João 21
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs VC
1 Daaní, nì nsihajàn, dandu nì ndecunu tu Jesús nùù nècuàchì dacuahá‑yá na ndoó‑né iin xaan yuhù mar nani mar Tiberias. Cuàhìn nacani xì‑nsiá nansa nì cuu na ní ndecunu‑ya nùù‑né yucán.
1 Depois disso, tornou Jesus a manifestar-se aos seus discípulos junto ao lago de Tiberíades. Manifestou-se deste modo:
2 Cunaha‑nsiá, cutnáhâ Simón Pedro xì Tomás nècuàchì nani Cuatí, te cutnáhâ stná Natanael nècuàchì dìñúù‑xi nani Caná iá ladu Galilea. Te ndoó stná (ùì) dèhe Zebedeo, xì stná inga ùì nècuàchì dacuahá‑yá.
2 Estavam juntos Simão Pedro, Tomé {chamado Dídimo}, Natanael {que era de Caná da Galiléia}, os filhos de Zebedeu e outros dois dos seus discípulos.
3 Te nì cachi Simón Pedro xì nsidaa‑né: ―Cuàhìn taví siaca. Dandu nì cachi compañeru‑nè: ―Ni cúhùn nsidaa‑nda. Ñàyùcàndùá, nì sàcùñuhu nsidaa‑né ini iin lancha cuàhàn‑nè; doco ni‑iin siaca cónì níhì‑né niù yacà.
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Responderam-lhe eles: Também nós vamos contigo. Partiram e entraram na barca. Naquela noite, porém, nada apanharam.
4 Daaní, na sácuàhàn nì tùinuù, yucán nì sàà stná Jesús, iín‑yá yuhù mar (yatni ndé ndoó‑né) mà. Doco cónì nácúní‑nèyà.
4 Chegada a manhã, Jesus estava na praia. Todavia, os discípulos não o reconheceram.
5 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì‑né: ―Hijos, ¿a sánì nìhì‑nsiá ñà‑caxì‑ndà? ―Còó, còò ni‑iin‑sì ―nì cachi nècuàchìmà.
5 Perguntou-lhes Jesus: Amigos, não tendes acaso alguma coisa para comer? Não, responderam-lhe.
6 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Ladu cuahá lancha, jaàn dacaná‑nsiá ñunù xí‑nsiá, dandu nìhì‑nsiási ―nì cachi‑yà. Dandu ducán nì quida‑ne, te ni mà cùì gá tavà‑né ñunù xí‑né ñà‑chitu guáˋ cuàhà siaca nì nìhì‑né.
6 Disse-lhes ele: Lançai a rede ao lado direito da barca e achareis. Lançaram-na, e já não podiam arrastá-la por causa da grande quantidade de peixes.
7 Dandu iin nècuàchì dacuahá‑yá, divi nècuàchì mànì guá nùù‑yá, nì cachi‑nè xì Pedro: ―¡Divi Stoho‑ndà Señor nduú Yà‑yòhó! Nì nsihi nì inini Simón Pedro ñà‑divi Stoho‑ndà Señor nduú‑yá, dandu nì nàcùndixi‑ne sacú‑nè, vàchi cuisì sìcoto inì‑xi ndixí‑né. Dandu ní ndàvà‑nè mahì tècuìí cuàhàn‑nè.
7 Então aquele discípulo, que Jesus amava, disse a Pedro: É o Senhor! Quando Simão Pedro ouviu dizer que era o Senhor, cingiu-se com a túnica {porque estava nu} e lançou-se às águas.
8 Te después cuàhàn stná dava ga nècuàchì dacuaha‑ma, doco ini lancha cuàhàn‑nè, vàchi yatni iín‑nu nùù ñuhù íchî, nahi 100 metro. Te cahà‑nú itácáá ñunù chitu siaca.
8 Os outros discípulos vieram na barca, arrastando a rede dos peixes {pois não estavam longe da terra, senão cerca de duzentos côvados}.
9 Dandu nì nuu nècuàchì yucán ñuhù íchî, te nì xini‑nè yucán ndoó tnùù sàxíxìn, te sà‑ìtándoó stná siaca chóhò. Te iá stná pan.
9 Ao saltarem em terra, viram umas brasas preparadas e um peixe em cima delas, e pão.
10 Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Cuahán‑nsià quihin‑nsia itnii siaca nì tavà‑nsiá.
