João 7

New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Daaní, después, cuisì ladu Galilea nì quesaha xicánúú Jesús. Có‑cùní gà‑yà cacanuu‑ya ladu Judea, vàchi nècuàchì raza‑yà ndoó ladu mà, cuní‑nè cahnì‑néyà.
1 Passadas essas coisas, Jesus andava pela Galileia, porque não desejava andar pela Judeia, visto que os judeus queriam matá-lo.
2 Doco vichi sà‑ìtúú iin vicò nsidácáhnû‑né ladu Judea, divi vicò ndoó‑né siahva.
2 E a festa dos judeus, chamada de Festa dos Tabernáculos, estava próxima.
3 Ñàyùcàndùá, nì càhàn ñani Jesús xì‑yá, cachí‑nè: ―Vichi chicá vàha quee‑ní ladu yohó cuahán‑nî ladu Judea, dandu cuni nsidaa nècuàchì dacuaha‑ní mii‑ní, te cundehè stná‑nè milagru quida‑ní.
3 Então os irmãos de Jesus se dirigiram a ele e disseram: — Deixe este lugar e vá para a Judeia, para que também os seus discípulos vejam as obras que você faz.
4 Vàchi nú cuní‑ndà cuìtià fama xi‑nda nùù nèhivì, dandu mà quídá dèhé‑ndà ñà‑ndùá quida‑nda. Ñàyùcàndùá, nú cuàhà guá ñà‑ndùá quida‑ní, dandu quida vate‑níà cundehè nsidaa nèhivì ―nì cachi‑nè xì‑yá,
4 Porque, se alguém quer ser conhecido, não pode realizar os seus feitos em segredo. Já que você faz essas coisas, manifeste-se ao mundo.
5 vàchi cunaha‑nsiá, ni ñani‑yà có‑xìníndísá‑xí‑yâ.
5 Acontece que nem mesmo os irmãos de Jesus criam nele.
6 Ñàyùcàndùá, nì cachi Jesús xì‑né: ―Tàñáha ga sàà quìvì xí. Doco mii‑nsiá, ndéni tiempu nì cui, vàtùni quida‑nsia ñà‑ndùá cudíì inì‑nsia.
6 Então Jesus lhes disse:
7 Te mà cúní ùhì nèhivì ñuhìví mii‑nsiá. Doco yùhù, xiní ùhì‑nè yùhù, vàchi cachíˋ xì‑né chuun quini nduá quidá‑né.
7 O mundo não pode odiar vocês, mas a mim ele odeia, porque eu dou testemunho a respeito dele, dizendo que as suas obras são más.
8 Cuahán‑nsià vicò mà; vàchi yùhù, tàñáha ga cùhìn, vàchi tàsáà quìvì xí.
8 Vão vocês para a festa. Eu não vou, porque o meu tempo ainda não se cumpriu.
9 Ñà‑jaàn nduá nì cachi‑yà xì‑né, te nì ndòo iì‑yá ladu Galilea yucán.
9 Tendo dito isso, Jesus continuou na Galileia.
10 Daaní, nì nsihi nì caquihin ñani‑yà ichì, dandu nì quihin stná‑yà ichì cuàhàn‑yà vicò mà. Doco cuàhàn dèhé‑yà, mà cuáhàn vate‑yá.
10 Depois que seus irmãos tinham ido à festa, Jesus também foi, não publicamente, mas em segredo.
11 Te yucán ndé iá vicò mà nì nanducu nècuàchì ladu Judea mii‑yá, cachí‑nè: ―¿Índù iá Jesús?
11 Ora, os judeus o procuravam na festa e perguntavam: — Onde estará ele?
12 Te cuàhà gá nì ndatnuhu stná‑nè sàhà‑yá. Vàha ga‑yà, cachí dava‑ne, doco dava ga‑nè, còó, mà váha‑ya, vàchi dandahví uun‑ya nèhivì, cachí‑nè.
12 E havia grande murmuração a respeito de Jesus entre as multidões. Uns diziam: — Ele é bom. E outros afirmavam: — Não, não é! Ele engana o povo.
