Atos 26
El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs ARIB
1 Mänitä Agripa jaꞌa Pablo ñämaayy:
1 Depois Agripa disse a Paulo: É-te permitido fazer a tua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, começou a sua defesa:
2 ―Wiindsǿṉ Agripa, chám̱høch nnijiøgapxaꞌañii nebiátyhøc̈hä judíoshajxy tøø xñähwaam̱bety. Jootcújc‑høch jaduhṉ nnijiäwøꞌøyii cooc̈h yaa nmädiaꞌagaꞌañ miic̈h mwiinduum.
2 Sinto-me feliz, ó rei Agripa, em poder defender-me hoje perante ti de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus;
3 Páadyhøch jootcujc nnijiäwøꞌøyii jeꞌeguiøxpä coo miic̈h mjaanc̈h tehm̱ jiaty mjaanc̈h tehm̱ ñajuøꞌøy nebiatiä judíoshajxy quiuhdujthaty, møød tijaty hajxy nax̱y yajtsibøøby. Høøc̈h huuc méeꞌxäc. Høøc̈hä nmädiaꞌagy huuc hamädoow̱híjtäc.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; pelo que te rogo que me ouças com paciência.
4 ’Ñajuøøbiä judíoshajxy jaduhṉ nägøx̱iä cooc̈hä quiuhdujthajxy hoy ngudiuuṉä homiänaajä, møød jim̱ maac̈hä nhamdsoo cajptän, møød jim̱ Jerusalén. Múutsnøch hänajty jaduhṉ cooc̈hä quiuhdujthajxy jaduhṉ nbaduꞌubøjcä.
4 A minha vida, pois, desde a mocidade, o que tem sido sempre entre o meu povo e em Jerusalém, sabem-na todos os judeus,
5 Jaanä jaduhṉä judíoshajxy ñajuøøbiä cooc̈hä fariseos quiuhdujthajxy hoy nyajtúuṉäbä. Múutsnøch hänajty jaduhm̱bä cooc̈h ndägøøyy habøjpä. Miøødä judíos jaꞌa tøyhajt hajxy jaduhṉ. Hahixøøby jaduhṉ coo hajxy jaduhṉ ñägápxät. Jaꞌa fariseoshajxy, caꞌxiä cuhdujt hajxy yajnøcxy nebiä judíoshajxy yajnähixøꞌøyän.
5 pois me conhecem desde o princípio e, se quiserem, podem dar testemunho de que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 — ausente —
6 E agora estou aqui para ser julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus a nossos pais,
7 — ausente —
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente noite e dia, esperam alcançar; é por causa desta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 Mänitä Pablo jaꞌa judíos ñämaayy:
8 Por que é que se julga entre vós incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 Mänitä Pablo jiaac mänaaṉ̃:
9 Eu, na verdade, cuidara que devia praticar muitas coisas contra o nome de Jesus, o nazareno;
10 Jadúhṉhøch jim̱ njaanc̈h jatcøøyy Jerusalén. Jaꞌa teedywiindsǿṉhøc̈hä cuhdujt hajxy jim̱ xmiooyy cooc̈hä jäyaꞌayhajxy nyajtsumøød, jaꞌa Jesucristo miädiaꞌagy hajxy hänajty panǿcxäbä. Nämáyhøch hajxy jaduhṉ njaanc̈h yajtsuum̱ä. Y coo hajxy yaghoꞌcä, jadúhṉhøch hänajty nbamänaam̱bä coo hajxy yaghoꞌogǿøjät.
10 o que, com efeito, fiz em Jerusalém. Pois havendo recebido autoridade dos principais dos sacerdotes, não somente encerrei muitos dos santos em prisões, como também dei o meu voto contra eles quando os matavam.
