Lucas 22
Isthmus Mixe NT (MIR_TBL) vs BKJ
1 Tøø jaꞌa pascuaxøø hänajty miäwiingooṉnä mänaa jaꞌa tsajcaagy hajxy hänajty quiayyän jaꞌa cajpä tsooy miǿødäbä.
1 Ora, aproximava-se a festa dos pães ázimos, que é chamada Páscoa.
2 Jia wiꞌi xyiictaacypy jia wyiꞌi miädiaactaacypy jaꞌa teedywiindsøṉhajxy hänajty møødä ley‑yajnähixøøbiähajxy nebiä Jesús hajxy yaghóꞌogät. Pero chähgøøbiä cuꞌug hajxy hänajty.
2 E os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o matariam, pois eles temiam o povo.
3 Mänitä Judas Iscariote jaꞌa Satanás jioottägøøyy quioptägøøyyä. Jesús jiamiøød hänajty jeꞌe tuꞌug maa jaꞌa nämajmetspän.
3 Então, entrou Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Mänitä Judas jaꞌa teedywiindsǿṉ hoy miøødmädiaꞌagy møødä møjhajpä hajxy maa jaꞌa tsajtøjcän. Jeꞌe yajmøødmädiaac nebiä Jesús yajcøꞌødägǿꞌøwät.
4 E ele foi no seu caminho, e comunicou aos principais sacerdotes e capitães como ele poderia traí-lo.
5 Mänitä teedywiindsøṉhajxy xiooṉdaacy. Mänitä Judas hajxy ñämaayy coo xädøꞌøñ hajxy mioꞌowaꞌañ.
5 E eles se alegraram, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Mänitä Judas ñähadsooyy. Mänit tiägøøyy wiinmahñdyhajpä nebiä Jesús yajcøꞌødägøꞌøwaꞌañ, mänaa jaꞌa cuꞌughajxy hänajty quiaꞌa jaty mayyän.
6 E ele prometeu, e buscava uma oportunidade de traí-lo na ausência da multidão.
7 Mänitä pascuaxøø yhabaatnä mänaa jaꞌa tsajcaagy hajxy quiayyän, jaꞌa cajpä tsooy miǿødäbä. Yojxypä meeghuung hajxy hänajty jaꞌa pascuaxøøjooty.
7 Então, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia sacrificar a páscoa.
8 Mänitä Jesús ñämaayy jaꞌa Pedro møødä Juan: ―Nøcx jaꞌa tsuugay hajxy yaghoyøꞌøw. Tøø yhabaady coo hajxy ndsuugayáaṉäm jaꞌa pascuaxøøgøxpä.
8 E ele enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que nós possamos comer.
9 Mänitä Jesús hajxy miäyajtøøyy: ―Maa højts nyaghoyǿꞌøwät.
9 E eles lhe disseram: Onde tu queres que a preparemos?
10 Mänitä Jesús yhadsooyy: ―Coo hajxy mgajptägǿꞌøwät, mbaadaam̱biä jäyaꞌay hajxy tuꞌug majtcóṉ. Mbanǿcxäp hajxy maa tiøjtägøꞌøwaꞌañän.
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando um cântaro de água; segue-o até a casa em que ele entrar.
11 Mänitä cudøjc hajxy mnämáꞌawät: “Højts nWiindsǿṉ tøø xquiex̱y coo højts miic̈h nmäyajtǿwät maa hawaꞌadspä jii maa højts ndsuugáyät jaꞌa pascuaxøøgøxpä.”
11 E direis ao dono da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento dos convidados, onde comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Mänitä hawaꞌadspä hajxy xmioꞌowaꞌañ cruundä jim̱ cøxp. Tøø hajxy hänajty hoy yajxóṉ yaghoyøꞌøy. Jim̱ä tsuugay hajxy myaghoyǿꞌøwät.