13 Doco ni‑iin nèhivì, cónì cáhàn vate‑né sàhà‑yá, vàchi yúhî‑nè nècuàchì ladu Judea mà.
13 Entretanto, ninguém falava dele abertamente, por ter medo dos judeus.
14 Daaní, sànì cudava vicò, dandu nì sàà‑yà yehè veheñùhu cahnú, te nì quesaha‑yá dacuahá‑yá nèhivì ndoó yucán.
14 Quando a festa já estava na metade, Jesus foi ao templo e começou a ensinar.
15 Ñàyùcàndùá, nì ndulocó nècuàchì ñuu mà, cachí‑nè: ―¡Na nchichí guâ cáhàn nècuàchì yohó, te cónì xìcá‑né escuela (xi‑nda)!
15 Então os judeus se maravilhavam e diziam: — Como é que ele pode ser letrado, se não chegou a estudar?
16 Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Cunaha‑nsiá, màdì dìnì yùhù taví ñà‑ndùá dacuahí nèhivì. Vàchi divi mii‑yá nì techuun‑xí vàxi nduú ana nì chitnùní inì‑xi nansa coo ñà‑ndùá chináhì.
16 Jesus lhes respondeu:
17 Te ndéni nèhivì nì cui, nú iá voluntad xi‑ne quida ndisa‑ne ñà‑ndùá cuní Dios, vàtùni sàà‑nè cundaà ini‑nè sàhà palabra chináhì, a divi dìnì mií queá, te ò Dios chindéé xî.
17 Se alguém quiser fazer a vontade de Deus, conhecerá a respeito da doutrina, se ela é de Deus ou se eu falo por mim mesmo.
18 Vàchi nú inì‑ni mii‑nda chítnùní ini‑ndà índù palabra chinaha‑ndà, dandu náhà claru cuisì cuní‑ndà tavà‑ndà tnùñuhu xí mii‑nda. Doco nú nandúcú‑ndá nansa quee tnùñuhu xí ana nì techuun‑xi‑nda vàxi, dandu vàtùni cundaà inì‑xi, ñà‑ndáà nduá cachí‑ndà, màdìá dandahví‑ndà nèhivì nduá.
18 Quem fala por si mesmo está buscando a sua própria glória; mas o que busca a glória de quem o enviou, esse é verdadeiro, e nele não há falsidade.
19 ’Moisés nì sàha xi‑nsiá ley sànaha. Doco ni‑iin‑nsia có‑quìdá ndisa‑nsia ñà‑ndùá cachí ley mà. ¿Índù chuun cuní‑nsià cahnì‑nsiá yùhù?
19 Não é fato que Moisés deu a Lei para vocês? Contudo, nenhum de vocês a cumpre. Por que estão querendo me matar?
20 Dandu nì cachi nèhivì cuáhà yucán: ―Ndisa sànì culocó‑nî nì quida ñà‑malu. ¿Ana cuní cahnì xì‑ní cahan‑ní?
20 A multidão respondeu: — Você tem demônio. Quem é que está querendo matá-lo?
21 Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Sànì ndulocó nsidaa‑nsiá sàhà imindaa milagru nì quide.
21 Jesus respondeu:
22 (Ináhá‑ndá), sànaha nì saquin Moisés iin ley ñà‑màcòo seña xi Dios ìcà‑ndà. Doco màdì mii Moisés nduú ana nì chitnùní inì‑xi ñà‑coo estilu mà, vàchi xìì‑ndà chicá antes nduú ana nì dàquésáhá xân. Ñàyùcàndùá, ducan quida‑nda vichi, mate iin quìvì descansu nduá, doco fuerza màcòo seña mà ìcà iin méè.
22 Moisés lhes deu a circuncisão — se bem que ela não vem de Moisés, mas dos patriarcas —, e vocês fazem a circuncisão de um menino até mesmo no sábado.
23 Cundehè‑nsiá, dècuèndè stná iin quìvì descansu saquín stná‑nsià seña mà ìcà‑vé, (danácuèhè‑nsiàvè) sàhà ñà‑cùní‑nsià chivàha viì‑nsiá ley mà. Te yùhù, divi stná quìvì descansu mà nì sandua na ní dàndúvàhi iin tiàa, te nì ndòo vàha‑ne; doco sàhájàn xídà inì‑nsia. ¿Nansa nduájàn?
