Atos 23
Isthmus Mixe NT (MIR_TBL) vs NTLH
1 Mänitä teedywiindsøṉhajxy wyiinheeꞌppejtä jaꞌa Pábläm. Mänitä Pablo miänaaṉ̃: ―Mäguꞌughajpädøjc, Dióshøch jaduhṉ xyhijxp cooc̈h homiänaajä nhojiäyaꞌayhaty.
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Coo jaꞌa Pablo jaduhṉ miänaaṉ̃, mänitä hänaꞌc‑hajxy ñämaayyä coo jaꞌa Pablo hajxy yhapoꞌxǿꞌøgät, jaꞌa hänaꞌc‑hajxy hänajty jim̱ tänaabiä Pablo wyiinduum. Jaꞌa Ananías jaduhṉ mänaaṉ coo hajxy jaduhṉ jiatcǿꞌøwät. Møjhajpä Ananías hänajty jim̱ maa jaꞌa teedywiindsøṉhajxiän.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Mänitä Pablo jaꞌa Ananías ñämaayy: ―Dios miic̈h jaduhṉ xyajcumädow̱aam̱b. Caj miic̈h hoy mduṉ̃. Jaduhṉ miic̈h mduuṉgmøødä cooc̈h miic̈h xyajtøyhajtyégät hoy yajxóṉ nebiä cuhdujt myiṉ̃än. Pero coo miic̈h jaduhṉ tøø mmänaꞌañ cooc̈h hänaꞌc xquióxät, myajcähxøꞌpy miic̈h jaduhṉ coo miic̈hä cuhdujt hoy mgaꞌa yajtuṉ̃.
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Jaꞌa hänaꞌc‑hajxy hänajty jim̱ tänaabiä, mänitä Pablo hajxy ñämaayy: ―Tøø miic̈h jaduhṉ ngapxtägoy coo yøꞌø møjteedywiindsǿṉ jaduhṉ tøø mwiingapxpety. Haa caꞌa, Dios yøꞌøduhṉ tøø yhuuc pädaacpä.
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Mänitä Pablo yhadsooyy: ―Mäguꞌughajpädøjc, huuc meeꞌx hajxy, cábøch hijty nnajuøꞌøy coo yøꞌø jaduhṉ tiuṉ̃ møjteedywiindsǿṉ. Jaduhṉ jim̱ myiṉ̃ cujaay maa jaꞌa Diosmädiaꞌaguiän coo hajxy ngaꞌa nänǿmät haxøøg, pønjatiä tuuṉg møød maa jaꞌa tsaan maa jaꞌa cuꞌugän.
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Mänitä Pablo jaduhṉ yhijxy coo hänaꞌc‑hajxy hänajty mejtstuꞌu tøø yhamugøꞌøy, møødä saduceoshajxy, møødä fariseoshajxy. Mänitä Pablo møc quiapxy: ―Mäguꞌughajpädøjc, høøc̈h, jueꞌec̈h høøc̈h, fariséoshøch høøc̈h. Haagä fariseos højts jaduhṉ. Cooc̈h jaduhṉ nmäbøcy coo jaꞌa hoꞌoguiäyaꞌayhajxy jaduhṉ jiujypiøjtägatsaꞌañ, páadyhøc̈hä hänaꞌc jaduhṉ tøø xñäxøꞌøwøꞌøy.