12 Então, ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado; ali fazei os preparativos.
13 Mänit hajxy hoy piaady nebiatiä Jesús hänajty tøø miänaꞌañän. Mänitä tsuugay hajxy yaghoyøøyy jaꞌa pascuaxøøgøxpä.
13 E eles foram, e acharam como lhes tinha dito; e prepararam a Páscoa.
14 Coo yhabaatnä, mänitä Jesúshajxy yhäñaaguiädaacy meexäwiinduum møødä jiamiøødhajxy.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e os doze apóstolos com ele.
15 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Cooc̈h nhoꞌogaaṉnä, jootcújc‑høch nnijiäwøꞌøyii cooc̈h mijts nmøødtsuugayaꞌañ jaꞌa pascuaxøøgøxpä.
15 E ele disse-lhes: Quão intensamente desejei comer convosco esta páscoa, antes que eu sofra,
16 Cábøch mijts nmøødtsuugaadiägatsaꞌañ høxtä coonä yhabáadät mänaa jaꞌa Dios jaꞌa miäjaa yajcähxøꞌøgaꞌañän. Tøyhajt jaduhṉ.
16 porque eu vos digo que não mais comerei dela, até que se cumpra no reino de Deus.
17 Mänitä Jesús jaꞌa vaso tuꞌug quionøꞌcy vinomøød. Mänitä Dioscujúꞌuyäp yejcy. Mänit miänaaṉ̃: ―Huucmuc hajxy hädaa nägøx̱iä.
17 E ele tomando o cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o e dividi-o entre vós,
18 Cábøc̈hä vino nhuuctägatsaꞌañ høxtä coonä yhabáadät coo jaꞌa Dios jaꞌa miäjaa yajcähxøꞌøgaꞌañ.
18 porque eu vos digo que não mais beberei do fruto da videira até que venha o reino de Deus.
19 Mänitä Jesús tsajcaagy quionøꞌcy. Mänitä Dioscujúꞌuyäp yéjcombä. Mänitä tsajcaagy qyijwaꞌxy. Mänitä jiamiøød miooyy. Mänit miänaaṉ̃: ―Høøc̈h nniꞌx ngopc hädaa. Jaꞌa mijtscǿxpøch nniñähdugaꞌañii cooc̈h mijts nnähhoꞌtuꞌudaꞌañ. Naaghóoc‑høch mijts xjiahmiejtstaꞌagy, jaduhṉä tsajcaagy hajxy mgáyät. Coo hajxy quiaabiädøøyy, mänitä Jesús jaꞌa vaso quionøꞌcy, jaꞌa hänajty vinomøødpä. Mänit miänaaṉ̃:
19 E ele tomando o pão, e tendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isso em memória de mim.
20 ―Hädaa vino, hijxtahṉd jaduhṉ miähmøꞌøwaꞌañ nébiøch nnøꞌty nyaghäyowaꞌañän cooc̈h mijts nnähhoꞌtuꞌudaꞌañ.
20 Semelhantemente também o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 ’Pero jaꞌa craa xyegáam̱bøc̈hä, yaac̈h jaduhṉ xmiøødhäñaꞌay maa hädaa meexän.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Tsipcǿxpøch nhoꞌogaꞌañ nébiøc̈hä Dios tøø xyajnähdijjiän, høøc̈h jaꞌa Diosquex̱ypä. Pero jaꞌa craa xyegaam̱bä, maas haxøøg jiadaꞌañ yhabetaꞌañ.
22 E, na verdade, o Filho do homem vai conforme o que está determinado; mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Mänitä Jesús jiamiøødhajxy tiägøøyy nimiäyajtǿøw̱äbä hamiṉ̃ haxøpy pøṉä Jesús yegaam̱b.
23 E eles começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 Mänit hajxy tiägøøyy yajcapxiøøbiä pøṉ møjtuuṉg moꞌowáaṉäp.
