Mateus 21
Isthmus Mixe NT (MIR_TBL) vs VC
1 Mäwiingoom̱b jaꞌa Jesúshajxy hänajty jim̱ Jerusalén. Mänit hajxy miejch maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Betfagé, jim̱ mädøyyä maa jaꞌa Olivostuṉän.
1 Aproximavam-se de Jerusalém. Quando chegaram a Betfagé, perto do monte das Oliveiras, Jesus enviou dois de seus discípulos,
2 Mänitä Jesús jaꞌa miäguꞌughajpä nämetsc ñämaayy: ―Nøcx hajxy maa yøꞌø cajpt xim̱haampiän. Jim̱ä burrataj hajxy mbaadaꞌañ cuxoch møødä yhuung. Mmäguejǿꞌøwäp hajxy jaduhṉ. Mänit hajxy yaa mwitsmínät.
2 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte. Encontrareis logo uma jumenta amarrada e com ela seu jumentinho. Desamarrai-os e trazei-mos.
3 Coo hajxy pøṉ waam̱b xñämáꞌawät, jaduhṉ hajxy mnämáꞌawät coo jaꞌa wiindsǿṉ jaduhṉ yajmaajiaty, coo hajxy mänit mmoodiägatsaꞌañ.
3 Se alguém vos disser qualquer coisa, respondei-lhe que o Senhor necessita deles e que ele sem demora os devolverá.
4 Jaduhṉds tiøjiajty nebiä Diosmädiaꞌagy‑yajwaꞌxpä jecy quiujahyyän:
4 Assim, neste acontecimento, cumpria-se o oráculo do profeta:
5 — ausente —
5 Dizei à filha de Sião: Eis que teu rei vem a ti, cheio de doçura, montado numa jumenta, num jumentinho, filho da que leva o jugo {Zc 9,9}.
6 Mänitä burrataj hajxy hoy wyich møødä burrohuung, neby hajxy hänajty tøø ñämaꞌayiijän. Mänitä Jesús miäguꞌughajpä wyithajxy yagjäbeꞌenøøyy jaꞌa burrohuung. Mänitä Jesús yajpejty.
6 Os discípulos foram e executaram a ordem de Jesus.
7 — ausente —
7 Trouxeram a jumenta e o jumentinho, cobriram-nos com seus mantos e fizeram-no montar.
8 Jim̱ä cuꞌughajxy hänajty may tøø yhamugøꞌøy. Mänitä wyit hajxy yeꞌpy tuꞌhaam maa jaꞌa Jesús hänajty ñaxøꞌøwaꞌañän. Jaꞌa jäyaꞌayhajxy näjeꞌebä, mänitä hujtshaaꞌx hajxy hoy ñäbux̱y. Mänitä hujtshaaꞌx hajxy hoy ñajtswidsøꞌøy tuꞌhaam.
8 Então a multidão estendia os mantos pelo caminho, cortava ramos de árvores e espalhava-os pela estrada.
9 Mänit hajxy nägøx̱iä tiägøøyy hayaax̱pä: ―¡Viva jaꞌa rey David yhap yhoc! Tsøg hajxy wiingudsähgǿøyyäm, jaꞌa Dios tøø quiéx̱iabä. Weenä Dios jim̱ wyiingudsähgøꞌøyii tsajpootyp.
9 E toda aquela multidão, que o precedia e que o seguia, clamava: Hosana ao filho de Davi! Bendito seja aquele que vem em nome do Senhor! Hosana no mais alto dos céus!
10 Mänitä Jesúshajxy quiooꞌty Jerusalén. Coo hajxy tiägøøyy cajptooty, mänitä cuꞌughajxy tiägøøyy haamhajpä. Mänit hajxy nämay ñimiäyajtøøw̱ä: ―Pøṉ jäyaꞌay yøꞌøduhṉ.
10 Quando ele entrou em Jerusalém, alvoroçou-se toda a cidade, perguntando: Quem é este?
11 Mänit hajxy yhadsooyy: ―Jesús yøꞌø. Nazaret chooñ Galileanaaxooty. Jaꞌa Diosmädiaꞌagy jaduhṉ yajwaꞌxyp.
11 A multidão respondia: É Jesus, o profeta de Nazaré da Galiléia.
12 Mänitä Jesús tiägøøyy Diostsajtøgooty. Jiibiä jäyaꞌayhajxy hänajty may jiuydioogy. Mänit hajxy yhøxquejxpädsøøm̱ä. Mänitä xädøꞌøñguiuwijtspädøjc jaꞌa mieexä hajxy yajtsitǿꞌcäxä møødä palomatooꞌpädøjc jaꞌa yhäñaabiejthajxy.