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Coo jaꞌa Pablo jaduhṉ miänaaṉ̃, mänitä fariseoshajxy tiägøøyy yajcapxiøøbiä møødä saduceoshajxy. Cabä miädiaꞌagyhajxy hänajty ñibiaadyii.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Hix̱, jaduhṉä fariseoshajxy hänajty miäbøcy cooc jaꞌa hoꞌoguiäyaꞌayhajxy jiujypiøjtägatsaꞌañ. Jaduhṉ hajxy hänajty miäbøjpä cooc jaꞌa Dios jaꞌa mioonsä jim̱ miøødä tsajpootyp, møød cooc jaꞌa nhaaṉ̃ämähájtämhajxy quiaꞌa hóꞌcäm. Pero cabä saduceoshajxy hänajty miäbøcy nebiä fariseoshajxy hänajty miäbøquiän.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Tehṉgajnä hajxy hänajty miaas nämayøꞌøy haamhajpä. Tehṉgajnä hajxy hänajty yham̱bøcy. Mänitä fariseoshajxy näjeꞌe tiänaayyøꞌcy, jaꞌa hajxy hänajty yajnähixøøbiä maa jaꞌa tsajtøjcän. Mänit hajxy miänaaṉ: ―Yøꞌø craa, cap tii pojpä cädieey miøødä. Jím̱bädä Diosmoonsä tøø miägapxyii, o háaṉ̃ämä.
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Maas hanax̱iä hajxy hänajty yham̱bøcy. Tsähgøøbiä soldado‑wiindsǿṉ hänajty coo jaꞌa Pablo hänajty yaghoꞌogaꞌañii. Mänitä soldado‑wiindsøṉä soldado miøjyaax̱y coo jaꞌa soldado jaꞌa Pablo hajxy jiiby wyitstsóonät, møød coo hajxy jim̱ yajnǿcxät maa jaꞌa cuartelän.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Mänitcoodsä Jesús jiiby ñäguehx̱tøøꞌxy maa jaꞌa Pablo wyiinduumän. Mänitä Jesús jaꞌa Pablo ñämaayy: “Caꞌa mdsähgøꞌøy. Nébyhøch miic̈h yaa tøø xmiädiaꞌaguiän Jerusalén, jaanä jadúhṉhøch miic̈h jim̱ nøcxy xmiädiaꞌagáaṉgumbä Roma.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Cujaboomä judíoshajxy näjeꞌe hoy quiojyquiapxyhaty coo jaꞌa Pablo hajxy yaghóꞌogät. Mänit hajxy ñiñämaayyä: ―Mäduhṉ̃tiä Pablo jiaac jugyhaty, cab hajxy nnäꞌägä caayy nnäꞌägä húucämät.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Näjuxychäguiꞌxnax̱y hajxy hänajty jeꞌeduhṉ, jaꞌa hajxy hänajty jaduhṉ tøø quiojyquiapxyhátiäbä.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Mänit hajxy hoy ñägapxy maa jaꞌa majtøjc‑hajxiän: ―Tøø højts jaduhṉ ngojyquiapxyhaty coo højtsä Pablo nyaghóꞌogät. Høxtä mänit højts ngayaꞌañ nhuꞌugaꞌaññä.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Hoorä, mijts, nøcxä soldado‑wiindsǿṉ hajxy jaduhṉ nämaꞌaw coo weenä Pablo yaa yajmec̈hii mijts mwiinduum. Jaduhṉ hajxy mwiinhǿønät coo tyijy jaꞌa Pablo hajxy mjaac tehm̱ miäyajtøwaꞌañ. Cahnä Pablo hänajty yaa quioody maa mijts mwiinduumän, jim̱ højts nyaghóꞌogät tuꞌhaam ―nøm̱ä teedywiindsøṉhajxy ñämaayyä.
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Mänitä Pablo chojmajc jaduhṉ miädoyhajty coogä Pablo hänajty yaghoꞌogaꞌañii. Mänitä Pablo hoy yhawáaṉäxä maa hänajty chum̱iän.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Mänitä Pablo jaꞌa capitán tuꞌug miøjyaax̱y. Mänit ñämaayy: ―Huuc tuṉä mayhajt, huuc woonøcx hädaa craa jim̱ maa jaꞌa mwiindsøṉän. Jim̱ jaduhṉ miøødmädiaꞌagaꞌañ.
