Marcos 9
Isthmus Mixe NT (MIR_TBL) vs NAA
1 Mänitä Jesús miänáaṉgumbä: ―Chaads mijts tøyhajt ndehm̱ ñämáꞌawät, mijts xii tänaabiä, näjeꞌe hajxy hänajty mgaꞌa hoꞌogyñä coo hänajty quiähxøꞌøgaꞌañ coo jaꞌa Dios hänajty yhaneꞌemaꞌañ jaꞌa miøcmäjaahaam.
1 Dizia-lhes ainda:
2 Cudädujxøø, mänitä Jesús jaꞌa Pedro wioonøcxy maa jaꞌa tuṉ jaanc̈h tehm̱ quiøxpän, näguipxy møødä Santiago møødä Juan. Nämädaax̱yä hajxy hänajty jim̱. Mänitä Jesús wyiin jiøjp wiing jiajty maa jaꞌa Pedro wyiinduumhajxiän.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou, em particular, a sós, a um alto monte. E Jesus foi transfigurado diante deles.
3 Høxtä haam̱b høxtä tsämaam̱bä Jesús hänajty møødä wyit møødä tiucxy. Jaanc̈h tehm̱ pioobä wyit hänajty nägøꞌø nädecypiä.
3 As suas roupas se tornaram resplandecentes, de um branco muito intenso, como nenhum lavandeiro no mundo as poderia alvejar.
4 Mänitä Elíashajxy jim̱ ñäguehx̱tøøꞌxy møødä Moisés. Jim̱ä Jesús hajxy hänajty wyiꞌi miøødmädiaꞌagy. Nägoojä Pedrohajxy hänajty ñäꞌä hijxcädaꞌagy ñäꞌä heeꞌpcädaꞌagy.
4 E lhes apareceu Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Jaanc̈h tehm̱ chähgøøbiä Pedrohajxy hänajty. Cab hajxy hänajty ñajuøꞌøy waam̱b hajxy jaduhṉ ñäꞌä mänáꞌanät. Mänitä Pedro näꞌä nägoobä miänaaṉ̃: ―Wiindsǿṉ, hoyøøyy jaduhṉ coo hajxy yaa tøø nbéjtäm. Nhuuc hädiuṉ̃ højts tøjquem̱yhuung tägøøg maa mijtshajxy häyaa cøduꞌug myaghäñaꞌawǿꞌøwät, møød miic̈h, møødä Moisés, møødä Elías ―nøm̱ä Jesús ñämaayyä.
5 Então Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 — ausente —
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles apavorados.
7 Tuuṉä jaꞌa Pedro jaduhṉ ñäꞌä mänaaṉ̃, mänit hajxy ñämaꞌanähbejty. Mänitä Dios jiiby quiapxy nämaꞌajooty: “Høøc̈h nHuung hädaa. Njaanc̈h tehm̱ chójpiøch hädaa. Mäbøjcä miädiaꞌagy hajxy.”
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho amado; escutem o que ele diz!
8 Coo jaꞌa nämaꞌa chajpejty, tøø jaꞌa Moiséshajxy hänajty yhadägoyyøꞌøy møødä Elías. Coo jaꞌa Pedrohajxy jia hijxwädijty, cabä Moisés hajxy yhijxnä ni jaꞌa Elías; jagooyyä jaꞌa Jesús hajxy jiaag hijxy nidiuhm̱.
8 E, de repente, olhando ao redor, não viram mais ninguém com eles, a não ser Jesus.
9 Jim̱ä Jesúshajxy hänajty wyiinmänacy tuṉnähgøxp møødä jiamiøød nädägøøgpä, mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Caꞌa hajxy pøṉ mnäꞌägädä hawaaṉä tijaty hajxy yaa tøø mhix̱y tøø mmädoy høxtä cóonøch hänajty tøø njujypiøjtägach cooc̈h hänajty tøø nhoꞌogy. Diosquéx̱yhøch høøc̈h ―nøm̱ä Pedrohajxy ñämaayyä.
9 Ao descerem do monte, Jesus lhes ordenou que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Coo jaꞌa Pedrohajxy jaduhṉ ñämaayyä, paadiä mädiaꞌagy hajxy jaduhṉ miäbøjcy. Jioodhajt hajxy jaduhṉ nebiaty hajxy hänajty tøø yhix̱y tøø miädoy. Hamiṉ̃ haxøpy hajxy hänajty jia ñimiäyajtøyii waam̱bä Jesús hänajty jaduhṉ jia mänaꞌanaꞌañ coo jaduhṉ miänaaṉ̃ cooc hänajty jiujypiøjtägatsaꞌañ.
