João 2

New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Daaní, quìvì ùnì nì ìa iin vicò nandàhà ñuu tii Caná iá ladu Galilea. Te yucán nì sàà stná dihi Jesús.
1 Três dias depois, houve um casamento em Caná da Galiléia, e estava ali a mãe de Jesus;
2 Te nì cànà stná mii‑yá xì nècuàchì dacuahá‑yá.
2 e foi também convidado Jesus com seus discípulos para o casamento.
3 Te nì cuu nì nsihi tècuìí vìdì sì‑uva coho‑ne. Ñàyùcàndùá, nì càhàn dihi‑yá xì‑yá, cachí‑nè: ―Sànì nsihi tècuìí vìdì sì‑uva.
3 E, tendo acabado o vinho, a mãe de Jesus lhe disse: Eles não têm vinho.
4 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Chicá vàha nacoo‑ní ñà‑jaàn nùù yùhù, vàchi tàñáha ga sàà meru hora xi.
4 Respondeu-lhes Jesus: Mulher, que tenho eu contigo? Ainda não é chegada a minha hora.
5 Dandu nì càhàn dihi‑yá xì tiàa xinúcuáchí yucán, cachí‑nè: ―Quida‑nsia nacua cachí dèhi xì‑nsiá.
5 Disse então sua mãe aos serventes: Fazei tudo quanto ele vos disser.
6 Cunaha‑nsiá, yucán itá ìñù barril yùù, iin ian vàtùni cuñuhu cùmì ò úhùn yoo tècuìí. Tècuìí mà xichúûn nècuàchì raza Judea ñà‑nsidandoo‑ne mii‑né según estilu nduú ley xi‑ne.
6 Ora, estavam ali postas seis talhas de pedra, para as purificações dos judeus, e em cada uma cabiam duas ou três metretas.
7 Te nì cachi Jesús xì tiàa yucán: ―Dachitu‑nsiá barril jaàn tècuìí. Ñàyùcàndùá, ducán nì caquida‑tè, dècuèndè yuhá nì chitu.
7 Ordenou-lhe Jesus: Enchei de água essas talhas. E encheram-nas até em cima.
8 Dandu nì cachi‑yà xì‑té: ―Vichi chitacùhá‑nsià chii‑té cunihi‑nsia cùhùn nùù nècuàchì iín sáhnû nùù vicò. Ñàyùcàndùá, ducán nì caquida‑tè.
8 Então lhes disse: Tirai agora, e levai ao mestre-sala. E eles o fizeram.
9 Te nì xihi nècuàchìmà iyuhu tècuìí mà, doco sànì nanduu‑tè tècuìí vìdì sì‑uva. Te cónì sáha‑ne cuenta índù nì quixi ndutè mà, doco tè‑xìnúcuáchí nì catavà xì‑té, ináhá‑tê. Daaní, na ní cundaà ini‑nè nansa xihí ndutè mà, dandu nì cana‑ne noviu nándàhà,
9 Quando o mestre-sala provou a água tornada em vinho, não sabendo donde era, se bem que o sabiam os serventes que tinham tirado a água, chamou o mestre-sala ao noivo
10 te nì cachi‑nè xì nècuàchìmà: ―Nsidaa nèhivì, na sáha‑ne tècuìí vìdì sì‑uva coho‑nda, dihna sáha‑ne ndutè chicá vàha, dandu nú sànì xihi cuahà‑ndàté, dandu tavá‑né ndutè chicá ndahví. Doco mii‑ní, còó, làcà vichi nì tavà‑ní ndutè chicá finu ―nì cachi‑nè.
10 e lhe disse: Todo homem põe primeiro o vinho bom e, quando já têm bebido bem, então o inferior; mas tu guardaste até agora o bom vinho.
11 Ñà‑jaàn nduú milagru primeru nì quida Jesús. Te ñuu Caná iá ladu Galilea nduú lugar ndé nì quida‑yañà. Ducán nduú nì dàcùní‑yà nèhivì ñà‑ndiaha guá quidá‑yá, te nì xinindisá stná nècuàchì dacuahá‑yá mii‑yá.
11 Assim deu Jesus início aos seus sinais em Caná da Galiléia, e manifestou a sua glória; e os seus discípulos creram nele.
12 Daaní, nì sàhàn Jesús ñuu Capernaum, mii‑yá xì dihi‑yá xì ñani‑yà, xì stná nècuàchì dacuahá‑yá. Te yucán nì cuee‑yà iin ùì quìvì.
12 Depois disso desceu a Cafarnaum, ele, sua mãe, seus irmãos, e seus discípulos; e ficaram ali não muitos dias.
13 Dandu nì quihin tu‑ya ichì cuàhàn‑yà ñuu cahnú Jerusalén, vàchi sà‑ìtúú vicò pascua, iin vicò nsidácáhnû nècuàchì raza Judea yucán.
