Atos 25
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs ARA
1 Daaní, nì quesaa Festo mà ladu yucán. Doco tìxi ùnì quìvì nì quee‑tè ñuu Cesarea cuàhàn‑te ñuu Jerusalén.
1 Tendo, pois, Festo assumido o governo da província, três dias depois, subiu de Cesareia para Jerusalém;
2 Te yucán nì tnàtuu dùtù cusáhnû, xì stná nècuàchì chicá idónuu, nì càhàn‑nè xì Festo sàhà Pablo, cáhàn tnùhù‑né sàhà nècuàchìmà. Te nì xìcàn‑nè cana‑tè nècuàchìmà quixi‑ne ndè Jerusalén, vàchi cuàhà tiàa cuàhàn cundiatu dèhé ñà‑cahnì‑ténê ichì mà.
2 e, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa contra Paulo e lhe solicitavam,
3 — ausente —
3 pedindo como favor, em detrimento de Paulo, que o mandasse vir a Jerusalém, armando eles cilada para o matarem na estrada.
4 Doco nì naxiconihí Festo nùù nècuàchìmà, cachí‑te: ―Còó, ñuu Cesarea mà icúmí Pablo ndòo‑ne. Yucán ndiaá soldadu‑nè. Te yùhù, tìxi iin ùì quìvì icúmí stnáì naxicocuíìn yucán.
4 Festo, porém, respondeu achar-se Paulo detido em Cesareia; e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Ñàyùcàndùá, yucán ni cúhùn stná nsidaa mii‑nsiá nècuàchì idónuu, cutnáhâ‑nsiá xìˊ cùhùn‑ndà. Dandísá, nú iá cuàchi nècuàchìmà, dandu vàtùni canicuàchi‑nsia ―nì cachì‑te.
5 Portanto, disse ele, os que dentre vós estiverem habilitados que desçam comigo; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Daaní, nì cuee gà‑te ùnà ò úxìn gà quìvì ñuu yucán, dandu mànuhù‑té ñuu Cesarea, (te cuàhàn stná tè‑xídandacu‑ma). Dandu inga quìvì nì yàha Festo ndé ndundáà sàhà nèhivì, te nì sàcòo‑tè. Dandu nì dàndàcú‑te ni queé Pablo.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, desceu para Cesareia; e, no dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Te na ní quesaa nècuàchìmà, dandu nì sàcuìta stná nècuàchì raza Judea nì quixi Jerusalén mà, nì càhàn tnùhù‑né sàhà nècuàchìmà. Cuàhà gá chuun pesadu nì cachi‑nè dìquì nècuàchìmà. Doco puru ñà‑mànìcùí nìhìndèè‑né nì sandua.
7 Comparecendo este, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Daaní Pablo, nì naxiconihí‑né nùù nècuàchìmà, cachí‑nè: ―Yùhù, còò ni‑iin falta nì quìdé dìquì ley xi nècuàchì raza xi, ni còò stná falta nì quìdé dìquì veheñùhu xi‑nsi, ni dìquì stná rey cahnú César.
8 Paulo, porém, defendendo-se, proferiu as seguintes palavras: Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Doco Festo, cuní‑te ndòo vàha‑tè xi nècuàchì raza Judea mà, ñàyùcàndùá, nì cachì‑te xi Pablo: ―¿A cándísá‑nî cùhùn‑ní ñuu Jerusalén, te yucán nsidandaì sàhà ñà‑ndùá cachí nècuàchì yohó?
9 Então, Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, respondeu a Paulo: Queres tu subir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Dandu nì cachi Pablo xì‑té: ―(Còó.) Divi lugar yohó nduú ndé cachí rey César xiñuhu ndundaà sàhà nèhivì. Ñàyùcàndùá yohó iéˋ. Te mii‑ní, sàvàha ináhá‑nî còò falta nì quìdé dìquì nècuàchì raza xi.
10 Disse-lhe Paulo: Estou perante o tribunal de César, onde convém seja eu julgado; nenhum agravo pratiquei contra os judeus, como tu muito bem sabes.
11 Doco cunaha‑ní, nú ndisa iá pesadu cuàchi, te ò nú ndisa cuàhà gá iníhíquê, te xiñuhu cuì, pues vàtùni; cahnì‑nsiá yùhù, mà cáchì á coó. Doco nú coó, nú tnùhu nduá cachí nècuàchì yohó, dandu còò permisu danáyàha ni‑iin juez yùhù ndahà‑né. Pues vichi xíquèn ñà‑dayáha‑ní yùhù ndahà rey cahnú César ―nì cachi Pablo.
11 Caso, pois, tenha eu praticado algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer; se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém, para lhes ser agradável, pode entregar-me a eles. Apelo para César.
12 Daaní, Festo, nì ndatnuhu‑té xí nècuàchì sáha razón xì‑té nansa quida‑tè, dandu nì cachì‑te xi Pablo: ―Mii‑ní, sànì xìcàn‑ní ndundaà chuun xi‑ní nùù César. Pues vàtùni iá; divi nùù César icúmí‑nî cùhùn‑ní.
12 Então, Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Para César apelaste, para César irás.
13 Na ní yàha itnii quìvì, dandu nì sàà stná rey Agripa xì Berenice ñuu Cesarea mà ñà‑casàhú‑nè xì Festo.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar a Festo.
