Atos 13
El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs NAA
1 Jim̱ Antioquía, jim̱ä jäyaꞌayhajxy hänajty may tøø yhamugøꞌøy Jesúswiingudsähgøøbiä. Näjeꞌe hajxy hänajty tiuṉ̃ Diosmädiaꞌagy‑yajwiingapxøøbiä. Näjeꞌe hajxy hänajty tiuum̱bä yajnähixøøbiä. Jaꞌa hajxy hänajty jaduhṉ tuum̱bä, jueꞌe hajxy hänajty xiøhaty: Bernabé, Simón jaꞌa hum̱ybiä, Lucio jaꞌa Cirene‑tsohm̱bä, Saulo, møød Manaén. Quipxiä Manaén jaꞌa Herodes hänajty tøø miøødmuutsc‑haty, jaꞌa hänajty jim̱ tøø guiobiernähátiäbä Galilea.
1 Havia na igreja de Antioquia profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado Níger; Lúcio, de Cirene; Manaém, que tinha sido criado com Herodes, o tetrarca; e Saulo.
2 Jiibiä Dios hajxy hänajty wyiingudsähgøꞌøy jaguiay jayhuꞌugy maa jaꞌa chajtøjc‑hajxiän. Mänit hajxy ñämaayyä jaꞌa Dioshespíritäm:
2 Enquanto eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem-me, agora, Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Coo jaꞌa mäbøjpädøjc‑hajxy jaduhṉ Dyiospaꞌyaax̱pädøøyy, mänitä Bernabéhajxy quiøꞌønähgajpä møødä Saulo. Mänitä Bernabéhajxy tiuꞌubøjnä møødä Saulo.
3 Então, jejuando e orando, e impondo as mãos sobre eles, os despediram.
4 Mänitä Bernabéhajxy wyiinguejxä jaꞌa Dioshespíritäm coo hajxy wiädítät Diosmädiaꞌagy‑yajwaꞌxpä. Mänit hajxy jiiby yhädaacy maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Seleucia. Mänit hajxy hoy biarcotägøꞌøy. Mänit hajxy ñøcxy mejyhawiimb maa jaꞌa naax̱ hänajty xiøhatiän Chipre, jaꞌa mejyhagujpä.
4 Barnabé e Saulo, enviados pelo Espírito Santo, foram até Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Coo hajxy jim̱ miejch, mänit hajxy jim̱ biarcomänajcy maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Salamina. Mänit hajxy tiägøøyy Diosmädiaꞌagy‑yajwiingapxøøbiä maa jaꞌa judíos chajtøjc‑hajxiän. Jim̱ä Juan Marcos hänajty piawädijpä näꞌä jamiøød.
5 Quando chegaram a Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas judaicas. Tinham também João como auxiliar.
6 Coo jaꞌa Bernabé jaꞌa cajpthuung hajxy hänajty tøø quiøx̱y hawädity jim̱ Chipre, mänit hajxy miejch maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Pafos. Jim̱ä jäyaꞌay hänajty tuꞌug wiädijpä, jaꞌa hänajty xøhajpä Barjesús. Judío hänajty jeꞌe. Wiinmahñmøød hänajty jeꞌe. Jaduhṉ hänajty yhøhṉdaꞌagy cooc tyijy hänajty jeꞌe Dyiosquex̱iä.
6 Havendo atravessado toda a ilha até Pafos, encontraram certo judeu, de nome Barjesus, que praticava magia e era falso profeta.
7 Hoyyä Barjesús jaꞌa Sergio Paulo hänajty miøødnimiäguꞌughadyii, jaꞌa hänajty tuum̱bä gobernador. Coo jaꞌa Sergio Saulo jaduhṉ miädoyhajty coo jaꞌa Bernabé jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy hänajty miäwädity, mänitä Bernabéhajxy miøjyaax̱ä møødä Saulo. Miädow̱áam̱biägä Sergio Paulo jaꞌa Diosmädiaꞌagy hänajty.