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Mänitä Pablo chojmajc wioonǿcxäxä maa jaꞌa soldado‑wiindsøṉän. Mänitä capitán jaꞌa soldado‑wiindsǿṉ ñämaayy: ―Jaꞌa Pábløch jaduhṉ tøø xñämaꞌay cooc̈h hädaa craa yaa nwoomínät maa miic̈hän. Míic̈häc jaduhṉ xmiøødmädiaꞌagaam̱b.
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Mänitä Pablo chojmajc wiingtuum wyitsnǿcxäxä. Mänitä soldado‑wiindsǿṉ miänaaṉ̃: ―Tiic̈h jaduhṉ xyhawaaṉáaṉäp ―nøm̱ä Pablo chojmajc miäyajtǿøw̱äxä.
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Mänitä Pablo chojmajc yhadsooyy: ―Tøø jaꞌa judíoshajxy näjeꞌe quiojyquiapxytiuṉ̃ cooc miic̈h xñämaꞌawaꞌañ coo miic̈hä Pablo jaboom ween mguex̱y maa jaꞌa teedywiindsøṉä wyiinduumhajxiän. Jadúhṉäc miic̈h xwyiinhøønaꞌañ cooc tyijy jaꞌa Pablo hajxy cøx̱iä wiinä jiaac tehm̱ miäyajtøwaꞌañ.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Caj miic̈h jaduhṉ mmäbǿgät. Näjuxychäguiꞌxnax̱iä jäyaꞌayhajxy jaduhṉ tøø quiojyquiapxyhaty coo jaꞌa Pablo hajxy yaghóꞌogät tuꞌhaamnøcxpä. Cábäc hajxy jaduhṉ ñäꞌägä cayaꞌañ ñäꞌägä huꞌugaꞌañ. Høxtä coogä Pablo hajxy yaghóꞌogät, mänítäc hajxy quiayaꞌañ yhuꞌugaꞌaññä. Míic̈häc hajxy xyhuuc jaac hahijxp cooc miic̈h jaduhṉ mmänáꞌanät pø mgudiunaam̱by jaduhṉ ―nøm̱ä soldado‑wiindsǿṉ ñämaayyä.
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Mänitä Pablo chojmajc ñämáayyäxä coo quiaꞌa nägápxät wiingtuum waam̱baty hänajty jaduhṉ tøø miädiaꞌagy. Mänitä soldado‑wiindsǿṉ jaduhṉ miänaaṉ̃ coo jaꞌa Pablo chojmajc wyiimbíjnät.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Mänitä soldado‑wiindsøṉä capitán metsc miøjyaax̱y. Mänit hajxy wyiinguejxä coo jaꞌa Pablo hajxy coods jim̱ yajnǿcxät Cesarea. Nämayyä soldadohajxy hänajty pianøcxaꞌañ. Nämejtsmägoꞌx hajxy hänajty ñøcxaꞌañ tecy‑yoꞌoyhaam; møød nädägøøghiiꞌxcumajc hajxy hänajty ñøcxaꞌañ cuaañähgøxp; møød nämejtsmägoꞌx hajxy hänajty ñøcxaam̱bä cuhm̱dcap. Jaduhṉä capitánhajxy ñämáayyäbä coo jaꞌa Pablo cuaañähgøxp ñǿcxät, møød coo hoy cwieendähadǿøjät, jaduhṉ nejy quiaꞌa jat quiaꞌa habétät. Jaduhṉä soldado‑wiindsǿṉ yhanehm̱bä coo jaꞌa Pablo jaꞌa gobernador Félix yajcøꞌødägøꞌøwǿøjät.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 — ausente —