10 Disse-lhes Jesus: Trazei aqui alguns dos peixes que agora apanhastes.
11 Ñàyùcàndùá, nì nana tu Simón Pedro lancha, te nì dìtá‑nè ñunù mà nì naxìnua ndè nùù ñuhù íchî. Chitu dini ñunù mà siaca, vàchi ñuhú 153 siaca nahnú. Mate cuáhà gá‑si ñuhú, doco cónì sàchí ñunù mà.
11 Subiu Simão Pedro e puxou a rede para a terra, cheia de cento e cinqüenta e três peixes grandes. Apesar de serem tantos, a rede não se rompeu.
12 Dandu nì cachi Jesús xì nsidaa‑né: ―Naha‑nsià, cadi inì‑nsia. Te ni‑iin nècuàchì dacuaha‑ma, cónì sáha ndee ini‑nè ndàcàtnùhù‑né nùù‑yá ana nduú‑yá, vàchi ináhá‑nê divi Stoho‑ndà Señor nduú‑yá.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousou perguntar-lhe: Quem és tu?, pois bem sabiam que era o Senhor.
13 Dandu nì tnàtuu Jesús nì tnii‑ya pan, te nì dasàn‑yáñà nùù‑né. Te nì dasàn stná‑yà siaca (nì chòhò mà) nùù‑né.
13 Jesus aproximou-se, tomou o pão e lhos deu, e do mesmo modo o peixe.
14 Ñà‑jaàn nì sanduu ùnì xichi nì ndecunu Jesús nùù nècuàchì dacuahá‑yá na sánì natiacu‑yà.
14 Era esta já a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos, depois de ter ressuscitado.
15 Daaní, na ní nsihi nì sadi ini nsidaa‑né, dandu nì cachi‑yà xì Simón Pedro: ―Simón, dèhe Jonás, ¿a ñá‑ndâà chicá cuú ndisa inì‑ní sàhí nùù nècuàchì dava ga yohó? ―Jaan, Señor mío. Sà‑ìnáhá‑nî cuú inì sàhà‑ní ―nì cachi‑nè. Dandu cachí tu‑ya xì‑né: ―Nú ndisa, dandu cundiaà‑ní nèhivì xí na ian ndiaá pastor lelù xí‑né.
15 Tendo eles comido, Jesus perguntou a Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes? Respondeu ele: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
16 Daaní, ñà‑úì nì cachi‑yà xì‑né: ―Simón, dèhe Jonás, ¿a cuú ndisa inì‑ní sàhí? Te nì cachi tu‑ne xì‑yá: ―Jaan, Señor mío. Sà‑ìnáhá‑nî cuú inì sàhà‑ní. Dandu cachí Jesús xì‑né: ―Dacúndéhe‑ní (nèhivì‑xí ichì váha), na ian ndiaá‑ndà riì.
16 Perguntou-lhe outra vez: Simão, filho de João, amas-me? Respondeu-lhe: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
17 Daaní, ñà‑únì nì cachi tu‑ya xì‑né: ―Simón, dèhe Jonás, ¿a ñá‑ndâà nduá, cuú ndisa inì‑ní sàhí? Pues vichi nì cuhuun ini‑nè ñà‑sà‑ùnì xichi ndácàtnùhù‑yá a ndísá cuú ini‑nè sàhà‑yá, á coó. Ñàyùcàndùá nì cachi‑nè xì‑yá: ―Señor mío, nsidanicuú iñàha ináhá‑nî. Ñàyùcàndùá, ináhá stná‑ní, yùhù cuú ndisa inì sàhà‑ní. Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Pues nú ducán, dandu cundiaà‑ní nèhivì xí, na ian ndiaá‑ndà riì xì‑ndà.
17 Perguntou-lhe pela terceira vez: Simão, filho de João, amas-me? Pedro entristeceu-se porque lhe perguntou pela terceira vez: Amas-me?, e respondeu-lhe: Senhor, sabes tudo, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Cunaha‑ní, ñà‑ndáà nduá cuàhìn cachitnùhi xì‑ní yohó: na cuachi‑ní, (nìsà nàcùndixi‑ní sìcoto xi‑ní), nì sansidatnuu‑ní cinturón xi‑ní, te cuàhàn‑ní ndéni nì cui cudíì inì‑ní. Doco nú sànì sahnu‑ní, dandu icúmí‑nî ndanihi‑ní ndahà‑ní, te inga‑nè icúmí‑nê nsidatnuu‑ne cinturón xi‑ní, te cunihi‑ne mii‑ní cùhùn ndé có‑cùdíì inì‑ní cùhùn‑ní.