24 E houve também uma contenda entre eles, sobre qual deles deveria se considerar o maior.
25 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Hädaa hajxy yaa gobiernähajpä hädaa yaabä naax̱wiin, näꞌä hanehm̱b hajxy. Tsipcøxpä cuꞌughajxy quiudiuṉ̃ neby hajxy yhaneꞌemyiijän.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios exercem senhorio sobre eles, e os que exercem autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Pero mijts, cab hajxy mnibiädaꞌagǿøjät nebiä gobiernän. Pøṉ møjtuuṉg møød maa mijtsän, ween ñibiädaꞌagyii nebiä tuuṉg møj caꞌa møødpän. Pøṉ hanehm̱b maa mijtsän, ween ñibiädaꞌagyii nebiä moonsän.
26 Mas não será assim com vós; mas o maior entre vós será como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 Pøṉ møjtuuṉg møød, jaꞌa craa caabiä, tøgä craa mäyajcaabiä. Jaꞌa craa caabiä, jeꞌeds møjtuuṉg møød. Pero høøc̈h mijts nyajcaaby, hóyhøch møjtuuṉg nja møødä.
27 Porquanto qual é maior, quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Mas eu estou entre vós como aquele que serve.
28 ’Tøøc̈h mijts xmiøødyoꞌoy xmiøødnax̱y tsip xex̱.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Páadyhøch mijts møjtuuṉg nmoꞌowaꞌañ, nébiøch nDeedy tøø xmioꞌoyän,
29 E eu vos designo um reino, como meu Pai me designou,
30 neby hajxy jim̱ mgay mhúꞌugät maac̈h nmeexäwiinduumän maac̈h ngobiernähadaꞌañän, nebiä hoyhäñaabiejt hajxy myaghäñaꞌawǿꞌøwät mänaa jaꞌa judíos hajxy mhaneꞌemaꞌañän, jaꞌa nämajmetsc‑hagajptpä.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Mänitä Jesús jaꞌa Pedro ñämaayy: ―Simón, Simón, mniyajcopcøꞌøwǿøjäp. Tøøc̈hä Satanás cuhdujt xjia mäyujwaꞌañ coo mijts xyajtuꞌudägóyyät.
31 E o Senhor disse: Simão, Simão, eis que Satanás tem desejado te ter, para vos peneirar como trigo;
32 Pero tøøc̈hä Dios nmänuuꞌxtaꞌagy jaꞌa miic̈hcøxpä nébiøch miic̈h nmädiaꞌagy homiänaajä xmiäbǿjcät. Coo miic̈h hänajty tøø mwiinmahñdymejtsnä, mjoodcapxmøcpǿgäp jaꞌa mjamiøødtøjc neby hajxy jaduhṉ quiaꞌa tuꞌudägóyyät.
32 mas eu orei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortaleça teus irmãos.
33 Mänitä Pedro jaꞌa Jesús ñämaayy: ―Homiáajøch miic̈h nbanǿcxät, hoy jia pujxtøgootiä. Høxtä näguipxy jaduhṉ nmøødhóꞌogät.
33 E ele lhe disse: Senhor, eu estou pronto a ir contigo até a prisão e à morte.
34 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Pedro, cham̱ nnämaꞌay, cahnä tseey hänajty yaꞌaxyñä, tøø miic̈h hänajty tägøøghooc mnijiøgapxyii cooc̈h tyijy xquiaꞌa hix̱iä.
34 E ele disse: Digo-te, Pedro, que o galo não cantará hoje, antes que tu negues por três vezes, de conhecer-me.
35 Mänitä Jesús miäyajtøøyy jaꞌa jiamiøødhajxy: ―Cooc̈h mijts nguejxy Diosmädiaꞌagy‑yajwaꞌxpä, mänítøch mijts nnämaayy coo hajxy tii mgaꞌa wähátät, ni xuumy, ni xädøꞌøñhidøhñdy, ni cøꞌøg. Y tii hajxy myajmaajiajt. Mänit hajxy yhadsooyy: ―Ni tii.
35 E ele disse-lhes: Quando eu vos enviei sem bolsa, alforje ou calçados, faltou-vos alguma coisa? E eles responderam: Nada.