12 Jesus entrou no templo e expulsou dali todos aqueles que se entregavam ao comércio. Derrubou as mesas dos cambistas e os bancos dos negociantes de pombas,
13 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Jaduhṉ myiṉ̃ cujaay maa jaꞌa Diosmädiaꞌaguiän: “Jueꞌec̈h ndøjc hajxy xwiáaṉät cooc̈h hajxy jaduhṉ jiiby xpiaꞌyáꞌaxät.” Dios jaduhṉ mänaaṉ; pero mijts jaduhṉ mwaꞌañ meedsøhñdy podøhñdy.
13 e disse-lhes: Está escrito: Minha casa é uma casa de oração {Is 56,7}, mas vós fizestes dela um covil de ladrões {Jr 7,11}!
14 Mänitä Jesús ñämejtsä jaꞌa wiindspä møødä tecymiaꞌadpä. Jiiby hajxy hänajty ñäꞌägä hity tsajtøgooty. Mänit hajxy yajmøcpøjcä yajmäbaadøøyyä.
14 Os cegos e os coxos vieram a ele no templo e ele os curou,
15 Jiibiä pigänaꞌc‑hajxy hänajty wyiꞌi yaꞌaxy tsajtøgooty: “¡Viva jaꞌa rey David yhap yhoc!” Jaꞌa teedywiindsøṉhajxy møødä ley‑yajnähixøøbiädøjc‑hajxy, coo hajxy yhijxy nebiä Jesús jaꞌa hoy‑yagjuøøñäjatypä hänajty yajcähxøꞌøguiän, coo hajxy miädooyy coo pigänaꞌc‑hajxy hänajty wyiꞌi yaꞌaxy, mänit hajxy yhawaꞌandaacy.
15 com grande indignação dos príncipes dos sacerdotes e dos escribas que assistiam a seus milagres e ouviam os meninos gritar no templo: Hosana ao filho de Davi!
16 Mänitä Jesús ñämaayyä: ―Nej, mmädooby jaduhṉ waam̱baty hajxy yaꞌaxiä. Mänitä Jesús yhadsooyy: ―Jex̱ioꞌch, nmädóobiøch jaduhṉ. Pero mijts, nej, cajnä hajxy jaduhṉ mmädoyhatyñä nebiä Diosmädiaꞌagy myiṉ̃än cooc jaꞌa Dios jaduhṉ tøø miänaꞌañ coo jaꞌa pigänaꞌc‑hajxy ween yhøy maa jaꞌa Dioscøxpän.
16 Disseram-lhe eles: Ouves o que dizem eles? Perfeitamente, respondeu-lhes Jesus. Nunca lestes estas palavras: Da boca dos meninos e das crianças de peito tirastes o vosso louvor {Sl 8,3}?
17 Mänitä Jesúshajxy jim̱ chohṉ̃. Mänit hajxy ñøcxy maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Betania. Jim̱ hajxy jaduhṉ chuunajxy.
17 Depois os deixou e saiu da cidade para hospedar-se em Betânia.
18 Coo jiobøøyy, mänitä Jesúshajxy wyiimbijty. Yähóꞌcäp hajxy hänajty.
18 De manhã, voltando à cidade, teve fome.
19 Tuꞌhaamnøcxpä piids hajxy jaduhṉ piaaty. Pero cabä tii tøøm hänajty miøødä. Haagä haay hänajty jeꞌe. Mänitä Jesús jaꞌa piids ñämaayy: ―Ni mänaa miic̈h mgaꞌa tøømbejtägatsaaṉnä. Mänitiä jaꞌa piids jaduhṉ jiaanc̈h tøøc̈h.
19 Vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas só achou nela folhas; e disse-lhe: Jamais nasça fruto de ti!
20 Coo jaꞌa Jesús miäguꞌughajpähajxy jaduhṉ yhijxy, mänit hajxy jiaanc̈h tehm̱ yagjuøøyy. Mänitä Jesús miäyajtøøw̱ä: ―Neby yøꞌø piids jaduhṉ paquiä jiaanc̈h tøøch.