18 Em verdade, em verdade te digo: quando eras mais moço, cingias-te e andavas aonde querias. Mas, quando fores velho, estenderás as tuas mãos, e outro te cingirá e te levará para onde não queres.
19 Ñà‑jaàn nduá nì cachi Jesús cachítnùhu‑ya nansa quida nèhivì xì Pedro na quívì cui‑nè, te ducán chicá quee tnùñuhu xí Dios. Nansa icúmí cuu xi Juan Daaní, nì nsihi nì cachi‑yà ñà‑jaàn, dandu nì cachi tu‑ya xì Pedro: ―Cunchicùn‑ní yùhù.
19 Por estas palavras, ele indicava o gênero de morte com que havia de glorificar a Deus. E depois de assim ter falado, acrescentou: Segue-me!
20 Daaní, nì nacuico Pedro yàtà‑né, te nì xini‑nè nchícùn stná nècuàchì dacuahá cuú guá ini‑yà sàhà‑xí. Te divi nècuàchìmà nduú nècuàchì nì ìa yatni diìn Jesús na ní sandoo‑ne nì xixi‑ne xì‑yá daa, te nì xìcàn tnùhù‑né nùù‑yá nì cachi‑nè: “Señor mío, ¿ana divi nduú tiàa icúmí cahin xì‑ní?”
20 Voltando-se Pedro, viu que o seguia aquele discípulo que Jesus amava {aquele que estivera reclinado sobre o seu peito, durante a ceia, e lhe perguntara: Senhor, quem é que te há de trair?}.
21 Pues, divi nècuàchìmà nì xini Pedro nchícùn vàxi, te nì cachi‑nè xì‑yá: ―Te nècuàchì jaàn tú, ¿nansa icúmí cuu xi‑né, Señor mío?
21 Vendo-o, Pedro perguntou a Jesus: Senhor, e este? Que será dele?
22 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Pues nú cudíì inì cutiacu‑nè ndè cachi sàà quìvì naxicocuíìn, doco mii‑ní, màsà nácání inì‑ní sahájàn. (Chuun xi‑ní nduá) ñà‑cunchicùn‑ní yùhù ―nì cachi‑yà.
22 Respondeu-lhe Jesus: Que te importa se eu quero que ele fique até que eu venha? Segue-me tu.
23 Ñàyùcàndùá, nì xìtià cuentu nùù nèhivì xí‑yá, ñà‑mà nunca cui nècuàchì dacuahama, cachí cuentu. Doco cónì càchí‑yà mà cúí‑nè. Còó, cuisì ní cachi‑yà nú cuní‑yà cutiacu‑nè ndè cachi sàà quìvì naxicocuíìn‑yà, màsà nácání íní Pedro sàhámà.
23 Correu por isso o boato entre os irmãos de que aquele discípulo não morreria. Mas Jesus não lhe disse: Não morrerá, mas: Que te importa se quero que ele fique assim até que eu venha?
24 Cunaha‑ní, divi nècuàchìmà nduú yùhù, te divi yùhù nì tiaa nsidaa palabra yohó. Te ñà‑ndácuisì nduá cachíˋ, vàchi ináhî cachí ndàì xì‑nsiá.
24 Este é o discípulo que dá testemunho de todas essas coisas, e as escreveu. E sabemos que é digno de fé o seu testemunho.
25 Cunaha‑nsiá, cuàhà gá stná iñàha iá nì quida Jesús (ñuhìví yohó). Doco nú cuní‑ndà tiaa nsihi‑nda nsidaámà, dandu cuàhà sàstnùhù libru cundua. Te mà cuáhà‑ñá ni inicutu ñuhìví, cachí yùhù. Sà‑ìá.
25 Jesus fez ainda muitas outras coisas. Se fossem escritas uma por uma, penso que nem o mundo inteiro poderia conter os livros que se deveriam escrever.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.