Marcos 5
Isthmus Mixe NT (MIR_TBL) vs NAA
1 Mänitä Jesúshajxy jim̱ miejch mejyhawiimb, maa jaꞌa naax̱ hänajty xiøhatiän Gerasa.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Coo hajxy miänajcy barcojooty, jim̱ä jäyaꞌay hänajty tuꞌug tiänaꞌay jäguem̱juøøby. Møjcuꞌu hänajty tøø yajtägøꞌøyii.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Jutjooty hänajty chänaꞌay maa jaꞌa hoꞌogyjiäyaꞌay hajxy hänajty ñaax̱tägøꞌøyän. Jaanc̈h tehm̱ miøcä craa hänajty. Ni cadenahaamä jäyaꞌayhajxy hänajty hoy quiaꞌa cøꞌøxots quiaꞌa tecyxiodsaꞌañ.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Mayhooc hajxy hänajty tøø jia cøꞌøxoch tøø jia tecyxioch cadenahaam. Pero wyiꞌi yaghapodøøbiä cadena hänajty. Ni pøṉ hänajty quiaꞌa mäjädaꞌagaꞌañ.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Xøømdsuhm̱ hänajty jim̱ yaꞌaxy jiocy cabäsantäjooty møød tunjooty. Nax̱y hänajty tsaahaam hamdsoo ñic̈hugyii.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Coo jaꞌa Jesús jaduhṉ yhijxä jäguem̱, mänit päyøꞌøguiä ñänøcxä. Mänit hoy wyiinjijcädaꞌagyii.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 Mänitä Jesús jaꞌa møjcuꞌu ñämaayy: ―Juaꞌads miic̈h jiiby maa yøꞌø craajän. Mänitä møjcuꞌu møc yaax̱y: ―Miic̈h Jesús, miic̈hä Dios xyHuunghajp, jaꞌa jim̱ tsajpootypä. Nej mnijiäwøꞌøyii møød høøc̈hcøxpä. Tuṉä mayhajt, caꞌac̈h xchaac̈htiuṉ̃. Dios, cøxp jeꞌe.
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 — ausente —
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Mänitä Jesús jaꞌa møjcuꞌu miäyajtøøyy: ―Tii mxøhaty. Mänitä møjcuꞌu yhadsooyy: ―Legiónghøch nxøhaty. Páadyhøch jaduhṉ nxøhaty coo højts jaduhṉ njaanc̈h tehm̱ ñämayyä.
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Mänitä Jesús miänuuꞌxtaacä coo jaꞌa møjcuꞌuhajxy quiaꞌa høxquexǿøjät jäguem̱.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Jim̱ wiingóṉ maa jaꞌa Jesúshajxy hänajtiän, jim̱ mejypiaꞌa, jim̱ä hädsøm̱hajxy hänajty may yuumydiajy tuṉmøjc. Nämejtsmil hajxy hänajty wiädity. Mänitä Jesús jadähooc miänuuꞌxtaacä coo jaꞌa møjcuꞌuhajxy ween jim̱ quiexyii maa jaꞌa mayhädsøm̱än, weenä hädsøm̱hajxy nøcxy yajtägøꞌøyii. Mänitä møjcuꞌuhajxy jiaanc̈h quejxä maa jaꞌa hädsøm̱än. Mänitä craa ñähwaach, jaꞌa hänajty tøø miøjcuꞌuyajtägøꞌøyíijäbä. Mänitä hädsøm̱hajxy cøjx yajtägøꞌøyii. Mänit hajxy päyøꞌøguiä yhädaacy mejjiooty. Cøjx hajxy jiiby ñøøjiꞌxøꞌøy.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 — ausente —
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 — ausente —
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Jaꞌa hänaꞌc‑hajxy hänajty jim̱ hädsøm̱güeendähajpä, cøjx hajxy piäyøꞌøgy. Hoyyä mädiaꞌagy hajxy jim̱ yajwaꞌxy cajptooty møød cajptpaꞌa neby hänajty tøø jiadyii tøø tiuñii. Coo jaꞌa cuꞌughajxy jaduhṉ miädooyy, mänit hajxy hoy yhix̱y.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Coo hajxy jim̱ miejch maa jaꞌa Jesús hänajtiän, mänitä craa hajxy yhijxy, jaꞌa hijty paꞌammøødpä, coo hänajty tøø ñähwáatsänä jaꞌa møjcuꞌu. Jim̱ jeꞌe hänajty witmøød yhäñaañä. Coo hijty piaꞌammøødä, nähwaꞌads høxwaꞌads hijty wiädity. Tøø hänajty wyiinmahñmejtsnä. Jaanc̈h tehm̱ yagjuøøyy jaꞌa cuꞌughajxy jaduhṉ coo jaꞌa craa hajxy yhijxy coo jaꞌa piaꞌam hänajty tøø ñähwáatsänä. Høxtä tsähgøøyy hajxy jaduhṉ.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Mänit hajxy cøjx yajmøødmädiaꞌagyii neby hänajty tøø jiadyii tøø tiuñii. Jaꞌa jäyaꞌayhajxy jaduhṉ híjxäbä coo jaꞌa hädsøm̱ jaꞌa møjcuꞌu hajxy yajtägøøyyä, jeꞌedshajxy jaduhṉ mädiaac.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Mänitä cuꞌug jaꞌa Jesús hajxy miänuuꞌxtaacy coo jim̱ chóonät maa jaꞌa quiajpthajxiän.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Coo jaꞌa Jesús hänajty wyiimbidaaṉnä barcojooty, mänit jaduhṉ ñämaayyä coo ween piaduꞌubøgyii. Jaꞌa craa jaduhṉ mänaaṉ, jaꞌa piaꞌam hänajty tøø yajnájxäxäbä.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Mänitä Jesús jaꞌa craa ñämaayy: ―Caj, caꞌac̈h xpianøcxy. Nøcx jim̱ maa jaꞌa mdøjcän, maa jaꞌa mjujy maa jaꞌa mmäguꞌugän. Nøcxä mädiaꞌagy yajwaꞌx coo miic̈hä Dios tøø xñäxuuc̈h, coo miic̈hä Dios jaꞌa møjcuꞌu tøø xyajnähwaꞌac̈h.
