Lucas 5
Isthmus Mixe NT (MIR_TBL) vs NTLH
1 Mänitä Jesús hänajty jim̱ tiänaꞌay Genesaretmejypiaꞌa. Mänitä jäyaꞌayhajxy may miejch Diosmädiaꞌagymiädoobä. Nøꞌøc̈hpän jaꞌa jäyaꞌayhajxy hänajty tiänaꞌay maa jaꞌa Jesúsän. Cabä hawaꞌadspä hänajty maa.
1 Certo dia Jesus estava na praia do lago da Galileia, e a multidão se apertava em volta dele para ouvir a mensagem de Deus.
2 Mänitä Jesús barco yhijxy metsc jim̱ mejypiaꞌa. Yajwaꞌadsä barco hänajty. Jim̱ä cubarcohajxy hänajty quiuhjuijptsaabiujy mäwiingóṉ.
2 Ele viu dois barcos no lago, perto da praia. Os pescadores tinham saído deles e estavam lavando as redes.
3 Mänitä Jesús jaꞌa barco tuꞌug yajpejty jaꞌa Simón jieꞌe. Mänitä Jesús jaꞌa Simón ñämaayy coo barco weenä yajmäwiingónät wiinduum. Jim̱ä Simón jaꞌa Zebedeo yhuunghajxy hänajty miøødä nämetscä. Jacobo hänajty tuꞌug xiøhaty. Tuꞌug hänajty xiøhajpä Juan. Mänitä Jesús yhäñaaguiädaacy barcojooty. Mänitä cuꞌughajxy tiägøøyyä yajwiingapxǿøyyäbä.
3 Jesus entrou num dos barcos, o de Simão, e pediu que ele o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se e começou a ensinar a multidão.
4 Coo jaꞌa Jesús jaduhṉ quiapxpädøøyy, mänitä Simón ñämaayyä: ―Yajmøjyoꞌoy jaꞌa mbarco ja ween com̱duum. Jiibiä mguhjuijptsaay hajxy mbädáꞌagät.
4 Quando acabou de falar, Jesus disse a Simão:
5 Mänitä Simón yhadsooyy: ―Wiindsǿṉ, tuꞌtsuhm̱ højts tøø nja cuhjuipy. Cab højts tii tøø nnäꞌägädä mach. Pero cooc̈h miic̈h jaduhṉ tøø xñämaꞌay, nǿcxyhøch nhuuc jaac juipy.
5 Simão respondeu: — Mestre, nós trabalhamos a noite toda e não pescamos nada. Mas, já que o senhor está mandando jogar as redes, eu vou obedecer.
6 Coo hajxy jaduhṉ jiaanc̈h cudiuuṉ̃, mänitä hacx hajxy may miajch, høxtä tsøøm̱gøøꞌtsä jaꞌa cuhjuijptsaay jaduhṉ.
6 Quando eles jogaram as redes na água, pescaram tanto peixe, que as redes estavam se rebentando.
7 Mänitä miäguꞌughajpä hajxy miøjyeem̱y, jaꞌa hajxy hänajty wiingbarcojootypä, coo hajxy miṉ piuhbedyii. Mänitä barco hajxy metsc yaghujch. Ja weenjaty hajxy quiaꞌa mäguiiṉä.
7 Então fizeram um sinal para os companheiros que estavam no outro barco a fim de que viessem ajudá-los. Eles foram e encheram os dois barcos com tanto peixe, que os barcos quase afundaram.
8 Mänit hajxy yagjuøøyy coo hacx hajxy may miajch. Mänit hajxy ñajuøøyy coo jaꞌa Jesús jaꞌa hijxtahṉd jaduhṉ yajcähxøꞌcy hoy‑yagjuøøñä. Mänitä Simón Pedro jaꞌa Jesús wyiinjijcädaacy. Mänit miänaaṉ̃: ―Wiindsǿṉ, cábøch miic̈h hawiinmats xmiøødhídät. Cábøch hoguiuhdujt nmøødä. Mänitä Jesús jaꞌa Simón ñämaayy: ―Caꞌa mdsähgøꞌøy. Wiingtuuṉg mbanøcxáaṉnäp. Myajwiingapxøꞌøwaam̱biä cuꞌug jaꞌa Diosmädiaꞌagy.
8 Quando Simão Pedro viu o que havia acontecido, ajoelhou-se diante de Jesus e disse: — Senhor, afaste-se de mim, pois eu sou um pecador!