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros o que seria esse ressuscitar dentre os mortos.
11 Mänitä Jesús hajxy miäyajtøøyy: ―Jaꞌa hänaꞌc hajxy jiiby yajnähixøøbiä maa jaꞌa tsajtøjcän, jaduhṉ hajxy miänaꞌañ coogä Elías tsipcøxp jawyiin quiädáꞌagät. Mänítägä Cristo høx̱haam jiaac tehm̱ quiädaꞌagaꞌañ. Tii hajxy jaduhṉ coo miänaꞌañ. Nej, tøyhajt jaduhṉä.
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os escribas dizem ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Mänitä Jesús yhadsooyy: ―Jaduhṉä Diosmädiaꞌagy jiaanc̈h mänaꞌañ coogä Elías jawyiin quiädaꞌagaꞌañ. Tøyhajt jaduhṉ. Mänítägä cøx̱iä wiinä yagjemaꞌañ yajtägatsaꞌañ. Tøø jaꞌa Elías jia cädaꞌagy. Pero tøø jaduhṉ jiaanc̈h tehm̱ chaac̈htiuñii nebiatiä jäyaꞌay jioothajxy chocy. Tøjiajt jaduhṉ nebiä Diosquex̱yhajxy jecy quiujahyyän. Nej, mnajuøøby hajxy jaduhṉä waam̱bátyhøc̈hä Diosmädiaꞌagy xmiädiaacpä, høøc̈h jaꞌa Diosquex̱ypä, cooc̈hä jäyaꞌayhajxy xchaac̈htiunaam̱bä, møød cooc̈h hajxy xquiaꞌa jaac hixaaṉnä.
12 Jesus respondeu:
13 — ausente —
13 Eu, porém, lhes digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a respeito dele.
14 Coo jaꞌa Jesúshajxy jiiby quiädaacy maa jaꞌa jiamiøødhajxy hänajty tøø miähmøꞌøyän, jaꞌa hajxy hänajty jiiby nädaax̱tujpä, mänitä Jesús yhijxy coo jaꞌa jiamiøødhajxy hänajty piquiä tøø piädaꞌagyii jaꞌa majiäyaꞌay. Jim̱ä hänaꞌc hajxy hänajty miøødniyhojyii, jaꞌa hänaꞌc‑hajxy jim̱ yajnähixøøbiä maa jaꞌa tsajtøjcän.
14 Quando eles se aproximaram dos outros discípulos, viram numerosa multidão ao redor deles e os escribas discutindo com eles.
15 Nägoo jaꞌa cuꞌugä Jesús hajxy jiøjcuhixøøyy, mänit hajxy jiaanc̈h tehm̱ xiooṉdaacy. Mänitä Jesús jiøjcubäyøꞌøgøøyyä. Mänit yajpooꞌxä.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, ficou surpresa e, correndo até ele, o saudava.
16 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Tii hajxy mwiꞌi yajniguiuhojǿøyyäp.
16 Então Jesus perguntou:
17 Mänit tuꞌjäyaꞌay yhadsooyy: ―Wiindsǿṉ, chaac̈hä nhuung tøø nja møødmech. Møjcuꞌu jaduhṉ miøød. Jaꞌa møjcuꞌu wiꞌi yaghuhm̱b.
17 E um, do meio da multidão, respondeu: — Mestre, eu trouxe até o senhor o meu filho, que está possuído de um espírito mudo;
18 Nax̱y jaduhṉ yajcädayyii. Mänit tiägøꞌøy hahooꞌpä. Mänitä tiøøts tiägøꞌøy yajcädajpä. Mänit møc‑häwøønä jiaty. Tøøc̈hä mjamiøødtøjc nja mänuuꞌxtaꞌagy cooc̈h nhuung hajxy cu xyajpaꞌamnähwaatsä. Pero cab hajxy tøø miäjädaꞌagy ―nøm̱ä Jesús ñämaayyä.
