1 Coríntios 7
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs NTLH
1 Vichi cuàhìn càhìn xì‑nsiá sàhà ñà‑ndùá nì tiaa‑nsia nùí. Cunaha‑nsiá, cuaha‑ni iá nú iá mii iin tiàa, te có‑ìá‑nè xì ni‑iin nècuàchì ñahà.
1 Agora vou tratar dos assuntos a respeito dos quais vocês me escreveram. Vocês dizem que o homem faz bem em não casar.
2 Doco còtó quida nècuàchìmà iin cuàchi, chicá vàha ni nándàhà‑né; te ducání stná nècuàchì ñahà, chicá vàha ni cúcúmí‑nê iì‑né.
2 Mas eu digo: já que existe tanta imoralidade sexual, cada homem deve ter a sua própria esposa, e cada mulher, o seu próprio marido.
3 Te cada iin iin tiàa sànì nandàhà, ndiá ìcà‑né quida ndisa‑ne cumplir chuun nì nìhì‑né ñà‑coo‑ne xì ñahàdìhí‑nè. Stná nècuàchì ñahà, ndiá ìcà stná‑nè quida viì‑né cumplir nacua nduú chuun xi‑ne ñà‑coo stná‑nè xì iì‑né.
3 O homem deve cumprir o seu dever como marido, e a mulher também deve cumprir o seu dever como esposa.
4 Màdì micuísi nècuàchì ñahà nduú ana cachi nansa quida‑ne, a coo‑ne xì iì‑né, á coó. Icúmí cachi stná nècuàchì tiàa. Te ducání stná nècuàchì tiàa ma, màdì cuisì mii‑né cachi stná‑nè nansa quida‑ne xì ñahàdìhí‑nè, vàchi icúmí cachi stná nècuàchì ñahà.
4 A esposa não manda no seu próprio corpo; quem manda é o seu marido. Assim também o marido não manda no seu próprio corpo; quem manda é a sua esposa.
5 Màsà cáchí‑nsià “còó” nùù nècuàchì vehe‑nsia. Cuisì nú vihini cuní‑nsià cunihiì‑nsiá iin ùì quìvì sàhà‑ñá càcàn tàhvì‑nsiá nùù Dios. Dandu después nacuastnahá‑nsiá, vàchi nú coó, vihini dacà ñà‑malu Satanás sàxìnítnùní‑nsià ñà‑có‑cùndéé gâ ini‑nsià cunihiì‑nsiá.
5 Que os dois não se neguem um ao outro, a não ser que concordem em não ter relações por algum tempo a fim de se dedicar à oração. Mas depois devem voltar a ter relações, a fim de não caírem nas tentações de Satanás por não poderem se dominar.
6 Nsidaa ñà‑jaàn cachíˋ xì‑nsiá, doco màdì ñà‑dàndàcuí nùù‑nsiá nduá; còó. Cuisì cachíˋ xì‑nsiá ducán sàhà‑ñá cundaà ini‑nsià nansa iá iin ñà‑vàha cui quida‑nsia.
6 Não digo isso como uma ordem, mas como uma sugestão.
7 Vàchi yùhù, cudiì inì nú ni quidá nsidaa nèhivì nacua quidé, (ñà‑có‑ìéˋ xì ni‑iin nècuàchì ñahà). Doco cada iin iin‑nda según nansa nì nìhìtáhvì‑ndà nùù Dios, vàchi tucu tucu sáhatahvì‑yá iin iin‑nda.
7 Realmente, eu gostaria que todos fossem como eu. Porém cada um tem o dom que Deus lhe deu: um tem este dom, e outro, aquele.
8 Ñàyùcàndùá, yùhù cachíˋ xì nsidaa nècuàchì ñahà cuaán, xì nsidaa stná nècuàchì tàñáha ga nandàhà, ndiaha gá coo xi‑né nú ni quidá‑né nahi yùhù (ñà‑cónì nándàhí).