9 — ausente —
9 Simão e os outros que estavam com ele ficaram admirados com a quantidade de peixes que haviam apanhado.
10 — ausente —
10 Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram companheiros de Simão, também ficaram muito admirados. Então Jesus disse a Simão:
11 Mänitä barco hajxy yajmøjyohbiejty mejypiaꞌa. Mänitä Jesús hajxy piaduꞌubøjcy. Ñähgueecy hajxy jaduhṉ cøx̱iä.
11 Eles arrastaram os barcos para a praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Mänitä Jesús wiingcajpt miejch. Jim̱ä jäyaꞌay hänajty tuꞌug haxøøgpuꞌudsmøød. Coo jaꞌa Jesús yhijxä, mänit wyiinjijcädaacä. Mänit ñämaayyä: ―Wiindsǿṉ, miic̈h nnämaaby, høøc̈h nbuꞌuds yajtsóocäc.
12 Certa vez Jesus estava numa cidade onde havia um homem que tinha o corpo todo coberto de lepra. Quando viu Jesus, o leproso se ajoelhou diante dele, encostou o rosto no chão e pediu: — Senhor, eu sei que o senhor pode me curar se quiser!
13 Mänitä Jesús jaꞌa mähdiøjc ñähdooṉ̃. Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Tøø jaduhṉ mdsoꞌogy. Tuuṉä jaꞌa Jesús jaduhṉ ñäꞌä mänaaṉ̃, mänitiä jaꞌa mähdiøjc choocy.
13 Jesus estendeu a mão, tocou nele e disse: No mesmo instante a lepra desapareceu.
14 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Caj pøṉ mhawáaṉät coo tøø mdsoꞌogy. Nøcx tuꞌudaꞌaquiä maa jaꞌa teediän. Jim̱ä xädøꞌøñ mguyoxǿꞌøwät nebiä Moisés jecy yhanehm̱iän. Paadiä xädøꞌøñ mguyoxǿꞌøwät, jaduhṉä hijxtahṉd myajcähxǿꞌøgät coo tøø mdsoꞌogy.
14 Então Jesus lhe deu esta ordem:
15 Mänitä mädiaꞌagy hajxy yajwädijty jäguem̱baady cooc jaꞌa Jesús jaꞌa hijxtahṉd tøø yajcähxøꞌøgy. Mänitä jäyaꞌayhajxy maas may jiaac hamugøøyy maa jaꞌa Jesúsän. Jaꞌa Jesús miädiaꞌagy hajxy hänajty yhamädoow̱hidáaṉäp. Møødä piaꞌamhajxy hänajty yajnaxáaṉäxä.
15 Mas as notícias a respeito de Jesus se espalhavam ainda mais, e muita gente vinha para ouvi-lo e para ser curada das suas doenças.
16 Coo jaꞌa jäyaꞌayhajxy hänajty wyiꞌi yhamugøꞌøy maa jaꞌa Jesúsän, paadiä Jesús hanidiuhm̱duum ñøcxy Diospaꞌyaax̱pä.
16 Porém Jesus ia para lugares desertos e orava.
17 Wiinghoocä Jesús jaꞌa cuꞌug hänajty yajwiingapxøꞌøy. Jaanc̈h tehm̱ yhujts jaꞌa tøjc hänajty. Jiibiä fariseoshajxy hänajty yhäñaꞌay møødä ley‑yajnähixøøbiähajxy. Wiinduhm̱yhagajpt hajxy hänajty chooñ Galileanaaxooty møødä Judeanaaxooty møødä Jerusalén. Miøødä Jesús jaꞌa Diosmäjaa hänajty nebiä paꞌam jaduhṉ yajnáxät.
17 Um dia Jesus estava ensinando, e alguns fariseus e alguns mestres da Lei estavam sentados perto dele. Eles tinham vindo de todas as cidades da Galileia e da Judeia e também de Jerusalém. O poder do Senhor estava com Jesus para que ele curasse os doentes.
18 Mänitä cøꞌømucypiä tecymiucypiä tuꞌug quiøømiejtsä tsaajiooty. Jiiby hajxy jia yajtøjtägøꞌøwaaṉ̃ maa jaꞌa Jesús hänajty miädiaꞌaguiän.
18 Alguns homens trouxeram um paralítico deitado numa cama e estavam querendo entrar na casa e colocá-lo diante de Jesus.
19 Pero jaanc̈h tehm̱ yhujts jaꞌa tägøꞌøwøødiaact hänajty. Mänit hajxy ñiñämaayyä coo hajxy jim̱ yaghawaꞌadsaꞌañ tøjnähgøxp. Mänit paꞌamjäyaꞌay hajxy quiuhdøøñajxy tøjcuhduum maa jaꞌa Jesús hänajty piaꞌtänaꞌayän.