18 e este, sempre que se apossa dele, lança-o por terra, e ele espuma, range os dentes e vai definhando. Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Mänitä Jesús jaꞌa jiamiøødtøjc ñämaayy: ―¡Jaꞌa! Cábøch mijtsä nmädiaꞌagy xñäꞌä mäbøjcä cooc̈h nDiosquex̱iä. Tøøc̈h mijts jejcy nja møødwädity, y cahnä hajxy tii mnäꞌägädä habøcyñä. Jaanc̈h tehm̱ yhanax̱iä mijts jaduhṉ mguhxex̱ä. Nébiøch mijts nnäꞌä túnät. Hoorä, witsmiṉxä jaꞌa paꞌamjäyaꞌay yaa ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
19 Então Jesus exclamou:
20 Mänitä Jesús miädiaꞌagy quiudiúuṉäxä. Coo jaꞌa Jesús yhijxä jaꞌa møjcuꞌu, mänitä mähdiøjcä piaꞌam tiehm̱ ñämejtsä. Mänitä mähdiøjc quiädaayy naax̱wiin. Mänit piayajch piadøøꞌpy. Mänit tiägøøyy hahooꞌpä.
20 E eles o trouxeram. Quando ele viu Jesus, o espírito imediatamente agitou o menino com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 Mänitä craa tieedy miäyajtǿøw̱äxä: ―Mänaa hädaa mhuung tøø piaꞌambety. Jaꞌa Jesús jaduhṉ yajtøøw̱. ―Muutsnä hänajyñä ―nøm̱ä craa tieedy yhadsooyy.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: O pai respondeu: — Desde a infância;
22 Mänitä tieedy miänáaṉgumbä: ―Náx̱yhøch hädaa nhuung jiøøngädaw̱ jiøømbøgøꞌøy coo piaꞌam jaduhṉ nax̱y ñähbaadyii. Nax̱y ñøøgädaw̱ ñøøbøgøøbiä. Ja weenjaty jaduhṉ quiaa yaghoꞌogyii. Tuṉä mayhajt. Pø jii miic̈h møcmäjaa mmøødä, højts näxúuꞌtsäc, højts puhbéjtäc ―nøm̱ä Jesús ñämaayyä.
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar. Mas, se o senhor pode fazer alguma coisa, tenha compaixão de nós e ajude-nos.
23 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Nej, jadúhṉhøch miic̈h xmiøyajtøyyä pø nmǿødhøch møcmäjaajä. Pøṉ jaduhṉ mäbøjp, hotyiijä jaduhṉ yhoyøꞌøwáaṉäxä.
23 Ao que Jesus respondeu:
24 Mänitä paꞌamjäyaꞌay tieedy yaax̱y: ―Nmäbǿjpiøch. Høøc̈h puhbéjtäc, jadúhṉhøch maas hoy njaac mäbǿgät.
24 E imediatamente o pai do menino exclamou: — Eu creio! Ajude-me na minha falta de fé!
25 Jim̱ä jäyaꞌayhajxy hänajty may wyiꞌi miamiucy. Coo jaꞌa Jesús jaꞌa majiäyaꞌay jaduhṉ yhijxy, mänitä Jesús jaꞌa møjcuꞌu ñämaayy: ―Høøc̈h miic̈h nhanehm̱by coo hädaa craa mhøxmájtsnät. Cab jaduhṉ mänaa mnämejtstägájtsnät. Nax̱y miic̈h hädaa mähdiøjc myaghuumy myajnaty ―nøm̱ä møjcuꞌu yhojjä.
25 Vendo Jesus que muita gente estava se reunindo, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe:
26 Mänitä mähdiøjc møc yajtsaac̈hyaax̱ä. Mänit jiäwijpøꞌcy xiäyaayyøꞌcy. Mänit ñähwaatsä quiuhwaatsä. Nebiä hoꞌogypiän jiajty. Coo jaduhṉ yhijxä, mänitä jäyaꞌayhajxy may miänaaṉ̃ cooc tyijy hänajty tøø yhoꞌogy.
26 E ele, gritando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: — Morreu.
27 Mänitä Jesús jaꞌa craa wyidsøꞌcy. Mänitä craa hoy tiänaayyøꞌnø.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Mänitä Jesúshajxy tiøjtägøøyy møødä jiamiøødtøjc. Mänitä Jesús hameeꞌch miäyajtøøw̱ä jaꞌa jiamiøød: ―Tii højts jaduhṉ coo tøø ngaꞌa mäjädaacpä.
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 Mänitä Jesús yhadsooyy: ―Coo Dios hajxy mjaanc̈h tehm̱ miänuuꞌxtáꞌagät, mänit yøꞌøduhm̱bä paꞌam hajxy hoy myajnáxät. Pero pø caj, cab hajxy myajnáxät.
29 Jesus respondeu:
30 Coo jaꞌa Jesúshajxy jim̱ chohṉ̃, mänit hajxy ñøcxy Galilea. Cabä Jesús hänajty yajnajuøꞌøwaꞌañii maa hänajty nøcxy wiäditaꞌañ.