8 Aos solteiros e às viúvas eu digo que seria melhor para eles ficarem sem casar, como eu.
9 Doco nú mà cúndéé ini‑nè cunihiì‑né ducán, dandu ni nándàhà‑né chicá vàha, te màsà cácánúú‑né xího stnahá uun‑ne.
9 Mas, se vocês não podem dominar o desejo sexual, então casem, pois é melhor casar do que ficar queimando de desejo.
10 Doco nèhivì sànì nandàhà, iá ndisa ñà‑ndùá dandacuí nùù‑né. Te màdì cuísi yùhù cachí xì‑né palabra yohó; vàchi ducán dandacú stná Stoho‑ndà Señor. Te dohó cachí‑yà: ni‑iin nècuàchì ñahà màsà nácóó‑né iì‑né.
10 Para os que já estão casados tenho um mandamento, que não é meu, mas do Senhor: que a mulher não se separe do seu marido.
11 Doco nú sànì nacoo‑ne nècuàchìmà, dandu (màsà nándàhà gá‑nè xì inga tiàa). Iin‑ni ni coó mii‑né, te nú coó, ni náxícócuîìn‑nè nacuastnahá‑né xì iì‑né. Daaní, divi ducání xí stná nècuàchì tiàa, màsà cátéstnahá stná‑nè xì ñahàdìhí‑nè.
11 Porém, se ela se separar, que não case de novo ou então que faça as pazes com o marido. E que o homem não se divorcie da sua esposa.
12 Daaní, mii‑nsiá nècuàchì dava ga tu, cuisì cuàhìn cachì xì‑nsiá ñà‑ndùá nacání uun inì, vàchi có‑ndùá iin ley dandacú Dios. Nú iá iin ñani‑ndà có‑xìníndísâ ñahàdìhí‑xi, màsà cáté‑nè nècuàchìmà nú cudíì ini nècuàchìmà coo ndisa‑ne xì iì‑némà.
12 Aos outros digo eu mesmo, e não o Senhor: se um homem cristão é casado com uma mulher que não é cristã, e ela concorda em continuar vivendo com ele, que ele não se divorcie dela.
13 Te ducání stná xì nècuàchì ñahà: mate có‑xìníndísâ iì‑né, doco chicá vàha màsà cáté stná‑nè iì‑né, nú cudíì ini nècuàchìmà coo ndisa‑ne xì ñahàdìhí‑nèmà.
13 E, se uma mulher cristã é casada com um homem que não é cristão, e ele concorda em continuar vivendo com ela, que ela não se divorcie dele.
14 Vàchi mate cuísi nècuàchì ñahà xiníndísâ, doco sàhájàn chicá mà úhì cundiatú stná iì‑né nùù Dios; te ducání stná nècuàchì ñahà có‑xìníndísâ, nú nècuàchì xìníndísâ nduú iì‑né. Doco nú ndúì‑nè có‑xìníndísâ‑né, dandu ùhì iá cundiatú méè xi‑ne. Doco nú xiníndísâ‑né, (mate imindaa‑né), dandu méè ìì ndisa cunduu‑ve.
14 Pois Deus aceita o homem que não é cristão por ele estar unido com a sua esposa cristã; e aceita a mulher que não é cristã por ela estar unida com o seu marido cristão. Se não fosse assim, os filhos deles não pertenceriam a Deus. Mas, sendo assim, eles pertencem.
15 Doco cunaha‑nsiá, nú cuní nècuàchì có‑xìníndísá‑má quecuaán‑né, dandu mà cútnúú‑nî, pues ni cúhùn‑nè. Te nú sàcuàhàn‑nè, dandu libre iá nècuàchì xiníndísâ nì ndòo, ò sea nècuàchì tiàa ò nècuàchì ñahà ni cúndúú‑né. Doco ¿índù ñà‑chicá cuní Dios quida‑nda? Divi ñà‑cundoo manì‑ndà.
15 Porém, se o marido não cristão ou a esposa não cristã quiser o divórcio, então que se divorcie. Nesses casos o marido cristão ou a esposa cristã está livre para fazer como quiser, pois Deus chamou vocês para viverem em paz.
16 Vàchi iin nècuàchì ñahà, có‑ìnáhá‑nê ñà‑vihini sàhà mii‑né sàà nècuàchì vehe‑ne càcu stná anima‑nè. Te có‑ìnáhá stná iin nècuàchì tiàa, pues vihini sàhà mii‑né sàà stná ñahàdìhí‑nè càcu‑ne.
