Hebreus 10
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs NVT
1 Ley sànaha ma, màdì meru ñà‑chicá ndiaha íì xí Dios nì sándúú ndisa; cuisì nì cachitnùhu uan ñà‑después icúmí quixi ñà‑ndiaha íì ndisa xi‑ya. Ñàyùcàndùá, mate nicanicuahàn dócò íì‑né promesa cachí ley mà, te cuìà cuìà quidá dùtù ducán, doco mà cúí ndoo cuàchi nèhivì sáhàn nùù (veheñùhu) sàhámà.
1 A lei constitui apenas uma sombra, um vislumbre das coisas boas por vir, mas não as coisas boas em si mesmas. Os sacrifícios são repetidos todos os anos, mas nunca puderam purificar inteiramente aqueles que vêm adorar.
2 Vàchi nú jaan, dandu mà cuáha ga xì promesa mà, vàchi mà dándóhô gá cuàchi nèhivì sàxìnítnùní‑nè nì cùí.
2 Se tivessem esse poder, já não precisariam existir, pois os adoradores teriam sido purificados de uma vez por todas, e a consciência de seus pecados teria desaparecido.
3 Doco vichi, sàhà‑ñá cuìà cuìà sáha ìì‑né promesa (cachí ley) mà, ñàyùcàndùá nsinúú ini‑nè iá ìì cuàchi‑ne.
3 Em vez disso, esses sacrifícios os lembravam de seus pecados todos os anos.
4 Vàchi sàhà nìì buey, ò nìì sìmbee, mà nunca cui cuxio cuàchi ni‑iin nèhivì.
4 Pois é impossível que o sangue de touros e bodes remova pecados.
5 Ñàyùcàndùá, na ní quesaa Jesucristu ñuhìví yohó, dohó nì cachi‑yà xì Yuamánì‑yá:
5 Por isso, quando Cristo veio ao mundo, disse: “Não quiseste sacrifícios nem ofertas, contudo me deste um corpo para oferecer.
6 — ausente —
6 Não te agradaste de holocaustos, nem de outras ofertas pelo pecado.
7 — ausente —
7 Então eu disse: ‘Aqui estou para fazer tua vontade, ó Deus, como está escrito a meu respeito no livro’”.
8 Cunaha‑nsiá, jaàn nì cachi Dios ñà‑có‑cùdíì gá ini‑yà sàhà promesa sáhatahvì nèhivì, ni có‑cùdíì gá stná ini‑yà sàhà quisì sahmí‑né; còó, có‑cùdíì ini‑yà sàhà ni‑iin ñà‑jaàn nì sàha‑ne sàhà cuàchi‑ne, mate divi nduá cachí ley (primeru‑mà) cuàha‑ne.
8 Primeiro Cristo disse: “Não quiseste sacrifícios nem ofertas, nem holocaustos, nem outras ofertas, nem te agradaste delas” (embora sejam exigidas pela lei).
9 Daaní, después nì cachi Jesucristu: “Yohó vàxi ñà‑quida ndise cumplir ñà‑ndùá cuní‑nî, Dios mío”. Pues ñà‑jaàn cuní cachi cuàhàn‑yà dandáñúhú‑yâ ley primeru mà, te caquin‑yà inga ley saa xí‑yá.
9 Então acrescentou: “Aqui estou para fazer tua vontade”. Ele cancela a primeira aliança a fim de estabelecer a segunda.
10 Te sàhà‑ña nì quida ndisa‑ya nsidaa ñà‑ndùá nì ndacu nuù‑yá, ñàyùcàndùá vàtùni nduhiì dahuun anima‑ndà, vàchi nì sàha‑ya iquìcúñú‑yà nahi promesa ñà‑danáà‑yá sàhà‑ndà. Iin xichi‑ni nì quida‑ya ducán, doco nicanicuahàn cundiaà.