36 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Pero chaac̈h nmänaaṉnä coo xuumy hajxy mwähátät møødä xädøꞌøñhidøhñdy. Pøṉ espada caꞌa møød, weenä wyit tioogy nebiä espada jiúyät.
36 Então ele disse-lhes: Mas agora aquele que tiver bolsa, tome-a, como também seu alforje; e o que não tem espada, venda a sua veste e compre uma.
37 Tsipcøxp tiøjiadaꞌañ neby jim̱ myiṉ̃än cujaay maa jaꞌa Diosmädiaꞌaguiän jaꞌa høøc̈hcøxpä: “Caꞌawiindøyhänaꞌc jaduhṉ tyijjä.” Cøx̱iä jaduhṉ tiøjiadaꞌañ neby jim̱ myiṉ̃än cujaay jaꞌa høøc̈hcøxpä.
37 Pois eu vos digo que é necessário que aquilo que está escrito se cumpra em mim: E ele foi contado entre os transgressores; porque as coisas que me dizem respeito têm um fim.
38 Mänit hajxy miänaaṉ̃: ―Chaa højts espada metsc nmøødä. Mänitä Jesús yhadsooyy: ―Mädøyyä jaduhṉ.
38 E eles disseram: Senhor, eis que aqui estão duas espadas. E ele lhes disse: É o suficiente.
39 Mänitä Jesús tiuꞌubøjcy. Mänit ñøcxy maa jaꞌa Olivostuṉän neby hänajty ñäꞌägä cuhdujthatiän. Quipxiä jiamiøødhajxy pianøcxy.
39 E, ele saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e seus discípulos também o seguiram.
40 Coo hajxy jim̱ miejch, mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Tsøgä Dios hajxy paꞌyáax̱äm; jaduhṉ hajxy mgaꞌa tuꞌudägóyyät.
40 E, ele chegando ao lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Mänitä Jesús ñøcxy jäguem̱juøøby nidiuhm̱ Diospaꞌyaax̱pä. Mänit jyijcädaacy.
41 E retirou-se deles cerca de um tiro de pedra, e, ajoelhando-se, orava,
42 Mänit miänaaṉ̃: ―Teedy, coo miic̈h jaduhṉ mmänáꞌanät, cábøch hädaa tsaac̈hpä peenä nmänáxät. Pero caꞌa yhøøc̈h nguhdujtä nyaghidaam̱by; miic̈h mguhdujt hidaam̱b.
42 dizendo: Pai, se tu quiseres, remove de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Mänitä Diosmoonsä tuꞌug ñäguehx̱tøøꞌxy. Tsajpootyp hänajty chooñ. Jaꞌa Jesús jaꞌa mäjaa hoy mioꞌoy.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, fortalecendo-o.
44 Jaanc̈h tehm̱ chaac̈hpøjpä Jesús hänajty. Mänitä Dios miänuuꞌxtaacy nägøꞌø nädecypiä. Mänit xiäbitnøø tiägøøyy taꞌxpä naax̱wiin nebiä nøꞌtiän.
44 E, estando em agonia, ele orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue que caíam por terra.
45 Coo jaꞌa Jesús Dyiospaꞌyaax̱pädøøyy, mänit tiänaayyøꞌcy. Mänitä jiamiøødhajxy hoy yhixøꞌøy. Haagä maab hajxy hänajty jeꞌeguiøxpä coo hajxy hänajty jiaanc̈h tehm̱ jiootmayhaty.
45 E ele levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e ele encontrou-os dormindo de tristeza,
46 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Tii hajxy coo mwiꞌi miaꞌay. Pädøꞌøg hajxy. MDiospaꞌyáꞌaxäp hajxy; jaduhṉ hajxy mgaꞌa tuꞌudägóyyät.