20 E imediatamente a figueira secou. À vista disto, os discípulos ficaram estupefatos e disseram: Como ficou seca num instante a figueira?!
21 Mänitä Jesús yhadsooyy: ―Näꞌägä tøyhájthøch mijts nnämaꞌay, coo hajxy hamuumduꞌjoot mjaanc̈h mäbǿgät, hotyiijä hajxy jaduhṉ mjádät, nébiøch yøꞌø piids jaduhṉ tøø nyajtøꞌøc̈hän. Coo yøꞌø tuṉ hajxy jaduhṉ mnämáꞌawät: “Juaꞌads jim̱, nøcx mejjiooty tägøꞌøw”, mänit jaduhṉ jiaanc̈h tägǿꞌøwät.
21 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos declaro que, se tiverdes fé e não hesitardes, não só fareis o que foi feito a esta figueira, mas ainda se disserdes a esta montanha: Levanta-te daí e atira-te ao mar, isso se fará...
22 Pø mjaanc̈h mäbøjp hajxy jaduhṉ, coo jaꞌa Dios hajxy tijaty mmäyujwáꞌanät, mänit hajxy jaduhṉ xmióꞌowät.
22 Tudo o que pedirdes com fé na oração, vós o alcançareis.
23 Mänitä Jesús tiägøøyy tsajtøgooty. Mänit tiägøøyy yajnähixøøbiä. Mänitä teedywiindsøṉhajxy miejch møødä martuumädøjc. Mänitä Jesús miäyajtøøw̱ä: ―Pøṉ miic̈h cuhdujt tøø xmioꞌoy coo miic̈h yaa mhanéꞌemät.
23 Dirigiu-se Jesus ao templo. E, enquanto ensinava, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo aproximaram-se e perguntaram-lhe: Com que direito fazes isso? Quem te deu esta autoridade?
24 Mänitä Jesús yhadsooyy: ―Cooc̈h mijts jaꞌa tøyhajt xmióꞌowät nébiøch mijts cham̱ nmäyajtøwaꞌañän, mänítøch mijts jaꞌa tøyhajt nmoodiägátsät pǿṉhøch jaꞌa cuhdujt tøø xmioꞌoy cooc̈h yaa nhanéꞌemät.
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos proporei também uma questão. Se responderdes, eu vos direi com que direito o faço.
25 Pøṉä Juan jaduhṉ quejx mäyajnäbejpä, Dios tøgä jäyaꞌayä. Cab hajxy ñäꞌä hadsooyy. Mänit hajxy tiägøøyy yajcapxiøøbiä: ―Coo hajxy nhadsóow̱ämät coo jaꞌa Dios quiejxy, mänit hajxy xmiäyajtøwáaṉäm tii jaꞌa Juan miädiaꞌagy hajxy coo tøø ngaꞌa mäbǿjcäm.
25 Donde procedia o batismo de João: do céu ou dos homens? Ora, eles raciocinavam entre si: Se respondermos: Do céu, ele nos dirá: Por que não crestes nele?
26 Ni jaduhṉ quiaꞌa hoyyä coo hajxy nhadsóow̱ämät coo jäyaꞌay jaduhṉ quiejxy; cabä cuꞌughajxy jaduhṉ yhojiäwǿꞌøwät. Jaduhṉ hajxy miänaꞌañ cooc jaꞌa Juan Dyiosquex̱iä.
26 E se dissermos: Dos homens, é de temer-se a multidão, porque todo o mundo considera João como profeta.
27 Mänitä Jesús ñämaayyä: ―Cab højts nnajuøꞌøy. Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Cábøch nnägapxaam̱bä pǿṉhøch jaꞌa cuhdujt tøø xmioꞌoy cooc̈h yaa nhanéꞌemät.
27 Responderam a Jesus: Não sabemos. Pois eu tampouco vos digo, retorquiu Jesus, com que direito faço estas coisas.
28 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Chaads mijts cuento tuꞌug nyajmøødmädiaꞌagaꞌañ. Jii jäyaꞌay hijty tuꞌug; metscä yhuung hänajty. Mänitä yhuung ñämaayy tuꞌug: “Huung, nøcx jim̱ huuc tuṉ maac̈h ndsaatypcam̱än.”