10 Pois a vontade de Deus era que fôssemos santificados pela oferta do corpo de Jesus Cristo, de uma vez por todas.
11 Quìvì vichi itá dùtù raza‑ndà, quidá‑né chuun xi veheñùhu xi‑ne; te nsìquívì sáha‑ne cuàhà xichi promesa xi ley mà, mate mà nunca dacúxíóá cuàchi‑nda.
11 O sacerdote se apresenta todos os dias para realizar os serviços sagrados e oferece repetidamente os mesmos sacrifícios que nunca podem remover os pecados.
12 Doco Jesús, còó, iin xichi‑ni nì dànáà‑yá sàhà cuàchi‑nda, te nicanicuahàn cundiaàmà, dandu nì sàcòo‑ya ladu cuahá Yuamánì‑yá,
12 Nosso Sumo Sacerdote, porém, ofereceu a si mesmo como único sacrifício pelos pecados, válido para sempre. Então, sentou-se no lugar de honra à direita de Deus
13 te ndiatú‑ní‑yá dècuèndè cundee dahuun‑yamà nùù nsidaa ana xiní ùhì xì‑yá, te cusahnú‑yá nùù‑né.
13 e ali aguarda até que todos os seus inimigos sejam humilhados e postos debaixo de seus pés.
14 Vàchi iin xichi‑ni nì dànáà‑yá (sàhà cuàchi‑nda), dandu nicanicuahàn icúmí ndee vàha nsidaa ana sànì ndoo cuàchi anima‑xi.
14 Porque, mediante essa única oferta, ele tornou perfeitos para sempre os que estão sendo santificados.
15 Te divi ducán cachí stná Espíritu Ìì xí‑yá. Vàchi primeru nì cachi Stoho‑ndà Señor palabra yohó:
15 E o Espírito Santo também testemunha que isso é verdade, pois diz:
16 — ausente —
16 “Esta é a nova aliança que farei com meu povo depois daqueles dias, diz o Senhor: Porei minhas leis em seu coração e as escreverei em sua mente”.
17 Dandu después cachí‑yà:
17 E acrescenta: “E nunca mais me lembrarei de seus pecados e seus atos de desobediência”.
18 Ñàyùcàndùá, cunaha‑nsiá, nú sànì ndutu dahuun cuàchi‑nda, còò gá necesidad cuàha‑nda ni‑iin ga promesa ñà‑danáà xì sàhà‑ñá.
18 Onde os pecados foram perdoados, já não há necessidade de oferecer mais sacrifícios.
19 Sàhà ñà‑jaàn, có‑yûhî gà‑ndà datnátuu‑nda anima‑ndà nùù Dios, mate iá‑yà lugar xi‑ya ndé chicá ìì, vàchi sàhà nìì Jesús sà‑nùná ichì, ñánì.
19 Portanto, irmãos, por causa do sangue de Jesus, podemos entrar com toda confiança no lugar santíssimo,
20 Na iin ichì saa nduá, te divi mii‑yá nì quidayucun xán, vàchi sàhà‑ñá itiácú ndiaha‑yá, ñàyùcàndùá iá ichì mà. (Antes iin sìcoto nìsa sadi nihni ndé nduú lugar chicá ìì xí Dios, doco) sìcoto mà, ejemplu sàhà cuerpu xi Jesús nì sandua, (vàchi na ní xìhì‑yà), divi sàhà ñà‑jaàn nì nìhì‑ndà nansa yàha‑nda nùù Dios.
20 Por sua morte, Jesus abriu um caminho novo e vivo através da cortina que leva ao lugar santíssimo.
21 Te vichi sà‑ìcúmí‑ndá iin dùtù ndiaha chindéé xí nsidaa ndohó ana nduú dèhe ndisa‑ya.
21 E, uma vez que temos um Sumo Sacerdote que governa sobre a casa de Deus,
22 Ñàyùcàndùá, màsà yúhî‑ndà datnátuu‑nda anima‑ndà nùù‑yá. Iin‑ni ni cúníhnú ndisa ini‑ndà mii‑yá; ni cúníndísâ víi‑ndayá, màsà cúcáhán‑ndá a jaan á coó. Vàchi sàhà‑ñá nì xìtià nìì‑yá, ñàyùcàndùá sànì ndundoo sàxìnítnùní‑ndà, te có‑dàndòhó gáˋ‑ndó; te ducán queámà na ian sànì xichi‑nda tècuìí limpiu.
