João 20

New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Daaní, quìvì primeru semana, (divi quìvì domingu) vàxi María Magdalena cueva ndé índùxin Jesús. Naha nduá, te iín tnuu va nduá. Dandu nì xini‑nè, sànì cuxio cavà cahnú ndiadí yuhù cueva.
1 No primeiro dia da semana, de madrugada, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi ao túmulo e viu que a pedra da entrada tinha sido removida.
2 Ñàyùcàndùá, nì dàyáà‑nè cuàhàn‑nè ndé iá Simón Pedro xì inga nècuàchì dacuahá‑yá, divi nècuàchì mànì guá nùù‑yá, te nì cachi‑nè xì nècuàchìmà: ―Sànì tavà‑té Stoho‑ndà Señor ndé nì sàcùndùxin‑ya. Te có‑cùndáà ini‑nsì índù cuàhàn‑te xi‑yá.
2 Então correu e foi até onde estavam Simão Pedro e o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: — Tiraram o Senhor do túmulo, e não sabemos onde o colocaram.
3 Ñàyùcàndùá, nì quee Pedro xì compañeru‑nè, cuàhàn stná‑nè cueva yucán.
3 Com isso, Pedro e o outro discípulo saíram e foram até o túmulo.
4 Te cutnáhâ‑né nì dàyáà‑nè cuàhàn‑nè, doco chicá ndee ní dàyáà compañeru Pedro mà, teayùcàndùá, dihna nècuàchìmà nì sàà‑nè nùù cueva.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao túmulo.
5 Te nì nacàhnu ndee‑ne nì xito nihni‑ne ini cueva, te nì xini‑nè ndé sìcoto xi‑ya itánduhù, doco cónì quíhvi‑ne inì‑xi.
5 E, abaixando-se, viu os lençóis de linho, mas não entrou.
6 Daani, nchícùn Simón Pedro nì sàà stná‑nè, doco mii‑né ndisa, nì quìhvi‑ne inì‑xi, te nì xini stná‑nè itánduhù sìcoto xi‑ya,
6 Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no túmulo. Ele também viu os lençóis
7 xì stná pañuelu nìsa idàhvi nùù‑yá, doco có‑ìndúhá xì sìcoto dava ga; iladú indúhá, te sànì natnahnù viá.
7 e o lenço que tinha estado sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas enrolado num lugar à parte.
8 Dandu nì quìhvi stná compañeru Pedro nì sàà primeru, te nì xini stná‑nè nansa iámà, te nì xinindisá‑né.
8 Então o outro discípulo, que havia chegado primeiro ao túmulo, também entrou. Ele viu e creu.
9 Doco ni mii‑né ni stná Pedro, tàñáha ga cundaà ini‑nè nansa cachí nùù tutu ìì ndé cachí icúmí‑yâ natiacu‑yà.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário que ele ressuscitasse dentre os mortos.
10 Daaní, ndúì‑nè mànuhù‑né vehe‑ne.
10 E os discípulos voltaram outra vez para casa.
11 Doco yucán ndé iá cueva mà (nì sàà) stná María. Te vichi iín‑né fuera sacú‑né. Te nì nacàhnu ndee‑ne, nì xito nihni stná‑nè ini cueva.
11 Maria, no entanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se e olhou para dentro do túmulo.
12 Te yucán nì xini‑nè ndoó ùì ángel xi Dios lugar ndé nìsa induhù Jesús, iin‑ne ndé nì sanduu dìnì‑yá, te inga‑nè ndé nì sanduu sàhà‑yá.
12 Ela viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus tinha sido colocado, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Te nì cachi ángel mà xì María: ―Señorita, ¿índù chuun sacu‑ní? Dandu cachí‑nè xì nècuàchìmà: ―Vàchi sànìhí‑te Stoho‑nsì Señor cuàhàn, te có‑cùndáà inì índù cuàhàn‑te xi‑yá.
13 Então eles perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Dandu nì ndecoto María ladu yàtà‑né, te nì xini‑nè yucán iín mii‑yá, doco cónì nácúní‑nèyà nduú‑yá Jesús.
14 Depois de dizer isso, ela se virou para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Te nì cachi‑yà xì‑né: ―Señorita, ¿índù chuun sacu‑ní? ¿Ana divi nandúcú‑nî? Doco María, nì tuxi ini‑nè ádi té‑ndiàá yutnù tàtá iá yucán nduú ana cáhàn; ñàyùcàndùá nì cachi‑nè: ―Señor, nú mii‑ní nì tavà‑níyà, dandu cachi sacù‑ní xìˊ índù nì sànihi‑níyà, te cùhìn naquihin‑yà.
15 Jesus lhe perguntou: Ela, supondo que ele fosse o jardineiro, respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga-me onde o colocou, e eu o levarei.
16 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―¡María! Dandu nì naxicocuíìn‑nè ladu yàtà‑né, te nì cachi‑nè dàhàn mii‑né: ―¡Raboni! ―ñà‑ndùá cuní cachà Maestro.
16 Jesus disse: Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: — Raboni! (“Raboni” quer dizer “Mestre”.)
17 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Màsà dúcùn ndahà‑ní yùhù, vàchi tàñáha ga nani nùù Yuamánìˊ. Còó. Cuahán‑nî, cachitnùhu‑ní xì nèhivì xí, vàchi nahi ñanì xínduu‑ne. Te cachì‑ní xì‑né ñà‑ìcúmî nani nùhì nùù Yuamánìˊ. Te cunaha‑nsiá, Yuamánì mii‑nsiá nduú stná‑yà. Te ana càhvì yúhù nduú‑yá, nacua nduú stná‑yà ana càhvì mii‑nsiá ―nì cachi Jesús.