28 Que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Dirigindo-se ao primeiro, disse-lhe: - Meu filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 Mänitä yhuung yhadsooyy: “Cábøch nnøcxaꞌañ.” Pero mänit wyiinmahñdyhajty jadähooc coo jaduhṉ ñøcxáaṉgumbä.
29 Respondeu ele: - Não quero. Mas, em seguida, tocado de arrependimento, foi.
30 Mänitä yhuung tuꞌug ñämáaguiumbä coo ñǿcxät tuum̱bä. Mänit yhadsooyy coo ñøcxaꞌañ. Pero cab jaduhṉ ñäꞌä nøcxy.
30 Dirigindo-se depois ao outro, disse-lhe a mesma coisa. O filho respondeu: - Sim, pai! Mas não foi.
31 Mädyii craa jaduhṉ cudiuuṉ nebiä tieedy hänajty tøø miänaꞌañ. Mänit hajxy yhadsooyy: ―Jaꞌa jawyiinhajpä. Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Näꞌägä tøyhájthøch mijts nnämaꞌay, jawyiin jaꞌa yajnähjuudiuutpädøjc‑hajxy tiägøꞌøwaꞌañ Dioswiinduum møødä cuhhiṉdoꞌoxiøjc‑hajxy. Pero mijts, høx̱haam mijts mdägøꞌøwaꞌañ.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? O primeiro, responderam-lhe. E Jesus disse-lhes: Em verdade vos digo: os publicanos e as meretrizes vos precedem no Reino de Deus!
32 Jaꞌa Juan mäyajnäbejpä, hoy mijts xjia yajnähixøøyy neby hajxy hoy mwädítät, cab hajxy mmäbøjcy. Jaꞌa yajnähjuudiuutpädøjc‑hajxy møødä cuhhiṉdoꞌoxiøjc‑hajxy, jeꞌeds hajxy jaduhṉ mäbøjc. Hoy mijts mja hijxy coo hajxy miäbøjcy, caj mijts mwiinmahñdyhajty jadähooc coo hajxy mmäbǿjpät.
32 João veio a vós no caminho da justiça e não crestes nele. Os publicanos, porém, e as prostitutas creram nele. E vós, vendo isto, nem fostes tocados de arrependimento para crerdes nele.
33 ’Chaads mijts cuento tuꞌug nyajmøødmädiaꞌagáaṉgumbä. Jii jäyaꞌay hijty tuꞌug naax̱møød. Mänitä tsaatypcam̱ quiojy. Mänit curaa piädaacy. Mänitä tsaatyñøøxeeꞌxøhñdy ñädajøøyy tsaajooty. Mänitä häñaꞌawøhñdy cøxp quiojy. ’Mänitä wiingjäyaꞌay jaꞌa tsaatypcam̱ hajxy yaghajoodiujcä. Mänita cudsaatypcam̱ jim̱ chohṉ̃, ñøcxy jäguem̱.
33 Ouvi outra parábola: havia um pai de família que plantou uma vinha. Cercou-a com uma sebe, cavou um lagar e edificou uma torre. E, tendo-a arrendado a lavradores, deixou o país.
34 Coo jaꞌa tsaatyptuc yhabaaty, mänitä cudsaatypcam̱ miejtstägajch. Mänitä mioonsä quiejxy coo jaꞌa tsaatyp hajxy yajmédsät mäduhṉ̃tiä hajxy hänajty mioꞌowaꞌañii.
34 Vindo o tempo da colheita, enviou seus servos aos lavradores para recolher o produto de sua vinha.
35 Mänitä mioonsähajxy miájtsäxä; jaꞌa naax̱hajoodiujpähajxy jaduhṉ mämajts. Wojpä mähdiøjc tuꞌug; yaghoꞌcä tuꞌugpä; caꞌtsä tuꞌugpä.
35 Mas os lavradores agarraram os servos, feriram um, mataram outro e apedrejaram o terceiro.
36 Mänitä cudsaatypcam̱ jaꞌa mioonsä quiejxy maas may. Jaanä jaduhṉ hajxy yhayoow̱híjxäbä.
36 Enviou outros servos em maior número que os primeiros, e fizeram-lhes o mesmo.
37 ’Mänitä yhamdsoo huung jaduhṉ quiejxy coo tyijy jaduhṉ wyiingudsähgǿøyyäxät.