19 Porém, por causa da multidão, não conseguiram entrar com o paralítico. Então o carregaram para cima do telhado. Fizeram uma abertura nas telhas e o desceram na sua cama em frente de Jesus, no meio das pessoas que estavam ali.
20 Coo jaꞌa Jesús ñajuøøyy coo jaꞌa miädiaꞌagy hänajty miäbøgáaṉäxä, mänitä cøꞌømucypiä tecymiucypiä ñämaayyä: ―Mäguꞌughajpä, miic̈h nnämaaby coo jaꞌa mbojpä mgädieey tøø xñähwaꞌac̈h tøø xquiuhwaꞌac̈h.
20 Jesus viu que eles tinham fé e disse ao paralítico:
21 Mänitä fariseoshajxy quiopcooty tiägøøyy mädiaactaacpä møødä ley‑yajnähixøøbiä: “Tii yøꞌø craa jaduhṉ coo miänaꞌañ. Capxtägooby yøꞌøduhṉ. Jagooyyä Dios jaꞌa cuhdujt jaduhṉ miøødä coo jaꞌa pojpä cädieey miéeꞌxät.”
21 Os mestres da Lei e os fariseus começaram a pensar: — Quem é este homem que
22 Mänitä Jesús ñajuøøyy nebiaty hajxy hänajty miädiaactaꞌagy quiopcooty. Mänit miänaaṉ̃: ―Tii hajxy jaduhṉ coo mmädiaactaꞌagy mgopcooty.
22 Porém Jesus sabia o que eles estavam pensando e disse:
23 Nej, maas páquiøch yøꞌø mähdiøjc nnämáꞌawädä: “Tøøc̈h miic̈h mbojpä mgädieey nmämeeꞌxy”, tøgä maas páquiøch jaduhṉ nnämáꞌawädä “Tänaayyøꞌøg, yoꞌoyøꞌøg.”
23 O que é mais fácil dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados” ou “Levante-se e ande”?
24 Mhuug híxäp hajxy nébiøch hädaa mähdiøjc nyajmøcpøgaꞌañ. Jaduhṉ hajxy mnajuǿꞌøwät cooc̈hä cuhdujt jaduhṉ nmøødä hädaa yaabä naax̱wiin cooc̈hä pojpä cädieey jaduhṉ nméeꞌxät, høøc̈h jaꞌa Diosquex̱ypä. Mänitä mähdiøjc ñämaayyä: ―Tänaayyøꞌøg; widsøꞌøg yøꞌø mdsaay; nøcxnä maa jaꞌa mdøjcän.
24 Pois vou mostrar a vocês que eu, o Então disse ao paralítico:
25 Mänitiä jaꞌa mähdiøjc jaduhṉ tiänaayyøꞌcy maa jaꞌa wyiinduumhajxiän. Mänitä tsaay wyidsøꞌcy maa hänajty tøø quioꞌnaꞌayän. Mänit ñøcxnä maa jaꞌa tiøjcän. Mänitä Dios Dioscujúꞌuyäp miooyy.
25 No mesmo instante o homem se levantou diante de todos, pegou a cama e foi para casa, louvando a Deus.
26 Mänit hajxy nägøx̱iä jiaanc̈h tehm̱ yagjuøøyy. Jaanc̈h tehm̱ chähgøøyy hajxy jaduhṉ. Mänitä Dios Dioscujúꞌuyäp hajxy miooyy. Mänit hajxy miänaaṉ̃: ―Tøødsä hoy‑yagjuǿøñäbä hajxy nhíjxäm jädaꞌa.
26 Todos ficaram muito admirados; e, cheios de medo, louvaram a Deus, dizendo: — Que coisa maravilhosa nós vimos hoje!
27 Mänitä Jesús wyiimbijnä. Mänitä jäyaꞌay tuꞌug yhijxy, jaꞌa Levíhajpä. Jim̱ä Leví hänajty yhäñaꞌay maa hajxy hänajty yajnähjuudiuꞌudiän. Jeꞌe jaꞌa Leví hänajty tiuuṉghajpy. Mänitä Jesús jaꞌa Leví ñämaayy: ―Høøc̈h pamíiṉäc.
27 Depois disso Jesus saiu e viu um cobrador de impostos, chamado Levi , sentado no lugar onde os impostos eram pagos. Jesus lhe disse:
28 Mänitä Leví tiänaayyøꞌcy, pianøcxy jaꞌa Jesús. Cøjx jaduhṉ ñähgueꞌegy mäduhṉ̃tiä hänajty miøødä.
28 Levi se levantou, deixou tudo e seguiu Jesus.
29 Mänitä Leví jaꞌa xøø yagjajtä maa jaꞌa tiøjcän jaꞌa Jesúscøxpä. Jiibiä yajnähjuudiuutpähajxy hänajty nämay miägaabiä møødä wiinghänaꞌc‑hajxy.
