Atos 1

New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Cásàhúì xì mii‑ní señor Teófilo. Cunaha‑ní, tutu nì tiai primeru, nacáníámà sàhà ñà‑ndùá nì quida Jesús xì ñà‑ndùá nì chinaha‑yà ndè quìvì nì quesaha‑yá xì ndéˋ quìvì nì nana‑ya mànuhù‑yá ansivi. Doco na táñâha ga nùhù‑yà, dandu nì càhàn‑yà xì apóstol ana nì sàhatahvì‑yá chuun xi‑ya; sàhà poder xi Espíritu Ìì xí Dios nì càhàn‑yà xì‑né nì dàndàcú‑yá nùù‑né nansa quida‑ne.
1 Em meu livro anterior, Teófilo, escrevi a respeito de tudo o que Jesus começou a fazer e a ensinar,
2 — ausente —
2 até o dia em que foi elevado ao céu, depois de ter dado instruções por meio do Espírito Santo aos apóstolos que havia escolhido.
3 Vàchi antes, na ní nsihi nì ndoho‑ya, te nì xìhì‑yà, dandu vivu nì ndecunu‑ya, te nì xini‑nèyà ñà‑sànì natiacu‑yà, ùì dico quìvì nì ndòo ga‑yà ñuhìví, te cuàhà xichi nì ndecunu‑ya nùù‑né, te cuàhà gá stná ñà‑ndùá nì quida‑ya sàhà‑ñá cundaà ndisa ini‑nè divi nduú‑yá. Te nì càhàn stná‑yà xì‑né sàhà chuun xi ñuhìví ìì xí Dios.
3 Depois do seu sofrimento, Jesus apresentou-se a eles e deu-lhes muitas provas indiscutíveis de que estava vivo. Apareceu-lhes por um período de quarenta dias falando-lhes acerca do Reino de Deus.
4 Daaní, na iá va‑ya xì‑né, nì cachi‑yà xì‑né ñà‑màsà quéé yáchì‑nè ñuu Jerusalén: ―Còó ―cachí‑yà― yohó cundiatu‑nsia dècuèndè nìhìtáhvì‑nsiá cuu xi‑nsiá nacua sànì quida Yuamánìˊ comprometer, divi ñà‑ndùá nì cachi stnáì xì‑nsiá antes.
4 Certa ocasião, enquanto comia com eles, deu-lhes esta ordem: "Não saiam de Jerusalém, mas esperem pela promessa de meu Pai, da qual lhes falei.
5 Vàchi ñà‑ndáà ndùá, tècuìí nìsa quida iì Juan nèhivì. Doco mii‑nsiá, tìxi Espíritu Ìì xí Dios icúmí anima‑nsià nduhiìá tìxi sacu quìvì ―nì cachi‑yà.
5 Pois João batizou com água, mas dentro de poucos dias vocês serão batizados com o Espírito Santo".
6 Daaní, nì nataca tu nsidaa nècuàchì dacuahá‑yá‑mà nùù‑yá, te nì xìcàn tnùhù‑né, cachí‑nè: ―Stoho‑nsì Señor, ¿a vichi nacání inì‑ní quee libre ñuu‑ndà Israel quida‑ní?
6 Então os que estavam reunidos lhe perguntaram: "Senhor, é neste tempo que vais restaurar o reino a Israel? "
7 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Có‑sâhatahvì Dios mii‑nsiá ñà‑cunaha‑nsiá índù iin quìvì, ò índù iin tiempu cuu iñàha. Còó, vàchi cuisì Yuamánìˊ iá ansivi chítnùní inì‑xi sàhà nsidaájàn.
7 Ele lhes respondeu: "Não lhes compete saber os tempos ou as datas que o Pai estabeleceu pela sua própria autoridade.
8 Doco mii‑nsiá, icúmí‑nsiâ nìhìtáhvì‑nsiá quìvì quixi fuerte Espíritu Ìì ini anima‑nsià, dandu inicutu icúmí‑nsiâ càhàn‑nsià sàhí. Primeru ñuu Jerusalén yohó càhàn‑nsià, te ducán stná inii ladu Judea, xì stná ndè ladu Samaria xì dècuèndè stná inicutu ñuhìví
8 Mas receberão poder quando o Espírito Santo descer sobre vocês, e serão minhas testemunhas em Jerusalém, em toda a Judéia e Samaria, e até os confins da terra".