11 Ja naañhóoc‑høch hajxy tøø nyajtsaac̈htiuñii coo hajxy ñijiøgapxǿøjät jaꞌa Jesúscøxpä. Wiinduhm̱yc̈hajtǿjc‑høch hijty ndsaac̈htiuṉ̃. Hanáx̱iøch hajxy hijty nmäjootmaꞌady, páadyhøch hajxy hijty jäguem̱baady ndsaac̈htiuṉ̃.
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, obrigava-os a blasfemar; e enfurecido cada vez mais contra eles, perseguia-os até nas cidades estrangeiras.
12 ’Mäníthøc̈hä teedywiindsøṉhajxy jim̱ xwyiinguejxy Damasco cooc̈hä mäbøjpädøjc jim̱ nyajtsaac̈htiunǿøjät.
12 Indo com este encargo a Damasco, munido de poder e comissão dos principais sacerdotes,
13 Tuꞌhaamnøcxpä, mänit højtsä jøøn xquiuhjajcädaacy jaanc̈h tehm̱ miøc. Cujyxiøøhoꞌogy hänajty jeꞌe. Cabä xøø hänajty miäbaady nebiä jøøn hänajty jiajjiän. Høxtä xquiuhjajwädijt højts jaduhṉ.
13 ao meio-dia, ó rei vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, resplandecendo em torno de mim e dos que iam comigo.
14 Coo højtsä jøøn jaduhṉ nhijxy, mänit højts nägøx̱iä ngädaayy. Mänítøch nidiuhm̱ nmädooyy cooc̈hä hänaꞌc xmiägapxy hahebreohaam. Mänítøch xñämaayy: “Saulo, Saulo, tiic̈h miic̈h jaduhṉ coo xwyiꞌi miädsibøꞌøy. Cooc̈h miic̈h jaduhṉ xwyiꞌi miädsibøꞌøy, hamdsoo miic̈h jaduhṉ mnic̈haac̈htiuñii.”
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me dizia em língua hebráica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões.
15 Mänítøch nmänaaṉ̃: “Wiindsǿṉ, pøṉ miic̈h.” Mänítøch xyhadsooyy: “Jesúshøch høøc̈h. Høøc̈h miic̈h jaduhṉ xmiädsibøøby.
15 Disse eu: Quem és, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
16 Tänaayyøꞌøg. Páadyhøch jaduhṉ tøø nnäguehx̱tøøꞌxy jaꞌa miic̈hcøxpä, míic̈hhøch nwiinguexaam̱by coo jaꞌa mädiaꞌagy jaduhṉ myajwáꞌxät nebiátyhøch tøø xyhix̱y, møød nebiátyhøch miic̈h njaac yajnähixøꞌøwaꞌañ.
16 mas levanta-te e põe-te em pé; pois para isto te apareci, para te fazer ministro e testemunha tanto das coisas em que me tens visto como daquelas em que te hei de aparecer;
17 Nnäwaꞌanáam̱biøch miic̈h majaty miic̈h mwäditaꞌañ, jim̱ maa jaꞌa judíoshajxiän, jim̱møød maa jaꞌa wiingjäyaꞌayhajxiän, jaꞌa hajxy caꞌa judíospä. Jím̱høch miic̈h jaduhṉ nguexaꞌañ maa jaꞌa wiingjäyaꞌayhajxiän.
17 livrando-te deste povo e dos gentios, aos quais te envio,
18 Páadyhøch miic̈h jim̱ nguexaꞌañ, jaduhṉ miic̈hä Diosmädiaꞌagy myajwiingapxǿꞌøwät, jaduhṉä yhaxøøgcuhdujt hajxy ñajtshixǿꞌøwät. Cabä møjcuꞌugong jaꞌa miädiaꞌagy jaduhṉ miäbǿjcäxät. Jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy jaduhṉ miäbǿgäp. Y cooc̈hä nmädiaꞌagy hajxy jaduhṉ xmiäbǿjcäbät, jadúhṉhøch nyajnähwáꞌadsät jaꞌa piojpä quiädieeyhajxy, jaduhṉ hajxy miähmǿꞌøwät hawaꞌadstuum”, nǿm̱høc̈hä Jesús xñämaayy.