23 E, se um menino pode ser circuncidado em dia de sábado, para que a Lei de Moisés não seja desrespeitada, por que vocês ficam indignados contra mim, pelo fato de eu ter curado por completo um homem num sábado?
24 (Yùhù cachíˋ xì‑nsiá), màsà cuítnùhu ndevàha‑nsia nacua tuxí uun ini‑nsià. Nú cuàhàn‑nsià càhàn tnùhù‑nsiá sàhà iin nèhivì, dandu ñà‑ndácuisì xiñuhu cundua cachi‑nsià ―nì cachi‑yà.
24 Não julguem segundo a aparência, mas julguem pela reta justiça.
25 Ñàyùcàndùá, dava nècuàchì ñuu Jerusalén yucán, nì cachi‑nè iin‑ne xì inga‑nè: ―¿Amádi nècuàchì jaàn nduú tiàa cuní‑nè cahnì‑né?
25 Alguns de Jerusalém diziam: — Não é este o homem que estão querendo matar?
26 Doco cundehè‑nsiá, jaàn iín‑né mahì nèhivì, chináhá‑nè, te còá cachí nècuàchì cuní dandáñúhú xí‑nê. ¿A vihi‑ni sànì nacuni tè‑xídandacú nùù‑ndà ñà‑divi Cristu (nì quixi nùù Dios) nduú‑né?
26 Eis que ele fala abertamente, e ninguém lhe diz nada. Será que as autoridades reconhecem de fato que este é o Cristo?
27 Doco nsiùhù, còó, vàchi sà‑ìnáhá‑nsî índù nì quixi nècuàchì jaàn. Vàchi na quívì quixi mii‑yá ana nduú ndisa Cristu, mà cúndáà inì‑xi índù nì quixi‑ya ―nì cachi‑nè.
27 Mas nós sabemos de onde este homem vem. Quando, porém, o Cristo vier, ninguém saberá de onde ele é.
28 Ñàyùcàndùá, ndee ní càhàn Jesús xì nèhivì dacuahá‑yá yehè veheñùhu, cachí‑yà: ―¿A ináhá‑nsiâ yùhù (tuxí inì‑nsia)? ¿A ndisa ináhá‑nsiâ ndévì nì quixi? Pues yùhù, màdìá inì‑ni mií nì ndàcú inì quixi; còó. Iá ana nì techuun‑xí vàxi, te vàtùni cahvi‑nda xi‑yá. Doco mii‑nsiá, có‑ìnáhá‑nsiâyà.
28 Enquanto ensinava no templo, Jesus disse em voz alta:
29 Yùhù, ndisa, ináhî mii‑yá, vàchi divi‑ya nduú ana nì techuun‑xí, te ñàyùcàndùá nùù mii‑yá nì quixi ―nì cachi Jesús.
29 Eu o conheço, porque venho da parte dele e ele me enviou.
30 Ñàyùcàndùá, nì nanducu nècuàchìmà nansa tnii‑neyà, doco cónì níhì‑né quida‑neà, vàchi tàñáha ga sàà quìvì cuu xi‑yá ducán.
30 Então quiseram prendê-lo, mas ninguém lhe pôs as mãos, porque a sua hora ainda não havia chegado.
31 Doco cunaha‑nsiá, cuàhà gá nèhivì itá yucán nì xinindisá stná‑nè mii‑yá, te nì cachi‑nè: ―Cuàhà gá milagru quidá Jesús yohó. Ádi có‑xìñùhù gá cundehè gá‑ndà milagru sàhà‑ñá cundaà ini‑ndà divi rey ndiaha nì quixi nùù Dios nduú‑yá.
31 Porém muitos dentre a multidão creram nele e diziam: — Quando o Cristo vier, será que vai fazer maiores sinais do que este homem tem feito?