7 Ele estava com o procônsul Sérgio Paulo, que era um homem inteligente. O procônsul, tendo chamado Barnabé e Saulo, desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Haa jaꞌa Barjesús, Elimas hänajty xiøhaty hagriegohaam. Hoorä, coo jaꞌa Elimas jaduhṉ miädoyhajty coogä Sergio Paulo jaꞌa Diosmädiaꞌagy hänajty miädow̱aꞌañ, cabä Elimas jaduhṉ yhojiäwøøyy. Mänitä Elimas jaꞌa Sergio Paulo jia jøjcapxøøyy coo quiaꞌa mäbǿgät.
8 Porém o mago Elimas — e é assim que se traduz o nome dele — se opunha a eles, procurando afastar da fé o procônsul.
9 Haa jaꞌa Saulo, mejtstuꞌu hänajty jeꞌe xiøhajpä møødä Pablo. Hoorä, miøødä Pablo jaꞌa Dioshespíritu hänajty. Mänitä Pablo jaꞌa Elimas wyiinheeꞌppejty.
9 Mas Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, olhando firmemente para Elimas, disse:
10 Mänit yhojy:
10 — Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a maldade, inimigo de toda a justiça, por que você não deixa de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Xyajcumädow̱aam̱b miic̈hä Dios. Xyajwiinxoodsaam̱b miic̈h jaduhṉ. Jejcy miic̈h wiinds mmähmøꞌøwaꞌañ. Caj miic̈hä jajpä mdsoj hixaꞌañ, ―nøm̱ä Elimas ñämaayyä.
11 Eis que, agora, a mão do Senhor está contra você, e você ficará cego, não vendo o sol por algum tempo. No mesmo instante, caiu sobre ele névoa e escuridão, e, andando em círculos, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Coo jaꞌa Sergio Paulo jaduhṉ yhijxy nebiä Elimas hänajty tøø jiaty tøø yhabetiän, mänit yagjuøøyy. Mänitä Diosmädiaꞌagy jiaanc̈h mäbøjcy coo tiøyyä.
12 Então o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhado com a doutrina do Senhor.
13 Mänitä Pablohajxy jim̱ biarcotägǿøguiumbä, møødä Bernabé, møødä Juan Marcos. Mänit hajxy miejyñájxcumbä. Mänit hajxy miejch maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Perga, jim̱ maa jaꞌa naax̱ hänajty xiøhatiän Panfilia. Jim̱ä Juan Marcos wyiimbijnä nidiuhm̱. Mänit yhädaacnä Jerusalén.
13 E, navegando de Pafos, Paulo e seus companheiros viajaram a Perge da Panfília. João, porém, deixando-os, voltou para Jerusalém.
14 Coo jaꞌa Pablohajxy jim̱ chohṉ̃ Perga, møødä Bernabé, mänit hajxy jiaac nøcxy maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Antioquía, jim̱ maa jaꞌa naax̱ hänajty xiøhatiän Pisidia. Coo jaꞌa pooꞌxxiøø yhabaaty, mänitä Pablohajxy chajtøjtägøøyy maa jaꞌa judíos chajtøjc‑hajxiän. Mänit hajxy jiiby yhäñaaguiädaacy.
14 Mas eles, saindo de Perge, chegaram a Antioquia da Pisídia. No sábado, entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Jaꞌa hänaꞌc‑hajxy hänajty jiiby tuum̱bä tsajtøgooty, mänitä Diosmädiaꞌagy hajxy quiapxy maa jaꞌa Moisés jecy quiujahyyän, møød maa jaꞌa profetahajxy jecy quiujahyyän. Mänitä Pablohajxy ñämaayyä:
15 Depois da leitura da Lei e dos Profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra de consolo para o povo, falem.
16 Mänitä Pablo tiänaayyøꞌcy. Mänitä quiøꞌø chajtsihy, weenä cuꞌughajxy jaduhṉ yhamädoow̱hity. Mänit miänaaṉ̃:
16 Paulo, levantando-se e fazendo com a mão sinal de silêncio, disse: — Israelitas e todos vocês que temem a Deus, escutem!