16 Esposa cristã, como é que você pode ter a certeza de que não vai salvar o seu marido? E você, marido cristão, como é que você pode ter a certeza de que não vai salvar a sua esposa?
17 Nacua nduú modo nì chitnùní ini Dios cundoo‑nda ñuhìví, ducán xiñuhu cundoo cuéyàà‑ndà. Nacua iá‑ndà na ní quìhi‑nda ichì‑yá, ducán xiñuhu quida‑nda seguir. Divi palabra jaàn nduá cachíˋ xì nsidaa nèhivì cahvi xi‑yá.
17 Cada um deve continuar vivendo de acordo com o dom que o Senhor lhe deu e na condição em que se encontrava quando Deus o chamou . É essa a regra que eu ensino em todas as igrejas.
18 Vàchi nú sà‑ìtúú seña xi Dios ìcà‑ndà na ní quìhi‑nda ichì‑yá, dandu màsà nándúcú‑ndá nansa ndutu ñà‑jaàn. Te ducání stná, nú còò seña mà ìcà‑ndà na ní quìhi‑nda ichì‑yá, dandu màsà nándúcú‑ndá nansa màcùtua ìcà‑ndà.
18 Se um homem judeu, que é circuncidado , aceita o chamado de Deus, ele não deve tirar as marcas da circuncisão. E, se um homem não judeu, que não é circuncidado, aceita o chamado de Deus, ele não deve circuncidar-se.
19 Vàchi seña mà, nú itúá, ò nú có‑ìtúá, còò ni‑iñàha cuní cachàmà. Doco ñà‑chivàha‑nda ñà‑ndùá dandacú‑yá, ñà‑jaàn ndisa nduú ñà‑ndiàá.
19 Não faz diferença estar circuncidado ou não; o que importa é obedecer aos mandamentos de Deus.
20 Doco nacua nì sandoo iin iin‑nda na ní quìhi‑nda ichì‑yá, divi ducán ni cúndóó íì‑ndà.
20 Cada um deve continuar como era quando aceitou o chamado de Deus.
21 Dava‑nsia, có‑ndòó‑nsiá libre, fuerza quidáchúûn‑nsiá nùù lamú xi‑nsia, te ducán nìsa ìa stná quìvì nì quìhi‑nsia ichì‑yá. Doco màsà nácání ini‑nsià sàhájàn; còó. Doco nú iá nansa cui caquee‑nsia libre, dandu chicá vàha ni quidá stná‑nsià aprovechar.
21 Você era escravo quando Deus o chamou? Não se preocupe com isso. Mas, se você pode se tornar livre, então aproveite a oportunidade.
22 Cunaha‑nsiá, mate fuerza quidáchúún‑ndá quidá inga nèhivì, doco nú ichì Stoho‑ndà Cristu nduá nchícùn‑ndà, dandu libre iá‑ndà nùù mii‑yá. Te divi ducán stná, nú nèhivì xicánúú libre nduu‑nda vichi, dandu iá stná ana xinúcuáchí‑ndá nùù‑xí, divi mii‑yá.
22 Pois o escravo que foi chamado pelo Senhor é agora um homem livre que pertence ao Senhor. Assim também o homem livre que foi chamado por Cristo é escravo de Cristo.
23 Te sànì dànáà‑yá sàhà‑ndá. Ñàyùcàndùá, màsà cuáha‑nda quida‑nda chuun nì dàndàcú ana nduú nèhivì ùún.
23 Deus comprou vocês por um preço; portanto, não se tornem escravos de seres humanos.
24 (Pues sàhà nsidaájàn yùhù cachíˋ xì‑nsiá) ñà‑nacua ndoo‑nda antes na táñâha ga quìhi‑nda ichì‑yá, divi ducán ni cúndóó íì stná‑ndà vichi, ñánì.