32 Dandu nì caxinitnùhu nècuàchì fariseu ñà‑ndùá cachí nèhivì sàhà‑yá. Ñàyùcàndùá, mii‑né xì dùtù xícusahnú, nì càhàn‑nè xì policía ñà‑cùhùn‑te catnii‑tèyá.
32 Os fariseus, ouvindo a multidão murmurar essas coisas a respeito de Jesus, juntamente com os principais sacerdotes enviaram guardas para o prender.
33 Dandu nì càhàn‑yà xì nèhivì inga xichi, cachí‑yà: ―Sacù‑ni tiempu coo guè xì‑nsiá yohó, dandu icúmî nùhì nùù ana nì techuun‑xí vàxi.
33 Jesus disse:
34 Te mate ni nándúcú‑nsiâ yùhù, doco mà ndácùhun‑nsia yùhù, vàchi ndé cùhìn, mà cúí sàà‑nsià.
34 Vocês irão me procurar, mas não me acharão; vocês também não podem ir para onde eu estou.
35 Dandu nècuàchì raza‑yà Judea yucán, nì ndatnuhu‑né entre mii‑né, cachí‑nè: ―¿Índù cùhùn nècuàchì yohó, te (cachí‑nè) mà cúí ndacùhun‑ndané? ¿A cúhùn xìcà‑né ñuu griegu ndé ndoó stná nècuàchì raza‑ndà, te dacuahá‑né nècuàchì griegu mà?
35 Então os judeus disseram uns aos outros: — Para onde ele irá que não o possamos achar? Será que pretende ir para a diáspora entre os gregos, a fim de ensinar os gregos?
36 Có‑sânìhì ini‑ndà ñà‑càchí‑nè ñà‑mà cúí ndacùhun‑ndané, mate ni nándúcú‑ndánê, te mà cúí sàà stná‑ndà lugar ndé cùhùn‑nè ―nì cachi nèhivì mà.
36 Que significa isso que ele diz: “Vocês irão me procurar, mas não me acharão; vocês também não podem ir para onde eu estou?”
37 Daaní, nì sàà quìvì nì xìnu vicò mà, divi quìvì chicá nducáhnû. Dandu nì ndacuiin Jesús mahì nèhivì, te nì càhàn ndee‑yá, cachí‑yà xì‑né: ―Nú iá ana xíhì tècuìí, dandu ni quixí‑né nùí, te coho vàha‑ne.
37 No último dia, o grande dia da festa, Jesus se levantou e disse em voz alta:
38 Vàchi nú xiníndísâ iin nèhivì xìˊ, ducán queá nùù‑né na ian caná fuerte tècuìí ini anima‑nè, te xítià‑te, nduú‑te nahi tècuìí coho‑nda cutiacu‑ndà nicanicuahàn, divi nacua cachítnùhu nùù tutu ìì ―nì cachi‑yà.
38 Quem crer em mim, como diz a Escritura, do seu interior fluirão rios de água viva.
39 Doco tècuìí nì cachi‑yà mà nduú (ejemplu, vàchi cunaha‑nsiá), Espíritu Ìì nduú tècuìí mà, te nsidaa ana xiníndísá‑xí‑yá, icúmí‑nê nìhìtáhvì‑né Espíritu Ìì mà. Doco tàñáha ga cuàhatahvì Dios Yà‑ìì mà, vàchi tàñáha ga nanihì Jesús tnùñuhu ndiaha xí‑yá.
39 Isso ele disse a respeito do Espírito que os que nele cressem haviam de receber; pois o Espírito até aquele momento não tinha sido dado, porque Jesus ainda não havia sido glorificado.
40 Daaní, na ní inini dava nècuàchì itá yucán ñà‑ndùá nì cachi‑yà, dandu nì cachi‑nè: ―Ndisa, nècuàchì ndiatu‑nda quesaa càhàn cuenta xi Dios nduú ana yohó.
40 Quando ouviram essas palavras, alguns do meio do povo diziam: — Este é verdadeiramente o profeta.
41 Te dava ga‑nè, cachí‑nè: ―Divi rey ndiaha Cristu nduú nècuàchì yohó. Doco dava ga‑nè, nì cachi‑nè: ―¿A tuxí inì‑nsia rey ndiaha Cristu cunduu iin nècuàchì nì quixi ladu Galilea (nahi Jesús)?
