Filipenses 2
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs VC
1 Ináhá‑ndá, sàhà Cristu cuní‑ndà quida viì‑ndà; te sàhà‑ñá mànì stná‑ndà nùù‑yá ducán, ñàyùcàndùá sáhandee ini‑ndà nchícùn viì‑ndàyá. Te (ináhá stnâ‑ndà) cutnáhâ Espíritu Ìì xì‑ndà ndoo‑nda ñuhìví, te cuhí stnahá stná ini‑ndà.
1 Se me é possível, pois, alguma consolação em Cristo, algum caridoso estímulo, alguma comunhão no Espírito, alguma ternura e compaixão,
2 (Pues sàhà nsidaájàn, cuníˋ cuacundahvíˋ nùù nsidaa‑nsiá) ñà‑nì quìdá‑nsiá iin ñà‑dacúdíì ini xìˊ: cuníˋ ñà‑iin‑ni cunihnu ini nsidaa‑nsiá. Cuníˋ ñà‑iin‑ni cucuu stnahá ini‑nsià sàhà‑nsiá, na ian iin‑ni anima xì iin‑ni sàxìnítnùní icúmí‑nsiâ.
2 completai a minha alegria, permanecendo unidos. Tende um mesmo amor, uma só alma e os mesmos pensamentos.
3 Màsà quídá‑nsiá ni‑iñàha sàhà cuisì interés; còó. Ni màsà cútúxí ini ni‑iin‑nsia ñà‑mii‑nsiá nduú‑nsiá mii‑nsiá, te quida‑nsia iñàha. Còó. Chicá vàha cunihnu ndahvi ini‑ndà; iin iin‑nda ni cúníhnú ini‑ndà ñà‑chicá ndiaá ñanìtnaha‑nda nùù mii‑nda.
3 Nada façais por espírito de partido ou vanglória, mas que a humildade vos ensine a considerar os outros superiores a vós mesmos.
4 Ni màdì gá cuisì chuun xi mii‑nda cunsìhi ini‑ndà quida‑nda; còó. Xiñuhu nacani stná ini‑ndà sàhà ñà‑ndùá cuní ñanìtnaha‑nda.
4 Cada qual tenha em vista não os seus próprios interesses, e sim os dos outros.
5 Ni cúcúmí‑ndá iin sàxìnítnùní nahi ñà‑ìcúmí Jesucristu,
5 Dedicai-vos mutuamente a estima que se deve em Cristo Jesus.
6 vàchi mate Dios nduú‑yá, doco cónì nácání ini‑yà ñà‑chicá ndiaá nduá ñà‑ndùdává‑yá xì Yuandiáhá‑yâ; còó.
6 Sendo ele de condição divina, não se prevaleceu de sua igualdade com Deus,
7 Ñàyùcàndùá, nì nacoo‑ya (nsidaa tnùñuhu ma), te nì nanduu‑ya na iin (tiàa ñuhìví yohó; na iin) ana xinúcuáchí uun, ducán nì nanduu‑ya.
7 mas aniquilou-se a si mesmo, assumindo a condição de escravo e assemelhando-se aos homens.
8 Te sàhà ñá‑jaàn nì nàcùnihnu ndahvi stná ini‑yà, nì inini‑ya nsidaa ñà‑ndùá nì ndacu nuù‑yá quida‑ya, dandu nì xìhì‑yà, dècuèndè nchìca iin cruz nì sàcùtuu‑ya.
8 E, sendo exteriormente reconhecido como homem, humilhou-se ainda mais, tornando-se obediente até a morte, e morte de cruz.
9 Ñàyùcàndùá, vichi sànì nanihì‑yá chicá cuàhà tnùñuhu ndiaha xí‑yá nì quida Yua‑nda Dios; te chicá ndiaá quìvì‑yá nùù quìvì nsidanicuú gá nèhivì.
9 Por isso Deus o exaltou soberanamente e lhe outorgou o nome que está acima de todos os nomes,
10 Sàhà ñà‑jaàn (icúmí sàà iin quìvì) ndacùcahan vate xi quìvì‑yá Jesús, dandu icúmí nsidanicuú nèhivì nàcuìtasisi‑né (nùù‑yá), nsidaa nèhivì ñuhìví yohó, xì nsidaa stná ana ndoó ansivi xi tìxi ñuhù,
10 para que ao nome de Jesus se dobre todo joelho no céu, na terra e nos infernos.
11 nsidaa‑né icúmí‑nê nacuni‑nè mii‑yá, te cachi vate‑né ñà‑divi Stoho‑ndà Señor nduú‑yá, dandu chicá más icúmí quee tnùñuhu xí Yuandiaha‑yá Dios.