13 Estando próxima a páscoa dos judeus, Jesus subiu a Jerusalém.
14 (Ñàyùcàndùá, nì sàà‑yà ñuu mà), te nì xini‑yà yucán yehè veheñùhu cahnú itá nèhivì dicó; dicó‑né buey, dicó‑né riì, dicó‑né loma, te ndoó stná nèhivì nadámá tnahá xi dìhùn (vàxi inga ñuu).
14 E achou no templo os que vendiam bois, ovelhas e pombas, e também os cambistas ali sentados;
15 Dandu nì cava‑yà itnii yohò nì quidayucun‑yà iin chirrión, te nì taxi nsihí‑yánè yehè veheñùhuma, mii‑né xì riì xí‑né xì stná buey xi‑ne. Te nì dàndiàchì‑yá dìhùn damá‑né, te nì ducùn nsìhí‑yá mesa xi‑ne.
15 e tendo feito um azorrague de cordas, lançou todos fora do templo, bem como as ovelhas e os bois; e espalhou o dinheiro dos cambistas, e virou-lhes as mesas;
16 Te nì cachi stná‑yà xì nècuàchì dicó xi loma mà: ―¡Tavà‑nsiá quisì yohó fuera! vàchi màdì yàhvi nduú vehe ìì Yuamánìˊ ―nì cachi‑yà.
16 e disse aos que vendiam as pombas: Tirai daqui estas coisas; não façais da casa de meu Pai casa de negócio.
17 Dandu nì nsinuu ini nècuàchì dacuahá‑yá nansa cachí nùù tutu ìì ndé cacháˋ: “Yáha ga cuàhà nacání ínì sàhà veheñùhu ìì xí‑nî ñà‑màsà dándâñúhú nèhivì ñà‑ìì icúmíâ”.
17 Lembraram-se então os seus discípulos de que está escrito: O zelo da tua casa me devorará.
18 Dandu nècuàchì raza‑yà Judea yucán, nì cachi‑nè xì‑yá: ―Quida‑ní iin milagru cunduu seña ñà‑cundaà ini‑nsì a icúmí‑nî derechu quida‑ní ñà‑ndùá nì quida‑ní, á coó.
18 Protestaram, pois, os judeus, perguntando-lhe: Que sinal de autoridade nos mostras, uma vez que fazes isto?
19 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Vàtùni. Ducùn‑nsiá veheñùhu yohó, te tìxi ùnì quìvì nsida saí‑ñà.
19 Respondeu-lhes Jesus: Derribai este santuário, e em três dias o levantarei.
20 Dandu nì cachi nècuàchì yucán: ―Ùì dico ìñù cuìà nì quidachuún nèhivì nì dàxínu‑ne veheñùhu yohó. Te mii‑ní, ¿a ndísá daxínu‑níà tìxi ùnì quìvì? ―nì cachi‑nè.
20 Disseram, pois, os judeus: Em quarenta e seis anos foi edificado este santuário, e tu o levantarás em três dias?
21 Doco màdì veheñùhu ndisa nduá cáhàn‑yà sàhà‑xí; còó, vàchi ejemplu‑ni nduámà; divi cuerpu mii‑yá cáhàn‑yà sàhà‑xí.
21 Mas ele falava do santuário do seu corpo.
22 Ñàyùcàndùá, después, na quívì sànì natiacu‑yà, dandu nì nsinuu ini nècuàchì nchícùn xì‑yá ñà‑dùcán nì cachi‑yà xì‑né daa, te nì sàà‑nè nì xinindisá‑né ñà‑ndùá cachí nùù tutu ìì, te nì xinindisá stná‑nè ñà‑ndùá nì cachi mii‑yá daa.
22 Quando, pois ressurgiu dentre os mortos, seus discípulos se lembraram de que dissera isto, e creram na Escritura, e na palavra que Jesus havia dito.
23 Cuàhà nèhivì nì xinindisa‑xi‑yá na ní xini‑nè milagru nì quida‑ya na iá‑yà ñuu Jerusalén quìvì vicò pascua ma.
23 Ora, estando ele em Jerusalém pela festa da páscoa, muitos, vendo os sinais que fazia, creram no seu nome.
24 Doco mii‑yá, cónì ícúmí‑yâ nècuàchìmà seguru, vàchi ináhá‑yâ ñà‑ñùhú ini anima nsidanicuú‑né.
24 Mas o próprio Jesus não confiava a eles, porque os conhecia a todos,
25 Còò necesidad icúmí‑yâ cachi iin nèhivì xì‑yá nansa iá anima ñanìtnaha‑ne, vàchi ináhá‑yâ nsidaa ñà‑ndùá ñuhú ini anima nèhivì.
25 e não necessitava de que alguém lhe desse testemunho do homem, pois bem sabia o que havia no homem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.