24 Irmãos, cada um deve continuar na presença de Deus assim como era quando Deus o chamou.
25 Vichi cuàhìn càhìn sàhà ñahà cuàchì tàñáha ga nandàhà. Còò ni‑iñàha ni cachí Stoho‑ndà Señor xìˊ sàhà nècuàchìmà, doco sàhà gracia xi‑ya, vàtùni cahvi‑nsia xì conseju sáhi mii‑nsiá. Pues sàhámà cuàhìn cachì ñà‑ndùá nihnú uun inì:
25 Para os solteiros, eu não tenho nenhum mandamento do Senhor; porém dou a minha opinião como uma pessoa que, pela misericórdia do Senhor, merece confiança.
26 chicá vàha iin‑ni ni cúndóó‑ndá nacua ndoo‑nda vichi cahan yúhù, vàchi tiempu ùhì nduá vichi.
26 Por causa dos tempos difíceis em que vivemos, eu penso que é melhor para o homem ficar como está.
27 Ñàyùcàndùá, nú iá ñahàdìhí‑ndà, dandu màsà cátéstnàhà‑ndà. Te nú còò ñáhadihí‑ndà, dandu chicá vàha màsà nándúcú‑ndá nansa nandàhà‑ndà.
27 Você tem esposa? Então não procure se separar dela. Você é solteiro? Então não procure esposa.
28 Doco nú ni nándàhà iin tiàa, màdì cuáchi nduá. Te ò nú ni nándàhà iin ñahà chìì, màdì cuáchi nduú stná. Cuisìá mà mánì tnùndoho yàha‑ne, te yùhù, có‑cùníˋ ndoho guá‑nsià.
28 Porém, se você casar, não estará cometendo pecado. E, se uma moça solteira casar, também não estará cometendo pecado. Mas eu gostaria de poupar vocês dos problemas de cada dia que terão na vida de casados.
29 Cunaha‑nsiá, mà váxi ga cuàhà tiempu, ñánì. Ñàyùcàndùá, nú iá ñahàdìhí‑ndà, màsà cúníhnú ini‑ndà nduámà iin chuun chicá cahnú.
29 Irmãos, o que eu quero dizer é isto: não nos resta muito tempo, e daqui em diante os casados devem viver como se não tivessem casado;
30 Te nú sacu‑nda (sáhà iin tnùndoho), màsà ndúlócô gà‑ndà sàhájàn. Te nú cudíì ini‑ndà sàhà iñàha, màsà cútúxí ini‑ndà chuun chicá ndiaá nduá. Te nú sànì xiin‑nda iin traste, màsà cúníhnú ini‑ndà yáha ga xiñuhá nùù‑ndà.
30 os que choram, como se não estivessem chorando; os que estão rindo, como se não estivessem rindo; os que compram, como se não fosse deles aquilo que compraram;
31 Te nú icúmí‑ndá cuàhà chuun ñuhìví yohó, màsà ndúlócô cuàhà‑ndà sàhájàn, vàchi ñuhìví yohó, icúmíâ ndañuhá.
31 os que tratam das coisas deste mundo, como se não estivessem ocupados com elas. Pois este mundo, como está agora, não vai durar muito.
32 Yùhù, có‑cùníˋ nacani cuahà inì‑nsia sàhà ni‑iñàha. Iin nèhivì còò nècuàchì vehe‑xi, (mà úhì) nihnú ini‑nè sàhà chuun xi Stoho‑ndà Señor nansa quida‑ne, te cudiì ini‑yà.
32 Eu quero livrá-los de preocupações. O solteiro se interessa pelas coisas do Senhor porque quer agradá-lo.
33 Doco iin nècuàchì iá ñahàdìhí‑xi, chicá nacání ini‑nè sàhà chuun xi ñuhìví yohó, vàchi nandúcú‑nê nansa cudiì ini ñahàdìhí‑nè.
33 Mas o homem casado se interessa pelas coisas deste mundo porque quer agradar a sua esposa
34 Daaní, iin nècuàchì ñahà sànì nandàhà, tucu quidá stná‑nè nùù iin nècuàchì còò íi‑xí. Nècuàchì còò íi‑xí, (mà úhì) nihnú ini‑nè chuun xi Stoho‑ndà Señor, vàchi cuní‑nè cundiaa‑nè mii‑né, te coo ndoo anima‑nè, dandu cunduu‑ne iin nèhivì íì xí‑yá. Doco iin nècuàchì iá iì‑xí, chicá nihnú ini‑nè chuun xi ñuhìví yohó, vàchi nacání ini‑nè sàhà nècuàchì vehe‑ne.