46 e ele disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Jim̱nä jaꞌa Jesús hänajty miädiaꞌagyñä, mänitä cuꞌug miejch. Jaꞌa Judas hänajty copc‑hajp maa jaꞌa cuꞌughajxiän. Jeꞌe jaꞌa Jesús hänajty tøø jiamiøødhaty maa jaꞌa nämajmetspähajxiän.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que uma multidão, e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Mänitä Jesús hoy chuꞌxy. Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Judas, nej, tsuꞌxyháamhøch miic̈h xyegaꞌañä, høøc̈h jaꞌa Diosquex̱ypä.
48 Mas Jesus lhe disse: Judas, com um beijo tu trais o Filho do homem?
49 Mänitä Jesús jiamiøødhajxy miänaaṉ̃: ―Wiindsǿṉ, nej, pädǿꞌøgäp højts espadahaamä.
49 Quando os que estavam ao redor, viram o que ia acontecer, eles disseram-lhe: Senhor, feriremos com a espada?
50 Mänitä Jesús jiamiøød tuꞌug tiaatspujxtuuty jaꞌa teedywiindsǿṉ mioonsä. Jaꞌa hahooybä taatsc ñäbujx.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a sua orelha direita.
51 Mänitä Jesús miänaaṉ̃: ―Ween hajxy yhity. Ween tiuhṉä. Mänitä Jesús jaꞌa craa tiaatsc piädaacä. Tsooc jeꞌe.
51 E, Jesus respondendo, disse: Permiti ainda isto! E, tocando sua orelha, o curou.
52 Mänitä Jesús ñämaayy jaꞌa teedywiindsøṉhajxy, møødä tsajtøjwiindsøṉhajxy, møødä møjtøjc‑hajxy, jaꞌa Jesús hajxy hänajty yajpädøꞌøgaam̱bä: ―Nej, méeꞌtspøch hajxy jaduhṉ xtyijjiä coo espada coo wojpt hajxy mmäbädøꞌøguiä.
52 E disse Jesus aos principais sacerdotes, e aos capitães do templo, e aos anciãos que tinham vindo contra ele: Viestes como contra um ladrão, com espadas e varas.
53 Cooc̈h mijts hijty nmøødhity tsajtøgooty najxpäxøø, cábøch mijts hijty nej xtiuṉ̃. Pero tøø yhabaatnä cooc̈h mijts xmiádsät jaꞌa haxøøgpä miäjaagøxpä.
53 Eu tenho estado diariamente convosco no templo, não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora, e o poder das trevas.
54 Mänitä Jesús hajxy miajch. Mänit hajxy yajnøcxy maa jaꞌa teedywiindsǿṉ tiøjcän. Jäguem̱juøøbiä Pedro hänajty piayoꞌoy.
54 Então, tomando-o, levaram-no, e o trouxeram para a casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Mänitä soldado jøøn hajxy tiägøøyy yajmøjjøøbiä jim̱ tøbaꞌamhagujc. Mänit hajxy yhøxtaacy piquiä jøømbaꞌaxaam̱bä. Mänitä Pedro piahøxtaacpä.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Mänitä toꞌoxymoonsä jaꞌa Pedro yhijxy coo jiiby piahäñaabiä. Mänit miänaaṉ̃: ―Yøꞌø mix̱y, jaꞌa Jesús jiamiøød yøꞌø.
56 Mas uma certa serva vendo-o assentado ao lado do fogo, e olhando-o seriamente, disse: Este homem também estava com ele.
57 Mänitä Pedro ñijiøgapxä: ―Piꞌmuuxy, cábøc̈hä Jesús nhix̱iä.
57 E ele negou-o, dizendo: Mulher, eu não o conheço.
58 Mänitä Pedro yhøxcájpägombä wiinghänaꞌc. Mänit ñämaayyä: ―Miic̈h mjamiøød jeꞌe, tuhm̱ds. Mänitä Pedro yhadsooyy: ―Joom, caj tiøyyä.
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. E Pedro disse: Homem, eu não sou.
59 Tøø hänajty tuꞌhorä yhity, mänitä Pedro ñänøøm̱ä: ―Tøyhajt jaduhṉ coo jaꞌa Jesús jiamiøød yøꞌø. Galilea yøꞌø craa chohm̱bä.