30 E, tendo saído dali, passavam pela Galileia, e Jesus não queria que ninguém o soubesse,
31 Mänitä Jesús jaꞌa jiamiøødtøjc tiägøøyy yajwiingapxøøbiä: ―Høøc̈h jaꞌa Diosquex̱ypä, nøcxáam̱bøch nniñähdugaꞌañii cooc̈hä jäyaꞌayhajxy xyaghóꞌogät. Y cooc̈h hänajty tøø nhoꞌogy, cumáax̱c‑høch hänajty njujypiøjtägatsaꞌañ ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia:
32 Cabä Jesús jaꞌa jiamiøødhajxy ñäꞌägädä wiinjuøøyy waam̱batiä Jesús hänajty tøø miädiaꞌagy. Cab hajxy hänajty jia näꞌä wiꞌi miäyajtøwaam̱bä. Hix̱, tsähgøøby hajxy hänajty.
32 Eles, porém, não compreendiam isto e tinham medo de perguntar.
33 Mänit hajxy jim̱ miejch Capernaum maa hajxy hänajty chänaꞌayän. Coo hajxy hänajty tøø tiøjtägøꞌøy, mänitä Jesús jaꞌa jiamiøødtøjc miäyajtøøyy: ―Tii hajxy hijty mwiꞌi yajcapxiøøby jim̱ tuꞌhaam‑miim̱bä.
33 Chegaram, então, a Cafarnaum. Estando em casa, Jesus perguntou aos discípulos:
34 Pero cab hajxy waam̱b ñäꞌägädä hadsooyy. Hix̱, jueꞌe hajxy hänajty tøø yajtsibøꞌøy tuꞌhaam‑miim̱bä, pøṉä cuhdujt hänajty maas møc møød. Tsähdiuum̱b hajxy hänajty, paady hajxy quiaꞌa näꞌägädä hadsooyy.
34 Mas eles se calaram, porque, no caminho, tinham discutido entre si sobre quem era o maior.
35 Mänitä Jesús yhäñaaguiädaacy, Mänitä jiamiøødtøjc ñämaayy, jaꞌa hajxy hänajty nämajmetspä: ―Yam̱ hajxy weeṉ̃tiä huuc møjwaꞌag. Pøṉ jaduhṉ pøc‑juøøby coo møjcuhdujt miøødhádät, cabä cuhdujt jaduhṉ ñäꞌägädä møødhadaꞌañ. Moonsä jaduhṉ ñäꞌägä tunaam̱by.
35 E Jesus, assentando-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Mänitä Jesús pigänaꞌc‑huung tuꞌug miøjyaax̱y. Mänit piädaacy cujc maa jaꞌa jiamiøødhajxy hänajtiän. Mänit chehṉøꞌcy. Mänitä jiamiøødtøjc ñämaayy:
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 ―Pøṉ hädaa pigänaꞌc hädaaduhm̱bä tsojp jaꞌa høøc̈hcøxpä, jaduhṉ mäwíinhøch xchojpä. Jaanä jadúhṉhøc̈hä nDeedy hajxy xchójcäbä ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
37 — Quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, recebe a mim; e quem receber a mim, não é a mim que recebe, mas aquele que me enviou.
38 Mänitä Juan jaꞌa Jesús ñämaayy: ―Wiindsǿṉ, tøø højts jäyaꞌay tuꞌug nbaady. Jim̱ä paꞌamjäyaꞌay hänajty yajpaꞌamnax̱y, jaꞌa hajxy møjcuꞌumøødpä. Miic̈hä mxøø hänajty xquiapxpáatäp. Mänit højts nnämaayy coo quiaꞌa yajpaꞌamnájxnät. Paady højts jaduhṉ nnämaayy, coo højts näguipxy xquiaꞌa møødwädíjtäm.
38 João disse a Jesus: — Mestre, vimos um homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não nos seguia.
39 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Cábäts hajxy waam̱b cu mnämaayy. Pǿṉhøc̈hä nxøø xquiapxpáatäp coo jaꞌa hoy‑yagjuǿøñäbä hänajty yajcähxøꞌøgy, cábøch jaduhṉ xchoj mägapxtägoyyaꞌañ.