34 e por isso é puxado para duas direções diferentes. Quanto às mulheres, tanto as viúvas quanto as solteiras, elas estão interessadas nas coisas do Senhor porque querem se dedicar de corpo e alma a ele. Mas a mulher casada se interessa pelas coisas deste mundo porque quer agradar o marido.
35 Pues, nsidaa ñà‑jaàn cachíˋ xì‑nsiá sàhà ñà‑cunduu ñà‑vàha xi‑nsia, màdì sáhà‑ñá cadì nùù‑nsiá iin modo có‑ndìá ìqué. Cuisì cuníˋ quida‑nsia ñà‑ìá viì, te nìhì‑nsiá cunucuachi víi‑nsiá nùù Stoho‑ndà Señor, màdìá coo iin ñà‑mà cùì chivàha‑nsia.
35 Eu estou dizendo isso porque quero ajudá-los. Não estou querendo obrigar ninguém a nada. Pelo contrário, quero que façam o que é direito e certo e que se entreguem ao serviço do Senhor com toda a dedicação.
36 Pues ni cachí‑ndà iá iin tiàa yáha ga cuní nandàhà xì ana cudíì inì‑te, te có‑quìdá víi‑té ñà‑ìá miá cahan‑té. Pues nú ducán nduá xiñuhu coo, dandu vàtùni quida‑tè nacua nihnú inì‑te, divi ñà‑nandàhà‑té xí‑ñâ, màdì cuáchi cundua.
36 Aos que ficaram noivos, mas resolveram não casar mais, eu digo o seguinte: se o rapaz sente que assim não está agindo certo com a sua noiva e acha que a sua paixão por ela ainda é muito forte e que devem casar, então que casem. Não existe pecado nisso.
37 Doco nú iin‑ni sànì nacani vàha inì‑te, te còò necesidad nandàhà‑té, vàtùni quidandee inì‑te, cachí‑te, dandu ñà‑jaàn quidá víi‑té. Iin‑ni sànì nacani inì‑te ñà‑mà nándàhà‑té, te amiga xi‑te mà, señorita quida ìì‑ñá seguir cunduu‑ñà.
37 Mas se, pelo contrário, o rapaz não se sente na obrigação de casar, se está mesmo resolvido a ficar solteiro e se é capaz de dominar a sua vontade e já resolveu o que deve fazer, então faz bem em não casar com a moça.
38 Ñàyùcàndùá, (ndúìàjàn, vàtùni iáˋ): nú ni nándàhà‑té xí‑ñâ, vàtùni iá ñà‑ndùá quidá‑te; te nú ni cachí‑te mà nándàhà‑té, vàtùni quidá stná‑te, doco chicá nsiha nduájàn nùù ingà mà.
38 Assim quem casa faz bem, mas quem não casa faz melhor ainda.
39 Iin nècuàchì ñahà sànì nandàhà, iin‑ni icúmí‑nê coo‑ne xì iì‑né ndè cachi sàà cui nècuàchìmà. Doco nú sànì xìhì nècuàchìmà, dandu libre iá‑nè nandàhà‑né xì inga tiàa cudíì ini‑nè, cuisì‑ní ni cúndúú stná inga tiàa ma iin nèhivì xí Stoho‑ndà Señor.
39 A mulher não está livre enquanto o seu marido estiver vivo. Caso o marido morra, ela fica livre para casar com quem quiser, contanto que case com um cristão.
40 Doco nú ni cachí‑nè mà nándàhà gá‑nè, dandu chicá ndiaha quea, tuxí ini yùhù. Te yùhù quidé cuenta chindéé stná Espíritu Ìì xí Dios sàxìnítnùníˋ.
40 Porém ela será mais feliz se ficar como está. Essa é a minha opinião, e eu acho que também tenho o Espírito de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.