mii‑ní vàha ndisa‑ní. Cachì‑ní xìˊ ndíà quide, te nìhìtáhvìˊ vida ndiaha nicanicuahàn.
18 Certo líder judeu perguntou a Jesus: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
19 Dandu nì cachi Jesús xì‑té: ―¿Ndíà dìsáhà‑xí cachí‑nî xìˊ: “Mii‑ní vàha‑ní”? Vàchi còò ni‑iin nèhivì ùún vàha ndisa, cuisì nú nduí Dios, dandu vàha ndisa inì.
19 Jesus respondeu:
20 Pues vichi, sà‑ìnáhá‑nî nansa nì dàndàcú‑yá ñà‑màsà cáhàn‑ndà xì inga ana có‑ndùú nècuàchì vehe‑nda; te màsà cáhni stnaha‑nda, ni màsà quídá cuíhná‑ndá, ni màsà cáchí‑ndà iin tnùhu sàhà ñanìtnaha‑nda, te ni coó stná tnùñuhu xi‑nda nùù yuadíhí‑ndá.
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério, não mate, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, respeite o seu pai e a sua mãe.”
21 Dandu nì cachi tu‑tè xì‑yá: ―Cunaha‑ní, nsidaájàn sànì chivàhi dècuèndè na tií.
21 O homem respondeu: — Desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos.
22 Na ní inini Jesús ñà‑ndùá nì cachì‑te, dandu nì cachi‑yà: ―Cumánì gá inga iñàha quida‑ní. Dicò nsìhì‑ní ñà‑ndùá icúmí‑nî, te dasàn‑ní dìhùn mà nùù nècuàchì ndahví; dandísá nìhìtáhvì‑ní sàà‑ní ansivi, te yucán cucumi ndisa‑ní cuàhà ñà‑cuìcà. Te quixi‑ní cunchicùn stná‑ní yùhù ―nì cachi‑yà.
22 Quando Jesus ouviu isso, disse:
23 Doco tèmà, na ní inini‑tè nì cachi‑yà ducán, dandu yáha ga nì cuhuun inì‑te, vàchi cuica cuáhà‑té.
23 Quando o homem ouviu isso, ficou muito triste, pois era riquíssimo.
24 Te na ní xini Jesús ñà‑nì cuhuun guá inì‑te, dandu nì cachi‑yà: ―¡Na uhì guá sàà iin tècuìcà ñuhìví ìì xí Dios!
24 Vendo a tristeza dele, Jesus disse:
25 ùhì gà stná dayáha‑nda iin camellu nùù chìcòhò ndúhu iquì; doco chicá ùhì yàha iin tècuìcà ndè ñuhìví ìì xí Dios.
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Dandu nècuàchì xí‑inini yucán, nì cachi‑nè: ―Nú ducán nduá, dandu ¿nansa cui càcu anima iin nèhivì?
26 Os que ouviram isso perguntaram: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Dandu nì cachi‑yà: ―Ñà‑ndùá có‑sâà nèhivì quida‑ne, vàtùni quida Dios‑ñà.
27 Jesus respondeu:
28 Dandu nì cachi Pedro xì‑yá: ―Nsiùhù, sànì nacoo iì‑nsí nsidaa ñà‑ndùá icúmí‑nsî, te vàxi‑nsi nchícùn‑nsì mii‑ní, Stoho‑nsì Señor.
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos a nossa família e seguimos o senhor.
29 Dandu nì cachi‑yà xì nsidaa‑né: ―Ñà‑ndáà nduá cachíˋ xì‑nsiá yohó, nú nchícùn iin nèhivì ñuhìví ìì xí Dios, te sàhámà icúmí‑nê nacoo‑ne iñàha, (màsà ndúlócô‑nè), mate ni nácóó‑né vehe‑ne, ò yuadíhí‑nê, ò ñani‑nè, ò cùha‑ne, ò ñahàdìhí‑nè, ò dèhe‑ne, (có‑quìdámà),
29 Jesus respondeu:
30 vàchi después yáha ga cuàhà gá más icúmí‑nê nìhìtáhvì‑né vida xi‑ne ñuhìví yoho. Daaní, na sáà‑nè inga ñuhìví vàxi xi‑nda, dandu nìhìtáhvì stná‑nè vida ndiaha nicanicuahàn.