17 Højts israelítabä, Dios højts nDioshajpy. Jegyhajty højtsä nhapä ndeedyhajxy hijty jim̱ yhadsänaꞌay maa jaꞌa naax̱ xiøhatiän Egipto. Mänit hajxy jaduhṉ yajnähdijjä jaꞌa Diósäm coo hajxy hänajty quiuꞌughadaꞌañii jaꞌa Diósäm. Mänit hajxy jim̱ Egipto yhøxwoobädsøøm̱ä jaꞌa Diósäm. Jaduhṉä Dios jaꞌa miäjaa yajcähxøꞌcy.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos pais e exaltou o povo durante a sua peregrinação na terra do Egito, de onde os tirou com braço poderoso.
18 Coo hajxy jim̱ wioomejtsä pactuum maa hänajty pøṉ quiaꞌa tsänaꞌayän, jim̱ hajxy miähmøøyy juxychäguiꞌxjomøjt. Mieeꞌxtujpiä Dios hänajty jaduhṉ, hoyyä miädiaꞌagy hänajty quiaꞌa jagä yajtúuṉäxä.
18 Suportou os maus costumes do povo durante uns quarenta anos no deserto.
19 Mänitä israelitashajxy jim̱ ñøcxy maa jaꞌa naax̱ hänajty xiøhatiän Canaán. Jaꞌa jäyaꞌayhajxy hänajty jim̱ tsänaabiä, jaꞌa näjuxtujc‑hagajptpä, cøjx hajxy yajcuhdägoyyii jaꞌa Diósäm. Mänit højtsä nhapä ndeedyhajxy ñaax̱paatnä.
19 E, havendo destruído sete nações em Canaã, deu essas terras como herança ao seu povo.
20 Mädaax̱mägoꞌxjomøjt ja cupc hänajty tøø yhity coo hajxy hänajty tøø chooñ Egipto.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. Depois disso, lhes deu juízes, até o profeta Samuel.
21 Mänitä cuꞌughajxy miänaaṉ̃ coo gobiernä hajxy mioꞌowǿøjät, coo hajxy jaduhṉ yhaneꞌemǿøjät. Mänitä Dios jaꞌa Saúl yajnähdijy coo jeꞌe tiúnät gobiernä, jaꞌa Cis yhuung. Benjamín jaꞌa Cis hänajty jegyhajty tøø yhaphaty tøø tieedyhaty. Juxychäguiꞌxjomøjtä Saúl jaduhṉ tiuuṉ̃ gobiernä.
21 Então eles pediram um rei, e Deus lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, e isto durante quarenta anos.
22 Mänitä Dios miänaaṉnä coo Saúl jaduhṉ quiaꞌa túuṉnät gobiernä. Jaduhṉ miänaaṉnä coo David jaduhṉ ween tiuuṉnä gobiernä: “Njaanc̈h tehm̱ quiumáabiøc̈hä David jaduhṉ, jaꞌa Isaí yhuung. Cøxaam̱b jaduhṉ quiudiunaꞌañ waam̱bátyhøch nnämaꞌawaꞌañ”, nøm̱ä Dios jaꞌa David jecy ñänøøm̱y.
22 E, tendo tirado Saul, levantou-lhes o rei Davi, do qual também, dando testemunho, disse: “Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.”
23 Mänitä Jesús cujecy jiaac mejch. Jaꞌa Jesús jaꞌa David jecy yhaphajt tieedyhajt. Paadiä Dios jaꞌa Jesús quiejxy coo jaꞌa israelitashajxy jaduhṉ ween miṉ yajnähwaꞌac̈hii. Jéquiänä Dios hajxy jaduhṉ yajwiinwaaṉøøyyä coogä yajnähwaatspä hänajty quiexaꞌañ.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, Deus trouxe a Israel o Salvador, que é Jesus.
24 Cahnä Jesús hänajty tiägøꞌøyñä wädijpä, jim̱ä Juan jaꞌa israelitas jaꞌa Diosmädiaꞌagy hänajty yajwiingapxøꞌøy coo jaꞌa yhaxøøgcuhdujt hajxy nägøx̱iä ñajtshixǿꞌøwät, møød coo jaꞌa Dios hajxy hamuumduꞌjoot wyiingudsähgǿꞌøwät, møød coo hajxy ñäbétät.