22 entremos com coração sincero e plena confiança, pois nossa consciência culpada foi purificada, e nosso corpo, lavado com água pura.
23 Pues sàhà nsidaa ñà‑jaàn xiñuhu cunchicùn viì‑ndà ñà‑ndùá xiníndísá‑ndá; iin‑ni ni cúníhnú vàha ini‑ndà ñà‑jaàn. Màsà dáma sàxìnítnùní‑ndà, vàchi sànì sàha‑ya palabra xi‑ya, te mà dándáhvî‑yàndó.
23 Apeguemo-nos firmemente, sem vacilar, à esperança que professamos, porque Deus é fiel para cumprir sua promessa.
24 Te xiñuhu stná nanducu‑nda nansa nacuàhandee stnahá ini‑ndà sàhà‑ñá chicá más ni cúcúú stnahá ini‑ndà sàhà‑ndà, te quida viì‑ndà xì ñanìtnaha‑nda.
24 Pensemos em como motivar uns aos outros na prática do amor e das boas obras.
25 Ni màsà nácóó‑ndá ñà‑nataca‑ndà na ian quidá dava nèhivì. Còó; vichi chicá xiñuhu cunuù stnàhà‑ndà, te nacuàhandee stnahá ini‑ndà, vàchi sà‑ìndéhe‑nda chicá sà‑cùyátní quìvì (naxicocuíìn‑yà).
25 E não deixemos de nos reunir, como fazem alguns, mas encorajemo-nos mutuamente, sobretudo agora que o dia está próximo.
26 Vàchi cunaha‑nsiá, nú sànì cundaà vàha ini‑ndà nansa iá ichì ndàcuisì‑yá, doco quidá canúú íì‑ndà cuàchi‑nda, dandu còò cá ni‑iin promesa cui danáà xì sàhà‑ndà.
26 Se continuamos a pecar deliberadamente depois de ter recebido o conhecimento da verdade, já não há sacrifício que cubra esses pecados.
27 Ndé cuisì‑ní ndóo ga ñà‑yùhí cuaá‑ndà, vàchi vàxi castigu cahnú, vàxi ñuhu níhi coco nsidaa ana có‑ndòó ladu xi‑ya.
27 Há somente a assustadora expectativa do julgamento e do fogo intenso que consumirá os inimigos.
28 Nèhivì sànaha, nú nì cahíchì ini‑nè ley xi Moisés, dandu fuerza cui‑nè nú ndoó ùì ò ùnì testigu cachí nansa nì cuu, te nú ducán, dandu còò iin ni cuhí ini xì‑né na ní xìhì‑nè.
28 Pois quem se recusava a obedecer à lei de Moisés era morto sem misericórdia, com base no depoimento de duas ou três testemunhas.
29 Doco nú meru Dèhemanì Dios nduú ana cahíchì ini iin nèhivì, dandu ¿nansa tuxí inì‑nsia cuu? ¿Amádi cuàhà gá más castigu icúmí‑nê nìhì‑né? Vàchi nú có‑quìdáñúhú‑nê ñà‑nì xìtià nìì ndiaha‑yá, dandu cahnú sàstnùhù coo castigu xi‑ne, vàchi sàhà nìì mà nì ndoo anima‑nè, te sàhà stná mà nì saquin Dios iin tratu xì‑né. Daaní, stná Espíritu Ìì xí Dios, gracia nì quida stná‑yà xì nècuàchìmà, doco nú vichi cutu ni cahíchì ini‑nè nsidaámà, dandu ndahví‑nè.
29 Imaginem quão maior será o castigo para quem insultou o Filho de Deus, tratou como comum e profano o sangue da aliança que o santificou e menosprezou o Espírito Santo que concede graça.