11 E toda língua confesse, para a glória de Deus Pai, que Jesus Cristo é Senhor.
12 Ñàyùcàndùá cuníˋ cunini‑nsia ñà‑ndùá cachíˋ xì‑nsiá mate xica iéˋ nùù‑nsiá, ñani màní. Na nísa ìe ndé ndoó‑nsiá nìsa inini viì‑nsiá yùhù; doco vichi chicá más cuníˋ cunini‑nsia, te quida viì‑nsiá lucha ñà‑càcu‑nsia (nùù chuun có‑ìá viì yucán), vàchi nú iin‑ni ni cúníhnú ndahvi ini‑nsià, te cahvi víi‑nsiá mii‑yá, dandu vàtùni càcu‑nsia.
12 Assim, meus caríssimos, vós que sempre fostes obedientes, trabalhai na vossa salvação com temor e tremor, não só como quando eu estava entre vós, mas muito mais agora na minha ausência.
13 Vàchi Dios nduú ana datnúù xì ini‑ndà ñà‑quida‑nda ñà‑ndùá cuní‑yà, te chindéé stná‑yàndó ñà‑quida ndisa‑nda cumplir nsidaámà.
13 Porque é Deus quem, segundo o seu beneplácito, realiza em vós o querer e o executar.
14 Màsà cúndóó‑nsiá daquée cuàchi tnahá‑nsiá, te náâ stnahá‑nsiá sàhà ñà‑ndùá quidá‑nsiá.
14 Fazei todas as coisas sem murmurações nem críticas,
15 Còó; iin‑ni ni cúndóó mánì‑nsiá sàhà‑ñá màsà cuídá cuàchi‑nsia, vàchi ducán nduá ndiá ìcà quida ana nduú ndisa dèhe Dios; vàchi ndoó íì‑ndà ñuhìví yohó, te cuàhà ñanìtnaha‑nda, malu‑nè, có‑nìhnú víi ini‑nè. Ñàyùcàndùá, màsà quídá‑ndá ni‑iin ñà‑có‑ìá viì, vàchi ndohó nduú ana datnúù Dios sàxìnítnùní‑xi sàhà‑ñá cundehè nèhivì ñuhìví ichì váha.
15 a fim de serdes irrepreensíveis e inocentes, filhos de Deus íntegros no meio de uma sociedade depravada e maliciosa, onde brilhais como luzeiros no mundo,
16 Sàhà ñà‑jaàn iin‑ni ni cúnchícùn‑nsià palabra cáhàn sàhà vida ndiaha, vàchi nú ducán, dandu na quívì (naxicocuíìn) Jesucristu, vàtùni cudiì cuáhà inì ñà‑màdì uun‑ni ni queé nsidaa ñà‑ndùá nì ndoho güéˋ na ní quide chuun ìì xí‑yá (ndé ndoó‑nsiá).
16 a ostentar a palavra da vida. Dessa forma, no dia de Cristo, sentirei alegria em não ter corrido em vão, em não ter trabalhado em vão.
17 Ináhî xiníndísâ víi‑nsiá vichi, te ñà‑jaàn nduú na iin chuun ndiaha quidá‑nsiá nùù‑yá, na iin ofrenda dócò‑nsiá nùù‑yá. Te yùhù, nú ni sáì cui stnáì (sàhà‑yá), dandu nahi inga ofrenda sáhatahvì gá‑nsiàyà cunduu stná ñà‑jaàn. Te cachí yùhù vàtùni iájàn, vàchi cudiì stná inì sàhà‑ñá. Ndè stná mii‑nsiá, vàtùni cudiì stná inì‑nsia sàhà‑ñá.
17 Ainda que tenha de derramar o meu sangue sobre o sacrifício em homenagem à vossa fé, eu me alegro e vos felicito.
18 Te divi ducán cuníˋ quida‑nsia.
18 Vós outros, também, alegrai-vos e regozijai-vos comigo.
19 Nú ni cúndéhe ndahví Stoho‑ndà Jesús, yàchì icúmî techuín Timoteo sàà‑nè ndé ndoó‑nsiá, dandu (na nsiaa tu‑ne), vàtùni nacunitnùhu stnáì nansa yáha‑nsia jaàn, dandu ndòo vàha inì sàhà‑nsiá.
19 Espero no Senhor Jesus enviar-vos dentro em breve Timóteo, para que me traga notícias vossas e eu me sinta reconfortado.
20 Te divi Timoteo nduú ana cuàhìn techuín sàà, vàchi ndé iéˋ yohó, còò cá ana nahi mii‑né, còò cá inga ana cuú ndisa inì‑xi sàhà‑nsiá nahi mii‑né.
