Marcos 2
El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs NAA
1 Cujequiä Jesús jadähooc quiajptägøøyy Capernaum. Mänitä mädiaꞌagy wiaꞌxy coo hänajty jim̱ tøø miéjtscumbä.
1 Dias depois, Jesus entrou de novo em Cafarnaum, e logo se ouviu dizer que ele estava em casa.
2 Mänitä jäyaꞌayhajxy may miejch maa jaꞌa Jesús hänajty miejtstaꞌaguiän. Paquiä jaꞌa tøjc jaduhṉ yhujch. Høxtä tøguubiaady hajxy miejch. Mänitä Jesús jaꞌa cuꞌugä Diosmädiaꞌagy tiägøøyy yajwiingapxøøbiä.
2 Muitos se reuniram ali, a ponto de não haver lugar nem mesmo junto à porta. E Jesus anunciava-lhes a palavra.
3 Mänitä paꞌamjäyaꞌay tuꞌug quiøømiejtsä cøꞌømucy tecymiucy. Nämädaax̱cä jäyaꞌayhajxy hänajty quiøꞌøy tsaajiooty.
3 Trouxeram-lhe, então, um paralítico, carregado por quatro homens.
4 Cabä paꞌamjäyaꞌay hänajty hoy yajmedsaꞌañii maa jaꞌa Jesúsän, coo jaꞌa jäyaꞌayhajxy hänajty jiaanc̈h tehm̱ miayyä. Mänitä mähdiøjc miäbejtä cuhjodiøjnähgøxp. Mänitä tøjc hajxy weeṉ̃tiä yajcuhwaach, jim̱ mädøyyä maa jaꞌa Jesús hänajty piaꞌtänaꞌayän, mäduhṉ̃tiä paꞌamjäyaꞌay hoy ñänax̱y. Mänit jaduhṉ quiuhdøøñajxä tsaajiooty. Jiiby hoy quiädaꞌagy maa jaꞌa Jesús wyiinduumän.
4 E, não podendo aproximar-se de Jesus, por causa da multidão, removeram o telhado no ponto correspondente ao lugar onde Jesus se encontrava e, pela abertura, desceram o leito em que o paralítico estava deitado.
5 Paadiä paꞌamjäyaꞌay yajmejtsä maa jaꞌa Jesúsän, ñajuøøby hajxy hänajty coo jaꞌa piaꞌam hänajty yajnaxáaṉäxä. Coo jaꞌa Jesús jaduhṉ yhijxy coo jaꞌa miädiaꞌagy hänajty miäbøgáaṉäxä coo hänajty miäyajtsoꞌogaꞌañ, mänitä paꞌamjäyaꞌay ñämaayyä:
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
6 Jiibiä hänaꞌc‑hajxy hänajty näjeꞌe piahäñaꞌay, jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy nax̱y yajnähixøøbiä tsajtøgooty. Jiiby hajxy hänajty miämädoonaabiä. Mänit hajxy näjeꞌe miänaaṉ̃ quiopcooty:
6 Alguns escribas estavam sentados ali e pensavam em seu coração:
7 “Tii yøꞌø craa jaduhṉ coo miänaꞌañ cooc tyijy yøꞌø paꞌamjäyaꞌay piojpä quiädieey tøø yajnähwáatsäxä. Cap pøṉ cuhdujt miøødä coo jäyaꞌayä piojpä quiädieey yajnähwáatsät; jagooyyä Dios tuꞌuquiä miøødä.”
7 — Como ele se atreve a falar assim? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
8 Ñajuøøyy jaꞌa Jesús jaduhṉ waam̱baty hajxy hänajty miädiaꞌagy quiopcooty. Mänit hajxy ñämaayyä:
8 E Jesus, percebendo imediatamente em seu espírito que eles assim pensavam, disse-lhes:
9 — ausente —
9 O que é mais fácil? Dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se, tome o seu leito e ande”?
10 — ausente —
10 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
11 — ausente —
11 — Eu digo a você: Levante-se, pegue o seu leito e vá para casa.
12 Tuuṉä jaꞌa Jesús jaduhṉ ñäꞌä mänaaṉ̃, mänitä paꞌamjäyaꞌay jiaanc̈h møcpøjcy. Mänit tiänaayyøꞌcy. Mänitä chaay wyidsøꞌcy. Mänit tiuꞌubøjnä. Coo jaꞌa cuꞌughajxy jaduhṉ yhijxy, mänit hajxy nägøx̱iä jiaanc̈h tehm̱ yagjuøøyy. Mänit hajxy miänaaṉ̃:
12 Ele se levantou e, no mesmo instante, pegando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de todos se admirarem e darem glória a Deus, dizendo: — Jamais vimos coisa assim!
13 Mänitä Jesús ñøcxtägajch maa jaꞌa mejjiän. Mänitä jäyaꞌay jim̱ may ñäméjtsägumbä. Mänitä Diosmädiaꞌagy hajxy yajwiingapxøøyyä.
13 De novo, Jesus foi para junto do mar, e toda a multidão vinha ao encontro dele, e ele os ensinava.
14 Jim̱ä Jesús hänajty miejypiaꞌayoꞌoy, mänitä Leví yhijxy, jaꞌa Alfeo yhuung. Jim̱ hänajty yhäñaꞌay meexäpaꞌa maa hajxy hänajty yajnähjuudiuꞌudiän. Mänitä Leví ñämaayyä:
14 Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
15 Mänitä Jesúshajxy wioow̱ä mägaabiä maa jaꞌa Leví jaꞌa tiøjcän, møødä jiamiøødtøjc. Nämayyä jäyaꞌayhajxy jim̱ piamejch, jaꞌa Jesús hajxy hänajty pawädijpä. Jiibiä yajnähjuudiuutpädøjcä Jesús hajxy hänajty may miøødcaamiucy miøødhuucmucy, møødä cuboj cugädieediøjc.