9 ―nì cachi‑yà. Daaní, indéhe‑né nì ndanchito‑ya mànana cuisì‑yá ansivi, te nì dàhvi‑ya nùù‑né mahì iin vìcò mànuhù‑yá.
9 Tendo dito isso, foi elevado às alturas enquanto eles olhavam, e uma nuvem o encobriu da vista deles.
10 Te na indéhe váha‑ne ansivi ndé mànana‑ya, dandu yucán ndé itá‑né nì sàcuìta stná ùì ana ndixín cuxín.
10 E eles ficaram com os olhos fixos no céu enquanto ele subia. De repente surgiram diante deles dois homens vestidos de branco,
11 Te nì cachi nècuàchìmà xì nècuàchì xí‑indehè mà: ―Mii‑nsiá nècuàchì ñuu Galilea, có‑ndùá cundehè gá‑nsià ansivi, vàchi divi Jesús nì xini‑nsià mànuhù yucán, icúmí‑yâ naxicocuíìn‑yà. Vàchi nacua iá‑yà mànana‑ya mànuhù‑yá, divi ducán icúmí‑yâ naxicocuíìn‑yà nuu‑ya.
11 que lhes disseram: "Galileus, por que vocês estão olhando para o céu? Este mesmo Jesus, que dentre vocês foi elevado ao céu, voltará da mesma forma como o viram subir".
12 Dandu nsidaa nècuàchì apóstol mà, nì nuu‑ne yucù Olivo yucán, mànuhù‑né ñuu Jerusalén, vàchi yatni iá ñuu mà nùù yucù yucán, nahi dava hora caca‑nda. Te na ní nasaa‑nè, nì yàha‑ne ndè iin vehe idótnahá, nì canana‑ne dìquì‑xí ndé ndoó‑né. Te nèhivì ndoó yucán, dohó nani‑né: Pedro, xì Jacobo, xì Juan, stná Andrés, xì Felipe, xì Tomás, xì Bartolomé, xì Mateo, xì stná dèhe Alfeo nani stná Jacobo, xì stná Simón Zelote, xì ñani Jacobo mà nani Judas.
12 Então eles voltaram para Jerusalém, vindo do monte chamado das Oliveiras, que fica perto da cidade, cerca de um quilômetro.
13 — ausente —
13 Quando chegaram, subiram ao aposento onde estavam hospedados. Achavam-se presentes Pedro, João, Tiago e André; Filipe, Tomé, Bartolomeu e Mateus; Tiago, filho de Alfeu, Simão, o zelote, e Judas, filho de Tiago.
14 Nsidaa nècuàchìmà, iin‑ni nihnú ini‑nè, te iin‑ni xícàn tàhvì‑né nùù Dios, mii‑né xì stná ñani Jesús, xì dihi‑yá María, xì más gà stná nècuàchì ñahà.
14 Todos eles se reuniam sempre em oração, com as mulheres, inclusive Maria, a mãe de Jesus, e com os irmãos de Jesus.
15 Daaní, quìvì yucán nì nataca nsidaa nèhivì nchícùn ichì‑yá. Na iin cientu òcò xínduu‑ne. Te nì ndacuiin Pedro mahì nsidaa‑né, cachí‑nè: ―Ñánì, sànaha nì chindee Espíritu Ìì xí Dios xìì‑ndà David, te nì tiaa‑ne nì cachitnùhu‑ne sàhà Judas, divi tiàa nì sacatnahá xi nècuàchì nì tnii xi Jesús. Te ducán nì cuu, vàchi ñà‑ndùá nì cachi Dios sànaha ma, fuerza nì cuu ndisa‑ña.
15 Naqueles dias Pedro levantou-se entre os irmãos, um grupo de cerca de cento e vinte pessoas,
16 — ausente —
16 e disse: "Irmãos, era necessário que se cumprisse a Escritura que o Espírito Santo predisse por boca de Davi, a respeito de Judas, que serviu de guia aos que prenderam Jesus.