17 Jesus continuou:
18 Ñàyùcàndùá, nì sàhàn María Magdalena mà nì cachitnùhu‑ne xì dava ga nècuàchì dacuahá‑yá, nì nacani‑ne nansa nì xini‑nè Stoho‑ndà Señor, te dohó te dohó nì cachi‑yà xì‑né.
18 Então Maria Madalena foi e anunciou aos discípulos: — Eu vi o Senhor! E contava que Jesus lhe tinha dito essas coisas.
19 Daaní, na ní cuñaà quìvì domingu mà nì nataca nsidaa nècuàchì dacuahá‑yá. Te nì nacadi vàha‑ne yehè, vàchi yúhî‑nè nèhivì dava ga raza‑nè Judea. Dandu (na iin cachí) nì sàcuììn Jesús dava mahì‑né, te nì cachi‑yà xì‑né: ―Contentu ni cúndóó‑nsiá.
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, estando trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos, com medo dos judeus, Jesus veio e se pôs no meio deles, dizendo:
20 Na ní nsihi nì cachi‑yà ducán, dandu nì dàcùní‑yànè ndahà‑yá xì diìn tìxì‑yá. Ñàyùcàndùá, cuàhà gá nì cudiì ini‑nè ñà‑sànì xini‑nè divi Stoho‑ndà Señor nduú‑yá.
20 E, dizendo isso, lhes mostrou as mãos e o lado. Então os discípulos se alegraram ao ver o Senhor.
21 Dandu inga xichi nì cachi‑yà xì‑né: ―Contentu ni cúndóó‑nsiá. Nacua nì techuún Yuamánìˊ yùhù nì quesaì, ducán techúûn stnáì mii‑nsiá cùhùn‑nsià.
21 E Jesus lhes disse outra vez:
22 Daaní, nì sivi tàchì‑yá nùù nsidaa‑né, te nì cachi‑yà: ―¡Ni nándèe Espíritu Ìì ini anima‑nsià, cachíˋ!
22 E, havendo dito isso, soprou sobre eles e disse-lhes:
23 Nú ni cuícáhnû inì‑nsia sàhà cuàchi nèhivì, dandu ñà‑sànì ndutu ndisa‑ña cundua; te nú màsà cuícáhnû inì‑nsia sàhà‑né, dandu iá ìì cuàchi‑ne ―nì cachi‑yà.
23 Se de alguns vocês perdoarem os pecados, são-lhes perdoados; mas, se os retiverem, são retidos.
24 Doco nùù ùxìn ùì nècuàchì dacuahá‑yá, iin‑ne cónì ía‑ne xì compañeru‑nè na ní ndecunu Jesús nùù‑né. Divi Tomás nduú nècuàchìmà, te Cuatí cachí stná nèhivì xì‑né.
24 Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando Jesus veio.
25 Ñàyùcàndùá, nì cachi compañeru‑nè xì‑né: ―Cunaha‑ní, ¡sànì xini‑nsì Stoho‑ndà Señor! Doco mii‑né, nì cachi‑nè: ―Dècuèndè cundehí yantà ndahà‑yá ndé nì ìhi clavu, te daquíhvi dìnìndàhí ndé nì xìda mà, te daquíhvi stnáì ndahí ndé (nì nacuèhè) diìn tìxì‑yá, te nú coó, mà cúníndísê ―nì cachi‑nè.
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, ali não puser o dedo e não puser a minha mão no lado dele, de modo nenhum acreditarei.
26 Daaní, na ní xìnu inga ùnà quìvì, nì nataca tu nècuàchì dacuahá‑yá ini vehe. Doco daa ndisa iá stná Tomás xì nècuàchì ndòò‑mà. Te ndiadí vàha tu yehè. Te nì sàà Jesús inga xichi nì sàcuììn‑yà mahì‑né, te nì cachi‑yà: ―Contentu ni cúndóó‑nsiá.
26 Passados oito dias, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos, e Tomé estava com eles. Estando as portas trancadas, Jesus veio, pôs-se no meio deles e disse:
27 Dandu nì cachi‑yà xì Tomás: ―Yohó daquíhvi‑ní dìnìndàhá‑nî, te cundehè‑ní ndahí; dandu daquíhvi‑ní ndahà‑ní diìn tìxí. Te cunindisá vàha‑ní. Màsà cáchí gà‑ní có‑xìníndísá‑nî.
27 E logo disse a Tomé:
28 Dandu nì cachi Tomás xì‑yá: ―Stohì Señor nduu‑ní, vàchi Dios nduu‑ní.
28 Ao que Tomé lhe respondeu: — Senhor meu e Deus meu!
29 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Tomás, sàhà‑ñá nì xininùù‑ní yùhù, ñàyùcàndùá nì xinindisa‑ní. Vihi gá ndiaha cundua nú ni cúníndísâ‑nsiá mate tàñáha ga cuninùù‑nsiá yùhù ―nì cachi‑yà.
29 Jesus lhe disse:
30 Cunaha‑nsiá, cuàhà gá stná milagru nì quida Jesús nì indehè nècuàchì dacuahá‑yá, doco cónì tiàá nsiha nùù tutu yohó.
30 Na verdade, Jesus fez diante dos seus discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Doco ñà‑ndùá cachí nùù tutu yohó, nì tiaa‑ña sàhà‑ñá ni sáà‑nsià cunindisá‑nsiá divi Cristu Dèhemanì Dios nduú Jesús. Vàchi nú sànì xinindisá‑nsiá ñà‑jaàn, te ndácùcahan‑nsiá quìvì‑yá, dandu vida ndiaha sànì nìhì stná‑nsià.
31 Estes, porém, foram registrados para que vocês creiam que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenham vida em seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.