15 Achando-se Jesus à mesa, na casa de Levi, estavam junto com ele e com os seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram muitos e também o seguiam.
16 Jiibiä fariseoshajxy hänajty näjeꞌe miäheeꞌpnaꞌay, møødä hänaꞌc‑hajxy, jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy hänajty nax̱y yajnähixøøbiä tsajtøgooty. Coo jaꞌa Jesús hajxy jaduhṉ yhijxy coo jaꞌa yajnähjuudiuutpädøjc‑hajxy hänajty miøødcaamiugyii møødä cuboj cugädieejiäyaꞌayhajxy, mänitä Jesús jaꞌa jiamiøødhajxy ñämaayyä:
16 Os escribas dos fariseus, vendo Jesus comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: — Por que ele come e bebe com os publicanos e pecadores?
17 Miädoow̱ jaꞌa Jesús jaduhṉ coo hajxy jaduhṉ miänaaṉ̃. Mänit hajxy ñämaayyä:
17 Tendo ouvido isto, Jesus lhes respondeu:
18 Cujecy, jim̱ä Juan jaꞌa jiamiøødhajxy hänajty jaguiay yhity, møødä fariseoshajxy näjeꞌe. Mänitä jäyaꞌayä Jesús hajxy hoy näjeꞌe miäyajtøy:
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Algumas pessoas foram perguntar a Jesus: — Por que os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam, mas os seus discípulos não jejuam?
19 Mänitä Jesús yhadsooyy:
19 Jesus respondeu:
20 Pero habaadáaṉnäp jaduhṉ cooc̈h yaa ndsoonaaṉnä. Mänítøch mäbǿjnäbä jaꞌa njamiøødhajxy yhidaꞌañ jaguiay. Jootmayhadaam̱b hajxy hänajtiän.
20 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naquele dia, eles vão jejuar.
21 ’Ni pøṉä tucwit quiaꞌa hagøyøꞌøy jem̱ywyithaam. Jaꞌa jem̱ywyit, múgäp jeꞌe. Jaꞌa tucwit, cǿødsäp jeꞌebä. Maas hanax̱iä jiaac pagǿødsät.
21 Ninguém costura um remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo novo tira um pedaço da roupa velha, e o buraco fica ainda maior.
22 Jaanä jaduhṉduhm̱bä, ni pøṉä jem̱yvyino quiaꞌa cudemøꞌøy tucwajhacxujiooty. Jaac xúnäp jaꞌa jem̱yvyino jaduhṉ. Mägøødsøꞌøb jaꞌa tucwajhacxuy jaduhṉ. Cǿxäp jaꞌa jem̱yvyino yhøxyocy. Näꞌägä tägóyyäp jaduhṉ nämetsc. Tägóyyäp jaꞌa tucwajhacxuy. Jaanä tägóyyäbä jem̱yvyínäbä. Páadiädsä jem̱yvyino hajxy quiudemøꞌøy jem̱ywiajhacxujiooty ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho romperá os odres e se perdem tanto o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Pooꞌxxiøøjooty hänajty jeꞌe, jim̱ä Jesúshajxy hänajty wiädity trigocamjooty, møødä jiamiøødtøjc. Mänitä jiamiøødhajxy yohguiujc tiägøøyy trigowiingädsujtspä. Jeꞌe hajxy hänajty jiøøꞌxaam̱by.
23 Aconteceu que, num sábado, Jesus atravessava as searas, e os seus discípulos, ao passar, começaram a colher espigas.
24 Jim̱ä Fariseoshajxy hänajty näjeꞌe piawädijpä. Mänitä Jesús ñämaayyä:
24 Então os fariseus disseram a Jesus: — Olhe! Por que eles estão fazendo o que não é lícito aos sábados?
25 Mänitä Jesús miänaaṉ̃:
25 Ele lhes respondeu:
26 Jaꞌa Abiatar hänajty tuum̱b teedywiindsǿṉ. Mänitä David jiiby tiägøøyy Diostøgooty. Mänitä tsajcaagy quiaayy, jaꞌa teedyhajxy hänajty tøø quiuyoxǿꞌøyäbä Dioswiinduum. Mänitä David jaꞌa jiamiøødtøjc piuhmooyy. Hoorä, cabä cuhdujt hänajty myiṉ̃ coo jaꞌa David jaꞌa tsajcaagy hajxy jaduhṉ quiáyät. Jagooyyä teedy cuhdujt hajxy hänajty miøødä coo hajxy quiáyät.
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais só aos sacerdotes era lícito comer, e ainda deu esses pães aos seus companheiros?
27 Mänitä Jesús miänáaṉgumbä:
27 E Jesus acrescentou:
28 Cooc̈h jaduhṉ nDiosquex̱iä, páadyhøch cuhdujt nmøødä cooc̈h nmähanéꞌemät høxtä pooꞌxxiøøjootypaady ―nøm̱ä fariseoshajxy ñämaayyä.
28 Assim, o Filho do Homem é senhor também do sábado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.