30 Ináhá‑ndá ñà‑divi Dios nduú ana nì cachi xì‑ndà dohó: “Mií quidá tocar nachitacùhá sàhà falta xi nèhivì; còò cá ana icúmí nacuàha xi‑né castigu”. Te cachí stná (tutu ìì) ñà‑divi mii‑yá icúmí‑yâ nsidandaà‑yà sàhà cuàchi nèhivì xí‑yá.
30 Pois conhecemos aquele que disse: “A vingança cabe a mim; eu lhes darei o que merecem”. E também: “O Senhor julgará o seu povo”.
31 Cunaha‑nsiá, tnùndoho cahnú cundua nú ni níhì nèhivì castigu nùù ndahà Dios iá nicanicuahàn.
31 Que coisa terrível é cair nas mãos do Deus vivo.
32 Doco mii‑nsiá, xiñuhu nsinuu ini‑nsià nansa nì cuu xi‑nsiá quìvì primeru na lácà nì dàtnúù‑yà sàxìnítnùní‑nsià, cuàhà tnùndoho nì yàha‑nsia. Dava xichi nì canàhá nèhivì xì‑nsiá, te dava xichi nì dàndòhó stná‑nè mii‑nsiá nùù tàcá nèhivì. Te dava xichi cuisì‑ní nì quida‑nsia acompañar nècuàchì nì ndoho ducán, doco calma nì quidandee inì‑nsia sàhà nsidaámà.
32 Lembrem-se dos primeiros dias, quando foram iluminados, e de como permaneceram firmes apesar de muita luta e sofrimento.
33 — ausente —
33 Houve ocasiões em que foram expostos a insultos e espancamentos; em outras, ajudaram os que passavam pelas mesmas coisas.
34 Te na ní sàcùndiadi stná compañeru‑nsià, dandu nì indehè ndahví‑nsiànè; te na ní candiaa nèhivì biene xi‑nsia, (cónì cúhúún inì‑nsia), còó, duha nì cudiì inì‑nsia, vàchi ináhá‑nsiâ, ndè gloria xi Dios chicá cuàhà iñàha icúmí‑ndá, te chicá ndiaáˋ mà, vàchi nicanicuahàn cunaha‑ñá.
34 Sofreram com os que foram presos e aceitaram com alegria quando lhes foi tirado tudo que possuíam. Sabiam que lhes esperavam coisas melhores, que durarão para sempre.
35 Ñàyùcàndùá, iin‑ni ni cúníhnú vàha ini‑ndà (ichì‑yá), màsà nácóó‑ndáñâ, vàchi iin ñà‑vàha cahnú icúmí‑ndá nìhì‑ndà nùù‑yá.
35 Portanto, não abram mão de sua firme confiança. Lembrem-se da grande recompensa que ela lhes traz.
36 Iin‑ni ni cúnchícùn cuéyàà‑ndà ichì mà, vàchi nú sànì nsihi nì quida‑nda nsidaa ñà‑ndùá cuní Dios quida‑nda, dandu nìhì‑ndà ñà‑ndiaha íì sànì cachi sahnú‑yá xì‑ndà.
36 Vocês precisam perseverar, a fim de que, depois de terem feito a vontade de Deus, recebam tudo que ele lhes prometeu.
37 Vàchi dohó cachí tutu ìì:
37 “Pois em breve virá aquele que está para vir; não se atrasará.
38 — ausente —
38 Meu justo viverá pela fé; se ele se afastar, porém, não me agradarei dele.”
39 Doco ndohó, có‑ndùù‑ndà nèhivì ndedúmá ini‑xi, vàchi nú jaan, ndañuhu anima‑ndà. Còó, nèhivì xiníndísâ nduu‑nda, ñàyùcàndùá icúmí‑ndá càcu‑nda nùù‑yá.
39 Mas não somos como aqueles que se afastam para sua própria destruição. Somos pessoas de fé cuja alma é preservada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.