37 Enfim, enviou seu próprio filho, dizendo: Hão de respeitar meu filho.
38 Pero coo yhuung jaduhṉ yhíjxäxä, mänitä naax̱hajoodiujpähajxy ñiñämaayyä: “Coo yøꞌø craa jaꞌa tieedy yhóꞌogät, mänit yøꞌø craa jaꞌa tsaatypcam̱ miämähmøꞌøwaꞌañ. Tsøg hajxy yaghóꞌcäm. Mänit højts jaꞌa tsaatypcam̱ jaduhṉ nmämähmǿøyyämät.”
38 Os lavradores, porém, vendo o filho, disseram uns aos outros: Eis o herdeiro! Matemo-lo e teremos a sua herança!
39 Mänit hajxy jiaanc̈h majch. Mänit hajxy yhøxjuijpädsøøm̱y. Mänit hajxy yaghoꞌcy.
39 Lançaram-lhe as mãos, conduziram-no para fora da vinha e o assassinaram.
40 Hoorä, coo jaꞌa cudsaatypcam̱ jaduhṉ miédsät, nebiä naax̱hajoodiujpähajxy tiunaꞌañii.
40 Pois bem: quando voltar o senhor da vinha, que fará ele àqueles lavradores?
41 Mänit hajxy yhadsooyy: ―Yaghoꞌtägatsáaṉäp hajxy jaduhṉ jeꞌeguiøxpä coo hajxy quiaꞌawiindøyyä. Mänitä wiingjäyaꞌay jaꞌa naax̱ yaghajoodiugaꞌañ, pøṉä tsaatyp jaduhṉ yegaam̱b coo jaꞌa tsaatyptuc yhabáadät.
41 Responderam-lhe: Mandará matar sem piedade aqueles miseráveis e arrendará sua vinha a outros lavradores que lhe pagarão o produto em seu tempo.
42 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Nej, cajnä jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy mgapxyñä maa jaduhṉ myiṉ̃än cujaayä:(Jesús jaduhṉ hamdsoo niyajmäbaatä nebiä tsaajän jeꞌeguiøxpä coo hänajty quiaꞌa tsocy quiaꞌa meeꞌxyíijäm jaꞌa cuꞌug. Pero moꞌowáaṉäp jaꞌa Jesús jaꞌa møjtuuṉg jaꞌa hodiuuṉg hänajty.)
42 Jesus acrescentou: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra rejeitada pelos construtores tornou-se a pedra angular; isto é obra do Senhor, e é admirável aos nossos olhos {Sl 117,22}?
43 Paady, xpiøgáaṉäp jaꞌa mguhdujt hajxy coo hajxy jim̱ mdägǿꞌøwät Dioswiinduum. Wiingjäyáꞌayäts jaduhṉ tägøꞌøwaam̱b pønjaty jaduhṉ howiädijp.
43 Por isso vos digo: ser-vos-á tirado o Reino de Deus, e será dado a um povo que produzirá os frutos dele.
44 Pøṉ jaduhṉ cáꞌawäp yøꞌø tsaanähgøxp, tägóyyäp jaduhṉ. Y coo pøṉ jaduhṉ ñähgahbedǿøjät yøꞌø tsáajäm, jaanä tägóyyäp jeꞌebä.
44 {Aquele que tropeçar nesta pedra, far-se-á em pedaços; e aquele sobre quem ela cair será esmagado.}
45 Coo jaꞌa teedywiindsøṉhajxy jaduhṉ miädooyy møødä fariseodøjc‑hajxy, mänit hajxy ñajuøøyy coo hajxy hänajty tøø miädiaꞌagyii jaꞌa Jesúsäm.
45 Ouvindo isto, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus compreenderam que era deles que Jesus falava.
46 Mänitä teedywiindsǿṉ jaꞌa Jesús hajxy jia madsaaṉ̃; cab hajxy ñäꞌä majch jeꞌeguiøxpä coo jaꞌa cuꞌug hajxy hänajty chähgøꞌøy; hix̱, jaduhṉä cuꞌughajxy hänajty miänaꞌañ cooc jaꞌa Jesús jaꞌa Diosmädiaꞌagy hänajty yajwaꞌxy.
46 E procuravam prendê-lo; mas temeram o povo, que o tinha por um profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.