59 E, passada quase uma hora, um outro com confiança afirmava, dizendo: Com certeza este indivíduo também estava com ele; pois ele é um galileu.
60 Mänitä Pedro miänaaṉ̃: ―Joom, pätiidä miic̈h jaduhṉ mnäꞌä mädiaacypy. Tuuṉä Pedro jaduhṉ ñäꞌä mänaaṉ̃, mänitiä jaꞌa tseey jiaanc̈h yaax̱y.
60 E Pedro disse: Homem, eu não sei o que tu dizes. E imediatamente, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Mänitä Jesús jaꞌa Pedro miøjheeꞌpy. Mänitä Pedro cøjx jiahmiech waam̱baty hänajty tøø ñämaꞌayíijäm jaꞌa Jesús: “Cahnä tseey hänajty yaꞌaxyñä, tøø miic̈h hänajty tägøøghooc mnijiøgapxyii cóogøch tyijy xquiaꞌa hix̱iä.”
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes do galo cantar, tu me negarás três vezes.
62 Mänitä Pedro wyiimbijnä. Mänit hoyhoy jiøøyy.
62 E, Pedro saindo, chorou amargamente.
63 Mänitä Jesús tiägøøyyä näxíicäbä näyáax̱äbä jaꞌa hänaꞌc‑hajxy hänajty hadänaabiä. Mänit tiägøøyyä wobhóꞌcäbä.
63 E os homens que guardavam Jesus zombavam dele, e feriam-no.
64 Mänit hajxy wyiinguxodsøøyy. Mänit hajxy wyiinguwobøøyy. Mänitä Jesús ñämaayyä: ―Najuøꞌøw pøṉ tøø xwiopy.
64 E, vendando-lhe os olhos, batiam na sua face, perguntando-lhe: Profetiza, quem é que te bateu?
65 Jaanc̈h tehm̱ yhaxøøgjatiä Jesús ñämaayyä.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Coo jiobøøyy, mänitä judíoshajxy yhamugøøyy, møødä møjtøjc‑hajxy, møødä teedywiindsøṉhajxy, møødä ley‑yajnähixøøbiähajxy. Mänitä Jesús hajxy yajnøcxy maa junta hajxy hänajty yagjadyiijän. Mänit hajxy miäyajtøøyy:
66 E logo que amanheceu, ajuntaram-se os anciãos do povo, os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu conselho, dizendo:
67 ―Højtsä tøyhajt móoyyäc, nej, miic̈h Dios tøø xquiex̱iä. Mänitä Jesús yhadsooyy: ―Hóyhøch jaduhṉ cu nja mänaꞌan, cábøch mijts häyaa xñäꞌä mäbǿjcäbät.
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. E ele lhes disse: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Y cooc̈h mijts waam̱baty nmäyajtǿwät, cábøch hajxy xyhadsówät, ni cábøch hajxy xyhøxmádsät.
68 e se eu também vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Tøø yhabaatnä cooc̈h jim̱ nnøcxaaṉnä maa jaꞌa Diosän, jaꞌa møjcuhdujtmøødpä. Jím̱høch nøcxy nhäñaꞌawaꞌañ maa jaꞌa yhahooyhaampiän, høøc̈h jaꞌa Diosquex̱ypä.
69 De hoje em diante, o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Mänit hajxy wyiꞌi miäyajtøøyy: ―Nej, miic̈hä Dios xyHuunghajpä. Mänitä Jesús yhadsooyy: ―Tøyhajt jaduhṉ nej mijts mmänaꞌañän.
70 Então, todos disseram: És tu então o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Mänit hajxy miänaaṉ̃: ―Tii testigo hajxy nnäꞌä jaac wáaṉämät. Hamdsoo hajxy tøø nmädóow̱äm coo hamdsoo tøø ñimiädiaꞌagyii.
71 E eles disseram: Por que ainda temos necessidade de outro testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.