41 Outros diziam: — Ele é o Cristo. Outros, porém, perguntavam: — Por acaso o Cristo virá da Galileia?
42 Amádi cachítnùhu tutu ìì sàhà rey mà ñà‑divi yohòtéhè‑yá nduú David, te ñuu nècuàchìmà nani Belén cunduu ñuu‑yà, cacháˋ.
42 Não diz a Escritura que o Cristo vem da descendência de Davi e da aldeia de Belém, de onde era Davi?
43 Ñàyùcàndùá, nì tàhndè dava nèhivì sàhà‑yá.
43 Assim, houve divisão entre o povo por causa dele.
44 Te mate cuní dava‑ne tnii‑neyà, doco ni‑iin‑ne có‑sâhandee ini‑nè quida‑neà.
44 Alguns queriam prendê-lo, mas ninguém lhe pôs as mãos.
45 Daaní, na sámànuhù tè‑xínduu policía ndé ndoó dùtù xícusahnú xì nècuàchì fariseu, te nì cachi nècuàchìmà xì‑té: ―¿Índù chuun cónì sándácá‑nsiá Jesús quixi?
45 Os guardas voltaram à presença dos principais sacerdotes e fariseus, e estes lhes perguntaram: — Por que vocês não o trouxeram?
46 Te nì naxiconihí policía, cachí‑te: ―Còò inga ana cáhàn ndiaha guá na cáhàn nècuàchì yucán.
46 Eles responderam: — Jamais alguém falou como este homem.
47 Dandu nì cachi nècuàchì fariseu mà: ―¿A ndéˋ stná mii‑nsiá sànì dàndàhví Jesús?
47 Os fariseus disseram aos guardas: — Será que também vocês foram enganados?
48 Cundehè‑nsiá nsiùhù tè‑xídandacú, ¿a sánì xinindisá‑nsí? Còó, ni‑iin‑nsi. Te ¿ò dává gá nècuàchì fariseu? Còó. Ni‑iin‑ne, có‑xìníndísâ‑né.
48 Por acaso alguma das autoridades ou algum dos fariseus creu nele?
49 Doco dava ga nèhivì ndahví yucán, ni có‑ìnáhá‑nê nansa cachí ley ìì, sàháyùcàndùá icúmí‑nê nìhì‑né castigu xi‑ne ―nì cachi nècuàchìmà.
49 Mas esse povo que nada sabe da lei é maldito.
50 Cunaha‑nsiá, yucán iá stná Nicodemo, divi nècuàchì nì sàhàn nùù Jesús daa, vàchi iin nècuàchì xídandacú nduú stná‑nè. Te vichi nì càhàn stná‑nè xì nsidaa compañeru‑nèmà, cachí‑nè:
50 Nicodemos, um deles, que antes tinha ido conversar com Jesus, perguntou-lhes:
51 ―(Ñánì), ndéni nèhivì ní cui, nú cuní‑ndà nsidandaà‑ndà sàhà‑né, dihna icúmí‑ndá cunini‑nda nansa cachí mii‑né, dandísá, vàtùni cundaà ini‑ndà sàhà chuun xi‑ne. Amádi ñà‑jaàn nduú stná ley xi‑nda.
51 — Será que a nossa lei condena um homem sem primeiro ouvi-lo e saber o que ele fez?
52 Doco nì naxiconihí compañeru‑nèmà cachí‑nè: ―¿A ndéˋ stná mii‑ní nduú stná‑ní iin nècuàchì ladu Galilea? Nanducu váha‑ní (nùù tutu ìì), dandu cundaà inì‑ní, còò ni‑iin nècuàchì cáhàn cuenta xi Dios quixi ladu Galilea ―nì cachi‑nè.
52 Eles responderam: — Por acaso também você é da Galileia? Examine e verá que da Galileia não se levanta profeta.
53 Dandu nsidaa‑né nì nacuitià‑nè mànuhù‑né vehe‑ne.
53 E cada um foi para a sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.