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Mänitä craa jiaanc̈h nøcxy maa jaꞌa tiøjcän. Mänitä mädiaꞌagy jim̱ tiägøøyy yajwaꞌxpä maa naax̱ hänajty xiøhatiän Decápolis. Jaduhṉ jeꞌe miädiaꞌagytiägøꞌøy majc‑cajpt. Jaduhṉä miädiaꞌagy hänajty yajwaꞌxy coo jaꞌa Jesús jaꞌa mähdiøjc møjcuꞌumøødpä hänajty tøø yajnähwaꞌac̈h. Coo jaꞌa cuꞌughajxy jaduhṉ miädooyy, mänit hajxy jiaanc̈h tehm̱ yagjuøøyy.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Mänitä Jesúshajxy wyiimbijnä barcojooty møødä jiamiøødhajxy. Coo hajxy jim̱ miéjtscumbä mejyhawiimb maa hajxy hänajty tøø chohṉdaꞌaguiän, mänit hajxy jim̱ biarcomänajcy mejypiaꞌa. Mänitä Jesús jäyaꞌay may ñämejtsä.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Mänitä Jesús jäyaꞌay tuꞌug wyiinjijcädaacä. Jairo hänajty xiøhaty. Jeꞌe hänajty jim̱ tuum̱b wiindsǿṉ maa jaꞌa tsajtøjcän.
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 Mänitä Jesús miänuuꞌxtaacä: ―Wiindsǿṉ, møjtáꞌagyhøch nhuung. Toꞌoxiänaꞌc jeꞌe. Majmetscjumøjt miøødä. Jám̱høch nhuung cøꞌønähgájpäc, ween jaduhṉ miøcpøcy ―nøm̱ä Jairo miänaaṉ̃.
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Mänitä Jairo jaꞌa Jesús miødhajty. Jim̱ä jäyaꞌay jaꞌa Jesús hajxy hänajty may pianøꞌøc̈h piabooñ.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Jim̱ä tajjäyaꞌay hänajty tuꞌug paꞌammøød majiäyaꞌayhagujc. Majmetscjumøjtä ñøꞌty hänajty tøø xieeꞌxy jabom̱‑jabom̱.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Tøø jaꞌa mähdiøjc hänajty jejcy jia yajtsooyøꞌøy maa jaꞌa doctorhajxiän. Pero cábädsä piaꞌam hänajty ñäꞌägä yajnájxäxä. Tøø jaꞌa xiädøꞌøñ hänajty quiøjxnä tii jaduhṉ ñäꞌä jaac yajniñämäjuyøꞌøwǿøjäp. Coo hänajty jaduhṉ ñäꞌägä yajtsooyøꞌøy tehṉgajnä, maas hanax̱iä piaꞌam hänajty jaduhṉ jiaac tehm̱ miøjtaꞌagy.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Coo jaꞌa mähdiøjc jaduhṉ miädoyhajty coo jaꞌa Jesús hänajty wiädity mäbaꞌamyajnajxpä, mänit jaduhṉ wyiinmaayy quiopcooty: “Cooc̈h yøꞌø wyit häyaa nnäꞌä nähdóoṉät, náxäbøch nbaꞌamädaꞌa häyaajä.” Mänitä Jesús jiøguyohdiägøøyyä. Mänitä wyit jiaanc̈h nähdóoṉäxä.