18 para lhes abrir os olhos a fim de que se convertam das trevas à luz, e do poder de Satanás a Deus, para que recebam remissão de pecados e herança entre aqueles que são santificados pela fé em mim.
19 ’Wiindsǿṉ Agripa, cooc̈hä Jesús jaduhṉ jim̱ xmiägapxy tsajpootyp, páadyhøc̈hä miädiaꞌagy jaduhṉ ngudiuuṉä.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Mänítøc̈hä Diosmädiaꞌagy ndägøøyy yajwaꞌxpä coo jäyaꞌayä yhaxøøgcuhdujt hajxy ñajtshixǿꞌøwät, coo jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy piaduꞌubǿgät. Coo hajxy jaduhṉ yhojiäyaꞌayhádät, jaduhṉ hajxy yajcähxǿꞌøgät coo yhaxøøgcuhdujt hajxy tøø jiaanc̈h najtshixøꞌøy. Jím̱høc̈hä Diosmädiaꞌagy nyajwaꞌxtsohṉ̃ Damasco. Mänítøch jim̱ njaac yajwaꞌxy Jerusalén, møød jim̱ Judeanaaxooty wiinduhm̱yhagajpt. Mänítøc̈hä jäyaꞌayhajxy njaac yajnähixøøyy, jaꞌa hajxy caꞌa judíospä.
20 antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco, e depois em Jerusalém, e por toda a terra da Judéia e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Cooc̈hä jäyaꞌayhajxy jaduhṉ nyajnähixøøyy, jaꞌa hajxy caꞌa judíospä, páadyhøc̈hä judíoshajxy näjeꞌe jim̱ xjia majch møjtsajtøgooty, jim̱ Jerusalén. Cooc̈h hajxy jaduhṉ xmiajch, mänítøch hajxy xjia yaghoꞌogaaṉ̃.
21 Por causa disto os judeus me prenderam no templo e procuravam matar-me.
22 — ausente —
22 Tendo, pois, alcançado socorro da parte de Deus, ainda até o dia de hoje permaneço, dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada senão o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer;
23 — ausente —
23 isto é, como o Cristo devia padecer, e como seria ele o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, devia anunciar a luz a este povo e também aos gentios.
24 Mänitä Festo yaax̱y:
24 Fazendo ele deste modo a sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.
25 Mänitä Pablo yhadsooyy:
25 Mas Paulo disse: Não deliro, ó excelentíssimo Festo, antes digo palavras de verdade e de perfeito juízo.
26 Mänitä Pablo jaꞌa Agripa ñämaayy:
26 Porque o rei, diante de quem falo com liberdade, sabe destas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Wiindsǿṉ Agripa, nnajuǿøbiøch jaduhṉ coo miic̈hä mädiaꞌagy mmäbøcy, jaꞌa profetadøjc‑hajxy jecy yhädiúuṉäbä.
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Sei que crês.
28 Mänitä Agripa yhadsooyy:
28 Disse Agripa a Paulo: Por pouco me persuades a fazer-me cristão.
29 Mänitä Pablo miänaaṉ̃:
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me ouvem, se tornassem tais qual eu sou, menos estas cadeias.
30 Mänitä Agripahajxy tiänaayyøꞌcy, møødä Festo, møødä Berenice, møødä jäyaꞌayhajxy nägøx̱iä.
30 E levantou-se o rei, e o governador, e Berenice, e os que com eles estavam sentados,
31 Mänitä hajxy tiøjpädsøøm̱y. Mänitä Agripahajxy hawiing ñiñämaayyä møødä Festohajxy:
31 e retirando-se falavam uns com os outros, dizendo: Este homem não fez nada digno de morte ou prisão.
32 Mänitä Agripa jaꞌa Festo ñämaayy:
32 Então Agripa disse a Festo: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.