17 Vàchi Judas mà, nìsa cutnahá‑né xì‑ndà, iin‑ni chuun nìsa quida‑nda xi‑né antes.
17 Ele foi contado como um dos nossos e teve participação neste ministério".
18 Doco nì quida‑ne iin cuàchi, nì tnii‑ne dìhùn, te sàhà dìhùn mà nì xiin‑ne iin ñuhù. Dandu nì nacava candéé‑nê yucán, nì cahnsi ìì‑né nì quecoyo iì sisi‑nè.
18 ( Com a recompensa que recebeu pelo seu pecado, Judas comprou um campo. Ali caiu de cabeça, seu corpo partiu-se ao meio, e as suas vísceras se derramaram.
19 Te nsidaa nèhivì ñuu Jerusalén yohó, nì xinitnùhu stná‑nè sàhámà. Ñàyùcàndùá nì sàcùnani ñuhù mà Acéldama, te cuní cachi quìvì mà: “Iin ñuhù ndé nì xìtià nìì”.
19 Todos em Jerusalém ficaram sabendo disso, de modo que, na língua deles, esse campo passou a chamar-se Aceldama, isto é, campo de Sangue. )
20 Vàchi ducán nì cachitnùhu libru ndé itándiaa alabanza ìì ndé cacháˋ: “Ni ndóo nihni vehe‑ne. Màsà cúndóó gá nèhivì yucán”. Te cachí stná tutu mà: “Ni ndóo chuun xi‑ne nùù inga nèhivì”.
20 "Porque", prosseguiu Pedro, "está escrito no Livro de Salmos: ‘Fique deserto o seu lugar, e não haja ninguém que nele habite’; e ainda: ‘Que outro ocupe o seu lugar’.
21 ’Ñàyùcàndùá, xiñuhu nanducu‑nda inga tiàa chindee tnaha‑xi‑nda cachitnùhu‑nda xi nèhivì ñà‑sànì natiacu Stoho‑ndà Jesús. Doco icúmí‑nê cunduu‑ne iin ana sànì cutnahá xi‑nda inii tiempu nìsa xìcanuu‑ya mahì‑ndà dècuèndè tiempu nìsa quida iì Juan xì ndè quìvì nì nana‑ya ansivi cuàhàn‑yà ―nì cachi Pedro.
21 Portanto, é necessário que escolhamos um dos homens que estiveram conosco durante todo o tempo em que o Senhor Jesus viveu entre nós,
22 — ausente —
22 desde o batismo de João até o dia em que Jesus foi elevado dentre nós às alturas. É preciso que um deles seja conosco testemunha de sua ressurreição".
23 Ñàyùcàndùá, nì catavà‑né ùì nèhivì. Iin‑ne nani José Barsabás, te Justo nduú inga quìvì‑né. Daaní, inga nèmà nani Matías.
23 Então indicaram dois nomes: José, chamado Barsabás, também conhecido como Justo, e Matias.
24 Dandu nì xìcàn tàvhì nsidaa‑né nùù Dios, cachí‑nè: ―Stoho‑nsì Señor, ináhá‑nî nansa iá anima nsidaa nèhivì. Ñàyùcàndùá, nùù ùì tiàa yohó cuàha‑ní nsiùhù iin seña índù nècuàchì cundehè chuun xi‑ní cuenta xi Judas, vàchi nècuàchìmà, sàhà cuàchi‑ne, ñàyùcàndùá nì ndòo chuun xi‑ne, te cuàhàn‑nè ndé nì nchihò ini‑nè cùhùn‑nè ―nì cachi‑nè.
24 Depois oraram: "Senhor, tu conheces o coração de todos. Mostra-nos qual destes dois tens escolhido
25 — ausente —
25 para assumir este ministério apostólico que Judas abandonou, indo para o lugar que lhe era devido".
26 Dandu nì caquida‑ne iin sorteu, te nècuàchì nani Matías mà nì quee nombradu ñà‑cutnahá stná‑nè xì ùxìn iin ga nècuàchì apóstol.
26 Então tiraram sortes, e a sorte caiu sobre Matias; assim, ele foi acrescentado aos onze apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.