20 Pois não há ninguém como ele, tão unido comigo em sentimento, que com tão sincera afeição se interesse por vós.
21 Vàchi nsidaa gá nèhivì, cuisì chuun xi mii‑né nsíhi ini‑nè, có‑nàndúcú‑nê (nansa nducuahà) chuun ìì xí Jesucristu.
21 Todos os demais buscam os próprios interesses e não os de Jesus Cristo.
22 Doco sà‑ìnáhá‑nsiâ Timoteo, ñà‑vàha ndisa‑ne; te ináhá stnâ‑nsià cutnáhâ‑nsí nì xìcanuu‑nsi cachítnùhu‑nsi razón ndiaha xí‑yá, nacua chindéé iin dèhe ana nduú yua‑né, ducán nì quida Timoteo.
22 Quanto a ele, conheceis a sua inabalável fidelidade: tal como um filho ao pai, ele se dedica, comigo, ao serviço do Evangelho.
23 Ñàyùcàndùá, divi‑ne cuníˋ techuín sàà ndé ndoó‑nsiá nú sànì cundaà inì nansa cuàhàn coo xí.
23 É ele que eu pretendo enviar-vos, logo que eu puder entrever o desfecho da minha causa.
24 Doco cahví xì Stoho‑ndà Señor ñà‑yàchì quee stnáì libre yohó, te sàà stnáì.
24 Aliás, confio no Senhor que também eu irei visitar-vos em breve.
25 Doco vichi tuxí inì chicá vàha techuín Epafrodito nasaa‑nè. Cunaha‑nsiá, na iin ñani mií nduú‑né, vàchi iin‑ni quidá‑nsí chuun ìì xí Capitán ndiaha xi‑nda. Te divi nduú ana nì techuún stná mii‑nsiá ñà‑cunihi‑ne ñà‑ndùá xiñuhu nùí quixi.
25 Julguei necessário enviar-vos nosso irmão Epafrodito, meu companheiro de labor e de lutas, que designastes para assistir-me em minhas necessidades.
26 Te vichi cuàhà gá cuní‑nè cuni tu‑ne mii‑nsiá. Te cuhúún gá stná ini‑nè, vàchi ináhá‑nê sànì xinitnùhu‑nsia ñà‑nì quicuehè‑nè.
26 Ele estava com saudades de todos vós e visivelmente preocupado, por terdes tido notícia da sua doença.
27 Te ndisa, cuèhè dana nì sandua, cuàhàn‑nè cui‑nè nì cùí, doco nì indehè ndahví Dios‑nè, (cónì xíhì‑nè). Te màdì cuísi mii‑né nì níhìtáhvì ducán; còó, vàchi dècuèndè stná yùhù nì nìhìtáhvìˊ sàhà‑ñá nì nduvàha‑ne, te vichi mà cóó guéˋ tnùnsí ini.
27 De fato esteve mal, às portas da morte! Mas Deus teve compaixão dele, e não somente dele, mas também de mim, para que eu não tivesse aflição sobre aflição.
28 Ñàyùcàndùá, chicá cuníˋ naquihin‑ne ichì nasaa‑nè sàhà‑ñá cudiì gá stná ini mii‑nsiá. Te nú ducán, dandu yùhù stná, chicá mà cóó guéˋ tnùnsí ini.
28 Esta é a razão por que procurei enviá-lo antes, para que, vendo-o, novamente vos alegreis e eu também fique menos preocupado.
29 Daaní, nú sànì nasaa tu‑ne, dandu xiñuhu cudiì ini‑nsià sàhà‑né, te quidañuhu‑nsiánè nacua ndiá ìcà‑ndà quida‑nda xi nsidaa ñani‑ndà iin‑ni (xinúcuáchí víi) stná nùù Stoho‑ndà Señor.
29 Portanto, acolhei-o no Senhor com toda a alegria e tratai com grande estima homens assim.
30 Vàchi mii‑né, sàhà chuun ìì xí Cristu cuàhàn‑nè cui‑nè nì cùí; ni cónì ndúlócô‑nè sàhámà, cuisì‑ní cuní‑nè quida ndisa‑ne cumplir chuun (nì nìhì‑né) ñà‑chindee‑né yùhù, vàchi mii‑nsiá, mà cùì quida‑nsia ñà‑jaàn (ñà‑xica ndoó‑nsiá).
30 Porque foi pela causa de Cristo que esteve próximo da morte, e arriscou a própria vida, para prestar-me os serviços que vós não podíeis prestar em pessoa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Filipenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.