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Mänitä soldado‑wiindsøṉä nocy yhädiuuṉ̃. Jaꞌa gobernador Félix hänajty yajnäguexaam̱by. Jaduhṉ soldado‑wiindsǿṉ quiujahy:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “Høøc̈h hädaa nocy nhädiuum̱by, høøc̈h Claudio Lisias. Wiindsǿṉ Félix, miic̈h jaduhṉ cham̱ nyajpooꞌxyp.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Hädaa jäyáꞌayhøch miic̈h nyajnäguejxyp. Pablo jaduhṉ xiøhaty. Häxøøyy maax̱tøjquiä Pablo yaa miajtsä Jerusalén. Jaꞌa judíoshajxy jaduhṉ mämajts. Yaghoꞌogáaṉäbä Pablo hänajty. Pero cooc̈h jaduhṉ nmädoyhajty coo jaꞌa Pablo cuhdujt jaduhṉ miøødä nebiä Rómabä jäyaꞌayhajxy miøødän, mänítøc̈hä soldado jaꞌa Pablo hoy nmøødyajnähwaꞌac̈h.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Jeꞌec̈h hänajty nmädow̱aam̱by tiiguiøxpä Pablo hänajty coo tøø miac̈hii, páadyhøch jiiby nmøødhädaacy maa jaꞌa judíos jaꞌa junta hajxy hänajty yagjadyiijän.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Mänítøch nmädooyy coogä Pablo tii pojpä tii cädieey quiaꞌa møødä. Jeꞌeduhṉ yajcumadsøøyyä coo jaꞌa judíos jaꞌa quiuhdujthajxy wyiingjatiä. Páadyhøch jaduhṉ ngaꞌa mänaaṉ̃ coo jaꞌa Pablo yaghoꞌogǿøjät, ni coo chumǿøjät.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Cooc̈h jaduhṉ nmädoyhajty coo jaꞌa judíoshajxy hänajty näjeꞌe tøø quiojyquiapxyhaty coo jaꞌa Pablo hajxy hänajty yaghoꞌogaꞌañ, mänítøch jaduhṉ nwiinmaayy cooc̈h miic̈h jaduhṉ nyajnäguéxät. Jaꞌa hänaꞌcä Pablo hajxy ja wiꞌi yaghoꞌogaam̱bä, tøøc̈h nnämaꞌay coo jaꞌa Pablo jim̱ nøcxy ñäxøꞌøwøꞌøyii miic̈h mwiinduum.”
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Mänitä soldadohajxy jiaanc̈h cudiuuṉ̃ nebiä wyiindsǿṉ hajxy hänajty tøø ñämaꞌayiijän. Mänitä Pablo hajxy jim̱ coods yajnøcxy maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Antípatris.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Cujaboomä soldadohajxy wyiimbijty, jaꞌa hajxy hänajty tøø ñøcxy tecy‑yoꞌoyhaam. Jaꞌa hajxy hänajty cuaañähgøxpä, jeꞌedsä Pablo hajxy jaac møødnøcxnä.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Mänit hajxy jim̱ quiooꞌty Cesarea. Mänitä Pablo jaꞌa Félix hoy yajcøꞌødägøꞌøyii møødä nocy, jaꞌa soldado‑wiindsǿṉ hänajty tøø quiéx̱iäbä.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Mänitä Félix jaꞌa nocy quiapxy. Mänitä Félix jaꞌa Pablo miäyajtøøyy maa jeꞌe chooñ. Mänitä Pablo yhadsooyy coo hänajty jim̱ chooñ Cilicianaaxooty.
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 Coo jaꞌa Félix jaduhṉ miädooyy, mänitä Pablo ñämaayy: ―Weenä jäyaꞌayhajxy yhuuc mech, jaꞌa miic̈h hajxy jaduhṉ xñäxøꞌøwøꞌøwaam̱bä, mänítøc̈hä tøyhajt nmädow̱aꞌañ jaꞌa miic̈hcøxpä. Mänitä Félix jaꞌa soldado ñämaayy coo jaꞌa Pablo piädaꞌagǿøjät møjtøgooty, jaꞌa hänajty xøhajpä Palacio de Herodes. Jaanä jaduhṉä Félix miänaam̱bä coo jaꞌa Pablo hoy cwieendähadǿøjät.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.