24 Antes da manifestação dele, João pregou um batismo de arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Coo jaꞌa Juan hänajty tiuum̱bädøꞌøwaaṉnä, mänit miänaaṉ̃: “Jadúhṉhøch mijtsädaꞌa xñänøm̱y cooc tyijy høøc̈h nGristo. Caꞌac̈h njeꞌejä. Jím̱høc̈hä njamiøød tuꞌug jiaac medsaꞌañ. Maas møcmäjaamøød jeꞌe miedsaꞌañ queec̈h høøc̈h. Cábøch cuhdujt jaduhṉ njaty møødä nebiä cuhdujt jeꞌe miøødän jaꞌa jaac medsaam̱bä.”
25 Quando João estava completando a sua carreira, disse: “Quem vocês pensam que sou? Não sou aquele que vocês esperam. Mas depois de mim vem aquele de cujos pés não sou digno de desamarrar as sandálias.”
26 ’Mäguꞌughajpädøjc, højtsä Abraham jecy nhaphajt ndeedyhájtäm; møød mijts caꞌa judíospä, mwiingudsähgøøbiä Dios hajxypä. Nägøx̱iä jaꞌa Dios hajxy tøø xyajnähdíjjäm coo hajxy nägøx̱iä xyajnähwaꞌadsáaṉäm.
26 — Irmãos, descendência de Abraão e todos vocês que temem a Deus, a nós foi enviada a palavra desta salvação.
27 Coo jaꞌa Jesús quiooꞌty Jerusalén, cabä cuꞌughajxy hänajty ñajuøꞌøy coo hänajty jeꞌe Dyiosquex̱iä. Ni jaꞌa teedywiindsøṉhajxy hänajty quiaꞌa najuøøbiä. Coo jaꞌa Jesús hajxy yajyaghoꞌcä, jaduhṉä Diosmädiaꞌagy hajxy yajtøjiajty nej myiṉ̃än cujaay coo jaꞌa Diosquex̱y hänajty yaghoꞌogaꞌañii. Jaꞌa profetadøjc‑hajxy jaduhṉ jecy cujahy, jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy hänajty jegyhajty mäwädijpä. Hoyyä cuꞌugä Diosmädiaꞌagy hänajty jia mädoy wiingusábadohaam nebiä profetadøjc jaꞌa Diosquex̱y hajxy hänajty jia mädiaꞌaguiän, cabä cuꞌughajxy hänajty ñajuøꞌøy coo jaꞌa Jesús hänajty Dyiosquex̱iä.
27 Pois os moradores e as autoridades de Jerusalém, não conhecendo Jesus nem as palavras dos profetas que são lidas todos os sábados, cumpriram as profecias, quando condenaram Jesus.
28 Jaduhṉä cuꞌughajxy hänajty tehṉgajnä ñäꞌägä mänaaṉ̃ cooc tyijy jaꞌa Jesús hänajty hanax̱iä tøø quiädieey. Pero cab hänajty jaduhṉ ñäꞌä tǿyyäbä. Hoy hänajty quiaꞌa jagä tøyyä, tehṉgajnä cuꞌug jaꞌa Pilato hajxy jaduhṉ ñämaayy coo jaꞌa Pilato jaꞌa Jesús yajyaghoꞌogǿøjät.
28 E, embora não achassem nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Coo jaꞌa Jesús jaduhṉ jiaanc̈h hoꞌcy, cøjx jaduhṉ tiøjiaty nebiaty jim̱ miädiaꞌagyiijän maa jaꞌa Diosmädiaꞌagy myiṉ̃än. Mänit yajmänajcä cruzcøxp. Mänit hoy yajnaax̱tägøꞌøyii.