29 Então Levi fez para Jesus uma grande festa na sua casa. Havia ali muitos cobradores de impostos, e outras pessoas estavam sentadas com eles.
30 Jiibiä fariseoshajxy hänajty miägaabiä møødä ley‑yajnähixøøbiähajxy. Mänitä Jesús jiamiøødhajxy ñämaayyä jaꞌa fariseoshajxy: ―Tii yøꞌø yajnähjuudiuutpä hajxy coo mmøødcay coo mmøødhuꞌugy. Haa caꞌa, jueꞌe yøꞌø hajxy, pojpäyaꞌay cädieejiäyaꞌayhajxy jaduhṉ.
30 Os fariseus e os mestres da Lei, que eram do partido dos fariseus, ficaram zangados com os discípulos de Jesus e perguntaram: — Por que vocês comem e bebem com os cobradores de impostos e com outras pessoas de má fama?
31 Mänitä Jesús yhadsooyy: ―Pøṉ møc, cab hajxy yajtsooyøꞌøy. Pøṉ paꞌammøød, jeꞌeds hajxy yajtsooyøøby.
31 Jesus respondeu:
32 Jaduhṉ mäwíinäts høøc̈h jaꞌa pojpäyaꞌay cädieejiäyaꞌay nyajnähwaꞌac̈h nyajcuhwaꞌac̈h. Pero mijts jaduhṉ mänaam̱b cooc tyijy pojpä cädieey hajxy mgaꞌa møødä. Páadyhøch mijts waam̱b ngaꞌa nämaꞌay.
32 Eu não vim para
33 Mänitä Jesús hajxy ñämaayy: ―Jaꞌa Juan jiamiøødhajxy, nax̱y hajxy yhity hayuu; nax̱iä Dios hajxy piaꞌyaꞌaxy. Jaduhṉä fariseos jiamiøødhajxy nax̱y quiudiuum̱bä. Pero miic̈h mjamiøødhajxy, näꞌä caaby näꞌä huucp hajxy jeꞌe. Cab hajxy yhity hayuu. Cab jaduhṉ yhoyyä.
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: — Os discípulos de João Batista jejuam muitas vezes e fazem orações, e os discípulos dos
34 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Coo jaꞌa pøc huꞌug maa jiadyii, cabä woybä wichpähajxy hayuu wyiimbity. Jaduhṉ mäwíinäts høøc̈h nebiä jamiøꞌødän jaꞌa pøgaam̱bä. Páadyhøch njamiøødhajxy hayuu quiaꞌa hity.
34 Jesus respondeu:
35 Habaadáaṉnäp jaduhṉ cooc̈h yaa ndsoonaaṉnä. Mänítøch njamiøødhajxy yhidaꞌañ hayuu mäbøcypiä.
35 Mas chegará o tempo em que o noivo será tirado do meio deles; então sim eles vão jejuar!
36 Mänitä Jesús jadähooc wyiingapxǿøguiumbä: ―Cabä tucwit pøṉ yhagøyøꞌøy jem̱ywyithaam. Cǿødsäp jaꞌa jem̱ywyit jaduhṉ; cab jaduhṉ ñibiaadaꞌañii møødä tucwit.
36 Jesus fez também esta comparação:
37 Jaanä jaduhṉduhm̱bä, cabä jem̱yvyino pøṉ quiudemøꞌøy jaꞌa tucwajhacxujiooty. Cǿødsäp jaꞌa tucwajhacxuy jaduhṉ; høxyógäp jaꞌa vino jaduhṉ. Haagä tägóyyäp jaꞌa tucwajhacxuy jaduhṉ møødä vino.
37 Ninguém põe vinho novo em
38 Pero jiibiä jem̱yvyino hajxy quiudemøꞌøy jaꞌa jem̱ywiajhacxujiooty. Cab jaduhṉ tii miaꞌady, ni jaꞌa jem̱yvyino, ni jaꞌa jem̱ywiajhacxuy.
38 Não. Vinho novo deve ser posto em odres novos.
39 Cabä jem̱yvyino pøṉ hoyhuucnä jiäwøꞌøy coo jaꞌa vino hänajty tøø yhuꞌugy jaꞌa tehm̱ jiecypiä. “Maas hoyhuucnä jaꞌa jecyvyino” ―nøm̱ä jäyaꞌayhajxy miänaꞌañ.
39 E ninguém quer vinho novo depois de beber vinho velho, pois diz: “O vinho velho é melhor.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.