14 Te como caní quìvì nì ndòo‑ne yucán, ñàyùcàndùá nì càhàn Festo xì rey mà sàhà Pablo, cachí‑te: ―Na ní quee Félix nùù mesa, nì ndòo iin nècuàchì ndiadí yohó (nani Pablo).
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Ñàyùcàndùá na ní sàhìn ñuu Jerusalén, dandu nì catnàtuu dùtù xícusahnú xì stná nècuàchì dandacú nùù ñuu mà, nì xìcàn‑nè dandacuí ñà‑cui nècuàchì ndiadí mà.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, estando eu em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Doco nì naxiconihí nùù‑né: “Nsiùhù tè‑ndùú nècuàchì romanu, còò estilu icúmí‑nsî cahnì‑nsí ni‑iin nèhivì nansa ni nì cui. Còó, vàchi dihna icúmí‑tê cuita‑tè nùù nècuàchì sanícuàchi sàhà‑ñá ducán vàtùni cucumi‑té lugar càhàn stná‑te sàhà mii‑té nansa iá ñà‑ndùá cáhàn tnùhù‑né sàhà‑té”.
16 A eles respondi que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 ’Ñàyùcàndùá, nì caquixi nècuàchì ñuu Jerusalén mà dècuèndè yohó, te vichi duha inga quìvì nì sàhìn vehechuún, nì sàcòi silla xi, te nì dàndàcuí ni tavá‑te Pablo mà.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei fosse trazido o homem;
18 Dandu nì sàcuìta stná nècuàchì cáhàn tnùhù, te nì sanicuàchi‑ne sàhà nècuàchìmà. Chuun pesadu cundua nì cahín. Doco còó, cónì sándúá ducán.
18 e, levantando-se os acusadores, nenhum delito referiram dos crimes de que eu suspeitava.
19 Cuisì sàhà creencia xi‑ne nì càhàn‑nè, xì sàhà stná iin ana nì xìhì nani Jesús. Doco Pablo, tucu cachí‑nè: itiácú Jesús, cachí‑nè.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Doco yùhù, cónì cúndáà vàha inì nansa chicá vàha quide xì chuun jaàn. Ñàyùcàndùá, nì càhìn xì Pablo, áma cándísâ‑né cùhùn‑nè ñuu Jerusalén, te yucán ndundaà sàhà chuun xi‑ne.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ser ali julgado a respeito disso.
21 Doco còó, lugar yohó nì xìcàn‑nè cundiadi‑nè ndè cachi (cùhùn‑nè) ndundaà sàhà‑né nùù rey cahnú César. Ñàyùcàndùá, nì dàndàcuí coo vàha‑ne ndè cachi techuín‑nè cùhùn‑nè nùù rey mà ―nì cachi Festo.
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Dandu nì cachi rey Agripa mà xì Festo: ―Yùhù, cudíì stná inì cunini ñà‑ndùá cachí nècuàchìmà. ―Vàtùni, tnaa cunini‑ní ―nì cachi Festo.
22 Então, Agripa disse a Festo: Eu também gostaria de ouvir este homem. Amanhã, respondeu ele, o ouvirás.
23 Daaní, inga quìvì vàxi tu Agripa xì Berenice ndè salón cahnú ndé ndundáà sàhà nsidaa chuun. Nì quìhvi‑ne yucán, vico sàstnùhù ndáa‑ne. Te yucán sànì caquesaa stná comandante coronel xì cuàhà stná nècuàchì chicá idónuu ñuu yucán. Dandu nì dàndàcú Festo ñà‑nì tàvá‑te Pablo. (Te na ní quesaa‑nè),
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 dandu nì cachi Festo mà: ―Mii‑ní rey Agripa, xì nsidaa stná mii‑nsiá nècuàchì nì quesaa, yohó indéhe‑nsiá nècuàchì (cachíˋ xì‑nsiá). Cunaha‑nsiá, na ní sàhìn ñuu Jerusalén, cuàhà gá nècuàchì raza Judea nì xìcàn favor nùí, dècuèndè nì càna fuerte‑nè, cuní‑nè cui nècuàchì yohó. Stná ñuu Cesarea yohó, divi ni ducán xícàn stná‑ne.
24 Então, disse Festo: Rei Agripa e todos vós que estais presentes conosco, vedes este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Doco nùù yùhù, còò ni‑iin falta xi‑ne nì túi. Dandu mii‑né, nì xìcàn stná‑nè ndundaà sàhà‑né nùù rey cahnú, ñàyùcàndùá, sànì nacani inì, te icúmî techuín‑nè cùhùn‑nè yucán.
25 Porém eu achei que ele nada praticara passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo ao imperador.
26 Doco cuisì ñà‑còò ni‑iñàha cui cachi ndise na tiai nùù señor rey cahnú sàhà‑né. Ñàyùcàndùá sànì tavà cànúî‑nè nùù mii‑ní rey Agripa, xì nùù stná nsidaa mii‑nsiá nècuàchì dava ga, vàchi cuníˋ nanducu‑nsiá índù iñàha cui tiai nùù tutu cùhùn xì‑né.
26 Contudo, a respeito dele, nada tenho de positivo que escreva ao soberano; por isso, eu o trouxe à vossa presença e, mormente, à tua, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, tenha eu alguma coisa que escrever;
27 Vàchi có‑ndùá ñà‑techuun‑nda iin nècuàchì presu cùhùn nùù rey mà nú còò ni‑iñàha cachítnùhu ñà‑ndùú falta xi‑ne ―nì cachi Festo.
27 porque não me parece razoável remeter um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que militam contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.