29 Depois de cumprirem tudo o que estava escrito a respeito dele, tirando-o do madeiro, puseram-no em um túmulo.
30 Mänitä Dios jaꞌa Jesús yagjujypiøjtägajch.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos,
31 Mayhoocä Jesús jaduhṉ jiaac hijxä jaꞌa jiamiøødhajxy, jaꞌa hajxy hänajty quipxy tøø piadsohṉdáꞌaguiäbä jim̱ Galilea. Quipxiä Jesús hajxy piagooꞌty Jerusalén. Hoorä, jädaꞌahatiä Jesús hajxy miädiaacpä maa jaꞌa judíoshajxiän coogä Jesús Quiäristo.
31 e durante muitos dias ele foi visto pelos que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém, os quais são agora as suas testemunhas diante do povo.
32 ’Paady højts mijts jaduhṉ nyajwiingapxøꞌøy jaꞌa Jesúscøxpä. Jequiän højts nhap ndeedyhajxy yhawáaṉäxä jaꞌa Diósäm coogä Dios jaꞌa yajnähwaatspä hänajty quiexaꞌañ.
32 E nós anunciamos a vocês o evangelho da promessa feita aos nossos pais,
33 Coo jaꞌa Jesús hajxy tøø xñähhoꞌtúutäm, møød coo jiujypiøjtägajch, jaduhṉä Jesús hajxy tøø xjiaanc̈h yajnähwáatsäm. Jaduhṉä Dios jaꞌa miädiaꞌagy yajtøjiajty neby højts nhap ndeedyhajxy jecy yhawáaṉäxäm coogä Dios jaꞌa yajnähwaatspä hänajty quiexaꞌañ. Jaduhṉ jim̱ myiṉ̃ cujaay maa jaꞌa salmo miämetspän: “Høøc̈h miic̈h nHuunghajpy. Jädaꞌac̈h miic̈h tøø nyagjujypiøjtägach.”
33 como Deus a cumpriu plenamente a nós, seus filhos, ressuscitando Jesus, como também está escrito no Salmo número dois: “Você é meu Filho; hoje eu gerei você.”
34 Jéquiänä Dios jaduhṉ miänaaṉ̃ coogä yHuung hänajty yagjujypiøjtägatsaꞌañ, jadúhṉäc jeꞌe quiaꞌa púꞌudsät. Jaduhṉ jim̱ myiim̱bä cujaay maa jaꞌa Diosmädiaꞌaguiän: “Míjtshøch ngunuuꞌxaam̱by nébiøc̈hä David tøø nyajnämaꞌayän. Nyajtøjiadáam̱biøch jaduhṉ.”
34 — E quanto ao fato de que o ressuscitaria dentre os mortos para que jamais voltasse à corrupção, Deus o expressou desta maneira: “E cumprirei a favor de vocês as santas e fiéis promessas feitas a Davi.”
35 Jaduhṉ jim̱ myiim̱bä cujaay wiingsalmojooty: “Caj miic̈h mmänaꞌanaꞌañ coo jaꞌa mHuungä ñiꞌxä quiopc piúꞌudsät, coo hänajty tøø yhoꞌogy. Myagjujypiøjtägatsaam̱by miic̈h jaduhṉ”, nøm̱ä Dios ñämaayyä.
35 — Por isso, também diz em outro Salmo: “Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.”
36 Hoorä, coo jaꞌa David jecy miähanehm̱bädøøyy nebiä Dios hänajty tøø yajnähdijjiän, mänitä David yhoꞌnä tiägooñä. Mänit hoy ñaax̱tägøꞌøy. Mänit piuutsnä. Tøyhajt jaduhṉ.
36 — Porque tendo Davi, no seu tempo, servido conforme o plano de Deus, morreu, foi sepultado ao lado de seus pais e viu corrupção.
37 Pero jaꞌa Jesús, coo jeꞌe yhoꞌcy, cab jeꞌe piuuch, jeꞌeguiøxpä coo yagjujypiøjtägajtsä.
37 Porém aquele a quem Deus ressuscitou não viu corrupção.
38 — ausente —
38 Portanto, meus irmãos, saibam que é por meio de Jesus que a remissão dos pecados é anunciada a vocês;
39 — ausente —
39 e, por meio dele, todo o que crê é justificado de todas as coisas das quais vocês não puderam ser justificados pela lei de Moisés.