39 Mas Jesus respondeu:
40 Pøṉ højts jaduhṉ xquiaꞌa mädsiphájtäm, jeꞌeds hajxy jaduhṉ xmiäguꞌughájtäm.
40 Pois quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Coo mijts pøṉ xyajnøøhúꞌugät jeꞌeguiøxpä cooc̈h mijts xpiawädity, høøc̈h jaꞌa Cristo, jim̱ä hoyhajtä weenhajt piaadaꞌañ Dioswiinduum.
41 Pois aquele que lhes der de beber um copo de água, em meu nome, porque vocês são de Cristo, em verdade lhes digo que de modo nenhum perderá a sua recompensa.
42 ’Pønjátyhøc̈hä nmädiaꞌagy xmiäbǿjcäp, hoy hajxy quiaꞌa jagä høxpøquiä, coo hajxy jiøjcapxøꞌøwǿøjät, jaꞌa hänaꞌc‑hajxy jaduhṉ mäjøjcapxøøbiä, mejor paandsaa hajxy häxøpy tøø yajyoꞌxodsøꞌøyii, jaduhṉds hajxy häxøpy tøø miejjiäwipøꞌøyii.
42 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse jogado no mar.
43 Pø jim̱ä mgøꞌø hänajty xyajcädieey, maas hoy jaduhṉ coo mnäꞌägädä høxpúxät, jaduhṉ tehṉgajnä xquiaꞌa yajcädiéhñät. Jadúhṉäts homiänaajä mjugyhádät nebiä Dios jiugyhatiän, hoyyä mgøꞌø hänajty metsc mgaꞌa jagä møødä. Hix̱, coo tehṉgajnä mjaac cädiéeyät, jiiby mhädáꞌagät haxøøgtuum maa jaꞌa jøøn mänaa quiaꞌa näꞌägädä piꞌic̈hän, hoyyä mgøꞌø hänajty jia caꞌxiä.
43 E, se a sua mão leva você a tropeçar, corte-a; pois é melhor você entrar aleijado na vida do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, para o fogo que nunca se apaga
44 — ausente —
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 Jaanä jaduhṉduhm̱bä, pø jim̱ä mdecy hänajty xyajcädieey, maas hoy jaduhṉ coo mnäꞌägädä høxpúxät, jaduhṉ tehṉgajnä xquiaꞌa yajcädiéhñät. Jadúhṉäts homiänaajä mjugyhádät nebiä Dios jiugyhatiän, hoyyä mdecy hänajty metsc mgaꞌa jagä møødä. Hix̱, coo tehṉgajnä mjaac cädiéeyät, jiiby mhädáꞌagät haxøøgtuum, hoyyä mdecy hänajty jia caꞌxiä.
45 E, se o seu pé leva você a tropeçar, corte-o; pois é melhor você entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno
46 — ausente —
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Jaanä jaduhṉduhm̱bä, pø jim̱ä mwiin hänajty xyajcädieey, maas hoy jaduhṉ coo mnäꞌägädä yajpädsǿm̱ät, jaduhṉ tehṉgajnä xquiaꞌa yajcädiéhñät. Jadúhṉäts homiänaajä mjugyhádät nebiä Dios jiugyhatiän, hoyyä mwiin hänajty metsc mgaꞌa jagä møødä. Hix̱, coo tehṉgajnä mjaac cädiéeyät, jiiby mhädáꞌagät haxøøgtuum, hoyyä mwiin hänajty jia caꞌxiä.
47 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o; pois é melhor você entrar no Reino de Deus com um olho só do que, tendo os dois, ser lançado no inferno,
48 Jiiby haxøøgtuum, cabä tøønghajxy jiiby mänaa ñäꞌägä hoꞌogy, møød cabä jøøn jiiby mänaa ñäꞌägä piꞌtspä.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 ’Pøṉ jiiby hijp haxøøgtuum, cab hajxy jaduhṉ jiiby mänaa quiøx̱y toyaꞌañ. Jaduhṉ mäwíinäts jeꞌe nebiä tsuꞌuc̈h caanøꞌøybän, cabä jøøn jaduhṉ jiiby mänaa pyiꞌic̈h.
49 — Porque cada um será salgado com fogo.
50 Jaꞌa caan, tuuṉgpaatp jeꞌe. Pero coo jaꞌa tiaamdspä quiǿxät, cab jaduhṉ mänaa tiuuṉgpáatnät. Jaduhṉ mäwíinäts mijtspä, hoy yajxóṉ hajxy mnimiøødhidǿøjät. Cab hajxy jaduhṉ mänaa myajniguiudsip myajniguiumaꞌadøꞌøwǿøjät.
50 O sal é bom; mas, se o sal vier a se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor? Tenham sal em vocês mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.