30 receberá ainda nesta vida muito mais e, no futuro, receberá a vida eterna.
31 Daaní, nì tavà cuaán‑yá ùxìn ùì nècuàchì dacuahá‑yá, te nì cachi‑yà xì‑né: ―Cunaha‑nsiá, ichì ñuu Jerusalén nchícùn‑ndà vichi, te ñuu yucán icúmí cuu ndisa nsidaa ñà‑ndùá nì tiaa nèhivì xí Dios sànaha sàhà yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví.
31 Jesus levou os doze discípulos para um lado e disse:
32 Vàchi icúmí nèhivì dayáha‑ne yùhù ndahà tè‑inga raza ñà‑cuàcùndiaà‑te yùhù, te canàhá stná‑te xìˊ. Te icúmí stná‑te sivi dìí‑te nùí, te cahnì cuìí‑te yùhù.
32 Ele será entregue aos não judeus, e estes vão zombar dele, insultá-lo, cuspir nele
33 Dandu después cahnì‑té yùhù. Doco tìxi ùnì quìvì icúmî natiacuì ―nì cachi‑yà.
33 e bater nele; e depois o matarão. Mas no terceiro dia ele ressuscitará.
34 Doco nècuàchì dacuahá‑yá, cónì cúndáà ini‑nè sàhámà. Cónì sáà‑nè mànìhì ini‑nè, vàchi nahi palabra dèhé nì sandua nùù‑né.
34 Os discípulos não entenderam nada do que Jesus disse. O que essas palavras queriam dizer estava escondido deles, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Yatni iá‑yà ñuu Jericó vàxi‑ya, te yuhù íchî yucán iá iin nècuàchì cuaá xícàn xì caridad.
35 Jesus já estava chegando perto da cidade de Jericó. Acontece que um cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
36 Te na ní tiacu‑nè yáha cuàhà nèhivì, dandu nì ndàcàtnùhù‑né ndíà nduá cuú.
36 Quando ouviu a multidão passando, ele perguntou o que era aquilo.
37 Te nì cachi nèhivì ñà‑divi Jesús de Nazaret cuàhàn yàha.
37 — É Jesus de Nazaré que está passando! — responderam.
38 Ñàyùcàndùá, nì ndàhì‑nè, cachí‑nè: ―¡Jesús! ¡Mii‑ní descendencia ìì xí David! ¡Cuhi inì‑ní yùhù!
38 Aí o cego começou a gritar: — Jesus,
39 Doco nèhivì idónuu (nùù nèhivì cuáhà mà), nì canàhá‑nè xì nècuàchì cuaá mà, ni cadí‑nè yuhù‑né cachí nècuàchìmà xì‑né. Doco mii‑né, chicá ndee ní ndàhì‑nè, cachí‑nè: ―¡Mii‑ní descendencia ìì xí David, cuhi inì‑ní yùhù!
39 As pessoas que iam na frente o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca. Mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
40 Dandu nì cucuiin Jesús, nì dàndàcú‑yá ñà‑nì cúndácá nèhivì nècuàchìmà quixi. Te na ní tnàtuu‑ne, nì xìcàn tnùhù‑yá nùù‑né,
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. Quando ele chegou perto, Jesus perguntou:
41 cachí‑yà: ―¿Ndíà nduá cuní‑nî quide? Dandu nì cachi‑nè xì‑yá: ―Señor mío, cuníˋ natùinuìˊ.
41 — O que é que você quer que eu faça? — Senhor, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
42 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―¡Ni ndúvàha nduchìnúù‑ní, cachíˋ xì‑ní! Vàchi ñà‑sànì xinindisa‑ní, ñàyùcàndùá sànì nduvàha‑ní.
42 Então Jesus disse:
43 Dandu luegu nì natùinuù‑né, te nì tenchicùn stná‑nèyà, naquímánì‑né Dios. Te nsidaa nèhivì nì xini ñà‑ndùá nì cuu, nì ndenihi ndiaha stná‑nèyà sàhámà.
43 No mesmo instante o homem começou a ver e, dando glória a Deus, foi seguindo Jesus. E todos os que viram isso começaram a louvar a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.