40 Nax̱y hädaa mädiaꞌagy hajxy mdehm̱ miäbǿgät neby højts mijts cham̱ nyajwiingapxøꞌøyän. Pø caj, wehṉdä hajxy mjat mhabétät nebiä profetadøjc‑hajxy jecy quiujahyyän:
40 Portanto, tenham cuidado para que não lhes aconteça o que os profetas disseram:
41 Huuc mädow̱ hajxy, pønjaty jaduhṉ mäwiingapxpejp,
41 “Vejam, ó desprezadores! Fiquem maravilhados e desapareçam, porque, no tempo de vocês, eu realizo obra tal que vocês não acreditarão se alguém lhes contar.”
42 — ausente —
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo, as pessoas pediram que, no sábado seguinte, lhes falassem estas mesmas palavras.
43 — ausente —
43 Terminada a reunião na sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos piedosos seguiram Paulo e Barnabé, e estes, falando com eles, os persuadiam a continuar firmes na graça de Deus.
44 Coo jaꞌa sábado hänajty jadähooc yhabáatcumbä, mänitä cuꞌughajxy jim̱ miejch maa jaꞌa judíos chajtøjc‑hajxiän. Tøø jaꞌa cuꞌughajxy hänajty miädoyhaty coo jaꞌa Pablo jaꞌa Diosmädiaꞌagy hänajty jadähooc miädiaꞌagáaṉgumbä.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade se reuniu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Coo jaꞌa judíos wyiindsøṉhajxy jaduhṉ yhijxy coo jaꞌa cuꞌughajxy hänajty jaanc̈h tehm̱ miay tøø miech Diosmädiaꞌagyhamädoow̱hijpä, mänit hajxy jiootmaꞌty. Mänit hajxy tiägøøyy mänaam̱bä cooc tyijy jaꞌa Pablohajxy hänajty yhøhṉdaꞌagy. Wiingapxpéjtäbä Pablohajxy hänajty jaduhṉ.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, ficaram com muita inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 — ausente —
46 Então Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: — Era necessário pregar a palavra de Deus primeiro a vocês. Mas, como vocês a rejeitam e se julgam indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os gentios.
47 — ausente —
47 Porque o Senhor assim nos determinou: “Eu coloquei você como luz dos gentios, a fim de que você seja para salvação até os confins da terra.”
48 Coo hajxy jaduhṉ miädooyy, jaꞌa hajxy caꞌa judíospä, mänit hajxy xiooṉdaacpøjcy. Mänit hajxy tiägøøyy mänaam̱bä coogä Diosmädiaꞌagy jaꞌa Jesúscøxpä jiaanc̈h tehm̱ yhoyyä. Mänit hajxy nägøx̱iä miäbøjcy, pønjatiä Dios hänajty tøø yajnähdijy coo hajxy jiugyhadaꞌañ homiänaajä neby jeꞌe jiugyhatiän.
48 Os gentios, ouvindo isto, se alegravam e glorificavam a palavra do Senhor. E creram todos os que haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Mänitä Diosmädiaꞌagy jaꞌa Jesúscøxpä tiägøøyy waꞌxpä wiinduhm̱yhagajpt.
49 E a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Mänitä mäyøøjäyaꞌayhajxy jiøjcapxøøyyä møødä toꞌoxiøjc‑hajxy, jaꞌa hajxy hänajty Dioswiingudsähgøøbiä. Jaduhṉ hajxy ñämaayyä coo jaꞌa Pablo miädiaꞌagyhajxy quiaꞌa mäbǿjcäxät. Jaꞌa judíoswiindsøṉhajxy jaduhṉ mänaaṉ. Jaduhṉ hajxy hänajty miänaam̱bä coo jaꞌa Pablohajxy yhøxpäboꞌowǿøjät.
50 Mas os judeus instigaram as mulheres piedosas de alta posição e os principais da cidade e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, expulsando-os do seu território.
51 — ausente —
51 E estes, sacudindo contra eles o pó dos pés, foram para Icônio.
52 — ausente —
52 Os discípulos, porém, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.