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 — ausente —
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Mänitiä tajjäyaꞌay ñøꞌty jiaanc̈h hadujcy. Mänit ñijiäwøøyyä coo jaꞌa piaꞌam hänajty tøø ñax̱y.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Mänitä Jesús ñijiäwøøyyä coo tuꞌjäyaꞌay hänajty tøø miøcpøcy jaꞌa miäjaahaam. Mänitä Jesús jaꞌa jäyaꞌay cøjx wyiinheeꞌppety. Mänit miänaaṉ̃: ―Pǿṉhøch nwit tøø xñähdooṉä.
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Mänitä jiamiøødhajxy yhadsooyy: ―Tii jaduhṉ coo myajtøy pø tøø miic̈h jäyaꞌay mwit xñähdooṉä. Haa caꞌa, majiäyaꞌay hajxy jaduhṉ xwyiꞌi pianǿꞌtsämä ―nøm̱ä Jesús ñämaayyä.
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Pero jim̱ä Jesús hänajty yhøxtaꞌayñä pøṉä wyit hänajty tøø ñähdóoṉäxä.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Jaꞌa tajjäyaꞌayä, jaanc̈h tehm̱ chähgøøby hänajty jeꞌe. Paady hänajty chähgøꞌøy coo hänajty ñajuøꞌøy neby hänajty tøø miøcpøcy. Mänitä Jesús hoy wyiinjijcädaꞌagyii tsäyúuyyäp. Mänitä tajjäyaꞌay ñägapxy neby hänajty tøø miøcpøcy.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Huung, paady miic̈h mbaꞌam tøø ñax̱y coo tøø mmäbøcy cooc̈h mäjaa nmøødä cooc̈hä jäyaꞌay tøy njaanc̈h yajpaꞌamnax̱y. Nøcxnä jootcujc.
34 Então Jesus lhe disse:
35 Jim̱ä Jesús hänajty miädiaꞌagyñä, mänitä jäyaꞌayhajxy näjeꞌe miejch. Jim̱ hajxy hänajty tøø chohṉdaꞌagy maa jaꞌa Jairo tiøjcän. Mänitä Jairo ñämaayyä: ―Tøø jaꞌa mhuung yhoꞌnä. Caꞌa Jesús mhadsijpnä. Tii jaduhṉ jim̱ ñäꞌä jaac túnäp. Tøø jaꞌa mhuung yhoꞌnä.
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Coo jaꞌa Jesús jaduhṉ yhamädoonajxy, mänitä Jairo ñämaayyä: ―Caꞌa mgaꞌa mäbøcy. Caꞌa mjootmayhaty ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Mänitä Jesús miänaaṉ̃ coo pøṉ jim̱ quiaꞌa panǿcxät maa jaꞌa Jairo tiøjcän. Jagóoyyägä Pedrohajxy jim̱ ñǿcxät møødä Santiago møødä Juan, jaꞌa Santiago piuhyaꞌay.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Coo hajxy jim̱ miejch maa jaꞌa Jairo tiøjcän, jaanc̈h tehm̱ jiøøby jaanc̈h tehm̱ yaax̱pä jäyaꞌayhajxy hänajty jim̱.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Mänitä Jesúshajxy tiøjtägøøyy. Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Cajxä yøꞌø toꞌoxiänaꞌc ñäꞌä hóꞌoguiäbä. Tii hajxy coo mwiꞌi jiøꞌøy coo mwiꞌi yaꞌaxy. Näꞌä maab yøꞌøduhṉ.
39 Ao entrar, disse:
40 Coo jaꞌa Jesús jaduhṉ miänaaṉ̃, mänit ñäxiicä. Mänitä Jesús jaꞌa jäyaꞌay cøjx yhøxquejxpädsøm̱y tøghaguuy. Mänitä Jesús jaꞌa toꞌoxiänaꞌc hajxy ñänøcxy maa toꞌoxiänaꞌc hänajty quioꞌnaꞌayän, møødä Jesús jaꞌa jiamiøødhajxy, møødä toꞌoxiänaꞌcä tiaj tieedyhajxy.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Mänitä Jesús jaꞌa toꞌoxiänaꞌc wyidsøꞌcy. Mänit ñämaayy: ―Quixyhuung, pädøꞌøg.
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Tuuṉä jaꞌa Jesús jaduhṉ ñäꞌä mänaaṉ̃, mänitiä toꞌoxiänaꞌc jiaanc̈h pädøꞌcy. Mänit yoꞌoyøꞌcy. Jiaanc̈h tehm̱ yagjuøøyy jaꞌa Jairohajxy jaduhṉ møødä Jesús jaꞌa jiamiøødhajxy.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Mänitä Jairohajxy yhanehm̱ä coo hajxy jaduhṉ quiaꞌa mädiáꞌagät coogä yhuung hänajty tøø jiujypiøcy. Mänit hajxy ñämáayyäbä coo yhuung hajxy yajcáyät. Jaꞌa Jesús jaduhṉ mänaaṉ.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.